Флетчер классының эсминеці: USS Ammen (DD 527) тарихы

Кіріспе

Флетчер класының эсминеці USS Ammen (DD 527) – АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі контр-адмирал Дэниел Аммен (1820–1898) атымен аталатын екінші кеме.

Құрылыс және іске қосу

Аммен 1941 жылғы 29 қарашада Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында «Бейтлехем Стил Корпорейшн» компаниясымен салынды; 1942 жылғы 17 қыркүйекте суға түсірілді; Ева Амменнің қамқорлығымен; және 1943 жылғы 20 наурызда командир Джон С. Дэниел басқаруымен құрамына қабылданды.

Аляска, 1943 жылдың наурыз-қараша аралығы

"Аммен" кемесі 30 наурызда Сан-Диегоға бағытталды, онда оның сынақтан өту жаттығулары аяқталды. Эсминец 20 сәуірде Сан-Диегодан шығып, келесі күні Сан-Педроға жетті. Екі күннен кейін ол Аляска суларына сапарға шықты, "Пенсильвания" негізінде құрылған 51-ші жұмыс тобының (TF 51) қорғау тобының бір бөлігі ретінде. Жұмыс тобы 1 мамырда Аляскадағы Колд-Бейге келді және 10 күннен кейін Ату аралына шабуыл жасауға қатысты. Бұл операция кезінде "Амменнің" басты міндеті – шабуылға түскен кемелер үшін суастына қарсы және әуе шабуылына қарсы қорғауды қамтамасыз ету болды. Әуеден күтілген қауіп іске аспағандықтан және суасты кемелерінен түскен қауіп те аз болғандықтан, ол жауға еш оқ атпады, бірақ Алеут аймағының ауыр климатымен күресті. Операциядағы өз үлесін аяқтағаннан кейін "Аммен" Калифорнияға қайтып, 31 мамырда Сан-Диегоға жетті. Эсминец Сан-Диегода екі апталық жөндеуден өтті, содан кейін солтүстікке қарай Сан-Францискоға көшті, онда сынақтан өткеннен кейінгі дайындық жұмыстарын жалғастырды. 11 шілдеде ол Аляскаға бағытталған тағы бір конвойдың қауіпсіздік тобында Сан-Францискодан шықты. Конвойді Адак аралынан шамамен 900 миль қашықтыққа дейін сүйемелдеді, онда басқа эскорт кемелер миссияны өздеріне алды. "Аммен" 21 шілдеде Сан-Францискоға оралды, бірақ онда тек сегіз күн ғана болды. 29 шілдеде эсминец Аляскаға бағытталған тағы бір конвоймен бірге теңізге шықты. 5 тамызда Адак портына жетіп, Кисканы басып алуға дайындық бастады. Бұл операция жапондықтардың Кискадан эвакуацияланғандықтан оңай болды. Эсминец 12 қыркүйекте Адакқа оралды және 24 қыркүйекке дейін онда қалды. 24-сі күні ол қайтадан теңізге шықты, 25-сі күні Кискада қысқа тоқтады, содан кейін Перл-Харборға бет алды. "Аммен" 2 қазан күні мақсатына жетті және келесі тоғыз күнде артиллериялық, торпедалық және суастына қарсы соғыс (ASW) техникаларын жаттықты. 11 қазанда ол "Буш" эсминцімен бірге Перл-Харбордан шықты. Эсминец 16 қазанда Адакқа қайта оралды және келесі алты апта бойы Алеут аралдарында күзеттік қызмет атқарды.

Ammen put to sea on 30 March bound for San Diego where she completed her shakedown training. The destroyer departed San Diego on 20 April and arrived in San Pedro the following day. Two days later, she embarked upon a voyage to Alaskan waters as part of the screen for Task Force 51 (TF 51), built around Pennsylvania. The task force arrived at Cold Bay, Alaska, on 1 May and, 10 days later, participated in the landings on Attu Island. During that operation, Ammens primary responsibility consisted of providing antisubmarine and antiaircraft protection for the ships of the invasion force. Since the air threat never materialized and the submarine menace proved almost as benign, she fired no shots at the enemy but struggled mightily against the inhospitable Aleutian climate. At the conclusion of her part in the operation, Ammen headed back to California, arriving in San Diego on 31 May. The destroyer underwent two weeks of repairs at San Diego and then moved north to San Francisco where she resumed post shakedown availability. On 11 July, she departed San Francisco in the screen of another convoy bound for Alaska. She escorted the convoy to a point about 900 miles from Adak Island where other escorts took over the mission. Ammen returned to San Francisco on 21 July but remained there only eight days. On 29 July, the destroyer put to sea with another Alaska bound convoy. She shepherded her charges into port at Adak on 5 August and began preparations for the occupation of Kiska. That operation proved to be a walkover for the simple reason that the Japanese had evacuated Kiska. The destroyer returned to Adak on 12 September and remained there until 24 September. She put to sea again on the 24th, made a brief stop back at Kiska on the 25th, and then headed on to Pearl Harbor. Ammen arrived at her destination on 2 October and spent the ensuing nine days practicing gunnery, torpedo, and antisubmarine warfare (ASW) techniques. On 11 October, she departed Pearl Harbor in company with Bush. The destroyer arrived back at Adak on 16 October and, for the next six weeks patrolled in the Aleutian Islands.

Жаңа Гвинея, 1943 жылдың қарашасы - 1944 жылдың қыркүйегі

26 қарашада Аммен Адактан шығып, Тынық мұхитының оңтүстік-батысына бағыт алды. 9 желтоқсанда сапарын жалғастыру алдында Перл-Харборда бес күндік тоқтау жасады. Фунафути арқылы Эллис аралдары мен Эспириту-Санто арқылы Жаңа Гебрид аралдарына дейін жүзіп, 18 желтоқсанда Мильн шығанағына (Жаңа Гвинея) жетті. Сол жерде ол 7-ші флот құрамына кірді. Келесі тоғыз айда Аммен өз күшін Жапониядан Жаңа Гвинеяның солтүстік жағалауын басып алу және олардың Жаңа Британиядағы Рабаул мен Жаңа Ирландиядағы Кавиенгтегі Бисмарк архипелагындағы үлкен базаларын оқшаулау операцияларына жұмсады. 1943 жылдың желтоқсан айының соңы мен 1944 жылдың қаңтар айының соңы аралығында Аммен Жаңа Британияның батыс жағалауындағы Глостер мысындағы одақтастардың қонуын қолдады, ол контр-адмирал В. А. К. Кручлидің крейсерлік бомбалау тобының бір бөлігі болды. Үлкен кемелерді суасты кемелерінен және әуе шабуылынан қорғаумен қатар, ол жараланғандарды жағаға тасымалдады және жағалық бомбалау жүргізді. Ақпан айында эсминец Австралияның Сидней қаласына барып, 22 ақпанда Мильн шығанағындағы Жаңа Гвинея аймағына оралды. Бір аптадан кейін Аммен LST міндеттік тобының экранында теңізге шықты, ол Лос-Негрос аралын барлау үшін алғашқы жабдықтау эшелоны болды, бұл Адмиралтейство аралдарын басып алуға әкелді. Наурыздың бірінші жартысында Аммен Лос-Негрос аралын басып алған сарбаздарға оқпен қолдау көрсетті және әуе шабуылына қарсы тұрды. 17-19 наурызда ол Биль, Дейли, Хатчинс және Мулланиге қосылып, Жаңа Гвинея жағалауындағы жаудың Уэвак маңындағы кемелерге қарсы іздеу шарасын жүргізді. Бірнеше апта Мильн шығанағында техникалық қызмет көрсетуден және сол маңайда жаттығулардан кейін, Аммен 18 сәуірде қайтадан теңізге шықты, контр-адмирал Кручлидің крейсерлік-эсминц тобымен бірге Жаңа Гвинеяның солтүстік жағалауындағы келесі қадам – Аитапе-Холандия операциясын қолдау үшін. Танамерах шығанағындағы шабуыл кезінде эсминец күштің оқпен қолдау көрсететін кемелерін суасты кемелерінен және әуе шабуылынан қорғады және өз үлесін қосты. Кейіннен ол 78.2 операциялық тобының (TG 78.2) экранына қосылды, екі эскорттық авиатасымалдаушы операциялық тобының бірі, мамыр айының бірінші аптасының ортасына дейін жағадағы әскерлерге жақыннан әуе көмегін көрсетті. Мануста демалып, Аммен мамыр айының ортасында Сиэдлер портынан тағы да адмирал Кручлидің австралиялық және американдық крейсерлері мен эсминдерімен бірге кетіп қалды. Соғыс кемелері Голландияға, Жаңа Гвинеяға, онда жиналған басқыншы күштерді қорғау үшін теңіз жағасына орналасты. 16 мамыр күні күн батқаннан кейін бүкіл күш Жаңа Гвинеяның солтүстік-батысындағы Вакде-Сарми аймағына сапар бастады. 17-21 мамырда Аммен мен оның серіктері аймақты басып алуға тапсырылған әскерлерді қолдап, жапондық нысандарға қаруларын жұмсады. 27 мамырда эсминец Жаңа Гвинеяның батыс жағалауының солтүстігінде орналасқан Шоутен аралдарында Биак маңында болды. Биактың оңтүстік-шығыс жағалауындағы Босниктегі шабуыл кезінде Амменнің қарулары жаудың позицияларын тағы да атқылады. Алғашқы қонудан кейін Амменнің крейсерлік-эсминц тобы Феникс, Нэшвилл және Бойз айналасындағы контр-адмирал Рассел Беркидің TF 75-імен жаудың әуе және теңіз кедергілерінен бас тарту үшін алмасып тұрды. Амменнің тобы 8-9 маусым түнінде бірнеше жартылай әуе шабуылын тойтарды және жойғыш кемелермен күшейту әрекетін жоққа шығарды. Эсминец пен оның әріптестері маусымның үшінші аптасының соңында Биак операциясындағы өздерінің рөлін аяқтады және бір апталық техникалық қызмет көрсету үшін Зеадлер портына кірді. 30 маусымда соғыс кемесі Биак пен Вогелькоп арасындағы Ноемфур аралын басып алуға тағайындалған бомбалау күшінің экранында теңізге шықты. 2 шілдедегі қону кезінде Аммен ешқандай оқпен қолдау миссиясын алмады және сондықтан тек өзінің болмауымен ғана ерекшеленетін жауға қарсы суасты кемесінен қорғану және әуе шабуылына қарсы патрульдеумен қанағаттанды. Ноемфурды басып алу мен Сансапор операциясын шілде айының соңында аяқтаған кезде, эсминец Аитапе базасынан Жаңа Гвинея жағалауындағы жапон гарнизондарына қарсы шабуыл жасады. Шілде айының соңғы төрт күнінде Аммен Вогелькоптың солтүстік-батыс жағалауындағы Сансапор мысығына қарсылықсыз қонуға қатысты. Сансапордан кейін соғыс кемесі 18 күндік демалыс пен техникалық қызмет көрсету үшін Сиднейге сапарға шықты. 26 тамызда Аммен ұрыс аймағына қайта оралды. Мильн шығанағы арқылы Жаңа Гвинеядан жүзіп, 1 қыркүйекте Манус штатының Сиэдлер портына келді. Эсминец қыркүйектің алғашқы 10 күнін Мануста жаттығулар мен техникалық қызмет көрсетумен өткізді. 11-де ол Моротайға және тағы бір қарсылықсыз қонуға бағыт алды. Соғыс кемесі Моротайда екі күн ғана болды, содан кейін Миос-Военди арқылы Сиэдлер портына оралды.

On 26 November, Ammen left Adak bound for the southwestern Pacific. She made a five day stop at Pearl Harbor before resuming her voyage on 9 December. Steaming by way of Funafuti in the Ellice Islands and Espiritu Santo in the New Hebrides, the warship arrived at Milne Bay, New Guinea, on 18 December. There, she became a unit of the 7th Fleet. For the next nine months, Ammen focused her energies on the series of operations that wrested control of the northern coast of New Guinea from the Japanese and isolated their big bases in the Bismarck Archipelago at Rabaul on New Britain and Kavieng on New Ireland. Between late December 1943 and late January 1944, Ammen supported the Allied landings at Cape Gloucester on the western end of New Britain as an element of the Cruiser Bombardment Unit under Rear Admiral V. A. C. Crutchley VC, RN. In addition to providing antisubmarine and antiaircraft protection for the larger ships, she transported casualties from the battle ashore and conducted shore bombardments. In February, the destroyer visited Sydney, Australia, returning to the New Guinea area at Milne Bay on 22 February. A week later, Ammen put to sea in the screen of an LST task unit, the first resupply echelon for the reconnaissance in force of Los Negros Island that burgeoned into the occupation of the Admiralty Islands. During the first half of March, Ammen busied herself providing gunfire support for the soldiers securing a hold on Los Negros and fighting off air attacks. Between 17 and 19 March, she joined Beale, Daly, Hutchins, and Mullany in a fruitless anti shipping sweep along the coast of New Guinea near enemy held Wewak. After several weeks of upkeep at Milne Bay and training exercises in that vicinity, Ammen put to sea once again on 18 April in company with Rear Admiral Crutchley's cruiser destroyer force to support the next hop in the leapfrog along the northern coast of New Guinea the Aitape Hollandia invasion. During the assault at Tanamerah Bay, the destroyer provided antisubmarine and antiaircraft protection to gunfire support ships of the force and contributed her share of call fire as well. Later, she joined the screen of Task Group 78.2 (TG 78.2), one of two escort carrier task groups providing close air support for the troops ashore, until the middle of the first week in May. After a respite at Manus, Ammen departed Seeadler Harbor in mid May in company again with Admiral Crutchley's Australian and American cruisers and destroyers. The warships steamed to Hollandia, New Guinea, where they took station offshore to cover the invasion force assembled there. After sundown on 16 May, the entire force began the voyage to the Wakde Sarmi area of northwestern New Guinea. From 17 to 21 May, Ammen and her consorts brought their guns to bear on Japanese targets in support of the troops charged with the seizure of the region. On 27 May, the destroyer was off Biak in the Schouten Islands located just to the north of the western end of New Guinea and, due east of the peninsula then known as the Vogelkop. During the amphibious assault at Bosnik on the southeastern coast of Biak, Ammens guns struck at enemy positions once more. After the initial landings, Ammens cruiser destroyer force alternated with Rear Admiral Russell S. Berkey's TF 75 built around Phoenix, Nashville, and Boise in covering the invasion forces from enemy air and naval interference. Ammens group fought off several half hearted air attacks and foiled an attempted reinforcement by destroyers on the night of 8–9 June. The destroyer and her colleagues concluded their part in the Biak operation at the end of the third week in June and entered Seeadler Harbor for a week of upkeep. On 30 June, the warship put to sea in the screen of the bombardment force assigned to the seizure of Noemfoor, an island located between Biak and the Vogelkop. During the landings on 2 July, Ammen drew no gunfire support missions and so, contented herself with antisubmarine and antiaircraft defense patrols against an enemy notable only for his absence. Between the conclusion of her part in the Noemfoor occupation and the Sansapor operation late in July, the destroyer carried out harassment missions against bypassed Japanese garrisons on the New Guinea coast from the base at Aitape. During the last four days of July, Ammen participated in the unopposed landings at Cape Sansapor on the northwestern coast of the Vogelkop. After Sansapor, the warship embarked upon a voyage to Sydney, Australia, for an 18 day liberty and upkeep call. On 26 August, Ammen headed back to the combat zone. Steaming by way of Milne Bay, New Guinea, she arrived in Seeadler Harbor, Manus, on 1 September. The destroyer spent the first 10 days of September engaged in drills and upkeep at Manus. On the 11th, she got underway for Morotai and another uncontested landing. The warship spent only two days at Morotai before returning to Seeadler Harbor via Mios Woendi.

Филиппин, 1944 жылдың қазан-желтоқсаны

Аммен 29 қыркүйектен 11 қазанға дейін Мануста болды. Соңғы күні ол Филиппинге, Лейтеге шабуыл үшін айналма жолмен сапарға шықты. Бұл маршрут оны ең алдымен Жаңа Гвинеяның солтүстік жағалауына жеткізді, онда Гумбольдт шығанағында ол басқыншы күштердің флагманы "Васатчтың" эскорт тобының бір бөлігіне айналды. Флагмандық топ 15 қазанда зәкір тастап, Лейте шығанағына бағыт алды. Эсминец 20 қазанның таңертеңгі қараңғысында командалық кемені Лейте шығанағына эскорттады. Дайындық жағалауға артиллериялық оқ ату 07:00 шамасында басталып, 09:45-ке дейін жалғасты. Одан кейін десанттық кемелер жағаға жақындады. Күштердің флагманын қорғауға тағайындалған Аммен шарапатқа қатыспады, бірақ жаудың ұшақтары мен су асты қайықтарының енуін мұқият бақылады. Лейте операциясының алғашқы бес күні ішінде ол "Васатчқа" әуе және су астына қарсы қорғаныспен қамтамасыз етіп, оны Сан-Педро шығанағынан түнгі демалысқа шығарып салды. Флагманмен байланысты міндеттері Амменді жапондықтардың Лейтеге шабуылға қарсы жүргізген жер бетіндегі шайқастардан аулақ ұстады. 25 қазан күні түстен кейін ол Лейте шығанағының шығыс кіреберісін күзету үшін TG 77.3 тобына қосылды. Суригао бұғазы арқылы оңтүстікке шабуылға тырысқан күштер контр-адмирал Джесси Олдендорфтың басқаруындағы линкорлар, крейсерлер және эсминецтерден күшті қарсылық көрді, ал Сан-Бернардино бұғазы арқылы жасырын өткен жапондық "Ямато" линкорлары Самар жанындағы эскорт кемелерінен, әсіресе оларды эскорттаған эсминецтер мен эсминецтерден батыл қарсылыққа тап болып, кері қайтуға мәжбүр болды. Жапондықтардың Лейтеге десантты бұзу әрекеті сәтсіз аяқталғанымен, бұл бірден байқалмады. Осыған байланысты Аммен бірнеше қорғаныс құрамаларымен уақтылы түрде жұмыс істеді. Жоғарыда айтылғандай, ол 25 қазан күні түстен кейін Лейте шығанағының шығыс кіреберісін күзетуге көмектесу үшін TG 77.3 тобына қосылды. Бұл міндет 27-сі таңертеңгі сағатқа дейін жалғасты, содан кейін ол 25-і Самардан қашып кеткен TG 77.4 тобына ауысты. Ұзақ өтпей ол Натома Бэй және тағы бес эскорт кемесінің айналасында құрылған Task Unit 77.4.2 (TU 77.4.2) тобына тағайындалды. Аммен 29 қазанның таңертеңгі сағатына дейін осы топпен бірге жұмыс істеді, содан кейін ол Лейте шығанағындағы TG 77.2 тобына қайта тағайындалды. Кейін сол күні эсминец флагманды эскорттап, TG 77.1 тобының құрамына кірді. Жер бетіндегі шайқаста сәтсіздікке ұшыраған жапондықтар әуе шабуылына көшті. Аммен қарашаның алғашқы 16 күнін жаудың ұшақтарын тойтаруға жұмсады. 1 қараша күні, алғашқы күні, өртеніп жатқан Йокосука P1Y "Франсис" екі моторлы бомбалаушысы көпір экипажынан 15 фут қашықтықта Амменге соқтығып, іздеу шамдарын және екі түтінді бұзды. Ұшақ кемеден секіріп теңізге құлады, бірақ кеменің жоғарғы бөлігіне едәуір зақым келтірді және бес адамның өлімі болған 26 адам жараланды. Аммен, алайда, өзінің міндеттерін жалғастырып, келесі екі аптадағы әуе шабуылы кезінде бірнеше рет дұрыс оқтап, екі жау ұшағын жойғанын мәлімдеді. 16 қарашада соғыс кемесі Адмиралтейство аралдарына бағыт алды. 21 қарашада Сиэдлер портына кірді және келесі тоғыз күнді Америка Құрама Штаттарына қайта оралуға дайындалуда өткізді. 30 қарашада Аммен Манустан шығып, Америка Құрама Штаттарына қарай шығысқа бұрылды. Маджуро және Перл-Харборда тоқтағаннан кейін ол 21 желтоқсанда Сан-Францискоға келді.

Ammen remained at Manus from 29 September until 11 October. On the latter day, she put to sea on a circuitous voyage bound ultimately for the invasion of the Philippines at Leyte. That circuit took her first to the northern coast of New Guinea where at Humboldt Bay she became a unit of the screen of the invasion force flagship Wasatch. The flagship group weighed anchor on 15 October and laid in a course for Leyte Gulf. The destroyer escorted the command ship into Leyte Gulf in the predawn darkness of 20 October. The preparatory shore bombardment began about 0700 and lasted until just before 0945. At that point the landing craft began their approach to the beaches. Assigned to protect the force flagship, Ammen took no part in the festivities but watched dutifully for the intrusion of enemy aircraft and submarines. For the first five days of the Leyte undertaking, she continued to provide antiair and antisubmarine coverage to Wasatch and escorted her out to sea during her nightly retirements from San Pedro Bay. Her duties with respect to the flagship kept Ammen out of both the surface actions launched by the Japanese to contest the invasion of Leyte. By the time she was detached to join TG 77.3 on the afternoon of 25 October to guard the eastern entrance to Leyte Gulf, the Japanese had shot their bolt. The forces that had tried to charge through Surigao Strait to the south received a shattering welcome from the battleships, cruisers, and destroyers under Rear Admiral Jesse Oldendorf, and the Japanese battleship Yamato force that had sneaked through San Bernardino Strait went about to retrace its path in face of the desperate resistance put up off Samar by the escort carriers and, particularly, by the destroyers and destroyer escorts screening them. Though the major Japanese effort to disrupt the Leyte landings had been foiled, it was not immediately apparent. As a consequence, Ammen served with several defensive formations on an ad hoc basis. As already stated, she joined TG 77.3 on the afternoon of 25 October to help guard the eastern entrance to Leyte Gulf. That assignment lasted until the early morning hours of the 27th when she transferred to TG 77.4, the escort carrier group that had been mauled off Samar on the 25th. Soon thereafter, she was assigned more specifically to Task Unit 77.4.2 (TU 77.4.2) built around Natoma Bay and five other escort carriers. Ammen served with that outfit until the early morning hours of 29 October when she was reassigned to TG 77.2 inside Leyte Gulf. Later that day, the destroyer resumed duty screening the flagship as an element of TG 77.1. Rebuffed on the surface, the Japanese resorted to an aerial blitz. Ammen spent the first 16 days of November helping to ward off enemy aircraft. On the very first day, 1 November, a burning Yokosuka P1Y "Frances" twin engine bomber struck Ammen 15 feet from the bridge crew taking off a searchlight and two stacks. The plane caromed off the ship into the sea but caused considerable topside damage and inflicted 26 casualties, including five dead. Ammen, however, carried on with her duties and claimed a number of hits and two probable kills in the aerial onslaught over the following two weeks. On 16 November, the warship laid in a course for the Admiralty Islands. She entered Seeadler Harbor on 21 November and spent the next nine days preparing for the voyage back to the United States. On 30 November, Ammen departed Manus and pointed her bow east toward the United States. After stops at Majuro and Pearl Harbor, she arrived in San Francisco on 21 December.

Окинава, 1945 жылдың наурыз-маусымы

1945 жылдың қаңтарында "Мэре Айленд" әскери-теңіз базасында жасалған жөндеу жұмыстары "Амменді" Лингаен шығанағындағы операциядан алып тастады. Олар ақпанның екінші аптасының басында аяқталып, эсминец Иво Джиманы ақпанның ортасында басып алуға қатысуға тым кеш келді. 1945 жылдың 9 ақпанында "Аммен" "Ченангомен" бірге Голден Гейттен шығып, Перл-Харборға бағыт алды. Екі әскери кеме 15 ақпанда Оахуға жетті, ал "Аммен" наурыздың бірінші аптасының ортасына дейін Гавай аралдарында оқу және эскорт миссияларын орындады. 4 наурызда эсминец Перл-Харбордан "Сент-Луис" және оның бұрынғы дивизиялық серігі "Бил"бен бірге кетіп қалды. Үш әскери кеме 10-ы күні Ониветокта жанармай алу үшін тоқтап, 13 наурызда Улити атоллына жетті. "Сент-Луистен" Улитиге кетіп, "Аммен" мен "Бил" Лейтеге қайтып бара жатқанда теңізге қайта оралды. "Аммен" және оның әріптесі 1945 жылғы Сент-Патрик күні өз мақсаттарына жетіп, Рюкю аралдарына шабуыл жасау үшін жаттығуды бастады. 27 наурызда ол Окинаваға шабуылға бару үшін Оңтүстік шабуыл күштері TF 55-пен Лейте шығанағынан шығып кетті. Тапсырма тобы шабуыл жағалауларына 1 сәуірде Пасха жексенбісінде, Сәуір ақымағы күні және Окинаваға шабуыл жасау күні таңертең ерте келді. Әскерлер көліктердегі соңғы дайындықтар жасап жатқанда, "Аммен" көліктер аймағында күзеттік станцияны иеленді. Бірінші толқын таңғы сағат 08:30-да жағаға жетті. Сәуір айының алғашқы 10 күнін "Аммен" Окинаваға жүк түсіретін әскерлер мен жүк кемелерін субмаринаға қарсы және әуе шабуылдарынан қорғаумен өткізді. 10-ы күні эсминец Мариан аралдарына сапарға шыққан TG 51.2 командасына қосылып, 20-сы күні Рюкю аралдарына оралды. 20 сәуірде Окинаваға оралғаннан кейін "Аммен" Окинаваны қоршаған суларда орнатылған радарлық пикет станцияларында қызмет етуді бастады. Екінші дүниежүзілік соғыста бұдан да қиын тапсырмалар болған жоқ. Бұл жапондық фанатикалық және көбінесе өзін-өзі өлтіруге бейім ұшқыштармен күресудің ауыр кестесінен тұратын. "Аммен" сол түні Окинавадағы бұрқын кезінде алғашқы сынағынан өтті. 21-ші күні түн ортасынан кейін радарлық бақылауда болған алғашқы нысанын байқамады, бірақ төмен ұшып келген екінші ұшақты байқамады. Жақын жерде жарылып, кемеге жарылған бөлшектерден су шашырады. Бұл қысқаша кездесуде оның сегіз экипажы жарақат алды. "Аммен" станцияда 21-ші күні кешке дейін болды, сосын оны "Рассел" алмастырды. Эсминец Агуши жағалауына қарай жүзіп, одан кейін Керама Реттоға жөндеу жұмыстары мен қайта жабдықтау үшін кірді. 26 және 27-ші күндері патрульдік қызметтен кейін, ол 28-ші күні таңертең Окинавадан солтүстікке қарай орналасқан No 1 радиолокациялық станциясында "Мустиннен" қолдаушы кемелердің міндеттерін қабылдады. Сол түстен кейін жаудың шабуылы, япониялықтардың Окинаваға шабуыл жасауды тежеу үшін жасаған 10 ірі әуе шабуылдарының төртіншісі, радарлық пикет стансасында қолдап отырған кемесі "Аммен" мен "Беннионға" жақындады. "Накадзима Ки 43 "Оскар"" "Аммен" мен "Беннионға" түсті. Екі эсминец те шабуылшыны атып тастады, бірақ оны тоқтата алмады. Ол "Беннионның" қайырмасын құлатты, бірақ аз ғана зақым келтірді. Түн бойы аймақты тыңдаушылар тексергенмен, олардың ешқайсысы үш-төрт шақырымнан да жақын келмеді, ал келесі түнге дейін жаңа шабуылдар жасалмады. 30 сәуірде сағат 02:00-ден сәл бұрын "Амменнің" радар экранында алтыдан сегізге дейінгі нысандар тобы пайда болды, олар тікелей оның стансасына қарай бет алды. Эсминец байланыс орнатылғаннан кейін бес минуттан кейін оқ ашты. Кемелерді жақсы басқару алғашқы екі суицидті "Амменнен" асып өтіп, портқа жақын теңізге құлатты. "Беннион" үшінші камикадзе оның құйрығына тағы бір соққы берген кезде қосымша кішігірім зақым шекті. "Аммен" топтың төртінші мүшесінің назарын аударды, бірақ ол да теңізге түсті. Екі эсминец көсеміне қосылып, бесінші шабуылшыны әуеге қарсы отпен құлатты. Алтыншы нысан оң жақтан үш-төрт шақырымдай қашықтықта теңізге түсті. Топтың соңғы ұшағы америкалық ұшақтардың алдында құлады. 30-шы күні және келесі күні түнде оның орнында тыныштық орнады. 1 мамыр күні түстен аз уақыт бұрын "Аммен" "Инграхаммен" алмасып, Хагуши кемежайына ұшақ командасын және оның жабдықтарын қабылдауға барды. Керама-Реттода жанармай құйып, қайта толтырғаннан кейін, 3 мамыр күні кешке 9-шы радиолокациялық станцияға қарай бет алды. Ол 9-шы күніне дейін ұшақпен патрульдеуді (CAP) ұшақтарын басқаруда болды. 9 мамыр күні таңертең "Уильям Д. Портермен" алмасып, сол күні Керама Реттода қайта жабдықталып, 10-шы күні Хагуши кемежайына көшті. Хагушиде эсминец 12 мамыр күні кешке "Оскар" және "Накадзима Ки 44 "Тоджо""ға қарсы қысқаша оқ атып, "Нью-Мексикоға" бағытталған олардың өзін-өзі өлтіруге әрекеттерін тоқтатуға тырысты. "Оскар" нысанынан асып өтті, бірақ "Тоджо" "Нью-Мексиконың" ортасына түсті. 13 мамырда "Аммен" радарлық пикеттік міндетіне қайта оралды, "Лоуриді" 50 шақырымдай батыс-солтүстікке қарай Окинава түбегіндегі Зампа Мисаки деп белгілі станциядағы ұшақтарды басқарушы ретінде алмастырды. Келесі алты күнде эсминец өзінің CAP ұшақтарын жаудың шабуылдарын тоқтатуға жіберді, бірақ өзі жау ұшақтарымен кездеспеді. 18-і күні "Аммен" міндетін тоқтатып, Хагушиге қайтып келді. 19-ы күні ол "Хамулмен" бірге Керама Реттоға жөндеуге кірді, 22-ші күніне дейін сонда болды. Екі күннен кейін Хагушиде болғаннан кейін, эсминец 24 мамырдың кешкісінде радарлық пикеттік станциясындағы міндетін қайта бастады. Оның оралуы Жапонияның Окинава кемелеріне жасаған 10 "Кикусуи" шабуылдарының жетіншісімен сәйкес келді. Шабуылдар кеше кештен басталып, 24-ші күні күндіз аздап басылды, "Аммен" ұшақтарды басқарушы ретінде міндетін қайта бастағанда. Кешкі сағат 20:00-ге дейін жапондықтар шабуылдарын күшейтіп жаңартты. Бірінші алты шабуыл "Амменге" және оның 15-ші радарлық пикет станциясындағы әріптестеріне нақты қауіп тудырмады. Жетінші шабуыл оның станциясына бес шақырымға жақындады, бірақ "Амменнің" серіктерінен келген әуе шабуылдарына қарсы оқтарға тап болды. Сол уақыттан бастап шамамен сағат 03:00-ге дейін 25-ші күні ұшақтар 15-ші станцияның үстінен айналып өтті. Сондағы әскери кемелер жау ұшақтары жақындаған сайын әуе шабуылдарына қарсы оқтарды атып жатты. 24-25 мамыр түн бойы жапондық ұшқыш ешқандай нақты шабуыл жасаған жоқ. Шындығында, "Амменнің" радар экраны 25 мамырдың таңғы сағаттарында нысандардан бос болды. Бірақ сағат 11:30-да жағдай өзгерді. Ол солтүстіктен 40 шақырымдай қашықтықта жақындап келе жатқан жау ұшақтарының тобын анықтады. Эсминец жауға қарсы ұшақтарын жіберіп, олар екі "Накадзима Ки 44 "Тоджо"" армиялық ұшақтары мен екі "Кавасаки Ки 61 "Тони"" армиялық ұшақтарын құлатты. Өкінішке орай, тағы бір ұшақ - тағы бір "Тоджо" қауіпсіз өтіп, сағат 09:00-ден кейін өзін-өзі өлтіруге әрекеттенді, көрінетіндей "Амменге" бағытталды. Эсминец оқ ашты, бірақ камикадзе бағытын сақтап, жылдамдығын арттырды. Бірақ "Амменге" тимей, оның бойымен өтіп, "Стормеске" қанаттарымен соғылып құлады, оның артқы торпедалық орнатысын қиратты. Зақымдалған "Стормес" аман қалды және жөндеуден кейін шамамен үш онжылдық бойын белсенді қызметте болды. 15-ші радарлық пикет станциясындағы тыныштық сол түні қайта оралды және 27 мамырдың таңын күтті, сол күні жапондықтар өзінің сегізінші "Кикусуи" шабуылын бастады - 100-ден астам ұшақтар қатысқан соңғы шабуыл. Басқа станцияларға шабуылдар күнінің соңында басталды. "Аммен" шамамен сағат 17:30-да Окинаваға солтүстіктен жақындап келе жатқан жау формациясын анықтағанға дейін жаумен байланыс жасаған жоқ. Ешқандай нысан оның станциясына жақындамады...

Repairs to her battle damage carried out at the Mare Island Navy Yard kept Ammen out of the Lingayen Gulf operation in January 1945, and their completion at the beginning of the second week in February came too late for the destroyer to play a part in the mid February seizure of Iwo Jima. On 9 February 1945, she sailed out of the Golden Gate in company with Chenango and set a course for Pearl Harbor. The two warships reached Oahu on 15 February, and Ammen performed training and carrier escort missions in the Hawaiian Islands until the middle of the first week in March. On 4 March, the destroyer departed Pearl Harbor in company with St. Louis and her old division mate, Beale. The three warships made one stop at Eniwetok on the 10th for fuel before arriving at Ulithi Atoll on 13 March. Leaving St. Louis at Ulithi, Ammen and Beale returned to sea on their way back to Leyte. Ammen and her colleague reached their destination on St. Patrick's Day 1945 and set about practicing for the invasion of the Ryukyu Islands. On 27 March, she stood out of Leyte Gulf with TF 55, the Southern Attack Force, bound for the assault on Okinawa. The task force arrived off the assault beaches early in the morning of 1 April Easter Sunday, April Fool's Day, and L day for the invasion of Okinawa. Ammen took up screening station in the transport area while the troops in the transports made final preparations. The first wave rolled ashore just after 0830. Ammen spent the first 10 days of April providing antisubmarine and antiaircraft protection for the troop and cargo ships unloading at Okinawa. On the 10th, the destroyer joined TG 51.2 in a voyage to the Marianas, arriving back in the Ryukyus on the 20th. Her return to Okinawa on 20 April marked the beginning of Ammens service on various of the radar picket stations established in the waters surrounding Okinawa to warn of approaching air raids and to help repulse them. Few tasks in World War II proved more arduous. It consisted of a grueling schedule of duty against fanatical and, more often than not, suicidal Japanese aviators. Ammen received her baptism in the Okinawa hail storm that night. After tracking her first bogey on radar picket duty just after midnight on the 21st, she failed to detect a second plane that flew in low and dropped a bomb fairly close aboard on her starboard quarter. The near miss exploded in the water, showering the warship with fragments. In that brief encounter, eight of her crew suffered wounds. Ammen remained on station until the evening of the 21st, when she was relieved by Russell. The destroyer proceeded to the Hagushi beaches where she transferred the more serious of her casualties to Crescent City before entering Kerama Retto for repairs and replenishment. Following patrol duty on the 26th and 27th, she took over support ship duties from Mustin on radar picket station number 1 north of Okinawa late in the morning of the 28th. That afternoon, an enemy raid part of the fourth of the 10 major air assaults mounted by the Japanese in the effort to thwart the Okinawa invasion approached Ammen and Bennion, the ship she was supporting on the radar picket station. A Nakajima Ki 43 "Oscar" dove on Ammen and Bennion. Both destroyers opened fire on the intruder but failed to stop him. He crashed Bennions fantail but caused only minor damage. While snoopers probed the area throughout the night, none approached nearer than three or four miles, and no new attacks developed until the following night. Just before 02:00 on 30 April, a group of between six and eight bogies appeared on Ammens radar screen headed directly for her station. The destroyer opened fire about five minutes after the contacts were made. Smart ship handling caused the first two suiciders to overshoot Ammen and splash into the sea fairly close aboard to port. Bennion suffered additional minor damage when the third kamikaze struck another glancing blow to her fantail. Ammen received the attention of the fourth member of the group, but he, too, went into the sea. The two destroyers then combined forces to knock the fifth intruder out of the sky with antiaircraft fire. The sixth bandit went into the sea about three or four miles off to starboard. The final plane in the group fell before the guns of an American night fighter. Relative quiet returned to her station during the daylight hours of the 30th and the following night. Not long before noon on 1 May, Ammen, relieved by Ingraham, headed for Hagushi anchorage to receive on board a fighter director team along with its equipment. After refueling and replenishing at Kerama Retto, the destroyer headed for radar picket station 9 during the evening of 3 May. She remained on station until the 9th, directing combat air patrol (CAP) fighters put to meet sporadic raids of one, two, and three planes. Relieved by William D. Porter on the morning of 9 May, Ammen replenished at Kerama Retto that day and then moved on to Hagushi anchorage on the 10th. While at Hagushi, the destroyer opened fire briefly on the evening of 12 May at an "Oscar" and a Nakajima Ki 44 "Tojo." Both planes attempted suicide dives on New Mexico. The "Oscar" overshot the mark, but the "Tojo" struck New Mexico amidships. On 13 May, Ammen returned to radar picket duty, relieving Lowry as fighter director on station 16 about 50 miles west northwest of the peninsula on Okinawa known as Zampa Misaki. Over the next six days, the destroyer directed her CAP fighters out to meet a number of raids, but she, herself, fought no engagements with enemy aircraft. On the 18th, Ammen stood down and headed back to Hagushi. On the 19th, she put into Kerama Retto for repairs alongside Hamul until the 22d. After two days back at Hagushi, the destroyer resumed duty with the radar pickets in the afternoon of 24 May. Her return coincided with the seventh of Japan's 10 kikusui attacks on Okinawa shipping. The onslaught had begun the previous evening but had subsided somewhat during the daylight hours of the 24th when Ammen resumed duty as a fighter director. Just before 2000, the Japanese renewed their attacks with increasing intensity. The first six raids she detected posed no real threat to Ammen and her colleagues at radar picket station 15. The seventh raid closed to within five miles of her station but kept its distance in face of antiaircraft fire from Ammens consorts. From that time until about 0300 on the 25th, aircraft flew back and forth over station 15. The warships assigned there let fly with their antiaircraft batteries whenever enemy planes approached. Throughout the night of 24–25 May, no Japanese aviator made a really determined attack on radar picket station 15. In fact, Ammens radar screen remained clear of bogies during the morning watch of 25 May. Half an hour into the forenoon watch, however, things began to warm up. She detected a group of enemy planes approaching from the north about 40 miles distant. The destroyer dispatched her CAP fighters to meet the enemy, and they bagged two Nakajima Ki 44 "Tojo" Army fighters and two Kawasaki Ki 61 "Tony" Army fighters. Unfortunately, a fifth plane another "Tojo" slipped through and, a little after 0900, began a suicide dive, apparently at Ammen. The destroyer opened fire, but the kamikaze maintained his course and gathered speed. Instead of striking Ammen, though, he passed along her length and did a wingover into Stormes crashing her after torpedo mount. Though battered, Stormes remained afloat and, after repairs, continued in active service for almost three decades. Relative peace returned to radar picket station 15 that night, and continued until early on 27 May when the Japanese launched their eighth kikusui attack the last in which 100 or more planes were involved. Attacks on other stations began as early as the end of the morning watch. Ammen made no contact with the enemy until about 1730 when she detected an enemy formation approaching Okinawa from the north. No bogies closed her station until after 2000 hours; but, between 2030 and 0200, she and Boyd fought off eight coordinated air attacks and sustained no damage in the effort. By 0330, the radar screen showed the skies to be clear of bogies within an eight mile radius of Ammen. Forty minutes later, the destroyer headed via Hagushi anchorage to Kerama Retto to refuel and replenish. Ammen served on radar picket duty for another four weeks. During that time Japanese air activity began to diminish rapidly. The enemy made two more kikusui efforts, both mere shadows of the murderous affairs of April and May but still lethal nonetheless. Enemy planes still ventured within range of her guns and fell victim to them. Efficient American air power directed by radar picket destroyers such as Ammen, however, generally caught them and knocked them out of the air at some distance from the ships around Okinawa. The warship completed her last tour of duty as a radar picket on 23 June. After taking on fuel at Kerama Retto the following morning, she put to sea in company with several other destroyers on their way to Leyte in the Philippines.

1945 жылдың маусым айынан 1946 жылдың сәуір айына дейін

Аммен 27 маусымда Лейтеге келді және екі апта демалыспен және күтіммен айналысты. 13 шілдеде ол Гуамды орталық еткен TF 95 тобымен Лейтеден жолға шықты. Оның күштері 16 шілдеде Окинаваға келді, бірақ сол күні теңізге шығып, Шығыс Қытай теңізінде кемелерге қарсы іздеу-жою операциясын жүргізді. Тайфуннан қашу үшін жолдан ауытққаннан кейін, Аммен және оның серіктері 22 шілдеде іздеу-жою жұмыстарын бастады. Айыныштысы, олар маңызды ешқандай нысандарды таппады және 24 шілде таңында Окинавадағы Бакнер шығанағына оралды. Бұл эсминец шілде айының соңында және тамыздың бірінші аптасында Шығыс Қытай теңізінде ұқсас нәтижесіз кемелерге қарсы екі іздеу-жою операциясына қатысты. Тамыздың ортасында жауынгерлік қимылдар тоқтатылғаннан кейін, Аммен қыркүйектің бірінші аптасының соңына дейін Рюкю аралдарында жұмыс істеді. 7 қыркүйекте ол Окинавадан Жапонияға қарай жолға шығып, 15-і күні Нагасакиге жетті. Алты күннен кейін Сасебоға көшті. Аммен 17 қарашаға дейін Жапония суларында қызмет етті, содан кейін АҚШ-қа қайтып келе жатты. Мидуэй, Перл-Харбор, Сан-Диего және Панама каналы арқылы өтіп, соғыс кемесі 1945 жылғы Рождествоға екі күн бұрын Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына жетті. 1946 жылғы 15 сәуірде толықтай қызметтен босатылып, Атлантика резервтік флотының Чарльстон тобына қойылды.

1951-1960 жылдар

1950 жылдың жазында Кореяда соғыс басталып, Американың Оңтүстік Кореяны қолдауы Әскери-теңіз күштерін активті флотын кеңейтуге мәжбүр етті. Амменді қайта іске қосуға дайындық 1950 жылдың соңында басталды, және ол 1951 жылдың 5 сәуірінде Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында қайтадан комиссияланды. Ресми түрде активті деп есептелгенімен, эсминец теңізге шығуға дейін үш айлық жөндеуден өтуі керек болды. Шілде және тамыз айларында Кубаның Гуантанамо шығанағында жаттығудан өткеннен кейін, Аммен 1952 жылдың көктеміне дейін жалғасқан жаңғырту жөндеуі үшін қыркүйекте Чарльстонға оралды. Батыс Индияда қайта даярлаудан өткеннен кейін, соғыс кемесі Атлантика флотының 182-ші эсминец дивизиясының (DesDiv 182) құрамында қызмет етуге кірісті, ол Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында орналасқан.

1952 жылдың 26 тамызында Аммен Ньюпорттан шығып, Еуропа суларындағы алғашқы қызметтік сапарына бет бұрды. Ол 1953 жылдың басына дейін Жерорта теңізінде 6-шы флотпен бірге жүріп, түрлі жаттығу операцияларына қатысып, Жерорта теңізінің Еуропа, Солтүстік Африка және Таяу Шығыс жағалауларындағы порттарда ту көтерді. 1953 жылдың ақпанында Ньюпортқа оралған соғыс кемесі тамыз айына дейін 2-ші флотпен жұмыс істеді. 1953 жылдың 10 тамызында ол Бостоннан Қиыр Шығысқа қарай жолға шықты. Соғыс кемесі 7-ші флотпен бірге қызмет етті, көбінесе Корея түбегіне жақын суларда, жыл соңына дейін. Аммен 1954 жылдың 14 қаңтарында Шығыстағы қызметін аяқтады. Үнді мұхиты және Суэц каналы арқылы батысқа қарай сапар шегіп, 10 наурызда Ньюпортқа келді. Сәуір айында соғыс кемесі Филадельфия кеме құрылыс шебінде тұрақты жөндеуге кірді. Ол сол жазда жөндеу жұмыстарын аяқтап, тамыз және қыркүйек айларында Батыс Индияда қайта даярлау курсын өткізді. Сол күзде 18-ші эсминец эскадрильясы (DesRon 18) Тынық мұхит флотына қайта тағайындалды. Сәйкесінше, 1954 жылдың 30 қарашасында Аммен эскадрильясымен бірге Ньюпорттан Сан-Диегоға қарай жолға шықты. Панама каналын басып өтіп, Тынық мұхит флотының Бас қолбасшысына есеп бергеннен кейін, DesRon 18 DesRon 21 болып өзгерді. 1955 жылдың қаңтарында эсминец Тынық мұхитының батысында 7-ші флотпен бірге тағы бір тапсырманы орындады. Сол кезде ол жақын материктегі коммунистік күштердің қысымымен Тачен аралдарынан қытай ұлтшылдарын эвакуациялауға көмектесті. Бұл тапсырманы аяқтамас бұрын, Аммен Тайвань бұғазында да патрульдеуге қатысты. 1955 жылдың 19 маусымында Сан-Диегоға оралғаннан кейін, соғыс кемесі 1-ші флоттың қалыпты операцияларын бастады, типтік жаттығулар өткізіп, Тынық мұхитының шығысында флоттық жаттығуларға қатысты. Ол осы қызметте 1956 жылдың қаңтарына дейін болды. Сол жылдың 7 ақпанында Аммен Сан-Диегодан Қиыр Шығысқа қарай қайта жолға шықты. Ол осылай шілде айының соңына дейін жұмыс істеді. 11 тамызда Сан-Диегоға жетіп, 30-ы күні Сан-Франциско маңындағы Маре Айленд кеме құрылыс шебінде үш айлық жөндеу жұмыстарын бастады. Ол Сан-Диегоға қайтып оралды және 7 желтоқсанда активті қызметке қайта қабылданды. 1957 жылдың 16 сәуірінде Аммен Сан-Диегодан шығып, 7-ші флотпен Қиыр Шығыста тағы бір кезеңге аттанды. Ол Фиджи аралдарындағы Сува арқылы Австралияның Мельбурн қаласына қарай жүзіп, Коралл теңізіндегі соғыс жеңісінің 15 жылдығын атап өту үшін жол жүріп бара жатқанда, жолды бұрып кетті. Мерекеден кейін Аммен солтүстікке қарай Адмиралтейство аралдарындағы Манус арқылы және Гуам арқылы Йокосукаға қарай бет алды. Төрт айдан аз уақыт өткен соң ол 7-ші флотпен бірге қызметін аяқтады және 29 қыркүйекте АҚШ-қа оралу үшін Йокосукадан шығып кетті. Аммен 14 қазанда Сан-Диегоға оралды және, орналасудан кейін тоқтап, Калифорния жағалауындағы 1-ші флоттың қалыпты жұмысын қайта бастады. Ол 1958 жылдың маусым айының соңына дейін осылай жұмыс істеді. 25-і күні эсминец қайтадан батыс Тынық мұхитқа қарай жолға шықты. 13 шілдеде Йокосукаға келіп, бес ай бойы 7-ші флотпен қызмет атқарады. Инженерлік апаттармен ауырған жұмыста Аммен әлі де TF 77 жылдам тасымалдаушыларымен және Тайвань бұғазындағы патрульде теңізде ұзақ қызмет етті. 6 желтоқсанда ол Йокосукадан Сан-Диегоға оралды. Аммен 18 желтоқсанда Сан-Диегоға келіп, онда дәл 10 апта болды. Ол әдеттегі орналасудан кейін демалыс және күтіп ұстау кезеңін аяқтап, тұрақты жөндеуге дайындалды. 1959 жылдың ақпан айының соңында Сан-Францискода эсминец күрделі жөндеуден өтті. Жөндеу жұмыстары аяқталып, ол маусым айының соңында активті қызметке қайта оралды. Тамыз айының ортасында Аммен Перл-Харбор мен Гуам аралығында операциялар жүргізу үшін Сан-Диегодан кетті. Қыркүйек айының соңында ол Калифорнияның жағалауына, Лонг-Бич қаласына қысқа уақытқа оралды. Қазан айының басында эсминец өзінің мансабындағы соңғы батыс Тынық мұхит сапарына шықты. Ол 1960 жылдың басында бұл сапардан батыс жағалауына оралды. Кейінірек сол көктемде соғыс кемесі деактивацияға дайындық жұмыстарын бастады. 1960 жылдың 19 шілдесінде, Сил-Бич пен Сан-Диего арасында декомиссиялау үшін жүзіп бара жатқанда, Аммен Колетт кемесімен соқтығыстыы. Соқтығысу салдарынан Амменнің 11 теңізшісі қаза тауып, 20-ы жарақат алды. USCGC Heather (WAGL / WLB 331) көмек көрсетуге қатысты. Аммен бастапқыда Лонг-Бичке буксирленді, кейіннен Сан-Диегоға жеткізілді, онда ол 1960 жылдың 15 қыркүйегінде декомиссияланды. Амменнің аты 1960 жылдың 1 қазанында Әскери-теңіз тізімінен шығарылды, және ол 1961 жылдың 20 сәуірінде National Metal and Steel Corporation компаниясына металл тескілеуге сатылды.

On 26 August 1952, Ammen stood out of Newport bound for her first tour of duty in European waters. She cruised in the Mediterranean with the 6th Fleet until early 1953, participating in various training operations and showing the flag in ports on the European, North African, and Middle Eastern coasts of the Mediterranean. The destroyer returned to Newport in February 1953 and operated with the 2d Fleet until August. On 10 August 1953, she departed Boston for the Far East. The warship served with the 7th Fleet, frequently in waters adjacent to the Korean peninsula, through the end of the year. Ammen concluded her tour of duty in the Orient on 14 January 1954. Making the westward voyage by way of the Indian Ocean and the Suez Canal, she arrived in Newport on 10 March. In April, the warship entered the Philadelphia Naval Shipyard for regular overhaul. She completed repairs early that summer and then conducted refresher training in the West Indies in August and September. That fall, Destroyer Squadron 18 (DesRon 18) was reassigned to the Pacific Fleet. Accordingly, on 30 November 1954, Ammen got underway from Newport in company with her squadron mates to make the transit to San Diego. Upon reporting to the Commander in Chief, Pacific Fleet, after navigating the Panama Canal, DesRon 18 became DesRon 21. In January 1955 the destroyer embarked upon another assignment with the 7th Fleet in the western Pacific. During that assignment, she supported the evacuation of Nationalist Chinese from the Tachen Islands then under pressure from communist forces on the nearby mainland. Before completing that deployment, Ammen also served on the Taiwan Strait patrol. After her return to San Diego on 19 June 1955, the warship took up normal 1st Fleet operations, conducting type training and participating in fleet exercises in the eastern Pacific. That employment occupied her through January 1956. On 7 February of that year, Ammen left San Diego again on her way to the Far East. That deployment lasted until late July when she headed back to the west coast of the United States. The destroyer reached San Diego on 11 August and, on the 30th, began a three month overhaul at the Mare Island Naval Shipyard near San Francisco. She returned to San Diego and to active service on 7 December. On 16 April 1957, Ammen stood out of San Diego bound for another tour of duty with the 7th Fleet in the Far East. En route, she took quite a detour, steaming via Suva in the Fiji Islands to Melbourne, Australia, to participate in the celebration of the 15th anniversary of the Allied victory in the Battle of the Coral Sea. After the commemoration, Ammen headed north via Manus in the Admiralty Islands and Guam to Yokosuka where she arrived on 1 June. A little less than four months later she concluded her assignment with the 7th Fleet and stood out of Yokosuka on 29 September to return to the United States. Ammen arrived back in San Diego on 14 October and, after post deployment stand down, resumed normal 1st Fleet operations along the California coast. She remained so occupied until late June 1958. On the 25th, the destroyer got underway again for the western Pacific. She arrived in Yokosuka on 13 July to begin five months of duty with the 7th Fleet. In a deployment plagued by engineering casualties, Ammen still managed extended service at sea with the fast carriers of TF 77 and on the Taiwan Strait patrol. On 6 December, she departed Yokosuka to return to San Diego. Ammen steamed into San Diego on 18 December and remained there exactly 10 weeks completing the usual post deployment and holiday leave and upkeep period and preparing for regular overhaul. At the end of February 1959, the destroyer began her overhaul at San Francisco. Repairs complete, she resumed active duty late in June. In mid August, Ammen departed San Diego for operations between Pearl Harbor and Guam. At the end of September, she returned briefly to the California coast at Long Beach. Early in October, the destroyer embarked upon the final western Pacific deployment of her career. She returned to the west coast from that tour of duty early in 1960. Later that spring the warship began preparations for inactivation. On 19 July 1960, while making the transit between Seal Beach and San Diego for decommissioning, Ammen was struck by Collett. The collision killed 11 Ammen sailors and injured 20 others. The USCGC Heather (WAGL / WLB 331) participated in the assistance effort. Ammen was initially towed into Long Beach and, later, from there to San Diego where she was decommissioned on 15 September 1960. Ammens name was struck from the Navy List on 1 October 1960, and she was sold to the National Metal and Steel Corporation on 20 April 1961 for scrapping.

Құрметтер

Аммен Екінші дүниежүзілік соғыста сегіз шайқас жұлдызын алды.