Кіріспе
Канадалық әйелдер құқықтары жөніндегі белсенді (1849–1931)
Генриетта Мьюр Эдвардс (18 желтоқсан 1849 – 10 қараша 1931) – канадалық әйелдер құқықтары жөніндегі белсенді, жазушы және реформатор. Ол Эмили Мерфи, Нелли МакКлунг, Луиза МакКинни және Ирен Парлбимен бірге "Бес әйгілі" топтың ең үлкен мүшесі болды. Олар әйелдерді заң бойынша "адамдар" деп мойындату және сайлауда дауыс беру құқығы үшін күресті. Генриетта Луиза Мьюр Монреальде дүниеге келді және сонда өмір сүрді. Ол мәдениет пен дінді бағалайтын жоғары орта таптық отбасында өсті. Эдвардс көптеген діни ұйымдарда белсенділік танытты, онда әйелдерді қатыстырмауды қабылдаған ескі дәстүрлер оны көңілсіздікке толтырды.
Өмірбаян
Эдвардс 18 желтоқсан 1849 жылы дүниеге келген. Ол 1876 жылы доктор Оливер К. Эдвардсқа үйленді және олардың үш баласы болды. 1883 жылы олар Солтүстік-Батыс территориясының (қазіргі Саскачеван) Индиан-Хед қаласына көшіп барды. Оливер ондағы халықтың дәрігері болды, ал ол далалық әйелдер құқықтары мен феминистік ұйымдарға қатыса берді. NCWC 1893 жылы құрылды, сол жылы Канада үкіметі Эдвардсқа, сонымен қатар суретші ретінде, 1893 жылғы Дүниежүзілік Колумбия көрмесіндегі Канада павильоны үшін ыдыс-аяқ жиынтығын салуды тапсырды. Эдвардс және оның отбасы шамамен 1903 жылы Солтүстік-Батыс территориясына оралды, онда оның күйеуі Блад тайпасының медициналық офицері ретінде Форт Маклеодқа тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде, жабдықталу және көтеріңкі рух төмен болған кезде, Канада үкіметі қатаң сақтау шараларын қабылдау туралы кеңес беру үшін бірнеше адамды таңдады. Эдвардс ханым таңдалған комиссия мүшесі болды, және бұл Канада тарихында үкіметпен бірге қоғамдық саясатты қарау үшін әйелдің шақырылған алғашқы жағдайы еді. Ол Луиза МакКинни, Айрин Парлби және Эмили Мерфимен бірге "Альберта үкіметін жесірлік және отбасылық мүлік құқықтарын мойындауға шақыру" үшін жұмыс істеді. Осы достық және ынтымақтастық 1920 жылдардың соңында "Персонс ісі" үшін күресу үшін қайтадан қолданылды, ол Канадалық әйелдердің сенаторларға тағайындалуға құқылы екенін және жалпы алғанда, Канадалық әйелдердің саяси билікке ие болу құқығында Канадалық ерлермен тең екенін бекітті. Эдвардс Эдмонтон қаласындағы Маунт-Плезант қалалық зиратына жерленді. Оның есіне қойылған ескерткіште: "Өзінің істері оны мақтайды. Оның қуанышы Раббының заңында" деп жазылған. Ескерткіште оның қайтыс болған күні 9 қараша 1931 жыл деп көрсетілген. Ал Канада энциклопедиясында оның қайтыс болған күні 10 қараша 1931 жыл деп жазылған. "Персонс ісі" 1997 жылы тарихи оқиға ретінде мойындалды. Сонымен қатар, 2009 жылдың қазан айында Сенат Эдвардс пен қалған Бестікті Канаданың алғашқы "құрметті сенаторлары" деп атады.
Edwards and her family returned to the Northwest Territories around 1903, where her husband was posted to Fort Macleod as a medical officer to the Blood tribe. During the latter period of the First World War, when supplies and morale were at a low, the Government of Canada selected individuals to assist in an advisory capacity about how to invoke stricter conservation measures. Mrs. Edwards was part of the selected committee, and it was the first time in Canadian history that a woman had been called upon for a review of public policy with the Government. and Legal Status of Women in Alberta (1921). She worked with Louise McKinney, Irene Parlby and Emily Murphy to "lobby the Alberta government for recognition of dower and matrimonial property rights." This friendship and collaboration would be called upon again to fight for the Persons Case in the late 1920s, which established that Canadian women were eligible to be appointed senators and more generally, that Canadian women had the same rights as Canadian men with respect to positions of political power. Edwards was buried in Mount Pleasant Municipal Cemetery, Edmonton. The memorial erected to her memory reads "Let her own works praise her. Her delight was in the law of the Lord" Her date of death on the memorial is given as 9 November 1931. Her date of death is listed as 10 November 1931 in the Canadian Encyclopedia. The "Persons case" was recognized as an Historic Event in 1997. In addition, in October 2009, the Senate voted to name Edwards and the rest of the Five, Canada's first "honorary senators."