Кіріспе

Live Songs – Леонард Коэннің «Songs of Love and Hate» және «New Skin for the Old Ceremony» альбомдары арасындағы үш жылдық үнсіздік кезеңінде жарық көрген тұңғыш тікелей концерттік альбомы.

Өмірбаян

1969 жылы Коэннің екінші альбомы "Songs From a Room" шыққаннан кейін ғана әнші турнеге баруға келісті. 1996 жылы Айра Наделдің "Various Positions" атты биографиясында баяндалғандай, Коэннің 1967 жылғы сәуірде Нью-Йорктегі Town Hall митингінде, Ұлттық ядролық саясат жөніндегі комитет алдындағы алғашқы әншілік өнері жақсы болмады; ол "Suzanne" әнінің бірнеше тақтарын орындап, сахналық қорқыныштан сахнадан шығып кетті, бірақ әнді аяқтау үшін көңілді көрермендер оны қайта сахнаға шақырып алды. Коэн 1970 жылы турнеге шығуға қысымға ұшырады, бірақ өзін Еуропамен шектеді, онда оның танымалдылығы АҚШ-тан әлдеқайда жоғары болды. Коэн 1972 және 1974 жылдары Еуропаға қайта оралды. Энтони Рейнольдстың "Леонард Коэн: Таңғажайып өмір" кітабында айтылғандай, Коэн "Songs From a Room" альбомын жазған Боб Джонстоннан топты жинап, турне кезінде клавишада ойнауын сұрады: "Мен турнеге жай ғана ілесіп қалдым", - деп Рейнольдс Джонстонды цитаталайды. "Ол мені өзінің менеджері болуға шақырды, содан кейін тобын құруды сұрады. Дайындық кезінде мен Коэнге: "Саған әлемдегі ең жақсы пианистті тауып беремін" дедім. "Жоқ, мен сені қалаймын", - деп Леонард талап етті. Мен қарсылық білдірдім: "Мен пианинода ойнай алмаймын. Мен жай ғана дыбыстар шығара аламын, бірақ ойнай алмаймын, ал сізде керемет музыканттар бар. Олар керемет адамдар". "Егер сен ойнауға келмесең, мен бармаймын" - деді Коэн. "Бұл мүмкіндікті қалыс қалғым келмейді" деп ойладым. Сөйтіп біз жолға шықтық. Мен жай ғана пианино, гитара, орган, не болса да ойнадым. Мен жақсы ойнамайтынмын, бірақ ол жақсы ән айта алмайтын". Коэннің орташа көлемді, кантри музыкасына ұқсас "Армия" деп аталған тобына гитарист Рон Корнелиус, гитарист/скрипкашы Чарли Дэниелс және әнші "Дженнифер Уоррен" кірді, ол жақын арада Дженифер Уорнс ретінде танымал болып, Коэннің әндерін орындауда шеберлік танытты. 2001 жылғы қарашада Mojo журналына берген сұхбатында Коэн концертте оны қолдаған әйел әншілер туралы: "Маған олар керек. Менің дауысым олардың ән айта алатын адамдардың дыбыстарымен жасырылғанда жақсырақ естіледі деп ойлаймын. Менде көп қабілет болған емес. Өзімнің әндерімді тыңдағанда, мен дауысым үйлесімділікпен қоршалғанда көбірек жайлы сезінемін, бұл маған әйел дауысын еске түсіреді. Мен дыбысты табу үшін үйлесімділікті естігім келеді". 2009 жылы Коэн CBC радиосының Q бағдарламасында сұхбат кезінде былай деді: "Мен әйелдердің қосымша дауыстарына қатты ықпал еттім. Мен осындай сезім беретін әндерді ұнатамын. Бұл 1950-жылдардың әндері. Сондықтан мен осы дыбыстарды қайта жасай алмадым. Сондай-ақ, мен өзімнің дауысымды тыңдағанда, ол маған ұнамайтындықтан, менің артымда әйелдердің дауыстарын естігім келді".

Жазу және композициялау

1970 жылғы гастрольдік турнеден тек екі ән ғана енген, оның ішінде 13 минуттық "Please Don't Pass Me By (A Disgrace)", Лондон қаласында жазылған, және Коэн Уайт аралында орындаған "Tonight Will Be Fine". Соңғысы қиын жағдайда 600 мың адамның алдында тартылды; Коэн таңғы 4-те трейлерінде оянып, сахнаға пижамамен (жауын-шашынның астында жасырылған) шықты, қарсы алдына бірнеше күн бойы өздерінің нашарлығында отырған, Джимми Хендрикстің концертін көрген, көбінесе мас аудитория жиналған еді. Коэннің мистикалық өнері, қазіргі таңда шоудың ең жарқын сәттерінің бірі саналады, көпшілікті тыныштандырды. Боб Джонстон кейін "Леонард Коэннің 1970 жылы Уайт аралындағы тікелей эфирі" DVD-сінде: "Менің ойымша, Леонард әлемдегі ең үздік орындаушы. Мен оның бұрынғыдайын көрген емеспін. Ол жерде 600 мың адам болды, ол оларды басып алды, соңғы түні олардың барлығын өз ықпалына алды" деді. Альбомның көп бөлігі Коэннің екінші LP-сінен – "Songs From a Room" әндерінің жаңаша орындалуынан тұрады (көбінесе қосымша немесе мазмұны өзгертілген мәтіндермен), олар 1972 жылғы Еуропалық турнеден алынған. Париждегі "Bird on the Wire" өнерінің басында Коэн әннің француз тіліндегі аудармасының бірінші шумағын оқиды. "Nancy" – "Seems So Long Ago, Nancy" әнінің нұсқасы, ал "Improvisation" – "You Know Who I Am" әнінен алынған, кеңейтілген гитаралық триомен орындалған. Басқа да тректердің арасында "Passing Through" және "Minute Prologue" халықтық әндері бар. "Бонус" трек – "Queen Victoria" әні Коэннің өзі 1972 жылы Теннессидегі қонақүй бөлмесінде жазған. "Songs of Leonard Cohen" альбомы да, сондай-ақ жақында ғана шыққан "Songs of Love and Hate" (онда Уайт аралындағы өнерден алынған "Let's Sing Another Song, Boys" әні бар) осы альбомда ұсынылмаған. 1972 жылғы Еуропалық турне, "Live Songs" альбомындағы көптеген әндердің бастауы, 1974 жылғы Тони Палмердің "Bird on a Wire" деректі фильмінде кеңінен көрсетілген. Альбомның мұқабасында күлімдемей, суыққан көзбен камераға қараған Коэн бейнеленген. Альбомға қосымша жазбаларды көпшілікке беймәлім (көбінесе психиатриялық мекемелерде емделген) суретші және ақын Дафни Ричардсон жазған. Альбомның шығуына екі ай қалғанда, депрессиямен күресіп жүрген Коэн "Melody Maker" журналына Рой Холлингвортқа: "Мен музыка бизнесінің бір бөлігі болып қалуға шыдамаймын. Мен енді ештеңе жаза алмаймын" деді. 1975 жылдың наурыз айында ол "Melody Maker" журналының Харви Куберникіне: "Бұрынғы 'Live Songs' альбомы өте шатастырған және мағынасыз кезеңді көрсетеді. Мен оның ең жақсы тұсы – ол осы кезеңді өте нақты бейнелейді деп санаймын" деп түсіндірді.

Қабылдау

Live Songs альбомы 1973 жылдың сәуір айында жарық көрді және коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Бұл Коэннің АҚШ чарттарына он жылдан астам уақытқа соңғы альбомы болды. Ира Надел, "Various Positions" кітабында Коэннің өмірбаянын жазған автор, Live Songs альбомын "теңдессіз, бірақ спонтанды" деп бағалады. Көңіл-күйі мұңды, әндері қараңғылыққа толы, ал обложкадағы суреттің өзі қорқынышты. Альбомға реакция негативті болды. AllMusic-тен Гаутам Бакси бұл жинақты "Коэннің ерте жылдардағы тарихының ажырамас бөлігі" деп атап, "Бұл шығарылымда бірнеше жаңа ән бар, олардың барлығы эротика, махаббат және депрессияның күшті дозаларын шебер үйлестіреді" дейді.

Трек тізімі

Леонард Коэн барлық әндерді жазған, "Passing Through" әнін Дик Блейксли жазған (Коэн аранжировкасымен). Барлық әндер 1972 жылы жазылған, "Please Don't Pass Me By (A Disgrace)" және "Tonight Will Be Fine" әндері 1970 жылы жазылған. Жазу орны жақшада көрсетілген.

Мұқабалар

Канадалық клезмер музыканты Джефф Бернер "Queen Victoria" әнін "Wedding Dance of the Widow Bride" (2007) альбомында орындады.