Кіріспе

Интерферометриялық көріну (кейде интерференциялық көріну, шеттік көріну немесе жай ғана көріну деп те аталады) – толқын суперпозициясына ұшырайтын кез келген жүйедегі интерференцияның контрастын өлшеу шарасы. Мысалдарға оптика, кванттық механика, су толқындары, дыбыс толқындары немесе электр сигналдары жатады. Көріну интерференциялық бейненің амплитудасының жеке толқындардың қуаттарының қосындысына қатынасы ретінде анықталады. Интерферометриялық көріну екі толқынның (немесе бір толқынның өзімен) когеренттілігін өлшеудің практикалық жолын ұсынады. Когеренттіліктің теориялық анықтамасы корреляция ұғымын пайдалана отырып, когеренттілік дәрежесімен беріледі. Әдетте, екі немесе одан көп толқын бір-біріне қосылады және олардың арасындағы фазалық айырма өзгерген кезде, пайда болатын толқынның қуаты немесе қарқындылығы (кванттық механикадағы ықтималдық немесе популяция) тербеліп, интерференциялық бейне құрайды. Нүктелік анықтаманы уақыт және кеңістікте өзгеретін көріну функциясы ретінде кеңейтуге болады. Мысалы, екі саңылау экспериментінде фазалық айырма кеңістік функциясы ретінде өзгереді. Балама ретінде, оператор фазалық айырманы қолмен басқара алады, мысалы, интерферометрдегі верньерді реттеу арқылы.

Кванттық механикадағы көріну

Шредингер теңдеуі толқын теңдеуі болғандықтан және кванттық механикада барлық объектілерді толқындар деп қарастыруға болады, интерференция кең таралған. Мысалдар: Бозе-Эйнштейн конденсаттары интерференциялық суреттерді көрсете алады. Атомдық популяциялар Рамзи интерферометрінде интерференцияны көрсетеді. Фотондар, атомдар, электрондар, нейтрондар және молекулалар екі жарықтан өткізгіш интерферометрлерде интерференцияны көрсеткен.