Шанхайдың Бунд аймағындағы «Peace Hotel» – тарихи саяжай. Fairmont Peace Hotel және Swatch Art Peace Hotel екі ғимараттан тұрады. Түркиялық мейрамхана.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейбітшілік қонақ үйі – Шанхай қаласындағы Бунд бойында орналасқан қонақ үй, ол айналасына көрініс ашады. Қонақ үй екі бөлек ғимараттан тұрады. Сассон үйі бастапқыда «Катей» қонақ үйіне орналасқан еді, қазірде ол Канаданың Fairmont Hotels and Resorts басқаратын Fairmont Peace қонақ үйі болып табылады. Оңтүстік ғимарат «Palace» қонақ үйі ретінде салынған және бүгінде суретшілердің тұрақты мекені және студиясы болып табылады, ол The Swatch Art Peace Hotel деп белгілі. Екі ғимарат та Бундқа қарап тұр, бірақ оларды Нанкин жолы бөліп жатыр.
The Peace Hotel is a hotel on The Bund in Shanghai, China, which overlooks the surrounding areas. The hotel has two different buildings. The Sassoon House, originally housed the Cathay Hotel and is today the Fairmont Peace Hotel run by Fairmont Hotels and Resorts of Canada. The South Building was built as the Palace Hotel and is today a residence and studio for artists, known as The Swatch Art Peace Hotel. The two buildings both face the Bund, but are divided by Nanjing Road.
Солтүстік ғимарат
Үлкен Солтүстік ғимарат Сассон үйі деп аталады. Ғимаратты 20-ғасырдың басында Шанхайда бизнес және жылжымайтын мүлік империясын құрған Сэсссон отбасының Сэр Виктор Сэсссон салғызған. Ол Ирактан шыққан британдық сефардтық еврей, Харроу мектебінде және Кембридж университетінде білім алған. Оның отбасы "E. D. Sassoon & Co." сауда компаниясының иесі болды, ол Бомбей, Гонконг және Шанхай қалаларындағы кең ауқымды бизнес мүдделерін басқарды. Сассон үйі Виктор Сассон салған алғашқы биік ғимарат және Шығыс жарты шардағы алғашқы көкжиектердің бірі болды. Сассон құрылыс басталғанға дейін Бундтың көрнекті жерінде бір толық квартал жерді сатып алды. Сассон үйі салынған кезде Бундтағы ең биік ғимараттан елу фут биік болды. Катай қонақ үйі жоғары деңгейдегі сәнділік пен заманауи ыңғайлылықтарды ұсынды, мысалы, ішкі санитарлық тораптар, бұл оны Кадури отбасының иелігіндегі Majestic және Astor House сияқты басқа жақын маңдағы қонақ үйлерге қарағанда беделдірек етті. Солтүстік ғимараттың биіктігі шатырына дейін 77 метр, ал мұнарасының биіктігі 83 метрді құрайды. Құрылысшылар сыртқы дизайнынан бастап ішкі декорациясына дейін тұрақты арт-деко стилін ұстанды. Ғимараттың көп бөлігі гранитпен қапталған, ал тоғызыншы қабат пен шатыры терракоттан жасалған. Шығыс фасады (Хуанпу өзені мен Бундқа қараған) тік беткейлері бар пирамида тәрізді шатырмен және шамамен 10 метр (33 фут) биіктікпен ерекшеленеді. Пирамида мыспен қапталған, ол уақыт өте келе ақшыл жасыл түске айналған. 1949 жылға дейін банктер мен дүкендер жер қабатындағы кеңістікті жалға алды. 2002 жылы бұл орын "Ситибанктың" Шанхай филиалына айналды. Төртінші қабаттан тоғызыншы қабатқа дейін бір кезде "Катай" қонақ үйі орналасқан. 1949 жылы коммунистер билікті басып алғаннан кейін, кеңселердің бір бөлігі Муниципалды қаржы комитетінің қарамағына өтті. 1952 жылы ғимарат Муниципалдық үкіметке берілді. 1956 жылы ол қайтадан "Бейбітшілік қонақ үйі" деген атпен қонақ үйге айналды. Мәдени революция кезінде қонақ үйді "Төрттік" пайдаланды, ең танымал Жан Чунчжао Шанхай коммунасын Бейбітшілік қонақ үйіндегі штаб-пәтерінен басқарды. Оның "Ескі джаз тобы" атты музыкалық тобы жақында Ули Гольке түсірген "Уақыт өте келе" фильмінің негізі болды. Оның шатырдағы рестораны Хуанпу өзенінің арғы жағындағы Пудун ауданына көрініс ашады. Бұл қонақ үй сонымен қатар Вики Баумның 1937 жылғы "Шанхай '37" романына, сондай-ақ "Шанхай қонақ үйі" және "Нанжинг жолы" аттарымен де шабыт берді. 2007 жылы қонақ үй сыртқы және ішкі жағын, қонақ бөлмелерін, вестибюльді, тамақтану және ойын-сауық орындарын жаңғырту үшін үш жылға жабылды. 2010 жылы Солтүстік ғимарат Шанхайдағы "Фермонт Бейбітшілік" қонақ үйі ретінде қайта ашылды. Қонақ үйде қазір 270 қонақ бөлмесі мен 39 люкс бар, соның ішінде Сэр Виктор Сассонның құрметіне аталған Виктор кафесі де бар. Сегізінші қабатта Бейбітшілік залы, бірнеше кездесу залы және ашық терраса орналасқан. Қонақ үйдің артқы жағына қосымша ғимарат салынды, онда қонақ бөлмелері, бассейн және спа-орталық орналасқан.
The larger North Building is called Sassoon House. The building was built by Sir Victor Sassoon, of the Sassoon family, which built a Shanghai business and real estate empire in the early 20th century. He was a British Sephardic Jew of Iraqi origin, educated at Harrow School and Cambridge University. His family owned the trading company "E. D. Sassoon & Co.", which managed extensive business interests in Bombay, Hong Kong, and Shanghai. Sassoon House was the first high rise building built by Victor Sassoon, and one of the first skyscrapers in the Eastern Hemisphere. Sassoon bought a full city block on a prominent spot on the Bund prior to construction. When built the Sassoon House topped out at fifty feet taller than the next tallest building on the Bund. The Cathay Hotel incorporated a high standard of luxury and modern amenities such as indoor plumbing, which made it a more esteemed establishment than other nearby hotels such as the Kadoorie family owned Majestic and Astor House Hotels. The North Building is 77 meters (253 feet) high to the roofline, and 83 meters (272 feet) to the spire. The builders followed a consistent art deco scheme, from exterior design to interior decor. Most of the building features granite facing, while the ninth floor and the roof are surfaced with terracotta. The eastern facade (facing the Huangpu River and the Bund) features a pyramidal roof with steep sides, and a height of about 10 meters (33 feet). The pyramid is faced with copper, which has corroded to light green. Banks and shops leased the ground floor space until 1949. This space became the Shanghai branch of Citibank in 2002. The fourth through ninth floors once housed the Cathay Hotel. After the Communist takeover in 1949, some of the offices were used by the Municipal Finance Committee. In 1952, the building was taken over by the Municipal Government. In 1956, it once again became a hotel under the name "Peace Hotel". During the Cultural Revolution, the hotel was used by the Gang of Four, most famously by Zhang Chunqiao as he headed the Shanghai Commune from headquarters in the Peace Hotel. Its Old Jazz Band was recently the basis for a movie, "As Time Goes By" a film by Uli Gaulke. Its roof terrace restaurant overlooks the district of Pudong across the Huangpu. This hotel was also used as an inspiration for Vicki Baum's 1937 novel "Shanghai '37", also known as "Hotel Shanghai" and "Nanjing Road". In 2007, the hotel closed for a three year renovation of both the exterior and interior, including the guest rooms, the lobby, and the dining and entertainment venues. The North Building reopened in 2010, as the Fairmont Peace Hotel Shanghai. The hotel now offers 270 guestrooms and 39 suites, including Victor's Café, named for Sir Victor Sassoon. The eighth floor hosts the Peace Hall, plus several meeting rooms, and an outdoor terrace. A low rise extension has been added to the rear of the hotel, housing guestrooms, a swimming pool, and spa.
Оңтүстік ғимарат
Солтүстік ғимараттан Нанкин жолымен бөлінген Оңтүстік ғимарат 1850 жылдарға дейін салынған, ол кезде ол Central Hotel деп аталған. 1903 жылы қонақ үй қайта құрылып, Palace Hotel деп аталды. Бүгінгі ғимарат 1908 жылы аяқталды, және ол Шанхайдағы алғашқы лифттері бар ғимарат болды – екі лифт орнатылған. Бұл жерде бір кезде Kuhn & Komor дүкені де орналасқан. Қонақ үйдің жалпы ауданы – , ал қабаттардың жалпы алаңы – . Оның сыртқы қабырғасы кірпішпен қапталған, ал биіктігі алты қабатқа жетеді. Сыртқы дизайны Ренессанс стилінде жасалған. Қонақ үйде он сегіз суретшінің жеке студиясы және жеті қонақ бөлмесі бар. 1911 жылы Синхай революциясының жемісті аяқталуынан кейін Сунь Ятсен қонақ үйде тұрып, революциялық күреске берілгендігін жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ғимаратты жапон әскері басып алды. 1947 жылы ол қытай компаниясының меншігіне өтті. 1949 жылғы революциядан кейін ол 1952 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін тәркіленіп, қалалық құрылыс департаментіне берілді. 1965 жылы ол Бейбітшілік қонақ үйінің бөлігі ретінде қайта ашылды. Солтүстік ғимарат сияқты, Оңтүстік ғимарат та 2010 жылғы Дүниежүзілік көрменің өткізілуіне дайындалу үшін жаңартылды. Ол "The Swatch Art Peace Hotel" болып қайта аталды. Онда әлемнің түкпір-түкпірінен келген суретшілер шектеулі уақытқа пәтерлерде/шеберханаларда тұрып, жұмыс істейді. Ғимараттың тарихи қасбеті мен қоғамдық кеңістіктері толыққанды қалпына келтірілді.
Separated from the North Building by Nanjing Road, the South Building dates back to the 1850s, when it was known as the Central Hotel. In 1903, the hotel was restructured and renamed the Palace Hotel. The building that stands today was completed in 1908, and offered two elevators, the first building in Shanghai to do so. It was also once home to a Kuhn & Komor shop. The hotel occupies , with a floor space of It has a brick veneer, with its six stories reaching in height. The exterior is in a Renaissance style. The hotel has eighteen artist residences and seven guest rooms. In 1911, after the success of the Xinhai Revolution, Sun Yat sen stayed at the hotel and advocated commitment to the revolutionary cause. During World War II, the building was occupied by the Japanese army. In 1947 it was purchased by a Chinese company. After the revolution in 1949, it continued operations until 1952, when it was confiscated and used by the Municipal Construction Department. In 1965 it resumed operations as a hotel, as a wing of the Peace Hotel. Similar to its counterpart to the north, the South Building was renovated in preparation for the 2010 World Expo. It emerged as The Swatch Art Peace Hotel. It hosts artists from around the world who live and work for a limited time in apartments/workshops. The heritage facade and public rooms of the building have been restored.