Тит Вестриций Спуринна: Римдік сенатор және әскери қолбасшы

Кіріспе

Рим сенаторы, екі рет консул (шамамен б.з. 24 жылы туған)

Тит Вестриций Спурнинна (шамамен 24 – б.з. 105 жылдан кейін) – рим сенаторы, консул және Платоний Кішінің досы және үлгісі болған адам. Ол кем дегенде екі рет консул болды, бірінші рет шамамен 72 жылы, ал екінші рет 98 жылы император Траянмен бірге қызмет еткен. Спурнинна Платонийдің хаттарындағы корреспонденттердің бірі және лирикалық поэзия жазуды қоса, әдебиетке қызығушылық танытқан. Платонийдың айтуынша, оның үйіндегі кешкі ас кештері рим комедиясынан алынған көріністермен көтеріңкі болған.

Өмір

"Вестиций Спурниннің тегі туралы ешқандай құжат жоқ", - деп жазады Рональд Сайм, содан кейін бірнеше жолдан соң ол "дегенмен, ол Транспаданнан шыққан болуы керек" дейді. Сайм сондай-ақ Спурниннің gentilicium және cognomen екеуі де этрусктік екенін айтады, сосын gentilicium, Vestricius, бүкіл Италия түбегінде тек бір рет, Флоренциядағы жазуда кездеседі деп көрсетеді. Спурнин тарихқа алғаш рет Төрт император жылында кіреді, сол кезде Отонның генералдарының бірі, Апий Анний Галл, оны 3000 шамасындағы әскерге басшылық етуге тағайындайды, ал Галл Веронаны басып алғанда, Спурнин Плаценцияны гарнизонмен қамтамасыз етеді. Спурниннің басқаруында Вителлиандық тараппен шайқасуға құштар, тәртіпсіз әскер болды. Ол осы күшті қала ішінде ұстауға тырысқанда, әскерлер көтеріліс ұйымдастыруға асықты; Спурнин олардың талаптарына келісіп, ептілік танытты. Келесі күні сарбаздар жолға шықты, бірақ түн құрғанда, олар лагерь құруға тиіс екенін біліп, таң қалды. Римдік дәстүрге сәйкес, бұл бекіністің айналасына ор қазу және қабырға тұрғызуды қамтыды. Әскерлер ойларын өзгерте бастағанда, офицерлер "Спурниннің Плаценцияны бекініс ретінде таңдаудағы көрегендігін" мақтауға мүмкіндік алды. Олар келісіп, Плаценцияға қайтып оралды, онда олар қаланың бекіністерін жақсарту жұмысына құлшыныспен кірісті. Спурниннің Бірінші Бедриак шайқасынан кейінгі рөлі туралы ешқандай мәлімет жоқ; Сайм Тацит оны "әлдеқандай мейірімділікпен, жоғалып кетуге рұқсат бергенін" айтады: шайқас немесе капитуляция кезінде оның қайда болғаны белгісіз". Тацит Спурниннің өзінен тәртіпсіз әскерлерін басқару туралы білген болуы мүмкін; Сайм осылай болжайды, содан кейін түсіндірмеде: "Дегенмен, Тациттің баяндамасы тікелей Спурниннен шыққан болуы міндетті емес, бірақ ол шамамен 105 жылға дейін тірі болған" деп мойындайды. Ол "Домицианның кезінде қызмет атқарған жоқ, себебі бұл арсыздыққа ұшырады", бірақ Нерваның тұсында Спурнин 97 жылы 73 жасында Германияның Төменгі провинциясының губернаторы болды. Ол әскери қызметі үшін триумфалды мүсінмен марапатталды.

"The origins of Vestricius Spurinna is nowhere documented," writes Ronald Syme, then a few lines later states he was "presumably a Transpadane". Syme also notes that Spurinna's gentilicium and cognomen both are Etruscan, then states the gentilicium, Vestricius, appears only one other time in the entire Italian peninsula, an inscription at Florentia. Spurinna first appears in history during the Year of the Four Emperors, when Appius Annius Gallus, one of Otho's generals, put him in command of a detachment of some 3,000 men, to garrison Placentia, while Gallus occupied Verona. Spurinna commanded an unruly force, far too eager to engage their counterparts on the Vitellian side. When he tried to keep this force inside the city, the troops threatened to mutiny; as a wily move, Spurinna agreed to their demands. The next day the soldiers marched forth; when nightfall came, they were surprised to find they must construct a camp. According to standard Roman practice, this would include digging a trench and erecting a wall around the encampment. When the soldiers started having second thoughts, their officers seized the opportunity to praise "Spurinna's foresight in selecting Placentia as a strongpoint." The men acquiesced and marched back to Placentia where they enthusiastically set to work on improving the city's fortifications. Spurinna's role in the following the First Battle of Bedriacum is not recorded; Syme notes Tacitus allows him "to fade out, perhaps mercifully: there is no sign of his whereabouts during the battle or the surrender." It is possible that Tacitus learned of Spurinna's handling of his unruly troops from Spurinna himself; Syme suggests as much, then in a footnote admits, "Not, however, that Tacitus' account need derive anywhere directly from Spurinna, although the old fellow was still alive c. 105"

He is said to have "held no office under Domitian after it became dishonorable to do so," but under Nerva, Spurinna was governor of Germania Inferior in 97, at the age of 73. He was awarded a triumphal statue for his military service.

Отбасы

Вестриций Спурнинның әйелі Котия болған, ол одан көп жас кіші болған болуы мүмкін. Олардың кем дегенде бір ұлы болды, ол 97 немесе 98 жылдары, саяси мансабын бастамас бұрын қайтыс болды, әдетте ол отыз жасында басталатын. Плиний ұлын анасының тегінен Cottius деп атайды, бұл Империя дәуірінде ұлдар әкесінің атымен қатар анасының тегін де сақтап қалуы мүмкін екендігінің мысалы.