Ральф Джеральд Бэкстром: Канадалық хоккейшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық хоккейші (1937–2021)

Ральф Джеральд Бэкстром (18 қыркүйек 1937 – 7 ақпан 2021) – канадалық кәсіби хоккейдің шабуылшысы және кейіннен жаттықтырушы, кәсіпкер және хоккей басшысы. Ол 1956 жылдан 1973 жылға дейін Ұлттық хоккей лигасының «Монреаль Канадиенс», «Лос-Анджелес Кингс» және «Чикаго Блэк Хоукс» командаларында өнер көрсетті. Сонымен қатар, 1973 жылдан 1977 жылға дейін «Чикаго Кугарс», «Денвер Спарс / Оттава Сивикс» және «Нью-Ингланд Уэйлерс» командаларымен Әлемдік хоккей қауымдастығында ойнады. «Канадиенс» құрамында ол Стэнли кубогын алты рет жеңіп алды және 1959 жылы НХЛ-дың жылдың жаңа ойыншысы атанды, соның нәтижесінде Кальдер мемориалдық трофейін жеңіп алды. Ойыншылық жолынан кейін ол 1980-ші жылдары Денвер университетінің «Пионерлер» командасының бас жаттықтырушысы болды.

Ойын мансабы

Бэкстром 1954 жылдан 1958 жылға дейін жасөспірімдер хоккейінде «Монреаль жасөспірімдер канадалықтары» командасында ойнады, ол 1956 жылы «Оттава Халл канадалықтары» деп аталды. Ол 1957 жылы Джордж Ричардсон еске алу турнирінің және 1958 жылы Мемориалдық кубоктың жеңімпаз командасының капитаны болды. Кәсіби карьерасында Бэкстром 1958-59 маусымда «Монреаль Канадиенс» командасына қосылды және Кальдер еске алу сыйлығын алып, НХЛ-дің үздік жаңа ойыншысы атанды. «Монреальде» 12 маусым ойнап, алты Стэнли кубогын жеңіп алды және Ұлттық хоккей лигасының алты «Жұлдыздар ойынына» қатысты (1958, 1959, 1960, 1962, 1965, 1967). «Лос-Анджелес» командасымен 33 ойында 14 гол соқты, бұл «Кингс» командасына «Калифорния Алтын мөрлерінен» оқ бойы озуға және соңғы орыннан қашуға мүмкіндік берді. «Мөрлерінің» алғашқы таңдауы «Канадиенс» командасына ауыстырылғандықтан, бұл «Канадиенс» командасына бірінші таңдау құқығын берді және Гай Лафлер сияқты жұлдызды ойыншыны Бэкстромды «Кингс» командасына жібергені үшін сыйлық ретінде алуға мүмкіндік берді. Екі жылдан кейін ол Дэн Малони үшін «Чикаго Блэк Хоукс» командасына ауыстырылды және 1972-73 маусымын сонда аяқтады. Бірінші маусымда ол 70 ойында 33 гол мен 83 ұпай жинап, «Кугарс» командасының ең көп гол соққан ойыншысы болды. Сондай-ақ ол 1974 жылғы Саммит сериясында Канаданың WHA ойыншыларынан құралған жұлдызды командасының құрамында Канада атынан өнер көрсетті. 1974-75 маусымдары шабуылдық көрсеткіштері күрт төмендеді және маусым соңында жаңа «Денвер Спарс» командасы Бэкстромды WHA кеңейту дұрысы арқылы таңдады. Бэкстром команданың үздік мергені болды, бірақ команда қиындыққа тап болды, ал команданың орны Оттаваға көшірілді. Команда маусымның 41 ойынынан кейін жұмысын тоқтатты. Бэкстром маусымды «Нью-Ингленд Уэйлерс» командасымен аяқтады, ол жыл бойы 35 гол мен 83 ұпай жинады. Ол тағы бір жыл «Нью-Ингленд» командасында ойнап, 1977 жылы карьерасын аяқтады. Келесі маусым басталғанға дейін ол 40 жасқа толар еді. Кәсіби карьерасы барысында Бэкстром НХЛ-де жеті 20 голдық маусымды және WHA-да екі 30 голдық маусымды өткізді. Үш жылдан кейін Бэкстром НХЛ-ге «Лос-Анджелес Кингс» командасының ассистенті ретінде оралды, бірақ Джонстон НХЛ-дің «Колорадо Рокис» командасына кеткеннен кейін орынбасар бапкер ретінде Денверге қайта оралғанға дейін бір маусым ғана қалды. Бэкстром «Пионерлер» командасын 1980 жылдардың басында бірнеше қиын жылдар бойы жетектеді, содан кейін 1985-86 маусымда жақсы нәтижелерге қол жеткізді, бұл кезде Денвер командасы 34 жеңіске жетті, соның ішінде конференцияның тұрақты маусымдық титулы, конференция турнирінің титулы (13 жылдық тарихында алғаш рет) және 1973 жылы екінші орын алғаннан бері команданың алғашқы «Төрттікке» (Frozen Four) жолдамасын алды. Бэкстром осы табысқа жеткені үшін жылдың ұлттық бапкері ретінде Спенсер Пенроуз сыйлығын жеңіп алды. Алайда, команда оның басқаруының қалған уақытында жоғары деңгейдегі ойынды сақтай алмады. Бэкстром 1989-90 маусымынан кейін команданы Фрэнк Серратореге тапсырып, отставкаға кетті. Оның ішінде бірінші орынды иеленген «Пеория Ривермен» командасы Тернер кубогының жартылай финалында жетінші ойынға дейін бапкерлік етті. Содан кейін Бэкстром бапкерліктен кетті.

Backstrom played junior hockey from 1954 to 1958, with the Montreal Junior Canadiens, which relocated and was renamed the Ottawa Hull Canadiens in 1956. He was captain of the team that won the George Richardson Memorial Trophy in 1957 and the Memorial Cup in 1958. As a professional, Backstrom joined the Montreal Canadiens for the 1958–59 season and was selected the NHL's top rookie, receiving the Calder Memorial Trophy. He played in Montreal for 12 full seasons, winning six Stanley Cups and appearing in six National Hockey League All Star Games (1958, 1959, 1960, 1962, 1965, 1967). With Los Angeles he scored 14 goals in 33 games, enabling the Kings to avoid last place by finishing ahead of the California Golden Seals. Since the Seals' first draft pick had been traded to the Canadiens, this enabled the Canadiens to draft first and acquire superstar Guy Lafleur as a reward for sending Backstrom to the Kings. Just over two years later, he was traded to the Chicago Black Hawks for Dan Maloney and finished the 1972–73 season there. In his first season, he led the Cougars in scoring with 33 goals and 83 points in 70 games. He also represented Canada at the 1974 Summit Series on an all star team of Canadian WHA players. His offensive production dropped sharply in 1974–75 and at the end of the season the new Denver Spurs selected Backstrom in the WHA's expansion draft. Backstrom was the team's top scorer, but the franchise struggled, and a move to Ottawa—where the team was renamed the Ottawa Civics—did not help. The franchise ceased operations 41 games into the season. Backstrom finished the season with the New England Whalers, scoring 35 goals and 83 points over the year. He played one more year with New England and retired in 1977. He would have turned 40 before the start of the next season. Through his professional career, Backstrom had seven 20 goal seasons in the NHL and two 30 goal seasons in the WHA. Three years later Backstrom returned to the NHL as an assistant for the Los Angeles Kings but only stayed for one season before rejoining Denver, this time as the bench boss after Johnston left to join the NHL's Colorado Rockies. Backstrom led the Pioneers through a few lean years in the early 1980s before having a breakout season in 1985–86 when he led Denver to a team record 34 win season, including a conference regular season title, a conference tournament title (their first in 13 years) and reached the team's first Frozen Four since finishing second in 1973. Backstrom earned the Spencer Penrose Award, as national coach of the year, for the impressive season. However, the team was unable to sustain the high level of play for the remainder of his tenure. Backstrom resigned after the 1989–90 season, turning the team over to Frank Serratore. including pushing the number one seeded Peoria Rivermen to a seventh game in the Turner Cup semifinals, Phoenix dropped to dead last in the 10 team league. Backstrom subsequently resigned as coach.

Бас кеңсе

Бакстром Дэннис Мерфи және Ларри Кингпен бірге Roller Hockey International ұйымын құрды және бір кезде комиссар болып қызмет етті. Бірақ, жақын арада лиганың қаржылық қиындыққа тап болғаны байқалды, сондықтан 1998 жылғы маусым тоқтатылды, тіпті бір соңғы ойын өткізілмей. Лига 2001 жылға дейін ресми түрде таратылмаса да, Бэкстром 1999-2000 жылдары NHL-ге «Сент-Луис Блюз» клубының скауты ретінде қайта оралды. Ол команданың иесі, бас менеджері және алғашқы үш маусымда президенті болды, соның ішінде 2004-2005 жылдары CHL чемпионатында жеңіске жетті. Оның «Иглз» командасы алты рет дивизионында көш бастады, бес рет финалға шықты және сегіз маусым ішінде екі рет Ray Miron President's Cup-ты жеңіп алды, ал 2011-2012 жылдары ECHL лигасына көшті. Кейіннен 2018-2019 жылдары AHL лигасына ауысты.

Негізгі маусым және плей-офф

Тұрақты маусымПлей-офф маусымы Команда Лигасы Ойын Гол Пас Ұпай Шайба саны Ойын Гол Пас Ұпай Шайба саны 1954–55 Монреаль Жас Канадиандары QJHL 21 7 6 13 2 5 2 1 3 4 1955–56 Монреаль Жас Канадиандары QJHL 18 10 8 18 4 — — — — — 1955–56 Монреаль Жас Канадиандары M Cup — — — — — 10 5 4 9 6 1956–57 Оттава Халл Канадиандары OHA Jr. 18 10 8 18 4 — — — — — 1956–57 Оттава Халл Канадиандары EOHL 18 7 10 17 4 — — — — — 1956–57 Монреаль Канадиандары NHL 3 0 0 0 0 — — — — — 1956–57 Оттава Халл Канадиандары M Cup — — — — — 15 17 11 28 19 1957–58 Рочестер Американс AHL 2 0 0 0 0 — — — — — 1957–58 Оттава Халл Канадиандары OHA Jr. 26 24 27 51 64 — — — — — 1957–58 Оттава Халл Канадиандары EOHL 33 21 25 46 13 — — — — — 1957–58 Монреаль Роялс QHL 1 0 1 1 0 — — — — — 1957–58 Оттава Халл Канадиандары M Cup — — — — — 13 17 9 26 24 1958–59 Монреаль Канадиандары NHL 64 18 22 40 19 11 3 5 8 12 1959–60 Монреаль Канадиандары NHL 64 13 15 28 24 7 0 3 3 2 1960–61 Монреаль Канадиандары NHL 69 12 20 32 44 5 0 0 0 4 1961–62 Монреаль Канадиандары NHL 66 27 38 65 29 5 0 1 1 6 1962–63 Монреаль Канадиандары NHL 70 23 12 35 51 5 0 0 0 2 1963–64 Монреаль Канадиандары NHL 70 8 21 29 41 7 2 1 3 8 1964–65 Монреаль Канадиандары NHL 70 25 30 55 41 13 2 3 5 10 1965–66 Монреаль Канадиандары NHL 67 22 20 42 10 10 3 4 7 4 1966–67 Монреаль Канадиандары NHL 69 14 27 41 39 10 5 2 7 6 1967–68 Монреаль Канадиандары NHL 70 20 25 45 14 13 4 3 7 4 1968–69 Монреаль Канадиандары NHL 72 13 28 41 16 14 3 4 7 10 1969–70 Монреаль Канадиандары NHL 72 19 24 43 20 — — — — — 1970–71 Монреаль Канадиандары NHL 16 1 4 5 0 — — — — — 1970–71 Лос-Анджелес Кингс NHL 33 14 13 27 8 — — — — — 1971–72 Лос-Анджелес Кингс NHL 76 23 29 52 22 — — — — — 1972–73 Лос-Анджелес Кингс NHL 63 20 29 49 6 — — — — — 1972–73 Чикаго Блэк Хокс NHL 16 6 3 9 2 16 5 6 11 0 1973–74 Чикаго Кугарз WHA 78 33 50 83 26 18 5 14 19 4 1974–75 Чикаго Кугарз WHA 70 15 24 39 28 — — — — — 1975–76 Денвер Спурс/Оттава Сивикс WHA 41 21 29 50 14 — — — — — 1975–76 Нью-Ингленд Уэйлерс WHA 38 14 19 33 6 17 5 4 9 8 1976–77 Нью-Ингленд Уэйлерс WHA 77 17 31 48 30 3 0 0 0 0 NHL барлығы 1,032 278 361 639 386 116 27 32 59 68 WHA барлығы 234 85 129 214 76 38 10 18 28 12

Regular seasonPlayoffs Season Team League GP G A Pts PIM GP G A Pts PIM 1954–55 Montreal Jr. Canadiens QJHL 21 7 6 13 2 5 2 1 3 4 1955–56 Montreal Jr. Canadiens QJHL 18 10 8 18 4 — — — — — 1955–56 Montreal Jr. Canadiens M Cup — — — — — 10 5 4 9 6 1956–57 Ottawa Hull Canadiens OHA Jr. 18 10 8 18 4 — — — — — 1956–57 Ottawa Hull Canadiens EOHL 18 7 10 17 4 — — — — — 1956–57 Montreal Canadiens NHL 3 0 0 0 0 — — — — — 1956–57 Ottawa Hull Canadiens M Cup — — — — — 15 17 11 28 19 1957–58 Rochester Americans AHL 2 0 0 0 0 — — — — — 1957–58 Ottawa Hull Canadiens OHA Jr. 26 24 27 51 64 — — — — — 1957–58 Ottawa Hull Canadiens EOHL 33 21 25 46 13 — — — — — 1957–58 Montreal Royals QHL 1 0 1 1 0 — — — — — 1957–58 Ottawa Hull Canadiens M Cup — — — — — 13 17 9 26 24 1958–59 Montreal Canadiens NHL 64 18 22 40 19 11 3 5 8 12 1959–60 Montreal Canadiens NHL 64 13 15 28 24 7 0 3 3 2 1960–61 Montreal Canadiens NHL 69 12 20 32 44 5 0 0 0 4 1961–62 Montreal Canadiens NHL 66 27 38 65 29 5 0 1 1 6 1962–63 Montreal Canadiens NHL 70 23 12 35 51 5 0 0 0 2 1963–64 Montreal Canadiens NHL 70 8 21 29 41 7 2 1 3 8 1964–65 Montreal Canadiens NHL 70 25 30 55 41 13 2 3 5 10 1965–66 Montreal Canadiens NHL 67 22 20 42 10 10 3 4 7 4 1966–67 Montreal Canadiens NHL 69 14 27 41 39 10 5 2 7 6 1967–68 Montreal Canadiens NHL 70 20 25 45 14 13 4 3 7 4 1968–69 Montreal Canadiens NHL 72 13 28 41 16 14 3 4 7 10 1969–70 Montreal Canadiens NHL 72 19 24 43 20 — — — — — 1970–71 Montreal Canadiens NHL 16 1 4 5 0 — — — — — 1970–71 Los Angeles Kings NHL 33 14 13 27 8 — — — — — 1971–72 Los Angeles Kings NHL 76 23 29 52 22 — — — — — 1972–73 Los Angeles Kings NHL 63 20 29 49 6 — — — — — 1972–73 Chicago Black Hawks NHL 16 6 3 9 2 16 5 6 11 0 1973–74 Chicago Cougars WHA 78 33 50 83 26 18 5 14 19 4 1974–75 Chicago Cougars WHA 70 15 24 39 28 — — — — — 1975–76 Denver Spurs/Ottawa Civics WHA 41 21 29 50 14 — — — — — 1975–76 New England Whalers WHA 38 14 19 33 6 17 5 4 9 8 1976–77 New England Whalers WHA 77 17 31 48 30 3 0 0 0 0 NHL totals 1,032 278 361 639 386 116 27 32 59 68 WHA totals 234 85 129 214 76 38 10 18 28 12