USS Peterson (DE–152) кемесінің тарихы

Кіріспе

USS Peterson (DE–152) – Эдсолл класының эсминец-эскорты, осы атпен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі. Бұл кеме Коралл теңізі шайқасындағы ерлігі үшін қаһармандық медальмен марапатталған бас су жұмысшысы Оскар В. Петерсон (1899–1942) құрметіне аталған. Петерсон 1943 жылдың 28 ақпанында «Консолидейтед Стил Корпорейшн» (Оранж, Техас) компаниясында салынды, 1943 жылдың 15 мамырында суға түсірілді, Миссис Лола Б. Петерсон оның құрметті демеушісі болды және 1943 жылдың 29 қыркүйегінде қолданысқа енгізілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс қызметі

Питерсон 6 октября 1943 года перешла в Галвестон, штат Техас, для продолжения оснащения, затем проследовала через Алжир, штат Луизиана, к Бермудам для ходовых испытаний. 22 ноября она прибыла в Чарльстон, штат Южная Каролина, для краткосрочного обслуживания после испытаний, а через шесть дней вышла в Нью-Йорк, прибыв в последний день месяца. Ее первое плавание между Нью-Йорком и Касабланкой, Французским Марокко, началось 2 декабря, когда Питерсон вышла в Норфолк, штат Вирджиния, чтобы присоединиться к основному корпусу конвоя, направлявшегося в Северную Африку. 18 января 1944 года она вернулась в Нью-Йорк. Затем Питерсон перенесла свою деятельность в Северную Европу, совершив десять рейсов в британские и французские порты. Во время первого из этих рейсов Питерсон вместе с другими эскортами 22-го дивизиона вышла из Нью-Йорка 1 марта для сопровождения быстрого танкерного конвоя в Дерри, Северная Ирландия. Во время этого рейса подводная лодка потопила "Леопольд" (DE 319). Питерсон прибыла с конвоем в Дерри и вернулась в Нью-Йорк 28 марта, где к ней присоединился "Ганди". Выйдя из Нью-Йорка 15 апреля с конвоем, направлявшимся в Ирландию, Питерсон на следующий день была отсоединена для сопровождения двух торговых судов, столкнувшихся друг с другом, обратно в Нью-Йорк. По пути к воссоединению с конвоем позже в тот же день Питерсон присоединилась к "Ганди" и "Джойсу" в спасении выживших с торпедированного "Пан Пенсильвания" и уничтожении нападавшего. В 13:45 "Джойс" доложил об обнаружении звука, и последние выжившие перебрались на борт "Питерсон" как раз в тот момент, когда "Джойс" сбросил глубинные бомбы. Подводная лодка всплыла в 14:00. "Ганди" открыл огонь по подводной лодке, которая ответила огнем, пока через две минуты не была протаранена "Ганди". Питерсон начала стрельбу в 14:04, чтобы открыть огонь по боевой рубке, и, проходя рядом с подводной лодкой, выпустила две глубинные бомбы малой глубины с близкого расстояния со своих бортовых орудий "К". В 14:09 подводная лодка сдалась, и экипаж начал покидать тонущее судно. "Джойс" подобрал экипаж, и U-550 затонула в 14:30. Три эскорта присоединились к конвою и благополучно доплыли до Лисахалли, Северная Ирландия, вернувшись в Нью-Йорк 12 мая 1944 года. Потопленная немецкая подводная лодка была обнаружена 23 июля 2012 года в глубоких водах к югу от Нантакет, штат Массачусетс. Питерсон совершила еще три рейса с конвоями в Дерри и обратно. Затем она совершила последовательные рейсы из Нью-Йорка в Плимут, Англия (6 октября – 5 ноября 1944 г.); из Нью-Йорка в Шербур, Франция, и Плимут, Англия (23 ноября – 24 декабря); из Нью-Йорка в Ливерпуль, Англия (10 января – 9 февраля 1945 г.); из Нью-Йорка в Гавр, Франция, и Саутгемптон, Англия (27 февраля – 29 марта); и из Бостона в Гринок, Шотландия, и Ливерпуль, Англия, вернувшись в Нью-Йорк 16 апреля. После ремонта для оснащения ее для длительной службы в Тихом океане Питерсон вышла из Нью-Йорка 4 июня 1945 года вместе с остальной частью 22-го дивизиона эскорта для учений на острове Кулебра и в Гуантанамо, Куба. Она прошла через Панамский канал 23 июня, зашла в Сан-Диего для ремонта во время плавания и прибыла в Перл-Харбор 16 июля. С окончанием войны она сообщила командующему 8-й амфибийно-десантной группой и командующему 18-й транспортной эскадрильей для выполнения обязанностей. Питерсон вышла из Перл-Харбора в последний день августа 1945 года с конвоем LST. Зайдя в Сайпан по пути, конвой прибыл у Вакаямы, Япония, 27 сентября, и Питерсон приступила к патрулированию во Внутреннем море до 29 октября. В этот день она взяла курс на Соединенные Штаты, зашла в Перл-Харбор и прибыла в Сан-Диего 17 ноября. На следующий день она перешла в Сан-Педро. Она вышла в море к восточному побережью, пройдя через Панамский канал 6 декабря. Через три дня у побережья Флориды приземлился рядом PBM–3D (Mariner), чтобы попросить помощи. Питерсон отбуксировала поврежденный самолет к устью Понсе-де-Леон, где спасательное судно из Нью-Смирны приняло буксировку на себя. Затем она продолжила движение вверх по побережью в Чарльстон, штат Южная Каролина, прибыв 10 декабря 1945 года. Питерсон вышла в Джексонвилл, штат Флорида, 14 января 1946 года, прибыв на следующий день для начала вывода из эксплуатации. Она была выведена из эксплуатации в резерве в Грин-Коув-Спрингс, штат Флорида, 1 мая 1946 года. Во время своего первого периода эксплуатации Питерсон обслуживался экипажем береговой охраны США. Во время своего второго периода эксплуатации ее обслуживал экипаж военно-морского флота США.

Peterson moved to Galveston, Texas, 6 October 1943 to continue her outfitting, then sailed by way of Algiers, Louisiana to Bermuda for shakedown. She reported to Charleston, South Carolina, for a brief post shakedown upkeep 22 November, and six days later was en route to New York City, arriving the last day of the month. Her first voyage between New York and Casablanca, French Morocco, commenced 2 December when Peterson sailed for Norfolk, Virginia to join the main body of a North Africa bound convoy. She returned to New York 18 January 1944. Peterson then shifted her activity to Northern Europe, making ten voyages to British and French ports. On the first of these voyages, Peterson with the other escorts of Division 22 steamed from New York 1 March to screen a fast oiler convoy to Derry, Northern Ireland. On this voyage a submarine sank Leopold (DE 319). Peterson arrived with the convoy at Derry and returned to New York 28 March where she was joined by Gandy. Departing New York 15 April with an Ireland bound convoy, Peterson was detached the following day to escort two merchant ships, which had collided, back to New York. En route to rejoin the convoy later on the same day, Peterson joined Gandy and Joyce in rescuing survivors of the torpedoed Pan Pennsylvania and destroying the attacker. At 13:45 Joyce reported a hot sound contact and the last survivors scrambled on board Peterson just as Joyce dropped a pattern of depth charges. The submarine shot to the surface at 14:00. Gandy opened fire on the U boat which returned fire until rammed with a glancing blow by Gandy two minutes later. Peterson commenced firing at 14:04 to lay open the conning tower, and as she passed alongside the submarine, fired two shallow set depth charges at close range from her starboard "K" guns. At 1409 the submarine surrendered and the crew commenced abandoning the sinking boat. Joyce picked up the crew and U 550 was launched in slid beneath the waves at 14:30. The three escorts rejoined the convoy and steamed safely to Lisahally, Northern Ireland, returning to New York 12 May 1944. The sunken German U boat was found on 23 July 2012 in deep water about south of Nantucket, Massachusetts. Peterson made three more convoy voyages to Derry and return. She then made successive voyages from New York to Plymouth, England (6 October–5 November 1944); from New York to Cherbourg, France and Plymouth, England (23 November – 24 December); from New York to Liverpool, England (10 January–9 February 1945); from New York to Le Havre, France and Southampton, England (27 February – 29 March); and from Boston to Greenock, Scotland and Liverpool, England, returning to New York 16 April. After an overhaul to fit her for extended duty in the Pacific, Peterson departed New York 4 June 1945 with the rest of Escort Division 22 for exercises at Culebra Island, and at Guantanamo Bay, Cuba. She transited the Panama Canal 23 June, called at San Diego for voyage repairs, and arrived Pearl Harbor 16 July. With the end of the war, she reported to Commander Amphibious Group 8 and Commander Transport Squadron 18 for duty. Peterson departed Pearl Harbor the last day of August 1945 with an LST convoy. Calling at Saipan en route, the convoy arrived off Wakayama, Japan, 27 September and Peterson assumed patrol in the Inland Sea until 29 October. On that day she set course for the United States, calling at Pearl Harbor, and arriving San Diego 17 November. She shifted to San Pedro the following day. She got underway for the east coast, transiting the Panama Canal 6 December. Three days later off the coast of Florida, a PBM–3D (Mariner) landed close aboard to ask assistance. Peterson towed the disabled plane to Ponce de Leon Inlet where a crash boat from New Smyrna took over the tow. She then continued up the coast to Charleston, South Carolina, arriving 10 December 1945. Peterson sailed for Jacksonville, Florida, 14 January 1946, arriving the following day to commence her inactivation. She was placed out of commission in reserve at Green Cove Springs, Florida, 1 May 1946. During her first period of commissioning, Peterson was manned by a U. S. Coast Guard crew. During her second commissioning period, she was manned by a U. S. Navy crew.

Соғыстан кейінгі қызмет

Питерсон 2 мамыр 1952 жылы Бостондық кеме құрылыс-жөндеу зауытында қайтадан қолдануға берілді. Питерсон келесі бес жылды АҚШ-тың шығыс жағалауында, 10-шы эскорт эскадрильясымен, Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласынан Флорида штатының Ки-Уэст қаласына және Кариб теңізінде жүзе отырып өткізді. Осы жылдары ол Ки-Уэстте Флот сонар мектебінің оқу кемесі ретінде көп жұмыс істеді. 1953 жылдың шілдесінде Норвегияның Берген және Данияның Копенгаген қалаларын аралады. 1954 жылдың қазан айында Лабрадордың Гамильтон шығанағының жанында конвойды сүйемелдеу жаттығуларын өткізді. 1955 жылдың шілдесінде Шотландияның Эдинбург және Копенгаген қалаларына сапар шекті. 1957 жылдың мамырында Кариб теңізінде Канавералдан ұшырылған «Юпитер» зымырандарын бақылады, ал тамыз айында зымыранның мұрындық бөлігін табысты құтқару операциясында маңызды рөл атқарды, мұрындық бөліктің қаптамасына буй тіркеді. Питерсон 3 қыркүйек 1957 жылы 88.1-ші жедел топтың 15 басқа әскери кемесімен және 11 қосымша кемесімен бірге Англияның Портлендік қаласына бағытталды. 14 қыркүйекте Портлендке жетіп, келесі күні Солтүстік Атлантикалық келісім ұйымының қарқынды маневрлеріне қатысты. 19 қыркүйекке дейін Швеция жағалауында тәуелсіз барлау патрулін жүргізді, содан кейін «Хьюз» (DE 145), екі канадтық эсминец және голланд крейсері қосылды, Оңтүстік Швеция жағалауында патрульдеді, содан кейін Данияның Фредерикхавен қаласына келді, 23 қыркүйекте жетті. Келесі күні «Хьюз» компаниясымен бірге Солтүстік теңізде маневрлер жасау үшін сол порттан шықты және 30 қыркүйекте Францияның Ле-Хавр қаласына жетті. Францияның Дюнкерк қаласын аралағаннан кейін 21 қазан күні Ньюпортқа оралды. 1 қарашада Питерсон жаңа құрылған 12-ші эсминец эскадрильясының құрамына кірді және 24 қарашада Флот сонар мектебінің оқу кемесі ретінде қызмет ету үшін Ки-Уэстке келді. 1958 жылдың 23 қаңтарында Ки-Уэсттен шығып, эскадрильясымен бірге Кариб теңізіне жаттығу сапарына шықты. Мамыр айында Питерсон атмосфераға енген толық көлемді зымыранның мұрындық бөлігін алғаш рет құтқаруға көмектесті. 1958 жылдың 22 мамырында Ки-Уэстке қайта оралып, 8 тамызда Кубаның Гуантанамо шығанағында жаттығулар өткізу үшін жолға шықты. 1958 жылдың 14 тамызында Ямайканың Кингстон қаласына келді және он бес сағат ішінде Кингстоннан оңтүстікке қарай 150 миль жерде тұрып қалған грек жүк кемесіне көмек көрсету үшін су жеткізу үшін теңізге шықты. Питерсон 1958 жылдың 18 тамызында Ки-Уэстке қайта оралды және 1959 жылдың 3 қаңтарында Кубаның солтүстік жағалауына жіберілді. 6 қаңтарда Ки-Уэстке оралып, Флот сонар мектебіндегі қызметін жалғастырды. 24 тамызда «Deep Freeze 60» операциясына қатысу үшін кетіп қалды. Панама каналы арқылы өтіп, 22 қыркүйекте Жаңа Зеландияның Дунедин қаласына келді. 43-ші жедел топтың бірлігі алты күннен кейін жолға шығып, Океандық ауа райы станциясына (оңтүстік ендігі 60 градус; шығыс бойлығы 170 градус) жетіп келді. Антарктида мен Жаңа Зеландияның арасында орналасқан бұл станцияда ол Крайстчерчтен ең оңтүстік материкке жүк тасымалдау үшін ауа райымен байланыс және құтқару кемесі ретінде қызмет етті. 1961 жылдың шілдесінен 1963 жылдың желтоқсанына дейін Питерсон негізінен Флорида штатының Ки-Уэст қаласындағы АҚШ Флот сонар мектебінің студенттері үшін оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1962 жылдың сәуірінде ол Гуантанамо шығанағына, Кубаға және Ямайкаға барды. 1962 жылдың екінші жартысында Питерсон «PT-109» кемесіне соқтығысып, суға батып кеткен жапондық эсминец рөлін ойнаған киножұлдызға айналды. 1962 жылдың 22 қазанында Питерсон кенеттен толық соғыс жағдайына келді және Куба зымыран дағдарысы кезінде Куба жағалауында карантинге толық жылдамдықпен бағытталды. Ол Рождествоға дейін үйге қайтуға бұйрық алды. Питерсон 1963 жылдың қаңтар және шілде айларында Гуантанамоға оқу үшін барды. 1964 жылдың қаңтарында Питерсон Колумбия мен Венесуэла жағалауларын қарауылдады. 23 ақпанда Ки-Уэстке оралды. Жылдың қалған бөлігінде ол Ки-Уэсттен, негізінен, Флот сонар оқу кемесі ретінде жұмыс істеді. 1965 жылдың маусым айында Питерсон соңғы рет Вирджиния штатының Норфолк қаласында қызметтен босатылып, Вирджиния штатының Портсмут қаласындағы белсенді емес резервтік флотқа қойылды. Қорғаныс қайта пайдалану және маркетинг қызметі (DRMS) арқылы сатылып, 1974 жылдың маусым айында металл тескілеуге жіберілді.

Peterson recommissioned in the Boston Naval Shipyard, 2 May 1952. Peterson spent the next five years operating with Escort Squadron 10 off the east coast of the United States, from Newport, Rhode Island, to Key West, Florida, and in the Caribbean Sea. During these years she saw considerable duty as Fleet Sonar Schoolship at Key West. In July 1953 she visited Bergen, Norway, and Copenhagen, Denmark. In October 1954 she conducted simulated convoy escort exercises to waters off Hamilton Inlet, Labrador. In July 1955 she cruised to Edinburgh, Scotland, and Copenhagen. In May 1957 while in the Caribbean she tracked Jupiter missiles fired from Cape Canaveral and in August played a vital role in the first successful recovery of a missile nose cone, attaching a buoy float to the nose cone flotation unit. Peterson put to sea 3 September 1957 with fifteen other warships and eleven auxiliary vessels of Task Force 88.1, bound for Portland, England. She reached Portland 14 September and was underway the next day for strenuous North Atlantic Treaty Organization maneuvers. She conducted independent reconnaissance patrol off Sweden until 19 September when she was joined by Huse (DE 145), two Canadian destroyers and a Dutch cruiser, for patrol off southern Sweden, and then to Frederikshaven, Denmark, where she arrived 23 September. She departed that port in company with Huse the next day for maneuvers in the North Sea and reached Le Havre, France, 30 September. After a visit to Dunkirk, France, she returned to Newport 21 October. Peterson became a unit of the newly created Destroyer Escort Squadron Twelve 1 November and arrived at Key West 24 November for another tour of service as schoolship for the Fleet Sonar School. She departed Key West 23 January 1958 for a Caribbean training cruise with her squadron. In May Peterson assisted in the first recovery of a full size missile nose cone that had penetrated the atmosphere. She resumed her Fleet Sonar schoolship duty at Key West 22 May 1958 and got underway 8 August for competitive exercises off Guantanamo Bay, Cuba. She arrived Kingston, Jamaica 14 August 1958 and put to sea within fifteen hours on an emergency mercy mission to deliver badly needed water to a rescue tug tending a Greek freighter aground about 150 miles south of Kingston. Peterson resumed schoolship duties at Key West 18 August 1958 and put to sea 3 January 1959 for waters off the north coast of Cuba, standing by with other ships of her task group in the event American citizens in Havana might need her protection. She returned to Key West 6 January and continued services for the Fleet Sonar School. She departed 24 August to participate in "Operation Deep Freeze 60." She passed through the Panama Canal and arrived Dunedin, New Zealand, 22 September. A unit of Task Force 43, she got underway six days later and steamed to Ocean Weather Station (latitude 60 degrees south; longitude 170 degrees east). On that station midway between Antarctica and New Zealand, she acted as a weather communications and rescue ship for supply flights from Christchurch to the southernmost continent. From July 1961 to December 1963 Peterson served principally as a training ship for students of the U. S. Fleet Sonar School, Key West, Florida. In April 1962 she visited Guantanamo Bay, Cuba, and Jamaica. During the second half of 1962 Peterson was a movie star, playing the role of the Japanese destroyer that rammed and sank PT–109. On 22 October 1962 Peterson suddenly found herself on a full war time footing and bound full speed for quarantine duty off the Cuban coast during the Cuban Missile Crisis. She was ordered home in time for Christmas. Peterson visited Guantanamo Bay for training in January and July 1963. January 1964 found Peterson patrolling the coasts of Colombia and Venezuela. She returned to Key West 23 February. For the balance of the year she operated out of Key West, mainly as Fleet Sonar Schoolship. In June 1965 the Peterson was decommissioned for the last time in Norfolk, Virginia and was laid to rest in the inactive reserve fleet in Portsmouth, Virginia. Disposed of, sold by Defense Reutilization and Marketing Service (DRMS) for scrapping, June 1974.

Марапаттар

Питерсон Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бір ұрыс жұлдызын алды. Бейбіт уақытта ол бір мезгілде жеті бөлек шайқас тиімділігі "E" белгісіне ие болған.