Кіріспе

SIMCOS (SIMulation of Continuous Systems) – үздіксіз жүйелерді модельдеуге арналған компьютерлік тіл және даму ортасы. 1989 жылы ол Борут Зупанчич басқарыған словениялық сарапшылар тарапынан әзірленді.

Қасиеттері

Тілдің мақсаты – жүйелердің динамикалық математикалық модельдерін симуляциялау, бұл модельдер қарапайым дифференциалдық теңдеулер жиынтығы түрінде беріледі. Бұл теңдеулерге бағытталған және компиляторлық типтегі тіл. Атына қарамастан, дискретті симуляция үшін де қолданылуы мүмкін. Тіл CSSL'67 симуляциялық тілдер стандартына жақсы сәйкес келеді, сондықтан осы стандартқа сәйкес келетін басқа тілдерге (мысалы, Tutsim, ACSL және т.б.) оңай көшіруге болады. Бұл DOS-қа негізделген бағдарламалық қамтамасы, кейде ол Microsoft Windows-тың қазіргі нұсқаларында жұмыс істеуі үшін сәл өңделеді. Симуляциядан басқа, ол параметрлеуді (параметрлердің әртүрлі мәндерімен симуляциялар сериясы), модельдерді сызықтықтандыруды және оңтайландыруды (критерийлік функцияны ең төменгі деңгейге түсіретін параметрлердің мәндерін табу) жүзеге асыруға қабілетті.

Эмоция процесі

Симуляция схемасын дайындау қажет болған жағдайда, ол SIMCOS тілінде сипатталуы керек. Оны (аналогтық компьютердегідей) жабық блок кітапханасының графикалық құралын пайдаланып «салуға» болады (оны интеграторлар, күшейткіштер, қосымшалар, кейбір негізгі кіріс сигналдары және т.б. сияқты негізгі элементтер қамтиды), бірақ көбінесе ол мәтіндік редактордың бірін пайдаланып, мысалы, DOS жиынтығымен келген Edit сияқты бағдарлама ретінде енгізіледі. Модельді енгізудің қандай жолы қолданылса да, симуляцияның алғашқы кезеңі оны күйлер кеңістігіне өңдеп, бағдарламаны Fortran тіліне ауыстырып, кіріс параметрлері бар файлдарды дайындайды. Бұл Fortran бағдарламасы орындалатын файлға (.EXE) компиляцияланып, іске қосылады. Іске қосылған бағдарлама кіріс файлдардан параметрлердің мәнін оқиды, симуляцияны жүргізеді және қажетті есептелген мәндерді басқа файлға жазады. Ол аяқталғаннан кейін SIMCOS басқаруды қайта қолға алып, нәтижелерді графикалық түрде көрсетуге болады. Іске қосылатын файлдың «жүрегі» – INTEG функциясы, ол сандық әдістердің бірін қолдана отырып дифференциалдық теңдеулерді шеше алады. Біріншіден, ол файлдардан қажетті мәндерді (мысалы, параметрлердің мәні, бастапқы шарттар) оқиды, содан кейін DERIV функциясын шақырады, онда модель оның туындыларының функциялары тізбегі ретінде сипатталады. Қайтарылған мәндер таңдалған сандық әдісте қолданылады. Сұралған есептелген нәтижелер файлға жазылады және тоқтату шарты орындалғанға дейін бүкіл процедура қайталанады.