Кіріспе
Гарлемдегі шіркеу, Нью-Йорк, Нью-Йорк, АҚШ. Абиссиниялық баптистік шіркеу – баптистік мега шіркеу, ол Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Гарлем ауданында Адам Клейтон Пауэлл кіші бульвары мен Ленокс даңғылы арасындағы 132 Батыс 138-ші көшеде орналасқан. Ол АҚШ Ұлттық баптистік конвенциясымен және АҚШ-тың американдық баптистік шіркеулерімен байланысты. Абиссиния баптистік шіркеуінің тарихы 1809 жылға дейін жетеді, сол кезде Эфиопия империясының (сол уақытта Абиссиния деп аталған) теңізшілері шіркеудегі нәсілдік оқшаулауға қарсы наразылықты ұйымдастыруға көмектескен. Томас Пауль – шіркеудің алғашқы пасторы болған. 20-шы және 21-ші ғасырларда шіркеудің көрнекті пасторлары Адам Клейтон Пауэлл аға, Адам Клейтон Пауэлл кіші және Сэмюэл ДеУит Проктор болды. Шіркеуте әсем әйнектермен безендірілген терезелер мен мәрмәр жиһаздар бар. 1993 жылдың 13 шілдесінде шіркеу мен оған қарасты қоғамдық үй Нью-Йорк қаласының тарихи ескерткіші деп жарияланды.
The Abyssinian Baptist Church is a Baptist megachurch located at 132 West 138th Street between Adam Clayton Powell Jr. Boulevard and Lenox Avenue in the Harlem neighborhood of Manhattan, New York City. It is affiliated with the National Baptist Convention, USA and American Baptist Churches USA. The Abyssinian Baptist Church congregation traces its history to 1809, when seamen from the Ethiopian Empire (then known as Abyssinia) helped lead a protest against racially segregated church seating. Thomas Paul was an early minister. During the 20th and 21st century, prominent ministers of the church included Adam Clayton Powell Sr., Adam Clayton Powell Jr., Samuel DeWitt Proctor, It features stained glass windows and marble furnishings. The church and its associated community house were designated a New York City Landmark on July 13, 1993.
Тарих
Қауым 1808 жылы болған оқиғадан кейін құрылды. Олар жаңа қауымды Эфиопияның тарихи атауымен байланыстырып, Абиссиния баптистік шіркеуі деп атады. Қауым бірнеше жерде құлшылық етті: алдымен Уильям және Франкфорт көшелерінің қиылысында, содан кейін 44-ші Энтони (Уорт) көшесінде. 1854 жылы шіркеудің ипотекасы алынып тасталғаннан кейін, қауым уақытша 356-шы Бродвейде құлшылық етті. 1856 жылы олар Гринвич-Виллидждегі 166 Уэверли-Плейс мекеніне орналасты. Олардың бұл жерде болған кезеңінде шіркеу екі "жанжалды" топқа бөлінді: бірі 1855 жылдан бері олармен бірге болған пастор Уильям М. Спельманды қолдады, екіншісі оның орнынан кетуін қалады. 1885 жылы пастор Спельман қызметтен шеттетілді, содан кейін ол өзінің ізбасарларымен бірге 37-ші көшедегі басқа шіркеуге кетті. 1902 жылы қауым афроамерикандық халқының қозғалысымен қаланың солтүстігіне, 242 Батыс 40-шы көшеге көшіп барды. Содан кейін олар Харлемдегі Маркус Гарвидің Бостандық залының болашақ орнының жанында тіктелген шатырға көшіп барды. 1930 жылы болашақтағы көрнекті неміс теологы, нацизмге қарсы белсенді және шейіт Дитрих Бонхоффер Нью-Йоркке келді, ол Юнион теологиялық семинарияда аспирантурада оқыған жас студент еді. Бонхофферді семинарияда бірге оқыған қара нәсілді Фрэнк Фишер Абиссиния шіркеуімен таныстырды, онда Бонхоффер жексенбілік мектепте сабақ берді және африкалық-американдық рухани әндеріне өмір бойына деген сүйіспеншілікке ие болды, ол олардың жинағын Германияға алып кетті. Ол Адам Клейтон Пауэллдің әлеуметтік әділдік туралы уағыздауын естіді және азшылықтардың бастан кешкен әлеуметтік теңсіздіктерге де, шіркеудің интеграцияны іске асырудағы әлсіздігіне де сезімтал болды. Сол жерде Бонхоффер жағдайды "төменнен" – қысымға ұшырағандардың көзқарасынан қарастыра бастады. Ол былай деді: "Бұл жерде күнә мен рақым, Құдайдың махаббаты туралы шындықпен сөйлеуге және естуге болады. Қара Мәсіх құлшыныс пен көзқараспен уағыздалады". Кейін Бонхоффер шетелдегі әсерлерін "сөздерден шындыққа бет бұрған" сәт деп атады. Бұл оның Германияға оралғаннан кейін нацистік режимге, әсіресе еврейлерді қуғындауға қарсы күресіне әкелді, және Бонхоффер өмірімен төледі. 1930 жылы шіркеуде 13 000 мүше болды, бұл оны Нью-Йорктегі ең ірі афроамерикандық шіркеу және әлемдегі ең ірі баптистік қауымға айналдырды. 1972 жылы Сэмюэл ДеУит Проктор аға пастор болып тағайындалды және діни және ұлттық мәселелерде белгілі бір дауысқа ие болды.
Музыка
Шіркеу Харлем Ренессансы кезінде діни музыка үшін маңызды орын болды және Харлем евангельдік дәстүрінің орталығы болып қала береді. Фатс Уоллер әкесі, Эдвард Мартин Уоллер шіркеуде пастор болған кезде Абиссиния шіркеуінде орган тартып ойнаған. Көптеген маңызды оқиғалардың арасында, шіркеу Нат Кинг Коул мен оның әйелі Марияның неке тойын және 1958 жылы "Блюздің әкесі" У. К. Хендидің қоштасу рәсімін өткізді.
Абиссиниялық даму корпорациясы
1989 жылы Баттс Абиссиниялық даму корпорациясын (АДК) құрды, шіркеудің коммерциялық емес бөлімін қауымдастық дамуы және әлеуметтік қызметтер үшін құрды. Ол 500 миллион долларлық дамуға қол жеткізді, оның ішінде 50 жылдың ішінде Харлемдегі алғашқы жаңа орта мектеп, алғашқы ірі супермаркет, сауда орталығы және тұрғын үйлер салынды. 1993 жылы топ көршілес тарихи, бірақ тозығы жеткен Ренессанс сарайы мен казиноын сатып алып, оны қалпына келтіруге уәде берді, бірақ мүлікті BRP Development Corporation компаниясына 15 миллион долларға сатуға дейін оны өздерінің меншігінде ұстады. Алғашқы жоспар Ренессанс сарайын қалпына келтіріп, бастапқы құрылыстың үстіне қосымша ғимараттар салу болған. 2007 жылы АДК мүліктің тарихи ескерткіш мәртебесіне қарсы шығып, оның қалпына келтірілуін қиын етеді деп мәлімдеді. Олар 2014 жылы мүлікті сатып, бастапқы құрылысы 2015 жылы бұзылды, оның орнына пәтерлер салынды.