Кіріспе

Индустриялық музыка – 1970 жылдары пайда болған эксперименталды музыканың бір түрі. 1980 жылдары индустриялық музыка түрлі салаларға бөлінді, кейде олар пост-индустриялық музыка деп аталды. Бұл тізімде осы салалардың кейбіреуі, сондай-ақ басқа эксперименталды және электрондық музыка жанрларымен, рок, фолк, хэви-металл және хип-хоппен қосылған түрлері егжей-тегжейлі сипатталған. Индустриялық жанрлар бүкіл әлемге тарады және Солтүстік Америка, Еуропа және Жапонияда кең таралған.

Индустриялық музыка

Индустриалдық музыка – эксперименттік музыканың көптеген стильдерін, соның ішінде электрондық музыканың түрлі нұсқаларын қамтиды. Бұл термин 1970-ші жылдардың ортасында Industrial Records әртістері үшін пайда болған. Алғашқы индустриалдық әртістер шу және көңіл тудыратын тақырыптармен тәжірибе жасаған. Олардың шығармашылығы тек музыкамен ғана шектелмей, пошта арқылы жіберілетін өнер, перформанс, инсталляциялар және басқа да өнер формаларын да қамтыды. Көрікті индустриалдық музыканттардың қатарында Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire, Boyd Rice, SPK және Z'EV бар. Кейіннен Test Dept, Clock DVA, Nocturnal Emissions, Laibach және The Leather Nun бұл қозғалысқа қосылды. Неміс тобы Einstürzende Neubauten өзіндік стиль қалыптастырды, ол металл соққы аспаптарын, гитараларды және дәстүрлі емес аспаптарды (мысалы, бұрғыштар мен сүйектерді) сахналық қойылымдарында үйлестірді, олар көбінесе концерттер өткен орындарға зиян келтірді.

Қараңғы орта

1980 жылдары Coil, Lilith, Nurse with Wound, Lustmord және Zoviet France сияқты қараңғы эхо жобалары индустриалды музыкадан туындады. Бұл әртістер музыкалық емес материалдар мен шуды қолданады, бірақ басқа пост-индустриалды музыканттарға қарағанда олардың әсері жұмсақ, көбінесе эхо музыкасына жақын. Throbbing Gristle студияда жазған соңғы материалдары – In the Shadow of the Sun және Journey Through a Body эхо стилінде болды және TG-нің туындыларының (әсіресе Coil, Chris & Cosey) болашақ бағытын көрсетті. Басқа әртістер қатарында Long Distance Poison, Hafler Trio, MRT, Kim Cascone, Controlled Bleeding, Nine Inch Nails (Ghosts I–IV альбомында), Techno Animal, белгілі ойын музыкасының композиторы Акира Ямаока, Робин Рембо, Final және Deutsch Nepal бар.

Электр-өнеркәсіптік

Электро индустриялық электронды дене музыкасына (EBM) негізделген және 1980 жылдардың ортасында қалыптасты. EBM минималды құрылым мен таза дыбыс өндірісімен ерекшеленсе, электро индустриялықтың дыбысы терең, күрделі және көп қабатты болып келеді. Бұл стильді Skinny Puppy, Front Line Assembly және Wumpscut ойлап тапты. 1990 жылдардың ортасында осы стильтен қара электро және аггротех сияқты қосымша бағыттар пайда болды. Басқа да өкілдеріне Haujobb, Lab Report және Leæther Strip жатады.

EBM

EBM еуропалық индустриялық және неміс электрондық музыкасының элементтерін біріктіреді, мысалы Клаус Шульце музыкасы. Ол алғаш рет Бельгияда танымал болды. Бұл атауды Kraftwerk тобының Ralf Hütter 1978 жылы «The Man Machine» альбомының күшті дыбысын түсіндіру үшін қолданды. Кейіннен 1984 жылы бельгиялық Front 242 тобы осы жылы шыққан «No Comment» EP-ін сипаттау үшін осы терминді қазіргі мағынасында пайдаланды. Ол билеуге қолайлы электрондық музыканың белгілі бір түрін, электропанк пен индустриялық музыканың қоспасын білдіреді. Басқа орындаушылардың қатарында Armageddon Dildos, Die Krupps, à;GRUMH, A Split Second, And One, Bigod 20, The Neon Judgement және Attrition бар.

Индустриялық хип-хоп

Индустриалдық хип-хоп индустриял музыкасының тақырыптары мен эстетикасын хип-хоп музыкасымен біріктіреді. Оның бастауы Марк Стюарт пен Адриан Шервудтың еңбектерінде жатыр. 1985 жылы бұрынғы Pop Group әншісі Стюарт «As the Veneer of Democracy Starts to Fade» атты туындысын жариялады, онда Sugar Hill Records үй тобымен (Дуг Уимбиш, Кит Лебланк және Скип Макдональд) индустриял музыканың тілімдеу стилін қолданды. Шервуд британдық дуб музыкасының маңызды тұлғасы болды, сонымен қатар Cabaret Voltaire, Einstürzende Neubauten, Ministry, KMFDM және Nine Inch Nails сияқты индустриял топтарымен де жұмыс істеді. Шервуд пен Sugar Hill тобының бірлескен жобасы Tackhead, Стюарт тоқтатқан жерден жұмысты жалғастырды. Сан-Францискодан шыққан Disposable Heroes of Hiphoprisy және Ұлыбританиядан шыққан Meat Beat Manifesto да осы стильдің ерте өкілдері болып саналады. Бродриктің Godflesh тобының кейінгі жұмысы, сондай-ақ Кевин Мартин, Ice және Techno Animal тобымен жасаған ынтымақтастықтары, сонымен қатар слэм ақыны Сол Уильямс та осы стильде өнер танытады. Басқа да белгілі өкілдеріне clipping., B L A C K I E, Death Grips, JPEGMafia және Dälek кіреді.

Өнеркәсіптік тау жыныстары мен өнеркәсіптік металл

Индустриялық рок әртістері көбінесе электр гитаралар, барабандар және бас-гитаралардың негізгі құралдарын пайдаланады және оларды ақ шудың күшті дауысымен, электрондық музыка аспаптарымен (синтезаторлар, секвенсерлер, семплерлер және барабан автоматтары) үйлестіреді. Гитаралар көбінесе күшті бұрмалауға немесе басқа да әсерлерге ұшырайды. Бас-гитаралар мен барабандар тікелей ойнатылуы мүмкін, немесе электрондық музыкалық аспаптармен немесе компьютерлермен алмастырылуы мүмкін. Индустриялық музыка мен рок жанрларының алғашқы қосылысын Chrome, Killing Joke, Swans, Big Black және Foetus сияқты пост-панк топтары жүзеге асырды. Nine Inch Nails «Pretty Hate Machine» және «The Downward Spiral» альбомдарын шығару арқылы АҚШ-та индустриялық рок жанрын танымал етті. Индустриялық метал осы ортадан пайда болды және Ministry, Godflesh және Fear Factory сияқты топтар оны орындайды.

Жапондық

Жапоноиз ("жапон" және "шу" сөздерінің қосындысы) – Жапонияның шулы музыка жанры. 1980-ші және 1990-шы жылдары кең таралған және белсенді болған, бірақ 21-ші ғасырдың басында да жалғасып келеді. Жапоноиз жанры музыкалық еркіндігімен ерекшеленеді: топтар Хантараштің панк-төңкерісінен және оның кейінгі психоделикалық Boredoms эволюциясынан бастап, Incapacitants және Merzbow-тың үстелдегі электроникасына дейін жетеді. Бұл жанр бастапқыда power electronics-тен шабыттанды, алайда Жапоноиз көбінесе басқа пост-индустриалды стильдерге қарағанда жеңіл, ал Aube сияқты кейбір музыканттар психоделиядан немесе space rock-тан да шабыт алады.

Неофолк

Неофолк – Дуглас Пирс (Death In June), Тони Уэйкфорд (Sol Invictus) және Дэвид Тибет (Current 93) сияқты артистердің бірлесіп жасаған музыкасы. Бұл музыканттар еуропалық дәстүрлі элементтерге негізделген халық музыкасын қоса алған, индустриалды музыкадан кейінгі музыкалық айналымды құрады. Неофолк тек қана акустикалық халық музыкасынан немесе акустикалық халық аспаптарымен, сондай-ақ фортепиано, скрипкалар немесе индустриалды және эксперименталды музыка элементтерімен үйлесімде болуы мүмкін. Бұл жанрда дәстүрлі музыка, язычество, романтизм және оккультизм сияқты түрлі тақырыптар қамтылған. Неофолк музыканттары көбінесе соғыс индустриалы сияқты басқа жанрлармен байланыста болады. Апокалиптикалық фолк неофолктан бұрын пайда болды және Дэвид Тибет 1980-жылдардың соңында өзінің Current 93 тобының музыкасында қолданды. Алғашқыда Тибеттің халық музыкасы жанрымен байланыс орнату ниеті болмады; керісінше, Current 93 музыкасы "апокалиптикалық халық немесе жігіттер" жасаған деді.

Қуаттық электроника

Қуатты электрониканы бастапқыда Уильям Беннетт өзінің Whitehouse жобасының шулы музыкасы үшін тағайындаған. Ол статикалық, сыңғырлаған кері байланыс толқындарынан, аналогты синтезаторлардың суббас импульстерін немесе жоғары жиілікті сыңғырлау дыбыстарын шығаруынан, сондай-ақ айқайлап, бұрмаланған, көбінесе жеккөрушілік және қорлаушылық сөздерден тұрады. Өте атональды, конвенциялық мелодиялар мен ырғақтар жоқ. Whitehouse мүшелері, Сатклиф Юген сияқты басқа жобаларды бастағандар да қуатты электрониканы қолданады. Death industrial – The Grey Wolves сияқты топтармен байланысты ұқсас стиль, бірақ бұл термин алғаш рет Brighter Death Now сияқты артистерге қатысты. Швед лейблі Cold Meat Industry осы жанрдағы шығармаларды жариялаған. Бельгиялық Dive тобы да 90-шы жылдардың басында осы стильді болжаған. Әдетте, қуатты шу Роланд TR 909 сияқты барабан машинасының бұрмаланған бас барабанына негізделген, әскери 4/4 ырғақтарын пайдаланады және көбінесе аспаптық болып табылады. Кейде мелодиялық элемент қосылады, бірақ ол әдетте ырғақтан кейін орындалады. Қуатты шу тректері әдетте құрылымдалған және билеуге ыңғайлы, бірақ кейде абстрактілі болады. Бұл жанр жыл сайынғы Maschinenfest фестивалінде (Крефелд, Германия) және Infest фестивалінде (Брэдфорд, Англия) көрсетіледі. Басқа артистерге Imminent Starvation, Axiome, Converter және Terrorfakt кіреді. Неміс лейблдері Ant Zen және Hands Productions осы стильге маманданған. Technoid осы ортадан өркендеп, IDM, эксперименталды техно және шулы музыкадан шабыт алды. Неміс лейблі Hymen Records термин мен стиль үшін жауапты. Артистер қатарында Gridlock, Black Lung, Revolution State және Xingu Hill бар.

Сиқыршы үйі

Witch house – бұл электрондық музыканың бірігіп кеткен жанрына қатысты пікірталас тудыратын термин, ол әсіресе 1990-жылдардағы Хьюстондық DJ Screw бастаған және бұралған дыбыс есебінен айқын хип-хоп әсеріне ие. Witch house – Swishahouse хип-хопынан шыққан техникаларды қолданудан тұрады – үлкен дәрежеде баяулатылған тембрлер, секіріп өтетін, уақыты тоқтатылған ритмдер, сонымен қатар шу, дрон немесе шоп-газ элементтерімен, жанр өзінің алдыңғыларын зұлым, бұрын-соңды болмаған, бірақ эстетикалық жағынан сілтемелі атмосфераға қайта жаңартады. Witch house-қа 1980-жылдардағы Cocteau Twins, The Cure және Dead Can Dance сияқты готикалық топтардың, сондай-ақ кейбір ерте индустриалдық топтардың әсері де зор болды. Хип-хоп барабан машиналарын, шулы атмосфераны, қорқынышты үлгілерді, синтезаторлық поп әсері бар жетекші мелодияларды және күшті өңделген немесе бұрмаланған вокалдарды қолдану да кең таралған.

Сатылымдар

Индустриалдық музыканың ең көп сатылатын бағыттары – индустриалдық рок және металл; Ministry және Nine Inch Nails екеуі де платиналық сатылымды альбомдар жазды.