Кіріспе

Сібірдің табиғи ресурстары — Солтүстік Азия материгіндегі Ресейдің Сібірінде кездесетін ресурстарды білдіреді. Сібір аймағы көмір, мұнай және металл кендері сияқты көптеген ресурстарға өте бай.

Кеңес экономикасына үлес

Кеңес экономикасына Сібірдің үлесі ұлттық өнімнің пайыздық көрсеткіштері ретінде 1973 жылғы (1940 жыл жақшада) Кеңес статистикалық жылнамаларында былай берілген: Көмір 33% (23%), Кокстік көмір 30% (17%), Мұнай 21% (1,6%), Табиғи газ 8,5% (1950 жылы 1,5% -дан), Электр энергиясының өндірісі 18% (6,6%), Темір кені 6,9% (1,6%), Құйма темір 9,5% (10%), Шикі болат 8,3% (10%), Прокатты болат 10% (9,1%). Бірақ 1973 жылдан бастап жылнамаларда аймақтық жіктемелер жоқ, тек 1975 жылғы бірнеше деректерден басқа.

Кузнецк көмір аймағы

Кузнецк бассейні (кейде "Кузбасс" деп аталады) көмір кендерін игеру Сібір даласын өзгертіп жіберді. Транс-Сибір темір жолының оңтүстік бөлігі көмір кендерінің айналасындағы қызметтің нәтижесінде ірі өнеркәсіптік орталыққа айналды. Бұл ежелгі 13 миллиард тонналық қор 450 миллиард 658 миллион тоннаға дейін өсті. 1937 жылы осы аймақтағы 50 шахта 17,3 миллион тонна көмір өндірді. Аймақтың көмір өндірісі бүкіл Британдық Үндістанмен шамалас болды және Жапония өндірген көмірдің жартысына тең еді. Кузнецк көмірі жоғары энергетикалық көрсеткіштерімен және төмен күкірт мөлшерімен КСРО-дағы ең жақсы көмір саналды. Антрацит қорының жалпы көлемі 54 миллион тоннаны құрады және ол Урал-Кузнецк металлургия комбинатында қолданылды. Сибирь – ең суық қыстарын бастан өткерген аймақ, мұнда температура -50 градусқа дейін төмендейді.

Жылдар Миллиондаған тонна Пайыз
1913 0,799 3%
1928 2,743 8%
1932 7,544 12%
1934 11,974 13%
1936 17,3 14%
1937 20,0 ?

Басқа көмір кен орындары

Тағы бір маңызды қорық Магнитогорск (Магнит қаласы) Биік пештерінің жанында орналасқан. 1937 жылы өндіріс 3 937 200 тоннаны құрады. Басқа да маңызды көмір кен орындары: Черногорск маңындағы Минусинск, ол Енисей өзеніндегі Чулым-Енисей кен аймағына қосылады; Красноярсктан солтүстікке қарай Канск кен орындары; 1937 жылы Черемхово кенішінен 3 000 000 тонна өнім алынған Иркутск кен орындары; Байкал көлі кен орындары; Лена секторы; Тунгуска кен аймағындағы Норильск секторы; Владивосток маңындағы Амур және Бурея өзендеріндегі Сангар-Хай бұлақтары, сондай-ақ 1937 жылы 2 110 000 тонна және 590 000 тонна өнім алған Артем және Сучан кен орындары; және Орталық Азиядағы Памир және Тянь-Шань тауларындағы Сахалин көмір кен орындары. Минусинск аймағындағы болжамды қорлар 20 612 000 000 тонна; Чулым-Енисей кеніші 43 000 000 000 тонна; Канск кен орындары 42 000 000 000 тонна; ал Черемхово 79 000 000 000 тонна деп бағаланады. Кузнец аймағында кокс, химия және газ өндірісі үшін өте жақсы көмір бар. 1913 жылы өндіріс 774 000 тоннаны құрады. 1927 жылы бұл кен орындары шамамен 2 600 000 тонна өндіруге мүмкіндік берді, бұл 16 800 000 тонналық бір реттік өндіріске сәйкес келеді. Жаңғыртылған Прокопьевск кенішінің күтілетін өндірістік қуаты шамамен 3 200 000 тоннаны құрайды. Басқа да кен орындары Сталинск (Кузнец), Ленин Кузнец, Кемерово, Анжеро-Судженск, Черногорск және Черемховода орналасқан. Сібірде Пермь кезеңінің соңында палеозой көмірінің үлкен көлемі өртеліп, жойылды, осыған байланысты Сібір траптарының базальт ағыны көмір кен аймақтарынан өтіп, әлем бойынша шөгінділерге көп мөлшерде ұшқыш күлдің жиналуына себеп болды. Қараңыз: Ұшқыш күл#Геологиялық жазбалар.

Электр энергиясын өндіру

Энергияның үшінші көзі – су электр қуаты. Аймақта 1000 МВт және одан да көп қуаттылыққа ие су электр станцияларын салуға мүмкіндік беретін ірі өзендер бар. Бұл әлеует ерте кезеңде іске асырылды, нәтижесінде Памир Тянь-Шань және Шығыс Сібірдің басқа да су ресурстарының гидроэнергетикалық әлеуеті зерттелді. Бүгінде осы гидроэлектр жүйелері Ресейдің екінші электр аймағында (Сибирь) өндірілетін электр энергиясының шамамен 40%-ын құрайды және 2-аймақтағы электр энергиясының оптық бағасының 1-аймаққа (Еуропалық Ресей) қарағанда нелісті түрде арзан болуын түсіндіруге көмектеседі. 2011 жылы Ресейдегі электр энергиясын тұтыну 1022 ТВт·сағатты құрады, оның 63 ТВт·сағатын су электр станциялары өндірді. Бұл энергияны өндіру және тарату мүмкіндігі 50% уақыт ішінде шамамен 280,690 гигаваттқа (ГВт) дейін өсті, олардың 95%-ы 58 ГВт қуаттылыққа ие. Өндірісті арттыру мақсатында Лена, Енисей және Обь өзендері зерттелді. 1920 жылғы Ленин бағдарламасында Орал, Енисей, Ангара өзендері мен Байкал көлінде электр жүйелерін салу ұсынылды. Бұл жобалардың кейбіреулері Колумбия өзеніндегі Гранд-Кули бөгетімен ұқсас. 1932 жылы Днепр өзенінде, Запорожьеде жоғары бойда ірі су электр станциясы салынды. Бірақ ол 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шегінетін Кеңес әскерлерімен қиратылды. Станцияның қуаттылығы 900 МВт, ұзындығы шамамен 2500 фут, ал су деңгейінен биіктігі 125 фут болды. 1940 жылы жалпы қуаттылығы 2,5 ГВт-қа жетті. Жаңа жоспарда Ангара өзенінде үлкен масштабта станциялар салу көзделді. Жоспарланған өнім 9 ГВт, ал Жоғарғы Енисейдегі тағы төрт станция шамамен 4 ГВт өндіруге тиіс болды.

Басқа минералдар және жалпы байқайлар

Манганий: Орал, Қазақстан және Красноярск қаласының батысында кездеседі. Оның өндірілуі Ачинск кенішінде, 20 немесе 25% тазалығы бар минерал түрінде жүзеге асырылады. 1937 жылы жалпы өндіріс шамамен 100 000 тоннаны құрады. Мыс: Орал мен Қазақстанда кең қоры бар. 1930 жылы жалпы өндіріс 34 105 тоннаны құрады, ал 1936 жылы 83 000 тоннаға жетті. Шығыс Қазақстанда Құнарда кен орны бар, ондағы минералдардың мыс құрамы 2% төмен, сондықтан оны өндіру тиімсіз. Ал Джезқазған кен орнында өндіріс жоғарыда аталған кен орнынан екі есе көп. Пирит: Бұл минералдың кен орындары Красноуральск және Орск сияқты әртүрлі аймақтарда орналасқан. Қорғасын мен мырыш: оның кен орындары Сибирьдегі Риддер кенішінің (Алтай), Забайкалье және Приморье аймақтарында кездеседі. 1936 жылы қорғасын мен мырыштан 55 000 және 63 000 тонна өндірілді. Алюминий: Бұл материалдың кен орындары Солтүстік Уралда, Хабаровск, Надеждинск және Оңтүстік Уралдағы Каменск қалаларында орналасқан. КСРО 1939 жылы 60 000 тонна алюминий өндірді. Никель: Ең маңызды кен орындары Норильск қаласында, Енисейдің төменгі ағысында орналасқан. 1938 жылы жергілікті өндіріс 3 000 тоннаны құрады. Алтын: Орта ғасырлардан бері Орал және Сібірде кенділігі болған деп есептеледі. 1936 жылғы бағалаулар бойынша, 5 173 000 унцияға жуық алтын болған, бірақ кейін ол 4,5 миллион унцияға дейін азайды. Бұл кен орындары Якутиядағы Алдан және Колыма өзендерінің жанында, Орталық Азияда және Орал тауларында кездеседі. Хром: Орал тауларынан 200 000 тонна хромит өндірілді. Қалай және вольфрам: Шығыс Байкал аймағында және Қазақстанда осы минералдардың кен орындары бар. Боракс және калий: Бұл минералдар Соликамск қаласында көп мөлшерде өндіріледі. 1937 жылы жергілікті өндіріс 1 800 000 тоннаны құрады. Калийдің жалпы қоры 15 000 тоннаға, ал магний 18 000 000 тоннаға бағаланады. Индер көлінде (Орталық Азия) 30 000 тонна бар. Асбест: Бұл минерал 1889 жылдан бері Урал тауларындағы Свердловск маңындағы Асбест кенішінде өндірілуде. Талшық Квебек және Родезиядағыдай перидотитте де кездеседі. Алтай-Саян аймағында да басқа кен орындары бар. Оралдағы асбест қоры 0,7 мм-ден астам ұзындығы бар 17,5 миллион тоннаға жетеді, бұл ішкі қажеттіліктерді қанағаттандыруға жеткілікті. КСРО осы минерал өндірісінде екінші орында тұр, өнімділігі 100 000 тоннаны құрайды. Талк және стеатит: Бұл минералдардың кен орындары Оралда көптеп кездеседі. Магний: Боракс кен орындарынан басқа, Свердловск және Челябинск облыстарында таза магнийдің 800 000 тонна өндірісі бар кен орындары да бар. Галит (тас тұз): Бұл элементтің өндірілуі Уралдағы Соликамск қаласында жүзеге асырылады. Ас тұзы: Арал теңізінен алынады. Қымбат тастар мен асыл тастар: Оралда бериллий, аметист, топаз, малахит, александрит, цирконий және т.б. сияқты көптеген кен орындары бар. Саха Республикасындағы Мирный қаласындағы Мир кеніші 2012 жылы жабылғанға дейін әлемдегі ең ірі (ауданы бойынша) ашық алмас кеніші болды. Сынап: Маңызды кен орындары Орал тауларында орналасқан. Мирабилит: Кен орындары Кара-Богаз шығанағында орналасқан.

Бензин

Солтүстік Сахалин аралында мұнайдың көп қоры бар. Бұл қорлардың меншігі жапон және ресей үкіметтері арасындағы үздіксіз даудың нығаны болып табылады. Басқа көздер Камчатка мен Охотск жағалауларында табылды, ал Сібірдің қалған бөлігі қазіргі уақытта мұнайға аса бай емес. Орталық Азиядағы және Уралдағы мұнай кеніштерін қоспағанда. Бұл соңғылары (Түркістан аймағына сілтеме жасайды) Кавказ мұнай аймағының және аталған Урал мұнай көздерінің жалғасы болып табылады.

Темір

Олар кеңірдегі таралып, пайдаланылады. Ең маңыздылары – Тельбес кені (Кузнецк көмір алабы), Минусинск, Енисей алқабы, Ольга аймағы (Приморье өлкесі) және Иркутск облысы.