Элиас Хоу компаниясы және музыка өндірісі

Кіріспе

музыка баспасы және оның компаниясы Элиас Хоу компаниясы – АҚШ-тың Бостон қаласында орналасқан 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы музыкалық фирма, ол Элиас Хоу кіші (1820–1895) құрған. Оның компаниясы сәтті болды, 1892 жылға дейін оның музыкалық оқулықтарының миллионнан астам данасы сатылды. Хоу тігін машинасының ойлап табушысының туысы және "Республиканың жеңіс әні" композиторы Джулия Уорд Хоумен туысқан. 1850 жылға қарай Хоу бірнеше ән жинақтары мен музыкалық нұсқаулықтар жариялаған. Сол жылы ол бұл туындыларға құқықтарды Бостонның Оливер Дитсон компаниясына сатты және 10 жыл бойы музыка басылымдарынан бас тартуға, Оңтүстік Фрамингемде жер сатып алуға және Оңтүстік Рединг мұз компаниясын басқаруға келісті. Компания шығарған көптеген ноталар мен аспаптарға арналған нұсқаулықтарда осы мекенжай көрсетілген. Бостонның Сколлей скверінің 1880 жылдардағы архивтік суреттерінде "Хоу музыкасы" деген жарнамасы ғимараттардың соңындағы Корт көшесінің үстіндегі аспанда көрінеді.

Компания Хау қайтыс болғаннан кейін

Компанияның мүсіндемесінде фирма 1840 жылы құрылғандығы көрсетілсе де (Элиас Хоу, кіші, алғаш рет скрипка күйлерінің жинағын жариялаған кезде), ол 1898 жылы, негізін қалаушысының қайтысынан үш жыл өткен соң ғана ресми тіркелді. Олар аспап жасады ма, жоқ па, олар ағашпен жұмыс істеді және ағаштарды үлкен көлемде импорттаушы ретінде танылды. Кейін компания Бостон қаласындағы 8 Босворт көшесіне, бұрынғы Корт-стрит мекенжайынан бірнеше блокқа қашықтауда көшті. Г. Л. Орме әкесі Джеймс Л. Орме құрған «J. L. Orme & Son» компаниясының кіші серігі болды. «J. L. Orme & Son» музыкалық аспаптарды, негізінен пианино мен орган сатты және ноталар басып шығарды. Олардың фортепиано «көрсету залының» үстінде скрипкалар мен гитараларға арналған музыкалық аспаптар фабрикасы да болды. Патентте сипатталған маңызды ерекшелік – аспаптың жоғарғы бөлігінде, ішектердің астында, саусақ тақтасының соңынан құйрыққа дейін созылатын «көтерілген бойлық ішкі қабырға». Бұл жаңалық патент өтінімінде гитарада көрсетілген, бірақ патент мәтінінде оның басқа да ішекті аспаптарға қолданылу мүмкіндігі айтылған. Хоу Орм аспаптары АҚШ-та скрипкалар отбасының мүшелеріне ұқсас бірнеше өлшемде жасалған алғашқы аспаптардың бірі болды. Бұл мандолина отбасылық аспаптары «көтерілген бойлық ішкі қабырғасымен» ғана емес, гитараға ұқсас пішінімен және толығымен тегіс артқы жағымен ерекшеленеді. Гитара пішіндес мандолиналар кейін басқа фирмалар тарапынан да жасалса, шамамен 1910 жылғы Элиас Хоу компаниясының каталогы Хоу Орм мандолиналары осындай алғашқы аспаптар болғанын көрсетеді. Каталогта сол дәуірдегі қапталды мандолиналардың қолайсыздығына қарағанда, гитара пішіндес аспапты ұстаудың оңай екендігі де айтылған. Гитаралардың бойлық қабырғасынан басқа да ерекшелігі болды: олардың мойындары оңай алынып-қойылатын және ешқандай бөлшектеусіз бұрышын реттеуге болатын. Мойын дизайны, бойлық қабырға сияқты, Дж. С. Бэкпен бастау алды және 1895 жылдың сәуірінде Бэкке берілген, жартылай меншік құқығы Г. Л. Ормеге тиесілі АҚШ патенті No. 538205-те толық сипатталған. «J. L. Orme» компаниясы Канадада гитара пішіндес мандолина жасаса да, компанияның жарнамалары олардың гитаралары мен лютня-банджоларына баса назар аударады. «J. L. Orme & Son» компаниясының «Lute Banjo» дөңгелек, жуан, сопақ денеге ие болды, ал мойны үш бұрандамен бекітілді (бұл бұрышты реттеуге мүмкіндік берді). (АҚШ-та орналасқан) Элиас Хоу компаниясының «Howe Orme» аспаптарының денелері гитараға ұқсас болды, ал (кем дегенде мандолиналар үшін) мойындары құстың құйрығы тәрізді қосылыспен денеге жабыстырылды. Патенттер гитара, мандолина және лютня-банджо жасау үшін қолданылатын аспаптардың кең ауқымын қамтыды. Екі компанияның аспаптарының ортақ белгісі – патенттелген иісті дыбыс тақтасы болды. Коллекционерлердің пікірлері Элиас Хоу аспаптарының ішкі тіректермен пішінін сақтайтын престелген дыбыс тақтасына ие екенін көрсетті. «Howe Orme» гитарасы да реттелетін мойын жүйесімен жабдықталған.

Although company letterhead states that the firm was founded in 1840 (when Elias Howe, Jr. first published his fiddle tune collection), it was not formally incorporated until 1898, three years after the death of its founder. Whether they made the instruments or not, they did handle tonewood and were described as a large importer of the wood. The company later relocated to 8 Bosworth Street in Boston, a few blocks from its earlier Court Street address. G. L. Orme was the younger partner in J. L. Orme & Son, a company founded by his father, James L. Orme. J. L. Orme & Son was a retailer of musical instruments, primarily pianos and organs, and a publisher of sheet music. They also had a musical instrument factory for their violins and guitars over their piano "wareroom". The critical feature described in the patent is a "raised longitudinal belly ridge" extending along the top of the instrument, under the strings, from the end of the fingerboard to the tailpiece. The innovation is depicted on a guitar in the patent application but the patent text makes mention of its applicability to other stringed instruments. Howe Orme instruments were among the first to be produced in the United States in multiple sizes analogous to the members of the violin family. These mandolin family instruments are unique not only because of the "raised longitudinal belly ridge" but because they are shaped like guitars and have absolutely flat backs. Although guitar shaped mandolins were subsequently manufactured by other firms, an Elias Howe Company catalog from approximately 1910 notes that the Howe Orme mandolins were the first such instruments. The catalog also points out the ease of holding a guitar shaped instrument in contrast to the awkwardness of the bowl back mandolins of that era. The guitars had another unique feature in addition to the longitudinal ridge: their necks were easily detachable and their angle could be adjusted without any disassembly. The neck design, like the longitudinal ridge, originated with J. S. Back and is described most fully in U. S. Patent No. 538205, issued to Back, with half ownership to G. L. Orme, in April, 1895. Although the J. L. Orme Company made the guitar shaped mandolin in Canada, advertisements from the company focus on their guitars and their lute banjos. The J. L. Orme & Son "Lute Banjo" had a rounded, fat, oval body, with a neck held on by three screws (making the angle adjustable). The (U. S. based) Elias Howe Company's "Howe Orme" instruments had bodies shaped like guitars, with (at least for the mandolins) necks that were glued to the bodies with a dove tail joint. The patents covered a wide variety of instruments, being used to create guitars, mandolins and lute banjos. What the two companies' instruments shared was the patented arched soundboard. Opinions by collectors have indicated that the Elias Howe instruments had a pressed soundboard, which kept its shape with internal braces. The Howe Orme guitar also shared the adjustable neck system.