Кэрол Линли: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы
Carol Lynley
Кэрол Линли (1942-2019) – американ актрисасы, "Blue Denim" және "The Poseidon Adventure" фильмдерімен танымал. Мансабын модель болып бастаған, наградалардың иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1942–2019)
American actress (1942–2019)
Кэрол Линли (нағыз аты Кэрол Энн Джонс; 13 ақпан 1942 – 3 қыркүйек 2019) – американдық актриса, «Көк деним» (1959) және «Посейдонның шытырман оқиғасы» (1972) фильмдеріндегі рөлдерімен танымал. Линли актерлік өнерге келуге дейін бала модел ретінде мансабын бастады. Ол «The Potting Shed» спектакліндегі рөлі үшін «1956–1957 жылдардағы ең үміткер тұлғалардың бірі» деп танылып, «Театр әлемі» сыйлығын жеңіп алды. Линли 1958 жылы «Ормандағы жарық» Дисней фильмімен кинодағы мансабын бастады, содан кейін «Сүйіктілерге арналған демалыс» (1959) және «Көк деним» (1959) фильмдерінде ойнады. 1959 жылы ол «Ормандағы жарық» фильмі үшін «Алтын глобус» сыйлығының «Ең үміткер жаңа актриса» номинациясына ұсынылды. Бір жыл өткен соң, ол «Көк деним» фильмі үшін тағы да «Алтын глобус» сыйлығының «Ең үміткер жаңа актриса» номинациясына ұсынылды.
Carol Lynley (born Carole Ann Jones; February 13, 1942 – September 3, 2019) was an American actress known for her roles in the films Blue Denim (1959) and The Poseidon Adventure (1972). Lynley began her career as a child model before taking up acting. She won the Theatre World Award as "one of the most promising personalities for 1956–57" for her performance in The Potting Shed. Lynley started her film career in 1958 with the Disney film The Light in the Forest, followed by Holiday for Lovers (1959) and Blue Denim (1959). In 1959, she was nominated for the Golden Globe Award for Most Promising Newcomer – Female for the film The Light in the Forest. A year later, she was again nominated for the Golden Globe Award for Most Promising Newcomer – Female for the film Blue Denim.
Ерте өмір
Линли Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында Кэрол Энн Джонс болып дүниеге келді, ол Франсис (туған тегі Фелч) және Сирил Джонстың қызы. Оның әкесі ирланд, ал анасы Жаңа Англияда туған, ағылшын, шотланд, уэльс және неміс тегінен шыққан. Бала кезінде би өнерін үйренген. Линли алғаш рет жергілікті телешоуда пайда болды және 14 жасында бала модель ретінде келісімшарт жасады. Содан кейін ол тікелей эфирдегі телешоуларда, «Goodyear Television Playhouse», «Alfred Hitchcock Presents» және «Danger Route» бағдарламаларында ойнады. Ол актерлер одағында өзінің есімін тіркеді. «Каролин» есімінің соңғы буынын пайдаланып, оны «Ли» есімімен біріктіріп, «Линли» есімін құрастырды. 1957 жылғы 22 сәуірде «Life» журналының мұқабасында 15 жасында «Кэрол Линли, 15, жас және табысты мансап иесі» деп танылды. Жасөспірім шағында Линли бірнеше «Clairol» және «Pepsodent» жарнамаларында түсті, олар бүкіл елде танымал болды. «Blue Denim» фильміндегі рөлі үшін «1956–57 жылдардағы ең үміткер тұлғалардың бірі» деп танылып, «Театр әлемі» сыйлығын жеңіп алды. 1960 жылы «Blue Denim» фильмі үшін «Ең үміткер жаңа актриса» номинациясында «Алтын глобус» сыйлығына ие болды. Ол Отто Премингер режиссерлік еткен «Банни Лейк жоғалып кетті» (1965) триллерінде басты рөлде ойнады. Линли «Harlow» (1965) тамыр тарихында Жан Харлоу рөлін сомдады, осы фильмде Гинджер Роджерс та ойнады, бірақ фильм кассада сәтсіз болды. Оның көптеген телесериалдардағы рөлдеріне «Үлкен аңғар», «Мэнникс», «Ұрынық қажет», «Түнгі галерея», «Шабуылдаушылар», «Кожак», «Гавайи Five O», «Күтпеген оқиғалар», «Харт-Харт» және «Чарлидің періштелері» кіреді. 2000 жылы «San Francisco Chronicle» газетіне берген сұхбатында Линли орта жастағы актрисалардың рөл табудағы қиындықтары туралы айтты. Ол қартайған шағында қайта оралатынын болжап, «Өзімше сөйлегім келмейді, бірақ мен өте талантты актрисамын және менің ойым дұрыс» деді. Ол былай деп қосты: «Мен есірткі клиникаларына бармаймын, мен жақсы көрінемін және менде барлық қабілетім бар. Сондықтан мен қайта оралатыныма шын жүректен сенемін».
Lynley was born Carole Ann Jones in Manhattan, New York City, the daughter of Frances (née Felch) and Cyril Jones. Her father was Irish and her mother, a native of New England, was of English, Scottish, Welsh and German ancestry. She studied dance in her childhood. Lynley had first appeared on a local television show and at the age of 14 she was signed as a child model. She then appeared on live TV shows, the Goodyear Television Playhouse, Alfred Hitchcock Presents and Danger Route. had already registered the name in the Actors' Equity union. She modified it by using the final syllable of Carolyn and fusing it with Lee to make Lynley. She appeared on the April 22, 1957 cover of Life identified as "Carol Lynley, 15, Busy Career Girl" at age 15. In her teenage years, Lynley appeared in several Clairol and Pepsodent advertisements that were publicized across the country. She won the Theatre World Award as "one of the most promising personalities for 1956–57" for her performance in Blue Denim. In 1960, she was again nominated for the Golden Globe Award for Most Promising Newcomer – Female for the film Blue Denim. She starred in the Otto Preminger directed thriller Bunny Lake Is Missing (1965). Lynley played Jean Harlow in the biopic Harlow (1965), co starring Ginger Rogers, but the film failed at the box office. Her many other series appearances include The Big Valley, Mannix, It Takes a Thief, Night Gallery, The Invaders, Kojak, Hawaii Five O, Tales of the Unexpected, Hart to Hart and Charlie's Angels. In 2000, in an interview with the San Francisco Chronicle, Lynley discussed the difficulty faced by middle aged actresses in finding roles. She predicted she'd have a comeback in old age, stating, "I don't mean to sound conceited, but I am a very talented actress, and I have my head screwed on right." And she added "I'm not going to drug clinics, I look good, and I've got all my marbles. So I really believe I'll be back."
Жеке өмір және өлім
1960 жылы Линли жарнамашы Майкл Селсманға тұрмысқа шықты. Осы некеден бір бала – Джилл Селсман (қысқаметражды фильмдер режиссері) дүниеге келді және 1964 жылы олар ажырасты. Линли 2019 жылдың 3 қыркүйегінде Калифорния штатының Пасифик-Палисадес қаласындағы үйінде жүрек талмасынан 77 жасында қайтыс болды. Оның денесі өртеліп, күлі Оңтүстік Калифорния жағалауында теңізге шашылды.
In 1960, Lynley married publicist Michael Selsman. The marriage produced one child, Jill Selsman (a director of short films), and ended in divorce in 1964. Lynley died aged 77 of a heart attack on September 3, 2019, at her home in Pacific Palisades, California. She was cremated; her ashes were scattered at sea off the Southern California coast.