Кіріспе
Американдық суретші Джон Керрин (1962 жылы туған) – Нью-Йорк қаласындағы американдық суретші. Ол ең көп танымал, техникалық жағынан шебер сатирикалық бейнелі суреттерімен, олар даулы жыныстық және қоғамдық тақырыптарды зерттейді. Оның туындылары Ренессанс, танымал мәдениет журналдары және заманауи сән үлгілері сияқты алуан түрлі көздерден әсер алады. Ол әйел денесінің эротикалық формаларын жиі бұрмалап немесе жоғарылатып көрсетеді және оның кейіпкерлері нақты адамдардан емес, өзінің көрінісі екенін айтқан.
John Currin (born 1962) is an American painter based in New York City. He is most recognised for his technically proficient satirical figurative paintings that explore controversial sexual and societal topics. His work shows a wide range of influences, including sources as diverse as the Renaissance, popular culture magazines, and contemporary fashion models. He often distorts or exaggerates the erotic forms of the female body, and has stressed that his characters are reflections of himself rather than inspired by real people.
Ерте өмір
Куррин Колорадо штатының Боулдер қаласында дүниеге келді және Коннектикут штатында өсті, Оклахомадан келген физика профессорының және фортепиано сабақтарын берген мұғалімнің ұлы ретінде. Коннектикут штатында жасөспірім шағында ол Украинаның Одеса қаласынан шыққан белгілі және дәстүрлі оқыған суретші Лев Мешбергпен жеке сурет салуды үйренді. Ол 1984 жылы Питтсбургтегі Карнеги-Меллон университетін бітіріп, BFA дәрежесін алды, ал 1986 жылы Йель университетінен MFA дәрежесін алды.
Мансап
1989 жылы Нью-Йорктегі White Columns галереясында ол орта мектеп жылнамасынан алынған жас қыздардың портреттерінен тұратын серияны көрсетті және дәстүрлі клишелі тақырыптардан өнерді шығаруға тырысты. 1990 жылдары саяси тақырыпты көркем туындылар басым болған кезде, Куррин кеудесі айқын жас әйелдердің, миықты жігіттердің және жыныссыз ажырасқандардың батыл бейнелерін пайдаланды, бұл оны басқалардан ерекшелендірді. Ол "Космополитан" сияқты журналдармен қатар "Плейбойдың" ескі нөмірлерін суреттері үшін шабыт көзі ретінде пайдаланды. 1992 жылы Куррин Андреа Розен галереясына көшті, онда ол орта жастағы әйелдерге көбірек назар аударды. Соңғы кезде ол ашық порнографиялық тақырыптарды қамтитын суреттер сериясын жасады, ол: "Менің мақсатымның бірі – осы анық төмендеген және әдемі емес нәрсені суретте әдемі етуге бола ма екенін көру" деді. Оның туындылары Тейт галереясында да көрсетілді. 2004 жылы Курриннің Уитни ретроспективасы оның 40-тан астам суреті арқылы карьерасының дамуын көрсетті. Олардың екі ұлы мен бір қызы бар. 2002 жылы Файнштейн мен Куррин Грекиядағы Гидра қаласындағы Гидра шеберханасында 24 беттік "The Honeymooners, John Currin and Rachel Feinstein" атты жұмыстарының кітабын жариялады. Кітапқа Сейди Коулзбен жасалған сұхбат та кірді. 2011 жылы New York Times оларды "қазіргі заманғы өнер әлемінің биліктегі жұптары" деп сипаттады. Ол 16 ғасырдың Солтүстік Еуропа суреттерін зерттеді және олардан үлгі алды. Оның шабыты көзі – Ескі шеберлердің портреттері, нимфалар, әсем әйелдер, сондай-ақ оның музасы және әйелі Файнштейн. Оның суреттері сұлулық пен жамандық арасындағы әңгімеге толы, шабытты көздері Фрагонард және Бушар сияқты классик суретшілерден Роквелл мен Крамбқа дейін жетеді.
Бастапқы материалдар
Куррин өзінің туындылары үшін дереккөз ретінде "Интернеттен жойылған" даниялық порнографияны көрсеткен. Color Climax Corporation басылымдарында жарияланған нақты суреттер, Currin-нің көбінесе порнографиялық сипаттағы картиналарының, соның ішінде композициялары мен ұсақ бөлшектерінің бастауы ретінде анықталды.