Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Type 97 автоматты пушкасы (九七式自動砲) – 1930 жылдары жасала бастаған жапондық танкке қарсы мылтық. Оны Жапон императорлық армиясы (IJA) Екінші Қытай-Жапон соғысы, Кеңес-Жапон шекаралық қақтығыстары және Тынық мұхиты соғысы кезінде қолданды. Танктердің бронясының қалыңдығы артуымен Type 97 1942 жылға қарай қолданудан шықты. Бұл қару броньды көліктерде қолданылатын Type 97 ауыр танк пулеметтерімен немесе Жапон әскери-теңіз күштерінің ұшақтарында қолданылатын Type 97 авиациялық пулеметтерімен ешқандай қатысы жоқ.
The Type 97 automatic cannon (九七式自動砲) is a Japanese anti tank rifle that began development in the 1930s. It was used by the Imperial Japanese Army (IJA) during the Second Sino Japanese War, the Soviet–Japanese border conflicts and the Pacific War. Improvements in armour thicknesses on tanks rendered the Type 97 obsolete by about 1942. This weapon was not related to the Type 97 heavy tank machine gun used in armored vehicles or the Type 97 aircraft machine gun used in Japanese Navy aircraft.
Даму және сипаттама
Қытайдың Викерс алты тонналық танктерді сатып алуы туралы хабарлар мен Маньчжурия шекарасында Кеңес Қызыл Армиясымен қарым-қатынастың шиеленісуіне байланысты, 1935 жылы IJA танкке қарсы мылтыққа қажеттілік қойды. Нагоя қару-жарақ зауыты Hotchkiss M1929 пулеметінің үлгісі бойынша қару ұсынды, ал Кокура қару-жарақ зауыты 20×125 мм оқ қолданатын жаңа конструкция ұсынды. 1936 жылғы наурызда өткен алғашқы сынақтар қанағаттандырмайтын нәтиже берді, сондықтан екі қару да сынақтар барысында туындаған мәселелерді түзету үшін жасаушыларына қайтарылды. Кокура қару-жарақ зауыты 1937 жылы Армиялық жаяу әскер мектебінде өткен екінші сынақтар үшін сегіз прототип жасады, содан кейін IJA Нагоя қаруын қабылдамады. Ол түзетуді қажет ететін бірнеше мәселені анықтады және 1938 жылы сынаққа 50 қарудан тұратын партия жасалды. Жәй ауылдық және атты әскер мектептерінде тағы бір сынақтан кейін, қару Type 97 автоматты пушкасы ретінде қабылданды. Толық автоматты режимде оқ атуға болатыны туралы хабарларға қарамастан, қару жартылай автоматты, себебі жартылай автоматты ажыратуды тоқтатуға арналған селектор жоқ. Type 97 – Екінші дүниежүзілік соғыстың ең ауыр танкке қарсы мылтығы. Оның салмағы, оқпансыз, ал оқпанмен және төрт көтергіш тұтқасымен бірге, жобаланған салмағынан асып түседі. Type 97 қатты болаттан жасалған броньды тесуші (AP T), жарылғыш және жарылғыш-өртке қарсы оқтарды атып шығарады. Бастапқы AP T оқы 97-ші түр болды және ол кейінірек 100-ші түрге қарағанда жұмсақ болаттан жасалған. AP T оқтарының бастапқы жылдамдығы болды. Жапондық оқ-дәрі кестесіне сүйенсек, 97-ші түрлі оқ 90° бұрыштағы броньды тесіп өтуге қабілетті, ал одан да терең броньды тесіп өтуге қабілетті.
Concerned by reports of Chinese purchases of Vickers six ton tanks and rising tensions with the Soviet Red Army along the Manchurian border, the IJA issued a requirement for an anti tank rifle in 1935. The Nagoya Arsenal submitted a weapon derived from their copy of the Hotchkiss M1929 machine gun while the Kokura Arsenal submitted a new design using a 20×125 mm cartridge. The first round of testing in March 1936 was not satisfactory and both guns were returned to their designers to rectify problems encountered during the trials. The Kokura Arsenal built eight prototypes for the second round of trials held at the Army Infantry School in 1937, after which the IJA rejected the Nagoya weapon. It identified several problems that required fixing, and a batch of fifty guns was built for operational trials in 1938. After another round of trials in December at the infantry and cavalry schools, the weapon was accepted as the Type 97 Automatic Cannon. Despite reports that it can fire in full automatic mode, the weapon is semi automatic only as it lacks a selector to disable the semi auto disconnector. The Type 97 was the heaviest anti tank rifle of World War II and weighs ready to fire, minus the gun shield, and including the shield and four carrying handles, exceeding its design weight of It uses a seven round removable box magazine mounted above the receiver. The Type 97 fired solid steel armour piercing tracer (AP T), high explosive tracer and high explosive incendiary tracer shells. The initial AP T round was the Type 97 and it had a softer grade of steel than the later Type 100. The AP T projectiles had a muzzle velocity of Based on a captured Japanese ammunition table, the Type 97 round was credited with the ability to penetrate of armour at 90° at a range of The same table credited it with the ability to penetrate of armour at .
Өндіріс және қызмет көрсету
Тип 97 өндірісі 1939 жылы Кокура Арсеналында басталды, ал 1941 жылға дейін 950 данасы жасалды. Өндіріс сол жылы тоқтатылды, бірақ 1943 жылдың бірінші жартысында Нихон Сейкошо компаниясы тағы 100 мылтық жасады. Прототиптерді қоса алғанда, барлығы 1108 мылтық өндірілді. Танкіге қарсы мылтықтың құны 6400 иенді құрады, ал қарапайым мылтықтың құны 77 иен болды. 1940 жылдан бастап, оқ түтігінің қызмет ету мерзімін ұзарту үшін хроммен қапталды. Бұл қару алғаш рет 1939 жылы Халхин-Гол шайқасында қолданылды, онда кеңес әскері қолданған жеңіл броньды техниканың бірнешеуін жойды деген хабар бар. Type 97 Қытайда келесі жылға дейін кеңінен қолданылмады, сол кезде олар көбінесе жаяу әскерге қолдау көрсету үшін пайдаланылды. Бұл өзгеріске байланысты, 1941-1942 жылдары өндірілген оқ-дәрілердің көп бөлігі бронебойғыш емес, жарылғыш болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитының оңтүстік-батысында бұл мылтық кеңінен қолданылмады, бірақ оны Жапон императорлық армиясының әуе күштерінің Тейшин Шудан әскері қолданды. Тип 97-нің 20 мм оғы 1942 жылдан кейін қазіргі заманғы танктерге қарсы тиімді болмай қалды. Ho 1 және Ho 3 автокөліктік зеңбіректер ұшақтарда пайдалану үшін Тип 97 негізінде жасалды.
Production of the Type 97 began in 1939 at the Kokura Arsenal with the first of 950 that were made through 1941. Production ceased that year, although a further 100 rifles were built by the Nihon Seikosho Company in the first half of 1943. Including prototypes, a total of 1,108 rifles were manufactured. The anti tank rifle cost ¥6,400 at a time when a normal rifle cost ¥77. Beginning in 1940, the barrels were chrome plated to extend their service lives. The weapon first saw combat during the Battles of Khalkhin Gol in 1939, where it reportedly disabled a number of the lightly armoured vehicles used by the Soviets at that time. The Type 97 was not extensively deployed in China until the following year, by which time they were mostly used as infantry support weapons. Reflecting this change, most of the ammunition produced in 1941–1942 was high explosive, not armour piercing. The rifle was not widely deployed in the Southwest Pacific during World War II, although it was used by the Teishin Shudan paratroopers of the Imperial Japanese Army Air Force. The Type 97's 20 mm round was no longer effective against modern tanks after 1942. The Ho 1 and Ho 3 autocannon were developed from the Type 97 for use on aircraft.