Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Дэвид Уоллес (24 сәуір 1799 - 4 қыркүйек 1859) – АҚШ-тың Индиана штатының алтыншы губернаторы. 1837 жылғы экономикалық дағдарыс оның сайлануына дейін болды, ал бұрынғы әкімшілік, оның құрамында болған, үлкен мемлекеттік қарызға батқан еді. Оның өкілеттігі кезінде штаттың ішкі жақсарту жобаларын тоқтатқан ауыр қаржылық дағдарысқа тап болды. Ол штаттың банкроттығын кейінге қалдыру үшін бірнеше шара ұсынды. Ішкі жақсарту платформасымен байланысы болғандықтан, оның партиясы оны екінші мерзімге кандидат ретінде ұсынудан бас тартты. Жағдай одан әрі нашарлап, оның ізбасарының өкілеттігі кезінде штат банкротқа ұшырады. Губернаторлық қызметтен кейін ол конгрессмен болды, содан кейін Индиана Виг партиясының төрағасы, ал кейін штаттық судья болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қызмет етті.
American politician
David Wallace (April 24, 1799 – September 4, 1859) was the sixth governor of the US state of Indiana. The Panic of 1837 occurred just before his election and the previous administration, which he had been part of, had taken on a large public debt. During his term the state entered a severe financial crisis that crippled the state's internal improvement projects. He advocated several measures to delay the inevitable insolvency of the state. Because of his connection to the internal improvement platform, his party refused to nominate him to run for a second term. The situation continued to deteriorate rapidly and led to state bankruptcy in his successor's term. After his term as governor, he became a congressman, then chairman of the Indiana Whig party before becoming a state judge, a position he held until his death.
Отбасы және шыққан тегі
Дэвид Уоллес 1799 жылғы 24 сәуірде Пенсильвания штатының Миффлин округінде дүниеге келді. Оның әкесі геодезист және таверна иесі болған, ол Уильям Генри Харрисонмен 1812 жылғы соғыста бірге қызмет ету кезінде жақын дос болып кетті. Отбасы Харрисонның ықпалынан пайда тапты. Уоллестің ағасы Уильям Х. Уоллес Вашингтон территориясының төртінші және Айдахо территориясының бірінші губернаторы болып тағайындалды; тағы бір ағасы Джон М. Уоллес Индиана штатының генерал-адъютанты қызметін атқарды. Оның отбасы Огайо штатына көшіп, ол кішкентай кезінде Цинциннатиге жақын жерге қоныстанды. Уоллес кейін Майами колледжінде оқыды, ал 1817 жылы отбасы Индиана штатының Бруквилл қаласына көшті. Харрисонның көмегімен Уоллес АҚШ Әскери академиясына қабылданды. Ол 1821 жылы Вест-Пойнтті бітіріп, артиллерия лейтенанты болып қызмет етті және мектепте математика пәнін оқытты, бірақ бір жыл қызметтен кейін отставкаға шықты. Армиядан кеткен соң Уоллес Бруквиллдегі отбасына оралды. Ол судья Майлз С. Эгглестонның кеңсесінде заңды оқып, 1823 жылы адвокаттыққа қабылданды. Ол конгрессмен Джон Тестпен бірге жұмыс істеді және 1824 жылғы 10 қарашада оның қызы Эстер Френч Тестке үйленді. Олардың төрт баласы болды, соның бірі – «Бен-Хур: Мәсіх туралы әңгіме» романының авторы және Нью-Мексико территориясының губернаторы болған Леу Уоллес. Ол сонымен қатар Мексика-Америка және Америка Азамат соғыстарында шайқасқан Эдвард Уоллестің әкесі. 1836 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Дэвид Зерльда Грей Сандерске үйленді, ол тыйымшылық қозғалысының белсенді қайраткері болды, және олардың алты баласы болды. Оның ағасы Уильям Х. Уоллес (1811-1879) саясатқа белсенді қатысып, Айдахо және Вашингтон территорияларынан АҚШ өкілі, Айдахо территориясының бірінші және Вашингтон территориясының төртінші губернаторы болды.
David Wallace was born in Mifflin County, Pennsylvania, on April 24, 1799, the oldest of the seven children of Andrew and Eleanor Wallace. His father was a surveyor and tavern owner who became close friends with William Henry Harrison while the two served together in the War of 1812. The family benefited from Harrison's patronage. Wallace's brother, William H. Wallace, was appointed as the fourth governor of the Washington Territory and first governor of the Idaho Territory; another brother, John M. Wallace, was appointed Indiana Adjutant General. His family moved to Ohio and settled near Cincinnati when he was a young boy. Wallace later attended Miami College before his family again moved to Brookville, Indiana, in 1817. With the help of Harrison, Wallace secured entrance into the United States Military Academy. He graduated from West Point in 1821 and served as a lieutenant of artillery and taught mathematics at the school, but resigned his commission after about a year in the service. When Wallace left the army he returned to his family in Brookville. There he began to study law in the office of Judge Miles C. Eggleston, and was admitted to the bar in 1823. He entered into a practice with Congressman John Test and married to his daughter, Esther French Test on November 10, 1824. They had four children together, one of whom was Lew Wallace, author of the novel Ben Hur: A Tale of the Christ and Governor of New Mexico Territory. He is also the father of Edward Wallace, who fought in the Mexican American war and the American Civil War. In 1836, after the death of his first wife, David married Zerelda Gray Sanders, a leader in the temperance movement, and together they had six children. His brother, William H. Wallace (1811 1879), also became active in politics, serving as a U. S. Representative from Idaho Territory and Washington Territory, first governor of Idaho Territory, and fourth governor of Washington Territory.
Заң шығарушы
1828 жылы Уоллес Индиана штатының өкілдер палатасына сайланды және 1831 жылға дейін қызмет етті. Одан кейін ол Ноа Ноблмен бірге вигтік тізім бойынша штаттың алтыншы вице-губернаторы болып сайланды. Вице-губернатор ретінде ол штаттық сенатта Индиана банкін құру мәселесін талқылады және шешендік өнерімен танымал болды. Уоллес штаттың ішкі жақсарту жобаларын жақтады және губернаторлық науқаны барысында штаттың жағдайын жақсы жағынан көрсетті. Оның отбасы өкілеттік мерзімі ішінде Ковингтон қаласына көшті.
In 1828, Wallace was elected to the Indiana House of Representatives, where he served until 1831, when he was elected the sixth Lieutenant Governor on the Whig ticket with Noah Noble. As Lieutenant Governor he led the debate in the state senate to create the Bank of Indiana and gained a reputation as a skilled orator. Wallace was an outspoken advocate of the state's internal improvement projects, and painted a rosy picture of the state's situation during his campaign for governor. His family moved to Covington during his term.
Әкім
Уоллес губернаторлық мерзімі 1837 жылғы экономикалық дағдарыс пен одан кейінгі жылдардағы экономикалық белгісіздікпен қиындыққа толы болды. Индиана штаты жолдар мен каналдарды салу арқылы жақсарту кезеңін басынан өткеріп жатқанда, осы қаржылық дағдарыс кезінде дерлік барлық жоба тоқтатылды. Ол штаттың қаржысын реттеуге көмектесіп, штаттың банкроттығын кейінге шегерді. Дефицит тек күшейді, және мерзімінің соңына қарай штаттың кірісі шығыстарының 20% ғана құрады – штаттың үлкен қарызына байланысты төлемдер бюджеттің үштен екі бөлігінен асты. Өкіметтік мерзімінің соңғы жылы барлық жобалар тоқтатылды. Уоллес Бас Ассамблея алдында сөз сөйлеп, ағымдағы жағдайдағы жұмыстардың құндылығы жоқ екенін және штаттың несиесі таусылғанын мәлімдеді. Ол заң шығарушы органдарға келесі жылы штаттың төлем қабілетсіз болады екенін хабарлады. Индианадағы индейстерді көшірудің соңғысы Уоллес өкіметтік мерзімінде болды, және штаттан ерікті түрде кетпеген аз ғана адамдар қалды. 1833 жылғы Чикаго келісімі Потаватоми тайпасының көшірілуіне әкелді. Уоллес генерал және АҚШ сенаторы Джон Типтонға Индиана штатының Плимут маңындағы 859 Потаватоми тайпасын көшіріп, Канзас аумағына жіберуді бұйырды. Екі айлық сапар кезінде ауру мен стрестен 42 Потаватоми, олардың көп бөлігі балалар, қайтыс болды, бұл оқиға "Өлім жолы" деп танылды. Өкіметтік мерзімі аяқталған кезде штат тұрғындары алдағы қаржылық апаттың жақындап келе жатқанын сезіне бастады. Сәтсіз жобалардан бас тартуға тырысқан Вигтер жобаларға қарсы шығып, Сэмюэл Биггерді губернаторлыққа кандидат ретінде ұсынды, осылайша Уоллес пен оның ішкі жақсартуды қолдайтын ұстанымын Виг партиясының тізімінен шығарды. Уоллес содан кейін заңгерлік тәжірибесіне оралды.
Wallace's term as governor was marred by the Panic of 1837 and years of economic uncertainty which followed. Indiana had been enjoying a period of internal improvements of roads and canals, but nearly all such projects ended during this financial crisis. He was able to help arrange the state's finances to delay the inevitable bankruptcy of the state. The deficit only worsened, and by the end of his term, the state's income only covered 20% of its expenditures—interest on the massive state debt being over two thirds of the budget. The last year of his term, work on all the projects was halted. Wallace delivered an address to the General Assembly to inform them that the works were almost entirely worthless in their present condition and the state's credit had been exhausted. He informed the legislature that the state would be insolvent in the following year. The last of the Indian removals in Indiana occurred during Wallace's term, and only the few unwilling to leave voluntarily remained in the state. The 1833 Treaty of Chicago with the Potawatomi led to their removal. Wallace ordered General and U. S. Senator John Tipton to remove the band of 859 Potawatomi from the vicinity of Plymouth, Indiana, and send them to the Kansas Territory. Forty two Potawatomi, mostly children, died from disease and the stress of the two month march in what became known as the "Trail of Death". By the end of his term, the impending financial disaster was becoming apparent to the state's residents. Seeking to break away from failing projects, the Whigs moved against projects and nominated Samuel Bigger to run for governor, denying Wallace and his pro internal improvement position a spot on the Whig ticket. Wallace then returned to his law practice.
Кейінгі өмірі
Губернаторлық мерзімі аяқталғаннан кейін Уоллес 1841 жылы Индианаполис округінен АҚШ Өкілдер палатасына сайланды, ол Натан Б. Палмерді жеңді. Конгресте ол телеграфты дамытуға федералдық қаржы жұмсауды қолдады, бұл үшін оппозициясы оны сықақ етті, бірақ кейін технологияның табысымен оның әрекеті дұрыс екені дәлелденді. Уоллес 1843 жылы қайта сайлануға талпынысында жеңіліске ұшырады, ал Уильям Дж. Браун 1085 дауыспен жеңіске жетті. Уоллес Индиана штатына оралды, онда 1846 жылы штаттық виг партиясының төрағасы болды. Ол 1850-1851 жылдары Индиана штатының конституциялық конвенциясының мүшесі болды. Конвенцияның хаттамаларында оның аты тек тоғыз рет аталады және басқа бұрынғы губернаторлардың айырмашылығы, ол конвенцияда маңызды рөл атқармады. Содан кейін Уоллес 1856 жылдан өмірінің соңына дейін Марион округінің жалпы соттарының судьясы болды.
After his term as governor, Wallace was elected in 1841 to the U. S. House of Representatives from the Indianapolis district, defeating Nathan B. Palmer. While in Congress he supported federal spending on the development of the telegraph, for which he was ridiculed by his opponents, but was later vindicated by the success of the technology. Wallace failed in his attempt for reelection in 1843, being defeated by William J. Brown who won by 1,085 votes. Wallace returned to Indiana where he became chairman of the state's Whig party in 1846. He served as a member of Indiana's constitutional convention in 1850–1851. His name is only mentioned nine times in the convention records and unlike the other former governors who attended, he did not play a major role in the convention. Wallace then became a judge of the Court of Common Pleas of Marion County from 1856 until his death.