Лондон Мейджерс: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Лондон, Онтарио қаласындағы кіші лига бейсбол командасы.

Лондон Майорлары – Интерконти Бейсбол Лигасының тәуелсіз кіші лига бейсбол командасы. Команда 1925 жылы құрылған және Лондон, Онтарио қаласында орналасқан. Олар өздерінің үй ойындарын 5,200 орындық Лабатт Мемориал паркінде өткізеді.

Команда тарихы

Жылдар бойы команда әр түрлі уақытта «Лондон Батырлары» (1925), «Лондон Шарапханасы» (1934–1936), «Лондон Сильвервудтары» (1937, 1938), «Лондон Армиясы» (1942–1943), «Лондон Майорлары» (1944–1959), «Лондон Алмаздары» (1960–1961), «Лондон Майорлары» (1962), «Лондон Понтиаксы» (1963–1969), «Лондон АВКОС» (1970–1973) және «Лондон Эль Марокко Майорлары» (1974) деп белгілі болды, бұл команданың сол кездегі демеушілігіне байланысты. 1975 жылдан бері команда «Лондон Майорлары» деген атауды сақтап келеді.

1948 жылғы Лондон чемпионаты

1948 жылы Лондон Майорс, Интерконти тарихындағы ең жақсы командалардың бірі саналады. Олар Интерконти лигасының чемпионатында ғана емес, сонымен қатар Канада Бейсбол Конгресінің және Ұлттық Бейсбол Конгресінің Солтүстік Америка чемпионатында жеңіске жетті. Форт-Уэйн, Индиана штатының «Дженерал Электрик» командасын Лабатт паркінде өткен жеті ойындық серияда ұтты. Лондон командасының жұлдыздары – «Еш шаршамайтын» Томми Уайт, ұстағыш Джек Фейрс, қысқа тоғыздық ойыншысы/алаңгер Рассел (Мықты) Эвон, ұстағыш Гил Робертсон, ішкі алаң ойыншысы Дон Купер және жаңадан келген аутфилдер Джолтин Джо Бечард (1948 жылғы «Майорс» командасының қазірге дейін тірі қалған жалғыз мүшесі – Джек Фейрс) еді. Форт-Уэйн соңғы екі жылда өткен 15 турнирдің бірінде ғана жеңіліске ұшырап, атаққа ие болды. 1948 жылдың 21 қыркүйегінде Лабатт паркінде өткен ойынның 11-ші иннингінде Джо Бечардтың соққысынан Джонни Локингтон екінші базадан өтіп, 8:7 есебімен жеңіске жетті. Ойын барысында Бечард үш рет ұпай соғып, Лондон командасының теңесуіне көмектесті. Free Press газетінің спорт редакторы Джек Парк бұл ойынды «жергілікті алаңда бұрын-соңды көрілмеген ең керемет шабуыл» деп атады. Форт-Уэйн жеті ойындық серияда 3:2 есебімен көшбасшылыққа шықты, бірақ Лондондық Томми Уайт бес соққы жасады, ал Бечард 6-шы ойында 13:1 есебімен үлкен дабл жасады. Ал келесі күні Уайт тағы да тауға қайта оралып, бес соққы жасады, бірақ «Электрикс» командасын 5:0 есебімен жеңіп, Лондонға чемпиондық атағын сыйлады және сериядағы үшінші жеңісін тіркеді. 1948 жылғы Лондон Майорс командасы барлық уақыттағы ең үздік ерлер бейсбол командаларының бірі саналады және 2002 жылы Будвайзер Гардендегі Лондонның Атақты Спортшылар залына енгізілді. «Майорс» командасы 1925, 1936, 1937 (Лондон Сильвервудс ретінде), 1943 (Лондон Армия командасы ретінде), 1944, 1945, 1947, 1948, 1951, 1956, 1969 (Лондон Понтиакс ретінде), 1975, 2021 және 2022 (Лондон Майорс ретінде) лига (плей-офф) чемпионатының сериясын 14 рет жеңіп алды. 1943, 1944 және 1947 жылдары Лондон Майорлары сонымен қатар Онтарио Бейсбол Ассоциациясының Ағалар «А» чемпионатында (команданың суретін сыртқы сілтемеде қараңыз), 1943, 1944, 1947 және 1948 жылдары Канада Бейсбол Конгресінің чемпионатында және 1948 жылы Солтүстік Америка чемпионатында жеңіске жетті. IBL рекордтық кітаптарына сәйкес, «Майорс» командасы 1946, 1947, 1956, 1964, 1965, 1968, 1969, 1970, 1975, 1988, 2008, 2016 және 2021 жылдары (барлығы 13 рет) флаг жарысында (регулярлы маусымдық есепте) жеңіске жетті. Дәстүр бойынша, Лондон Майорс командасының маусымындағы ең маңызды сәттердің бірі – 1 шілдеде (Канада күні) Торонто Мейпл Лифс командасымен өткізілетін ойын, одан кейін Темза өзенінің жанында әдетте фейерверктер көрсетіледі. 1950 жылы Тед Александр питчер ретінде «Майорс» командасына қосылды. Бұрын Александр «Гомстед Грейс» және «Канзас Сити Монаркс» командаларында 14 маусым бойы жұлдызды питчер болып ойнаған. Александр 1951 жылғы маусымның ортасында «Майорс» командасынан кетіп қалды, сол кезде «Майорс» командасы Стэн және Билл Слэк сияқты жұлдызды питчерлермен Интерконти титулын жеңіп алды. «Майорс» командасы сонымен қатар 1956 жылы бұрынғы Нью-Йорк Янки/Питтсбург Пиратс командасының аутфилдері Фрэнк Колман команданың иесі және бас жаттықтырушысы болғанда Интерконти титулын жеңіп алды.

In 1948 London Majors, considered one of the best teams in Intercounty history, not only won the Intercounty League championship, but the Canadian Baseball Congress Championship and the Can Am North American championship of the National Baseball Congress beating the Fort Wayne, Indiana, General Electrics in a best of seven game series played at Labatt Park, with such London stars as pitcher "Tireless" Tommy White, catcher Jack Fairs, short stop/ fielder Russell (the Muscle) Evon, catcher Gil Robertson, infielder Don Cooper and rookie outfielder Joltin' Joe Bechard (the sole remaining member of the '48 Majors still alive is Jack Fairs). Fort Wayne had gained renown by losing one game in 15 tournaments played during the previous two years. The Majors won the opener on September 21, 1948, at Labatt Park when Joe Bechard's single in the 11th inning scored Johnny Lockington from second with the winning run in an 8–7 victory. Three times in the game Bechard had knocked in a run tying the game for London. It was "the greatest display of clutch hitting ever seen in the local ball yard", wrote Free Press sports editor Jack Park. Fort Wayne went up 3–2 in the best of seven series but London pitcher Tommy White threw a five hitter and Bechard hit a grand slam in a 13 1 London win in Game 6. White returned to the mound the next day and allowed five hits but blanked the Electrics 5 0 to give London the championship and post his third win of the series. The 1948 London Majors team is considered to be one of the best amateur men's baseball teams of all time and were inducted into the London Sports Hall of Fame at Budweiser Gardens in 2002. The Majors have won the league (playoff) championship series 14 times in the years 1925, 1936, 1937 (as the London Silverwoods), 1943 (as the London Army Team), 1944, 1945, 1947, 1948, 1951, 1956, 1969 (as the London Pontiacs), 1975, 2021 and 2022 (as the London Majors). In 1943, 1944 and 1947, the London Majors also won the Ontario Baseball Association Sr. 'A' championships (see team photo below on an external link), the Canadian Baseball Congress Championships in 1943, 1944, 1947 and 1948 and the Can Am North American Championship in 1948. According to the IBL record books, the Majors won the pennant race (atop the regular season standings) in 1946, 1947, 1956, 1964, 1965, 1968, 1969, 1970, 1975, 1988, 2008, 2016 and 2021 (13 in total). Traditionally, one of the high points in the season of the London Majors is a game with the Toronto Maple Leafs on July 1 (Canada Day), which is usually followed by fireworks over the adjacent forks of the Thames River. In 1950, pitcher Ted Alexander joined the Majors. Previously, Alexander had been a star pitcher for a total of 14 seasons with the Homestead Grays and the Kansas City Monarchs of the Negro National League. Alexander left the Majors part way through the 1951 season, during which the Majors won the Intercounty title with star pitchers, Stan and Bill Slack. The Majors also won the Intercounty title in 1956 with former New York Yankee/ Pittsburgh Pirate outfielder Frank Colman as the owner manager of the team.

1975 жылғы Лондон чемпионаты

Арден Эдди, 34 жыл бойы Лондон Майорс командасы үшін Интеркаунти лигасында бірінші базада, екінші базада және аутфилдте ойнаған, 1975 жылы Майорс командасы Интеркаунти титулын жеңген кезде, команда лига чемпионы атанған соңғы жылдың маңызды мүшесі болды. 2007 жылы Арден Эдди Лондонның спорттық даңқ залына енгізілді. 1975 жылғы Майорс командасының басқа ойыншылары: бұрынғы жоғары лига бейсбол ойыншысы, сол жақтан тастайтын питчер Майк Килкенни, лига жұлдызы және 1975 жылғы Интеркаунти ең қымбат ойыншысы; шортстоп Дейв Байерс; жұлдыз екінші және үшінші база ойыншысы Барри Бофнер; 1975 жылғы соққылау чемпионы Ларри Хаггитт (.412); менеджер Рой Маккей; жаттықтырушы Джон Амброз; ұзақ жылдар бойы жаттықтырушы-дайындықшы Норм Алдридж (Алдриджтің солтүстік-шығыс Лондонда Норм Алдридж атындағы бейсбол алаңы бар); Ларри Уилсон; питчер Фил Шмидт; питчер Рик Линдквист; Барри Фуллер; Майк Фесс; ұстағыш Уэйн (Дог) Фенлон; Брайан Белл; капитан Дейв (Уайти) Лапторн; ішкі алаң ойыншысы Майк Митчелл; ішкі алаң ойыншысы Роб Уотрал; Джон Маркс; Алекс Маккей кіші; Джейми Ходж; Джон Гурли кіші; питчер Нил Амброз; дайындықшылар Эд Лоуни және Боб Гилан; бас менеджер Джордж Холл және шалапшы (batboy) Джим Маккей. "Киллер" лақабымен танылған Килкенни 9-0 есебімен, 129 соққы, 46 доптама, тоғыз толық ойын және 1.31 орташа есеп көрсеткен. Килкенни бұрын Детройт Тайгерс (1969–1972), Окленд Атлетикс (1972), Сан-Диего Падрес (1972) және Кливленд Индианс (1972–1973) командаларында бес маусым (1969–1973) бойы жоғары лигада ойнаған. 1969 жылы Килкенни "Детройт Тайгерс" командасы үшін "Жылдың жаңашылы" атанды. 1975 жылғы Лондон Майорс командасы 2015 жылы Лондонның спорттық даңқ залына енгізілді.

Команданың соңғы жетістіктері

2004 жылы Лондон Майорс командасы IBL сериясының жеті ойынының ең жақсысы үшін Гуэлф Роялзбен күресті, бірақ 4:1 есебімен жеңіліске ұшырады. 2004 жылғы маусымнан кейін Майорлар Рой МакКей клуб үйінен шығып, тарихи ғимараттағы ішкі жөндеу жұмыстары аяқталуын күтіп, үшінші базалық трибунаның астындағы киім ауыстыру бөлмесіне көшті. Бұл бөлмені бұрын Лондон Тайгерс (1989–1993), Лондон Уолуервз (1999–2001) және Лондон Монархс (2003) командалары пайдаланған. 2004 жылғы маусымға дейін Лондон Майорс командасын сатып алғаннан кейін, 2005 жылдың қазан айында команда иесі Скотт Дарт өзінің досы және бұрынғы тәжірибелі Лондон Майорс ойыншысы Руп Чандердатты команданың серіктес иесі етіп тағайындады, сонымен қатар Чандердат бас менеджер міндетін де атқарды. 2006 жылдың 14 қаңтарында «Лондон Фри Пресс» газеті Майорс командасы халықаралық ұйымға айналғанын, Латын Америкасы, АҚШ, Мексика, Италия және Жапонияда 11 скауты бар екенін хабарлады. 2006 жылғы маусымнан бері Майорс командасының серіктес иесі/бас менеджері Руп Чандердат сонымен қатар команданың алаңдағы менеджері болып табылады. 2017 жылдың маусым айының соңында Чандердат Лондон Майорс командасының ең көп жеңіс тіркеген менеджері атанды, бұрынғы менеджер Рой Маккейдің 257 жеңістен тұратын рекордын бұзып өтті.

2006 жылғы Лондонның үздік турнирлері

2006 жылы Лондон Майорс командасынан екінші базашы Кайл Пивоварчик және аутфильдер Брэд МакЭлрой (ол сонымен қатар .403 орташа көрсеткішпен лиганың тұрақты маусымдағы үздік соққышы атанды) Интеркаунти Бейсбол Лигасының бірінші жұлдыздар командасына ілікті. Майорс командасы тұрақты маусымда жалпы командалық орташа көрсеткішпен (.305) соққы беруде де көшбасшы болды. 2006 жылы екінші жұлдыздар командасына аутфильдер Кевин Вирту, сол жақтан тастайтын питчер Эрик Перес, белгілі соққышы Чак Робертс және менеджер Руп Чандердат енді. 2006 жылғы Лондон Майорс командасының аутфильдері Руди Вальехос «Жылдың жаңа ойыншысы» (Брайан Керр еске алу кубогы) атағын жеңіп алды. Вальехос IBL-дегі алғашқы маусымында .304 орташа көрсеткішпен, екі хоум-ран және 41 RBI көрсетті. Оттава, Онтарио қаласында туған ол сондай-ақ бес дабл, 28 ұпай жинады және 30 ойында 19 база ұрлады, бұл лигада төртінші нәтиже болды.

2006 IBL плей-оффтары

2006 жылғы Лондон Майорс командасы Контактіаралық плей-оффта сәтті өнер көрсетті, төрт ойында Китченер Пантерс және IBL чемпиондары, сондай-ақ жеңіс туын иеленген Барри Бейкац командаларын бес ойында жеңді. Бірақ финалдық серияда Майорлар Брантфордта 2006 жылдың 25 тамызында 1981 жылдан бері алғашқы Контактіаралық титулын жеңіп алған Брантфорд Ред Сокс командасына төрт ойынға бір ойын есебімен жеңіліп қалды.

Денни Маклейн, Ферги Дженкинс және Дейв Розема

1974 жылы Денни Маклейн екі жыл бұрын үлкен лигадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Маклейн Лондон Майорс командасы үшін бір маусым ойнады. Алайда, қолдағы проблемаларға байланысты Маклейн Майорс үшін тек тоғыз иннинг тастады, бірақ шортстоп, бірінші база және қақпашы позицияларында 14 ойынға қатысты және .380-ге дейін соқты, соның ішінде Лондондағы бір ойында екі хоумран соқты. 1984–1985 жылдары Ферги Дженкинс 1983 жылы үлкен лигадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол Лондон Майорс үшін ойнады, Онтарионың Чатем қаласының жанындағы үйлерінің бірінен шалғайып келді. Дэйв Розема 1986 жылдың 30 сәуірінде үлкен лигадан (Детройт Тайгерс, 1977–84 және Техас Рейнджерс, 1985–86) зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1990 жылдардың басында Лондон Майорс үшін тастады.

Рой Маккей клуб үйі

1937 жылы Лабатт паркіне салынған, тік тікшелі ағаш қаптамалы "Майорс" клубы 1996 жылғы 1 тамызда ресми түрде "Рой МакКей клубы" деп аталды (Рой МакКей 1933 жылғы 1 тамызда дүниеге келген). Ұзақ жылдар бойы "Майорс" клубының иесі және ойыншысы болған Арден Эдди 1996 жылы Онтарио мұралық заңының IV бөлігіне сәйкес, "Лабатт паркінің достары" бастамасымен, парктің бастапқы мақұлдау себептерін өзгерту арқылы бұл ғимаратты мұра ретінде тағайындады. Бір қабатты, коттедж стиліндегі бұл ғимарат Лондон қаласына тиесілі және Солтүстік Америкада осы сипаттағы қалған аз ғана клуб үйлерінің бірі болып табылады, ол құрылған мақсаты бойынша әлі де пайдаланылуда. 1998 жылғы 31 мамырда "Рой МакКей клубының" жаңа ағаш жамылғысын (cedar shingle) салуға қаражат жинау мақсатында ("Riverforks шайқасы") Лондон қалалық кеңесінің мүшелері, бұқаралық ақпарат құралдары және "Лондон Майорс" клубының ескі ойыншылары арасында достық ойын өткізілді. Ойынды Арден Эдди, "Лабатт паркінің достары", SCENE журналы және "Лондон Майорс" ұйымдастырды. Қайтыс болған Рой МакКей (1933–1995) – "Лондон Майорс" клубының ұзақ жылдар бойы ойыншысы, жаттықтырушысы және басқарушысы, ол 1995 жылғы Рождество күні қайтыс болды. 12 жасында Маккей 1945 жылғы "Лондон Майорс" клубының талисманы және доп жинаушы болды – бұл клуб Интеркаунти және Онтарио чемпионаттарының жеңімпазы атанды (1945 жылғы "Лондон Майорс" клубының суретін төмендегі сыртқы сілтемеде қараңыз). Том (Тим) Берджесс 1945 жылы "Майорс" клубында питчер және ойыншы ретінде ойнады және 1946 жылы "Сент-Луис Кардиналс" ұйымымен кәсіби келісімшартқа қол қойды. Бас лигасында ойыншы немесе жаттықтырушы ретінде көп жылдар жұмыс істегеннен кейін, Берджесс 1991 жылы Канада Бейсбол Даңқы залына енгізілді. "Лондон Майорс" бейсбол клубы 1976 жылдан 2004 жылғы ақпанға дейін ойыншы-жаттықтырушы Арден Эддиге тиесілі болды, содан кейін Эдди мен оның әйелі Шелли команданы Лондон кәсіпкері және ипотекалық кеңесші Скотт Дартқа сатты. Эдди үш Intercounty League рекордын ұстайды: ең көп өткізілген ойындар (834); ең көп ұрланған базалар (179) және ең көп допты алу (668). Эдди 1967 жылы (жас шақыру ретінде) Лондонға көшіп келгеннен кейін алғаш рет "Лондон Майорс" клубы үшін ойнады, ол Онтарио штатындағы Уоллесбург қаласынан келген және ол Уоллесбург спорттық Даңқы залына енгізілген.

The 1937, tongue and groove clapboard Majors' clubhouse at Labatt Park, officially renamed "The Roy McKay Clubhouse" on August 1, 1996 (Roy McKay was born on August 1, 1933), by longtime Majors' owner player Arden Eddie, was designated under Part IV of the Ontario Heritage Act in 1996—an initiative spearheaded by The Friends of Labatt Park—by amending the park's original (by law) reasons for designation. The one storey, cottage style building is owned by the City of London and is one of the few remaining clubhouses of its kind remaining in North America still being used for the purpose for which it was built. On May 31, 1998, a fundraising ballgame ("The Rumble at the Riverforks") between the members of London city council, the media and the London Majors old timers was held to help defray the costs of a new cedar shingle roof on the Roy McKay Clubhouse. The game was organized by Arden Eddie, The Friends of Labatt Park, SCENE magazine and the London Majors. The late Roy McKay (1933–1995) was a longtime London Majors' pitcher, coach and manager who died on Christmas Day, 1995. At age 12, McKay was also the mascot batboy for the 1945 London Majors — the Intercounty and Ontario champions (see photo of the 1945 London Majors at the external link below). Tom (Tim) Burgess also played for the 1945 Majors as a pitcher outfielder and was signed to a pro contract in 1946 by the St. Louis Cardinals' organization. After years in Major League Baseball as either a player or coach, Burgess was inducted into the Canadian Baseball Hall of Fame in 1991. The London Majors Baseball Club was owned by player coach Arden Eddie from 1976 until February 2004, when Eddie and his wife Shelley sold the team to London businessperson/ mortgage consultant Scott Dart. Eddie, who holds three Intercounty League records—most games played (834); most stolen bases (179) and most bases on balls (668) first started playing for the London Majors in 1967 (as a junior call up) after moving to London from his hometown of Wallaceburg, Ontario, where he has been inducted into the Wallaceburg Sports Hall of Fame.

Қайта алынған нөмірлер

Майорлар 13 нөмірленген форманы қанағаттандырылған: Джон Оуэннің (1), Норм Олдридждің (3), Рас Эвонның (4), Стэн (Габби) Андерсон/Ричард Томпсонның (5), Уэйн Фенлонның (9), Боб Дикиннің (10), Рой Маккейдің (16), Томми Уайт/Майк Килкеннидің (17), Дейв Байерстің (18), Ферги Дженкинстің (31) және 2008 жылдың 6 шілдесі күні Арден Эддидің (24) жейдесі ресми түрде пайдаланудан тоқтатылды.

Команда иелері

Команданың иелері жылдар бойы Қоғамдық коммуналдық комиссия директоры Билл Фаркхарсон, Клэр Ван Хорн, бұрынғы Бейсболдың жоғары лигасының ойыншысы Фрэнк Колман (1956–1960 жылдардың басында), зергер Честер Пегг, спорт жазушысы / жазушы Боб Фергюсон (1963–1964), Тед Эрли, Джордж Холл, Арден Эдди (1976 ақпан, 2003) және Скотт Дарт пен Руп Чандердаттың қазіргі иелері болды. Фрэнк Колман алғаш рет 1930 жылдардың ортасында жоғары лигада ойнады. 1936 жылы ол үздік Интерконти лигасының питчері және соққышы болды, лиганың соққы беру титулын және MVP сыйлығын жеңіп алды, бұл көп ұзамай кәсіби келісімшартқа әкелді. 1941 және 1942 жылдары Колман Халықаралық лиганың Торонто Мейпл Лифс командасында ойнады. 1942 жылы ол Питтсбург Пираттарымен аутфильдер ретінде келісімшартқа отырды. Ол 1946 жылғы маусымның аяғына дейін бірінші базалық және аутфильдер ретінде Пираттармен бірге болды, содан кейін Нью-Йорк Янкизбен келісімшартқа қол қойды. 1949 және 1950 жылдары Колман Тынық мұхит жағалауы лигасының Сиэтл клубында ойнады, ал 1951 жылы AAA Торонто Мейпл Лифс командасында ойыншы-жаттықтырушы ретінде ойнауға оралды. 1954 жылы Колман өзінің туған қаласы Лондонға, Онтариоға оралды және Лондон Майорс командасының бас менеджері Клэр Ван Хорнның иелігіндегі ойыншы-менеджер ретінде келісімшартқа отырды. 1955 жылы Колман 1956 жылы Ван Хорннан Майорларды сатып алды және лондондық спортшы Гордон Беррихилл мен Ал Маршаллмен бірге «Eager Beaver Baseball Association» бейсбол қауымдастығын құрды. Колманның «Майорлары» 1956 жылы Интерконти лигасының чемпионы атанды.

2019 жылғы маңызды оқиғалар

2019 жылы Руп Чандэрдат, «Майорс» командасының алаң және бас менеджері, 7 шілдеде «Хамильтон Кардиналс» командасын өз алаңында 6:1 есебімен жеңіп, 300-ші жеңісіне қол жеткізді. Ол маусымды 305 жеңіспен аяқтады. Сол маусымдағы Канада күнінде, 2009 жылдан бері лигада ойнап келе жатқан және жанкүйерлердің сүйіктісі, майор Кливленд Браунли 100 хоумран соқты. Бұл ойынға көрермендер толы қонақжайда куә болды. «Майорс» сол ойында ағымдағы чемпион «Барри Бэйкетс» командасын 15:3 есебімен жеңді.