Ребекка Твигг: Американдық велошабанзушының өмірі мен күресі
Rebecca Twigg
Ребекка Твигг – американская велогонщица, 6-кратная чемпионка мира в индивидуальном преследовании. Училась в Вашингтонском университете с 14 лет. Велоспорт, достижения.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ребекка Твигг (Rebecca Twigg; 1963 жылғы 26 наурызда туған) – американдық бұрынғы жарыс велосипедшісі.
American racing cyclist
Rebecca Twigg (born March 26, 1963) is an American former racing cyclist.
Велосипедтік мансап
Академиялық дарын иесі, ол 14 жасында Сиэтлдегі Вашингтон университетіне түсіп, университет командасы үшін жарысты. АҚШ ұлттық құрамасының жаттықтырушысы Эдди Борисевич оны көріп, 17 жасында өз құрамасына шақырды. Ол биология және компьютерлік ғылымдар бакалавр дәрежелерін UW-да алды. Твигг жеке қуу бойынша алты рет әлем чемпионатында жеңіске жетті. Ол сондай-ақ 16 АҚШ чемпионатында (алғашқысы – жеке уақытқа қарсы жарыс – 18 жасында) және екі Олимпиада медалін жеңіп алды: 1984 жылы Лос-Анджелесте өткен жол жарысында күміс, ал 1992 жылы Барселонада өткен жарыста қола медаль. Ол әйелдердің жол жүру сынағының алғашқы үш бақсысында жеңімпаз атанды. Твигг үш рет Олимпиада ойындарына қатысты (1984, 1992 және 1996). Дегенмен, оның соңғы Олимпиадалық қатысуы 1996 жылы Атлантада дауға ұласты, ол жаттықтырушы Крис Кармайклмен және АҚШ Велосипед федерациясымен келіспеушілікке ұшырап командадан кетті. Федерация «Супербайк» деп аталатын жаңа велосипедтің дамуына инвестиция жасаған еді. Твигг ойындар барысында бұл велосипедті сынағаннан кейін, оны пайдаланудан бас тартты, себебі велосипедтің оған дұрыс келмейтінін айтты, сондай-ақ команда мүшелерінің «Супербайк» пайдалануға қысым көрсеткені және оның жеке жаттықтырушысы Эдди Борисевичке аккредитация беруден бас тартқандары оны алаңдатқанын мәлімдеді. Твигг 1985 жылы 1984 жылғы АҚШ Олимпиадалық велокомандасының мүшесі Марк Уайтхедке үйленді, бірақ олардың некесі бірнеше жыл ғана сауатты.
An academic prodigy, she enrolled at the University of Washington in Seattle at the age of 14 and rode for the school's team. US national team coach Eddie Borysewicz saw her and invited her to join his team when she was 17. She earned degrees in biology and computer science from UW. Twigg won six world track cycling championships in the individual pursuit. She also won 16 US championships (the first – the individual time trial – when she was 18) and two Olympic medals, the silver medal in the 1984 road race in Los Angeles, and a bronze medal in the pursuit in Barcelona in 1992. She won the first three editions of the Women's Challenge on the road. Twigg was a three time Olympian (1984, 1992, and 1996). However, her final Olympic appearance, in Atlanta in 1996, ended in controversy when she quit the team in a disagreement with the coach Chris Carmichael and the U. S. Cycling Federation. The federation had invested in the development of the so called SuperBike. Twigg, after using the bike earlier in the Games, refused to ride it, citing poor individual fit and claiming that pressure from the staff on her to use the SuperBike and their refusal to grant accreditation to her personal coach, Eddie Borysewicz, left her defocused. Twigg married Mark Whitehead – a fellow member of the 1984 US Olympic cycling team – in 1985, but the marriage only lasted a couple of years.
Циклден кейінгі өмір
Жарыстардан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Твиг компьютерлік ғылым бойынша аспирантура алды және ақпараттық технологиялар саласында әртүрлі жұмыстар атқарды. Ол қайтадан тұрмысқа шығып, екінші күйеуінен қыз туды. Кейіннен ол жұмысынан шығып, Сиэтлде тұрып үйсіз қалды және 2019 жылға қарай соңғы бес жыл бойы үйсіз болды. Оның үйсіздігімен алғашқы жеке кездесуі 15 жасында болды және оны үйінен анасы қуып жіберді.
After retiring from competitive cycling, Twigg earned an associate degree in computer science and worked at various jobs in the information technology industry. She remarried and had a daughter with her second husband. She later quit her jobs and became homeless while staying in Seattle, and as of 2019 has been homeless for the past five years. Her first personal encounter with homelessness occurred when she was 15 years old and was kicked out of her house by her mother.