Кіріспе

Шотландия таулы аймағындағы Балхаулиш пен Лох Левеннің оңтүстігінде орналасқан тау. Оның екі Мунро шыңы бар: Sgorr Dhearg (Sgòrr Dhearg) және Sgorr Dhonuill (Sgòrr Dhòmhnaill). Тау жылқының ілгегіндей пішіндес, солтүстікке қарай бағытталған қырқалары Gleann a' Chaolais (Glenachulish) шатқалын қоршап тұрады. Бұл жақ беткейлері қылқан жапырақты орманмен жабылған. Оңтүстік жағында тау тік жота құрайды, ол Glen Duror шатқалының солтүстік қабырғасын құрайды және орманды.

Үстірту

Бейне-Бейтирге көтерілудің бірнеше жолы бар. Ең оңай жолы – Gleann a'Chaolais арқылы орманды басып өтіп, екі төбе арасындағы биік белге жету. Осы жерден екі төбеге де шабуға болады, ал саяхатшы көтерілген жолмен түсуі мүмкін. Басқа жолдарға Сгорр Диардың солтүстік және солтүстік-батыс қыраттары, немесе Глен Дюрордан тік көтерілу кіреді.

Халық ертегісі

Гленкоға келген туристер түсетін тау бастапқыда Бейн Гхуилбин деп аталған, бірақ қазір Бейн Бхетир деп танылады. Дәстүр бойынша, ол бұл атауын өте ерте заманда Корри Лиатта паналаған бір айдаһардан алған. Бұл айдаһар айналасындағы елді қорқытып жүрген екен. Corrie-нің шетінен ол таудың ізіндегі жолды қадағалап, егер күдіксіз саяхатшы одан өтуге тырысса, төмен секіріп, оны жыртып жіберіпті. Ешкім оған шабуыл жасауға батыл болмаған, оны қалай жоюға болатынын да ешкім білмеген. Сосын Чарльз, теңіз саяхатшысы келіпті. Ол кемесін қазіргі айлақтан біршама алысқа тікелей орнатып, кеме мен жағажай арасында арқанмен байланған, темір қылыштармен қапталған бос баралардың көпірін салған. Көпір дайын болған соң, кемеде үлкен от жағып, оның үстіне ет кесектерін салған. Құйрықтанған еттің иісі Корриге жеткенде, айдаһар бірнеше секіріспен жағалауға түсіп, баралар арқылы кемеге жетпек болыпты. Бірақ қылыштар оның денесіне кіріп, қатты жаралаған. Ол көпірдің шетіне жеткенше жартылай өлген екен. Осы уақытта кеме көпірден жылжытылып, соңғы бараға дейін үлкен аралық қалдырылған. Айдыһардың кеме палубасына секіруге күші жетпеген, ал келген жолымен кері қайта алмағандықтан, көпірдің соңында жараларынан көз жұмған. Таудың маңында тұратын халық енді тыныштық сезінген. Бірақ олар тыныштыққа келгенмен, оларды қауіпке тілеген жаңа қауіптің бар екенін білмеген. Бұл жаңа қауіптің себебі – ескі айдаһар Корри Лиатта қалдырған баласы еді. Уақыт өте келе, бала толыққан айдаһарға айналып, таудың ізіндегі жүгері қорабында жасырылған кішкентай айдаһарлардың ұрпағын өсірген. Шаруа оларды қорабында тауып алған соң, бірден от қойып, ішіндегі қауіпті зиянкестерді жоюға тырысқан. Олардың айқайы желмен тауға көтеріліп, ана айдаһарға жеткенде, ол дереу оларға көмекке ұмтылған. Бірақ ол оларға кешігіп жеткен, барлық күшін салса да, олар оттан өліп қалған. Мұны көрген ол жағалауға жақын жатқан жалпақ тасқа жатып алып, құйрығымен тасқа соққы беріп, өзін өлтірген. Бұл тас әлі күнге дейін Айдаһар тасы деп аталады, және қазір Бейн Бхетир үйі сол жерде тұр (1910 жылы хабарланғандай). 1923 жылы бір жазушы былай деп жазған: "Балахулиш айлағынан шыққаннан кейін алғашқы үй Айдаһар тасы деп белгілі бір жерге салынған. Бұл айдаһар өзін қазір "Айдаһар" деп аталатын тасқа өлтірген, содан бері тау Бейн Вэйр – "айдаһардың төбесі" деп аталған."