Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық мұзды хоккейші
Canadian ice hockey player
Чарльз Эдвард Ходж (28 шілде 1933 – 16 сәуір 2016) – 1954 жылдан 1971 жылға дейін Ұлттық хоккей лигасының «Монреаль Канадиендері», «Ванкувер Канукс» және «Окленд Тюлендері» командаларында қақпашы ретінде ойнаған канадалық мұзды хоккейші.
Charles Edward Hodge (July 28, 1933 – April 16, 2016) was a Canadian ice hockey player who played as a goaltender for the Montreal Canadiens, Vancouver Canucks, and Oakland Seals of the National Hockey League between 1954 and 1971.
Ерте мансап
Чарли Ходж Квебек провинциясының Лашин қаласында дүниеге келген. Ходж Монреаль Канадиендерінің құрамына ішкіруге арналған. Чарли Ходж өзінің хоккей карьерасын 1950 жылы Монреаль кенже канадиандарымен бастады. 1952 жылы Ходж 2,22 ГАА көрсеткішімен нағыз шеберлігін танытты. Келесі жылы ол Квебек жастар хоккей лигасынде 35 жеңіс және 5 толық жеңіспен көш бастады. Содан кейін Ходж Халықаралық хоккей лигасының Цинциннати Мохокс командасына өтті. Ол лигада жеңістер мен толық жеңістер саны бойынша бірінші орынды алып, Цинциннати Мохокс командасының Тернер кубогын жеңуіне көмектесті. 1954-1955 маусымында ол Монреаль Канадиендері сапындағы алғашқы ойынын өткізді.
Charlie Hodge was born in Lachine, Quebec. Hodge was devoted to becoming a member of the Montreal Canadiens. Charlie Hodge began his hockey career with the Montreal Jr. Canadiens in 1950. In 1952, Hodge began showing his true skills finishing with a 2.22 GAA. The next year, he led the Quebec Junior Hockey League with 35 wins and 5 shutouts. Hodge then moved on to the Cincinnati Mohawks in the International Hockey League. There, he led the league in wins and shutouts and helped the Cincinnati Mohawks win the Turner Cup. In the 1954–55 season, he played his first game with the Montreal Canadiens.
НХЛ мансабы
Ходжтың алғашқы НХЛ ойыны 1954 жылы «Монреаль» командасымен өтті. Сол дәуірде командалар тек бір қақпашыны алып жүретін, ал «Монреаль» құрамында Жак Планте сол дәуірдің ең үздік қақпашысы болғандықтан, Ходж тек төтенше жағдайларда ғана алаңға түсті. Осы кезеңде ол көбінесе Америка хоккей лигасынде ойнады. 1963 жылы Планте ауыстырылғаннан кейін Ходж толыққанды ойнау мүмкіндігіне ие болды. Ол екі рет «Везина» жүлдесін жеңіп алды – команда қақпашысы ретінде реттеулі маусымда ең аз гол жібергені үшін, 1963-64 жылдары жеке және 1965-66 жылдары Гамп Ворслимен бөлісіп. Ходжтың аты лига чемпиондығының «Стэнли» кубогында алты рет кездеседі, бірақ ол тек бір финалда ғана ойнады. 1955 жылы ол финалда 1 ойын өткізді, бірақ «Детройтқа» есе жіберді. 1967 жылы жас қақпашы Рогатин Вашон «Канадиенс» командасына шақырылды. Вашон керемет ойын көрсетті, Ходж үшін орын қалмады. 1967 жылы Ходж қорғаусыз қалды және ол 1967 жылғы НХЛ кеңейту драфтында «Окленд Силз» командасымен таңдалды. «Оклендте» Ходж 13 жеңіске қол жеткізді, оның ішінде 3 матчты құрғақ жеңіспен аяқтады. Келесі маусымда оның алаңдағы уақыты айтарлықтай азайды және ол «Ванкувер Кэнакс» командасы үшін ойнаған Батыс хоккей лигасына жіберілді. 1970 жылы «Ванкувер Кэнакс» НХЛ-ге қабылданғанда Ходж тағы да кеңейту драфтында таңдалды. Ол Джордж Гарднер мен Дунк Уилсонмен бірге қақпашылық міндетін бөлісіп, жеңісті рекордты көрсетті. Ол бас менеджер Бад Пойлмен келісімшарт шарттары бойынша келісе алмағандықтан карьерасын аяқтады.
Hodge's first NHL game occurred in 1954 with Montreal. Because teams in that era only carried one goalie, and Montreal had perhaps the best goalie of the era in Jacques Plante, Hodge was only used in emergency situations. During this time, he played mostly in the American Hockey League. When Plante was traded in 1963, Hodge got his chance to play full time. He twice won the Vezina Trophy for being the goaltender of the team allowing the fewest goals during the regular season, once outright in 1963–64 and shared with Gump Worsley in 1965–66. Hodge's name appears on the league championship Stanley Cup six times, although he only actually played in one of those finals. He also played 1 game in the finals in 1955, but lost to Detroit. In 1967, young goaltender Rogatien Vachon was called up by the Canadiens. Vachon played superbly, and there was no more room for Hodge. Hodge was left unprotected in 1967 and he was picked up by the Oakland Seals in the 1967 NHL Expansion Draft. In Oakland, Hodge earned 13 wins, including 3 shutouts. Next season, he saw his playing time greatly reduced and was sent down to the Western Hockey League where he played for the Vancouver Canucks. Hodge was an expansion pick again when the Vancouver Canucks entered the NHL in 1970. He posted a winning record while sharing netminding duties with George Gardner and Dunc Wilson. He retired after being unable to come to contract terms with General Manager Bud Poile.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Ходж он жыл бойы жылжымайтын мүлікті сатты, содан кейін «Уинипег Джетс» командасының бас менеджері Джон Фергюсон оны Батыс Канададағы скаутқа шақырды. Осыдан кейін Ходж екі онжылдық «Питтсбург Пингвинс» командасында қызмет еткен соң, НХЛ-дің «Тампа Бей Лайтнинг» командасының жас ойыншыларды іздеушісі (скауты) болды. Ол «Питтсбург» командасымен 1991 және 1992 жылдары Стэнли кубогын жеңіп, жүз сақина алды. Ол негізінен Батыс хоккей лигасының «Ванкувер Джайентс» және «Чиливак Брюинс» командаларын, сондай-ақ Британдық Колумбия хоккей лигасының Төменгі материктегі клубтарын зерделеді.
Hodge sold real estate for a decade until Winnipeg Jets GM John Ferguson recruited him for the team's scout in Western Canada. Hodge thereafter was an amateur scout for the NHL's Tampa Bay Lightning after two decades with the Pittsburgh Penguins. He received Stanley Cup rings with Pittsburgh in 1991 and 1992. He primarily scouted the Vancouver Giants and Chilliwack Bruins of the Western Hockey League and the Lower Mainland clubs in the British Columbia Hockey League.
Сыйлықтар мен жетістіктер
1954 жылы Тернер кубогының чемпионы. 1956, 1958, 1959, 1960, 1965, 1966 жылдары Монреаль командасының қақпашысы ретінде Стэнли кубогының чемпионы. 1992 жылы Питтсбург командасының скауты ретінде Стэнли кубогының чемпионы. 1964 және 1966 жылдары Везина жүлдесінің иегері (Гамп Ворслимен бірге). 1964, 1965 және 1967 жылдары НХЛ All-Star ойындарына қатысты. 1964 және 1965 жылдары НХЛ All-Star командасының екінші құрамына енді.
Turner Cup Championship in 1954. Stanley Cup Championship as a goaltender in 1956, 1958, 1959, 1960, 1965, 1966 with Montreal. Stanley Cup Champion 1992 as Scout with Pittsburgh. Vezina Trophy Winner in 1964 and in 1966 (shared with Gump Worsley). Played in 1964, 1965, and 1967 NHL All Star Games. Selected to the NHL Second All Star Team in 1964 & 1965.