Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық футбол басшысы Чарльз Мартин Эдвардс (Charles Martin Edwards) (1945 жылғы 24 шілдеде туған) – «Манчестер Юнайтед» клубының бұрынғы төрағасы, ол 1980 жылдан 2002 жылға дейін осы қызметте болды. Қазір ол клубтың құрметті өмірлік президенті және Inview Technology Ltd директоры болып табылады.
British football executive
Charles Martin Edwards (born 24 July 1945) is the former chairman of Manchester United, a position he held from 1980 until 2002. He now holds the position of honorary life president at the club and Director of Inview Technology Ltd.
Білім
Эдвардс Англияның Чешир графтығындағы Адлингтон қаласындағы Сент-Мэри ауруханасында дүниеге келген. 13 жасында ол ата-анасының бірінші таңдауы болған Стоу мектебіне қабылдау емтиханынан өтпеді және оның орнына Кокторп мектебіне барып оқыды. 1963 жылы ол 6 О деңгейімен бітірді және отбасының ет бизнесінде жұмыс істеді, бастапқыда дүкендерде және ет тілімінде көмекші болып жұмыс істеді. Кейіннен ол Майлс Платтингтегі бас кеңсеге ауысып, өндіріс бөлімінің сапаны бақылау және сату бөлімдерінде, содан кейін тамақтандыру бөлімінің сату кеңсесінде жұмыс істеді. 1972 жылдың қыркүйегінде ол басқарма мүшесі болып кірді, бөлшек сауда/көтерме сауданы басқарушы болып тағайындалды. Эдвардс 1983 жылдың қараша айына дейін "Argyll Foods" компаниясының директоры болды.
Edwards was born at St Mary's Services Hospital in Adlington, Cheshire, England. At 13, he failed the entrance exam for Stowe School, his parents' first choice, and went to Cokethorpe instead. He left in 1963 with six O levels. and started work in the family meat business, initially working as an assistant in shops and on meat counters. He later moved to head office in Miles Platting to work for quality control and sales departments of the manufacturing division, then in the sales office of the catering division. In September 1972, he joined the board, becoming retail/wholesale controller. Edwards was a director of Argyll Foods until November 1983.
Манчестер Юнайтед
1970 жылғы наурыз айында «Манчестер Юнайтед» клубының басқармасына сайланды. 1980 жылғы 22 наурызда әкесі Луи 25 ақпанда күтпеген жерден қайтыс болғаннан кейін, ол төраға болды, ал Луи бұған дейін 15 жыл бойы осы қызметті атқарған еді. Футбол қауымдастығы футбол клубтарына бір төленген директорға ие болуға рұқсат бергеннен кейін, Эдвардс 1982 жылғы 5 қаңтарда бас директор болып тағайындалды және өзіне жылдық 30 000 фунт стерлинг жалақы белгіледі. Эдвардс төрағалық еткен 1979–80 маусымында «Юнайтед» Футбол лигасының бірінші дивизионында «Ливерпульден» кейін екінші орынды иеленді, бірақ 1967 жылдан бері лига титулын жеңіп алмады және Дейв Секстонның басшылығымен үш маусым бойы ең маңызды кубокты ұтып алмады. 1980–81 маусымының соңында «Юнайтед» маусым соңындағы жеті жеңісінен кейін лигада сегізінші орынды алды. Менеджер Дейв Секстонға жаңа үш жылдық келісімшарт ұсынылып жатқандай болды, бірақ келісімге қол қойылмады және Эдвардс Секстонды төрт маусымдық еңбек еткеніне қарамастан, кубоксыз қызметтен босатыды. Содан кейін Эдвардс жаңа менеджерді іздеуді бастады. Ол бес жыл бұрын ФА кубогының финалында «Юнайтедті» жеңіске жеткізген Лори Макменимиді Дейв Секстонның орнына тағайындау мүмкіндігі туралы әңгімелер тарады. Сондай-ақ, «Юнайтед» лига титулын және екі рет Еуропа кубогын жеңіп алған «Ноттингем Форест» клубының ойыншысы Брайан Клаугты жұмысқа алуға қызығушылық танытқан деген ақпарат тарады, бірақ Эдвардс Клаугқа жақындамайтынын мәлімдеді. Оның орнына ол Рон Аткинсонға жүгінді, оның әсерлі «Вест Бромвич Альбион» командасы төрт маусым ішінде үш рет УЕФА кубогына қатысуға мүмкіндік алды, лиганың бесінші орындарында болды және бір рет ширек финалға жетті. Аткинсон 1999 жылы жарияланған футболдық өмірбаянында Эдвардстың өзі жұмыс істеген ең жақсы төраға екенін айтты. Ол ұсынысты қабылдады, ал осы тағайындаудан кейін Эдвардс Аткинсонға «Альбионның» жартылай қорғаушысы Брайан Робсонды 1,5 миллион фунт стерлингтік ұлттық рекордтық сомаға алуға қаражат бөлді. Бұл ұлттық рекорд ағылшын клубтары тарапынан алты жыл бойы бұзылмады, ал Робсон клубтың ең ұлы ойыншыларының біріне айналды. Аткинсон «Юнайтедті» екі рет ФА кубогына (1983 жылы біріншісі, 1985 жылы екіншісі) жетеледі, бірақ 1985–86 маусымында «Юнайтед» лиганың 10 ойынды жеңіп, төртінші орынға ие болды. 1983 жылы Эдвардс клубтың басқармасына жас әріптестерді тартуды бастады. Сэр Мэтт Бусби клубтың президенті болып тағайындалды, ал Майкл Эдельсон Эдвардстың ұсынуымен оның орнына басқармаға тағайындалды, содан кейін 1984 жылдың маусымында клубтың адвокаты Морис Уоткинс және клубтың аңызы Бобби Чарлтон қосылды. 1986 жылдың жазында Эдвардс шабуылшы Марк Хьюзді Испанияның «Барселона» клубына 2,3 миллион фунт стерлингке (Британдық клубты қамтитын рекордтық сома, бірақ Робсонның 1981 жылы орнатылған рекорды британдық клубтар тарапынан әлі де бұзылмаған) сатты. 1986 жылдың 4 қарашасында «Юнайтед» жоғары дивизионның төменгі жартысында күресіп, сол түні Саутгемптоннан 4:1 есебімен жеңіліп, Футбол лигасының кубогынан шығарылды. Келесі күні төрт адамнан тұратын басқарма Эдвардстың «Олд Траффордтағы» кеңсесінде бас қосып, менеджерді ауыстыру қажеттігіне келісті. Бір дауысты шешім шотланд лигасындағы «Абердин» футбол клубының сол кездегі менеджері Алекс Фергюсонның қолжетімділігін тексеру болды. Фергюсонның өмірбаянында Питтодридегі кеңсесіне шотландтық акценті бар кісіден телефон келгені жазылған. Кейін ол бұл «Манчестер Юнайтед» директоры Майкл Эдельсон екенін анықтады, ол Фергюсоннан Эдвардспен кездесуге қызығушылық танытатынын сұрады. Ықшам талқыдан кейін Эдвардс «Абердиннің» төрағасы Дик Дональдпен байланысқа түсті және төрт адамнан тұратын «Юнайтед» басқармасы екі қала арасындағы Глазгода Фергюсонмен кездесуге дереу аттанды. Келіссөздер тез аяқталды және 72 сағаттан кейін Фергюсон «Манчестер Юнайтедтің» менеджері болып тағайындалды. 1984 жылы клубты сатып алу үшін Роберт Максвеллдің 10 миллион фунт стерлингтік ұсынысын қабылдамады. 1989 жылы ол клубты 20 миллион фунтқа Майкл Найтонға сатуға тырысты. Сату клубтың кітаптарына қол жеткізгеннен кейін Найтон клубты төлеу үшін қаражат таба алмағандықтан сәтсіз аяқталды. Алайда Найтонға әлі де басқармада орын берілді, ал сол кездегі көздер бұл кітаптарда көргендері туралы үнсіз болу үшін жасалған келісім екенін болжады. Сәтсіз сатудан кейін клубтың басқа директорлары Эдвардсты клубты қор нарығына шығаруға көндірді. Бұл Эдвардс сияқты қазіргі акционерлер үшін едәуір қаражат жинады. Компанияның акционерлік қоғамы болуы бастапқыда күтілгендей тұрақтандыру әсерін тигізбеді. Клуб Руперт Мурдоктың BSkyB компаниясынан сатып алу ұсыныстарына тап болды, Эдвардс өзінің үлесін 98 миллион фунт стерлингке сатуға келіскенін хабарлады. Эдвардс бірте-бірте клубтағы үлесінен бас тартып, 2000 жылы бас директорлық қызметтен кетіп, Питер Кеньонды өзінің ізбасары етіп тағайындады. Оның еңбегінің арқасында «Манчестер Юнайтед» 1990-жылдары мен 2000-жылдары тарихының ең жарқын сәттерін басынан өткерді. 1986 жылы Алекс Фергюсонды менеджер етіп тағайындау «Юнайтедтің» тарихындағы екі онжылдыққа созылған салыстырмалы сәулетсіздіктен кейін шешуші бетбұрыс болды, бірақ жағдайды жақсартуға уақыт кетті. «Юнайтед» 1987–88 маусымында (Фергюсонның менеджерлік қызметінің толық маусымы) лигада екінші орынды иеленді, ал осы уақытқа дейін Эдвардс құрамды күшейту үшін Марк Хьюзді қайтадан сатып алу және Брайан Маклер, Гари Паллистер, Пол Инс, Нил Уэбб және Дэнни Уоллес сияқты жоғары беделді ойыншыларды сатып алуға миллиондаған фунт стерлинг бөлді. Алайда, 1988–89 маусымында 11-орынға түсу клуб жанкүйерлерінің шыдамдылығын сынады, ал 1989 жыл аяқталғанда «Юнайтедтің» формасы нашар болды (Рождество күні лигада 15-орынды иеленді), сондықтан жанкүйерлер Алекс Фергюсонды қызметтен босатуды талап етті. Жанкүйерлер Эдвардстың отставкаға кетуін де талап етті. Алайда Эдвардс менеджерді қолдады және Фергюсонды қызметтен босату мәселесі талқыланбағанын мәлімдеді. Эдвардс лигадағы прогреске жетіспегендігіне наразы екенін мойындады, бірақ бұл көбінесе негізгі ойыншылардың жарақаттарына байланысты екенін түсіндірді және Фергюсонның құрамды қайта ұйымдастыруына ризашылық білдірді. Эдвардстың Фергюсонға адалдығын сақтауы 1989–90 маусымында «Юнайтедтің» бес жылдық күтімінен кейін ФА кубогын жеңіп алғанда өте табысты болды. Бір жылдан кейін «Юнайтед» Еуропа кубогының иегерлері кубогын жеңіп алды. 1992 жылы «Юнайтед» ең алғашқы Лига кубогын жеңіп алды, ал бір жылдан кейін Премьер-лиганың бірінші чемпионы атанды, 26 жылдық күтіміне нүке салды. Бір жылдан кейін «двойль» жеңіске жетті. 1994–95 жылдары Эдвардс және «Юнайтедке» байланысты барлық адамдар үшін сәл көңіл көншілік болды, өйткені олар лига титулы мен ФА кубогы үшін бақталасты, бірақ кубоксыз қалды, бірақ «Юнайтед» келесі жылы ерекше «двойльді» жеңіп алды. Осы кезде Эдвардс «Юнайтедке» 18 айдың ішінде ұлттық трансферлік рекордты екі рет бұзуға қаражат бөлді – 1993 жылғы маусымның соңында Рой Кинге 3,75 миллион фунт стерлинг төленді, ал 1995 жылғы қаңтарда Эндрю Коулға 6 миллион фунт стерлинг төленді. 1997 жылы лига титулын және 1999 жылы ерекше лига титулы/ФА кубогы/УЕФА Чемпиондар лигасы триумфымен онжылдық сәттілікке толы болды. Онжылдықтың соңында Эдвардс клубқа тарихындағы алғашқы қос таңбалы сатып алушыларды – қорғаушы Яап Стам мен шабуылшы Дуайт Йорк сатып алуға қаражат бөлді. 1998–99 маусымында ол BSkyB компаниясынан «Манчестер Юнайтедті» сатып алуға 623 миллион фунт стерлингтік ұсынысты қабылдады, бірақ Монополиялар және бірігу комиссиясы бұған кедергі келтіргендіктен сатып алу жоспары күшін жойды. Ирландиялық дуэт J. P. McManus және John Magnier де клубтағы үлестік пакеттің иегері болды. Алайда, клуб футбол алаңындағы бесұрыс қарым-қатынасқа қарамастан, бесұрыс сәттілікке қол жеткізді.
He was elected to the Manchester United board in March 1970. He became chairman on 22 March 1980 following the sudden and unexpected death of his father Louis on 25 February, who had been chairman for the previous 15 years. After the Football Association voted to allow football clubs to have one paid director, Edwards became chief executive on 5 January 1982 and paid himself an annual salary of £30,000. During the 1979–80 season when Edwards took over as chairman, United finished runners up to Liverpool in the Football League First Division, but had not won the league title since 1967 and had not won a major trophy at all in three seasons of Dave Sexton's management. At the end of the 1980–81 season, United finished eighth in the league after seven successive wins at the end of the season. Manager Dave Sexton was looking set to be offered a new three year contract, but the deal was never signed and Edwards sacked Sexton after four seasons without a trophy. Edwards then began the hunt for a new manager. There was talk that he would appoint Lawrie McMenemy, who had guided Southampton to a shock win over United in the FA Cup final five years earlier, as successor to Dave Sexton. It was also rumoured that United were interested in recruiting Brian Clough, a league title winner and twice a European Cup winner with Nottingham Forest, but Edwards insisted that he would not be approaching Clough. He instead turned to Ron Atkinson, whose impressive West Bromwich Albion side had qualified for the UEFA Cup three times in four seasons with top five league finishes, reaching the quarter finals on one occasion. Atkinson insisted in his footballing biography published in 1999 that Edwards was the best chairman he worked for, and he accepted the offer, and soon after this appointment, Edwards made the funds available for Atkinson to bring in Albion's midfielder Bryan Robson for a national record fee of £1.5 million. This national record would remain unbroken by English clubs for six years, and Robson went on to be one of the club's greatest ever players. Atkinson guided United to two FA Cup glories (the first in 1983 and the second in 1985) but in the 1985–86 season United faded away to finish fourth after a 10 match winning start to the league season, and speculation about his future as manager was mounting. In 1983, Edwards had begun looking for younger colleagues to introduce to the club's board. Sir Matt Busby had been appointed president of the club and Michael Edelson was appointed to replace him on the board by Edwards, followed in June 1984 by the addition of club solicitor Maurice Watkins and club legend Bobby Charlton. In the summer of 1986, Edwards generated £2.3 million (a record fee involving a British club, though Robson's record set in 1981 had yet to be broken by a British club) from the sale of striker Mark Hughes to Barcelona of Spain. On 4 November 1986, United were floundering in the bottom half of the top division and that night were eliminated from the Football League Cup with a 4–1 defeat at Southampton. The following day, the four man board convened in Edwards's Old Trafford office and decided a change of manager had to be made. The unanimous decision was to see if Alex Ferguson, then manager of Aberdeen F. C. in the Scottish league was available. According to Ferguson's autobiography, he received a telephone call in his office at Pittodrie from a man with a Scottish accent. He subsequently discovered that this was Manchester United director Michael Edelson who asked Ferguson if he would be interested in meeting Edwards. Following a short discussion, Edwards made contact with Aberdeen chairman Dick Donald and the four man United board drove immediately to meet Ferguson halfway between the two cities in Glasgow. Negotiations were quickly concluded and 72 hours later Ferguson was installed as manager of Manchester United. He rejected a £10m bid for the club by Robert Maxwell in 1984. In 1989, he tried to sell the club to the property developer Michael Knighton for £20m. The sale collapsed when after being given access to the club's books Knighton was unable to raise the funds to pay for the club. However, Knighton was still given a seat on the board, and sources at the time suggested that this was in exchange for keeping quiet about what he had seen in the books. After the failed sale the club's other directors persuaded Edwards to float the club on the stock market. This raised significant funds the majority for the existing shareholders such as Edwards. Being a public company did not have the stabilising effect that was originally hoped for. The club has been subject to takeover proposals by Rupert Murdoch's BSkyB with Edwards reportedly agreeing to sell his stake for £98 million. Edwards gradually disposed of his equity in the club and resigned as Chief Executive in 2000, appointing Peter Kenyon as his successor. Meanwhile, his efforts helped Manchester United enjoy some of the finest moments of their history during the 1990s and 2000s. The appointment of Alex Ferguson as manager in 1986 was indeed the turning point in United's history after two decades of relative mediocrity, but it took time for things to improve. United finished second in the league in 1987–88 (Ferguson's first full season as manager), and around this time Edwards had made millions of pounds available to strengthen the squad with the reacquisition of Mark Hughes as well as the signing of high profile players, including Brian McClair, Gary Pallister, Paul Ince, Neil Webb and Danny Wallace. However, an 11th place finish in 1988–89 tested the patience of the club's supporters and as 1989 drew to a close, United's form was so bad (they occupied 15th place in the league on Christmas Day) that there were continued calls from the fans for Alex Ferguson to be sacked. Fans also demanded Edwards's resignation. However, Edwards stood by the manager and insisted that the issue of Ferguson being sacked was never up for debate. While Edwards admitted that he was disappointed with the lack of progress in the league, he understood the reasons for the disappointment, which was largely down to a series of injuries to key players, and said that he was pleased with Ferguson for his reorganisation of the squad. The decision by Edwards to remain loyal to Ferguson paid off in 1989–90 as United lifted the FA Cup to end their five year wait for a major trophy. A year later, United won the European Cup Winners' Cup. 1992 saw United win their first ever League Cup, and a year later they ended their 26 year wait for the league title when crowned champions of the inaugural Premier League. The double followed a year later. 1994–95 was a relative disappointment for Edwards and indeed everyone else connected to United as they were pipped to both the league title and the FA Cup and left without a trophy, but United bounced back the following year to win a unique second double. By this stage, Edwards had been able to raise the funds for United to break the national transfer record on two occasions in the space of 18 months – the £3.75 million move for Roy Keane in the 1993 close season, and the £6 million move for Andrew Cole in January 1995. The success continued for the rest of the decade with another league title in 1997 and a unique league title/FA Cup/UEFA Champions League treble in 1999. By the end of the decade, Edwards had made available the cash for United to buy the first two eight figure signings of their history – defender Jaap Stam and striker Dwight Yorke. In the 1998–99 he had accepted a £623 million bid from BSkyB to take over Manchester United, but the takeover was cancelled after the Monopolies and Mergers Commission blocked it. The Irish duo J. P. McManus and John Magnier also built a significant stake in the club. However, the club continued to have unprecedented success on the football pitch despite an uneasy relationship between manager Alex Ferguson and Martin Edwards. The success continued into the 21st century, as United retained the Premier League title in 2000 with a record 18 point margin and gained their third successive title the following year. Edwards enabled United to break the national transfer record twice in 2001 when they signed Dutch striker Ruud van Nistelrooy and Argentine midfielder Juan Sebastián Verón, but he was forced to resign as chairman in November 2002, after allegations of using a prostitute on an official club business trip to Switzerland. Despite this, he continued to represent the club at FA and UEFA meetings. He sold his 6.7% share in the club to new investor Harry Dobson in 2003.
Премьер-лига
Эдвардс сонымен қатар "Үлкен 5" құрамына кірді, олар Премьер-лиганың құрылуына демеушілік етті және Футбол лигасынан бөлініп шықты. 1985 жылы ол: "Кіші клубтар ойынды құрғатып жатыр. Ойынның қамы үшін оларды тарату керек" деді.
Edwards was also part of the 'Big 5', who drove the formation of the Premier League and pulled away from the Football League. In 1985, he said that "smaller clubs are bleeding the game dry. For the sake of the game, they should be put to sleep".
Жеке өмір
Эдвардс 1968 жылғы 30 тамызда Кнутсфорд, Чешир қаласына жақын орналасқан Ростерндегі Сент-Мэри шіркеуінде Сьюзан Ллойд Джонсқа үйленді. Олардың екі баласы бар: 1969 жылы туған Джеймс Луис және 1972 жылы туған Люсинда Джейн.
Edwards married Susan Lloyd Jones at Saint Mary's Church, Rostherne, near Knutsford, Cheshire, on 30 August, 1968. They have two children, James Louis born in 1969 and Lucinda Jane born in 1972.
Сыртқы істер
Оның жеке өміріне қатысты бірнеше газетте түрлі қарым-қатынастарға қатысты бірнеше мәлімдемелер жарияланды. Сонымен қатар, ол Ұлыбритания, Бразилия және Швейцарияда клубтық іссапарларда болып тұрғанда проституция қызметін пайдаланған деген айыптамалар да болды.
He has been subject to several newspaper allegations about his private life, alleging several affairs. It was also alleged that he used prostitutes while on club business in Britain, Brazil and Switzerland.
Туалетке көз салу оқиғасы
Эдвардс 2002 жылғы 17 тамызда Чешир графтығының Макклсфилд қаласына жақын орналасқан Моттрам Холл қонақ үйінде болған оқиғадан кейін полиция ескертуі алды. 40 жастағы әйелдің мәлімдемесіне сәйкес, ол әйелдер дәретханасына кіріп, біреуінің кабинасының астынан оны бақылап көрген. Ол ескерту туралы жаңалықтар тарағаннан кейін көп ұзамай "Манчестер Юнайтед" директорлар кеңесінен кетіп, жеті айдан соң төрағалық қызметінен де бас тартты. Оқиғадан кейін, тағы да куәгерлер Олд Траффордтағы дәретханаларда осындай әрекеттерге ұшырағанын мәлімдеді.
Edwards received a police caution following an incident at the Mottram Hall Hotel, near Macclesfield, Cheshire, on 17 August 2002. A woman in her 40s alleged that he had entered the ladies toilets and spied under one of the cubicles at her. He resigned from the Manchester United board soon after news of the caution broke, and stepped down as chairman seven months later. After the incident, further witnesses came forward stating that they, too, had been victims of similar behaviour in toilets at Old Trafford.
Қауіпсіз жүргізу
2005 жылдың шілдесінде Эдвардс абайсыздықпен жүргізуде кінәлі деп танылды, ол сәуір айында Солтүстік Уэльстегі Конви маңында болған қарсы бағыттағы соқтығысуға қатысқан болатын. Ол Conwy гольф клубының жанында A55 тас жолынан шығып, жолдың қате жағында оңға бұрылып кеткен. Сотқа жазған хатында Эдвардс, тас жолдан шыққаннан кейін бір бағытты жолда екенін ойлағанын түсіндірді. Екінші көліктің жүргізушісі, Vauxhall Corsa, оның көлігі Эдвардстың Mercedes Benz көлігімен соқтығысқаннан кейін ауыр жарақат алды. Эдвардс 500 фунт стерлинг айыппұл және 45 фунт стерлинг процессуалдық шығындар төледі, сондай-ақ оның жүргізуші куәлігіне бес айып ұпайы қосылды.
In July 2005, Edwards was convicted of careless driving, having been involved in a head on collision near Conwy, North Wales, that April. He had just left the A55 near Conwy golf club, and took a right hand bend on the wrong side of the road. In a letter to the court, Edwards explained how he had assumed he was on a one way road after leaving the expressway. The driver of the other car, a Vauxhall Corsa, was badly hurt in the crash, after his car had collided with Edwards's Mercedes Benz. Edwards was fined £500 plus £45 in prosecution costs, as well as receiving five points on his driving licence.