BMX freestyle – велосипедтік мотокросс, 5 түрге бөлінеді: street, park, vert, trails, flatland. 2020 Олимпиадасының жаңа түрі! Тарихы 1974 жылға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Велосипед спорты
Cycle sport
Freestyle BMX – BMX велосипедтерінде акробатикалық трюктер орындау. Бұл BMX жарысынан пайда болған, көше, саябақ, верт, трасса және флэтленд сияқты бес түрге бөлінетін экстремалды спорт. 2017 жылдың маусым айында Халықаралық Олимпиада комитеті 2020 жылғы жазғы Олимпиада бағдарламасына фристайл парктің енгізілгенін хабарлады.
Freestyle BMX is bicycle motocross stunt riding on BMX bikes. It is an extreme sport descended from BMX racing that consists of five disciplines: street, park, vert, trails, and flatland. In June 2017, the International Olympic Committee announced that freestyle park was to be added as an Olympic event to the 2020 Summer Olympics.
Алғашқы жылдар
BMX фристайлының ең алғашқы фотоқұжаттамасы 1974 жылы Девин мен Тодд Банктің Калифорния штатының Батыс Лос-Анджелестегі балалық шағындағы үйлерінде салған сегіз фут биіктіктегі скейтборд пандусында BMX велосипедтерінде жүргенін көрсетеді. Бұл BMX ramp riding-тің бастауы болды. Девин Банктің көшеде және әуеде, тротуардан секіріп 360 градус айналу трюктерін жасағаны да тіркелген. 1975 жылы Skateboarder Magazine журналы бос бассейнде велосипедпен жүретін балалардың суреттерін жариялады.[1]. 1975 жылы балалар Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы бетонды су сақтағыштарының арналарында велосипедпен жүруге кірісті. 1976 жылы Девин мен Тодд Банк Калифорния штатының Карсон қаласындағы Runway Skatepark-та BMX велосипедтерінде жүруге кірісті. Сондай-ақ, 1976 жылы велосипедшілер Калифорния штатының Карлсбад қаласындағы Карлсбад скейтпаркінде жүргендері байқалды.[2]. Боб Харо мен Джон Свангуен 1976 жылдың соңында Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы бетонды скейтпарк – Скейтборд Хевенде BMX велосипедтерінде жүрді. Кейін олар скейтпарктерден тыс жерде фристайлді өзгертіп, тегіс көшелерде жаңа велосипед трюктерін жасады. [3] 1977 жылдың күзінде Боб Харо BMX Action Magazine журналының штаттық суретшісі болып жұмысқа орналасты, онда ол журналдың баспашысы Боб Осборнның ұлы Р. Л. Осборнмен дос болды. Харо мен Р. Л. бос уақытында жиі фристайлмен жаттықты. [4]
The earliest photographic documentation of BMX freestyle shows Devin and Todd Bank in 1974 riding BMX bikes on an eight foot tall skateboard ramp they built at their childhood home in West Los Angeles, California. This was the birth of BMX ramp riding. Devin Bank was also documented doing 360 degree freestyle spinning tricks on the street and also in the air by jumping off curbs. Skateboarder Magazine then published photos of kids on bikes riding in empty household swimming pools in 1975.[1]. In 1975 kids started riding bikes in concrete reservoir channels in Escondido San Diego, California. In 1976 Devin and Todd Bank began riding BMX bikes inside the Runway Skatepark in Carson California. And, bike riders were also seen in 1976 riding at Carlsbad Skatepark in Carlsbad, California.[2]. Bob Haro and John Swanguen rode BMX bikes at Skateboard Heaven, a concrete skatepark in San Diego, California, late 1976. Later they transformed freestyle beyond skateparks by creating new bike tricks on flat streets. [3] In the fall of 1977 Bob Haro was hired as a staff artist at BMX Action Magazine where he be friended R. L. Osborn, son of the magazine publisher Bob Osborn. Haro and R. L. often practiced freestyle moves in their free time. [4]
1978 жылдың жазында Парамаунт, Лейквуд және Оңтүстік Калифорнияның басқа скейтпарктері BMX велосипедтері үшін сессияларды немесе бүкіл күнді бөліп резервтеуді бастады. BMX жарыскері Тинкер Хуарес Лейквуд Ка Паркіндегі верт-боулдарда фристайл қозғалыстарын жаңартса, Уильям "Crazy Lacy" Фурмадж Парамаунт Ка скейтпаркінде фристайлды жаңартты. BMX Action Magazine журналы 1979 жылдың қаңтар-ақпан санында Боб Хароның "тасқа қадам басуын" көрсеткен алғашқы фристайл туралы мақаласын жариялады. BMX велосипедшілері 1979 жылы Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласындағы Рокки-Маунтин Сурф скейтпаркінде өткен скейт жарысы барысында фристайл шоуын көрсетті. 1979 жылдың соңында Уильям "Crazy Lacy" Фурмадж және Тони Рэй Дэвис Super Style II BMX Trick Team командасын құрды және кейін BMX жарыстары мен басқа да іс-шараларда фристайл шоуларын көрсетуге кірісті. Super Style II BMX Trick Team танымал болғаннан кейін басқа да ұйымдастырылған трюк командалары құрылып, жылдам танымал болды. Осы кездегі фристайл қозғалысы толығымен жасырын болды. Бірнеше BMX өндірушілер демеушілік еткен фристайл командалары АҚШ бойынша гастрольдік сапарлар жасағанмен, олар фристайл емес, жалпы BMX спортын насихаттады. Америкалық фристайл қауымдастығы (AFA) 1982 жылы Боб Моралес құрған BMX фристайлының алғашқы басқару органы болды. Боб Осборн фристайл BMX-ке толығымен арналған тоқсандық журналға негіз салды. 1984 жылдың жазында "Freestylin' Magazine" журналы тұңғыш рет жарық көрді. BMX әлемі спорттың зор әлеуетін бірден байқады. Өндірушілер жаңа фристайл велосипедтерін, бөліктерін және аксессуарларын жасауға асығып, талантты жүргізушілерді іздеуді бастады. Велосипед дүкендері фристайл өнімдерін сата бастады. AFA ұйымдастырылған жазық және ширек құбырлар жарыстарын өткізе бастады.
In the summer of 1978, Paramount, Lakewood, and other Southern California skateparks began reserving sessions or whole days exclusively for BMX bikes. BMX racer Tinker Juarez was innovating freestyle moves in vert bowls at Lakewood Ca Park, while William "Crazy Lacy" Furmage was innovating freestyle at the Paramount Ca Skatepark. BMX Action Magazine published the first freestyle how to article in their January/February 1979 issue which showed Bob Haro doing a "rock walk." BMX bike riders also performed a demonstration freestyle show in 1979 during a skate competition at Rocky Mountain Surf Skatepark in Salt Lake City, Utah. Towards the end of 1979, William "Crazy Lacy" Furmage and Tony Ray Davis formed the Super Style II BMX Trick Team and later began performing freestyle shows at BMX races and other events. After the Super Style II BMX Trick Team became known, other organized trick teams were founded and quickly gained prominence. The freestyle movement at this point was all underground. Although several BMX manufacture sponsored freestyle teams were touring the US, they were promoting the sport of BMX in general, not specifically freestyle. The American Freestyle Association (AFA) was the first governing body for BMX freestyle, founded by Bob Morales in 1982. Bob Osborn founded a slick quarterly magazine devoted solely to freestyle BMX. In the summer of 1984, Freestylin' Magazine made its debut. The BMX world suddenly noticed the sport's massive potential. Manufacturers hurried to the drawing boards to develop new freestyle bikes, components, and accessories, and began searching for talented riders to sponsor. Bike shops began stocking freestyle products. The AFA began to put on organized flatland and quarter pipe competitions.
Халықтың сүйікті жері мен құлдырауы
1980 жылдан 1987 жылға дейін еркін стильдегі BMX-тің танымалдылығы артып, 1987 жылы шарықтау шегіне жетті. Осы кезеңде спорт жаңа велосипед үлгілері, бөліктері және аксессуарларының пайда болуымен дамыды, олар тікелей еркін стиль үшін жасалған болатын. Мысалы, Haro компаниясы жыл сайын жарқын графикалық түстермен, жаңа дизайнымен және жаңа рама конструкциясымен Haro FST, Sport және Master модельдерін шығарды. 1990 жылдардың басында BMX еркін стилі коммерциялық танымалдылығын жоғалтты; осыдан кейін көптеген ірі компаниялар спортқа инвестицияларын азайтты немесе тоқтатты. Осы экономикалық ахуалда, жаңа жүргізушілер мен бастамалардың қауымдастықтары спортты өздерінің қажеттіліктері мен мүдделеріне сәйкес қайта анықтауға кірісті, соның нәтижесінде киім және материал өндіруші компаниялар сияқты салада жаңа көшбасшылық пайда болды. Осы құлдырау және спорттың тәуелсіз өндіріс саласына айналуының келесі кезеңі BMX видеосы "Ride On" (Эдди Романның режиссерлігімен) кіріспесінде ерекше аталып өтті.
From 1980 until 1987, freestyle BMX increased in popularity to a peak in 1987. During this period, the sport progressed with the release of new bike models, components, and accessories designed strictly for freestyle. For example, Haro released the Haro FST, Sport, and Master each year, with blazing graphical colors, new look, and new frame designs. In the early 1990s, BMX freestyle suffered a decline in its commercial popularity; subsequently a number of large companies reduced or terminated their investment in the sport. In this economic climate, communities of new rider owned companies and initiatives began to re define the sport according to their own needs and interests, paving the way for what is now a largely new lead in the industry with clothing companies and material companies. This decline and subsequent new phase of the sport's development into an independently driven industry was notably referenced in the introduction to the BMX video Ride On (directed by Eddie Roman).
Тәжірибелік пәндер
Фристайл BMX жүргізушілері бірнеше жақсы қалыптасқан бағыттарда өнер көрсетеді. Басқа фристайл түрлеріндегідей, нақты ережелер жоқ; стиль/эстетика, шеберлік және шығармашылыққа баса назар аударылады.
Freestyle BMX riders participate in several well established disciplines. As in the other forms of freestyle riding, there are no specific rules; style/aesthetics, skills, and creativity are emphasised.
Көше
Көшедегі велосипедшілер қалалық және қоғамдық кеңістіктерді трюктар орындау үшін пайдаланады. Бұл трюктар бордюрлерде, қолданбаларда, баспалдақтарда, тіреулерде, пандустарда және басқа да кедергілерде орындалуы мүмкін. Көшедегі велосипедшілердің стильдері әртүрлі, себебі олар көбінесе қалалық ортаға тәуелді болады. BMX көшесі 1980-жылдардың соңында ерекше дамыған және танымал болды. Қазіргі BMX-те көшедегі кедергілердегі күрделі трюктардың дамуы осы тәртіптің басқа еркін стильдік тәртіптерден оқшаулануына әкелді. Көшедегі велосипедтерге арналған BMX велосипедтерінің тік бұрыштары және қысқа дөңгелек аралығы болады, бұл оларды маневрлеуді жеңілдетеді, бірақ пандустар мен кірмен жүруге байланысты жоғары жылдамдықтарда тұрақсыз етеді. Көшедегі BMX-те бірнеше жарыс бар, бірақ көптеген кәсіби көше велосипедшілері өз демеушілері үшін DVD және YouTube бейнелерін жасауға бейім. Жарыс жолдары мен корпоративтік демеушіліктерді көптеген велосипедшілер "нағыз" көше велосипедшілігі деп санамайды, сондықтан тек аз ғана велосипедшілер екеуіне де назар аударады. Гаррет Рейнольдс жарыстарда да, бейнежобаларда да табысқа жеткен велосипедшінің бір мысалы. Гаррет 13 X Games медалін жеңіп алды, сондай-ақ Ride BMX Nora Cup жүлдесін "Жылдың бейнесі" және "Жылдың көше велосипедшісі" номинациялары бойынша иеленді және ол әлемдегі ең үздік BMX көше велосипедшілерінің бірі саналады.
Street riders make use of urban and public spaces to perform tricks. These tricks can be performed on curbs, handrails, stairs, ledges, banks, and other obstacles. Styles among street riders vary, as riders often depend upon their urban surroundings. BMX street rose to prominence as an increasingly defined discipline in the late 1980s. In modern BMX, the progression of more technical tricks on street obstacles has led to this discipline becoming more divided from other freestyle disciplines. BMX bikes aimed at street riding typically have steeper angles and shorter wheelbases, making them easier to maneuver, but less stable at the higher speeds associated with ramp and dirt riding. Within street BMX there are a handful of competitions, however, the majority of professional street riders tend to focus on making videos for DVDs and YouTube videos on behalf of their sponsors. Only a handful of riders tend to focus on both, with competition courses and corporate sponsorships not considered 'core' street riding by many riders. One rider who has succeeded in both competitions and video projects is Garret Reynolds. Garret has won 13 X Games medals, as well as Ride BMX Nora Cup Awards for Video Part of The Year and Street Rider of the Year, and is largely considered one of the best BMX Street riders ever.
Парк
Парк – BMX-тің скейтпарктерде ғана жүру стилін білдіреді, көбінесе сақина тәрізді кескіндерден немесе секіру платформаларынан өтуге баса назар аударылады. Скейтпарктерді BMX-шілермен қатар скейтбордшылар, ролик жүргізушілер және фристайл скутершілер де пайдаланады. Скейтпарктер ағаш, бетон немесе металдан жасалуы мүмкін. Жүргізу стилі парктердің түріне байланысты болады. Ағаш ағынды стильге көбірек сәйкес келеді, мұнда жүргізушілер қиындықтар іздеп, ең биік секірістерге қол жеткізуге тырысады. Бетон парктерде көбінесе сақиналар мен бассейндер кездеседі. Дегенмен, екі стильді де бір парк ішінде қолдану жиі кездеседі. Бетон парктер көбінесе сыртқы ауада салынады, себебі олар жылдар бойы ауа райының әсеріне төтеп бере алады. Бетон парктердің тұрақтылығы жоғары және ағаш парктерге қарағанда арзан болғандықтан, оларға көбінесе мемлекеттік қаржы қаражаты бөлінеді. Ағаштан жасалған парктер коммерциялық скейтпарктерде танымал, бірақ күтіп ұстау қиын, себебі ағаш уақыт өте келе шіри бастауы мүмкін немесе жиі пайдаланудан зақымдануы мүмкін. Ағаш парктер бетонды парктерге қарағанда қауіпсіз деп есептеледі, себебі соқтығысқанда ағаш беті аз ғана иіліп, бетонның керісінше, иілмейтін қасиетіне ие. BMX үшін арнайы жасалған парктерде әдетте, бетон немесе бассейнге қарағанда зақымдануға төзімді болаттан жасалған қоршаулар болады. BMX паркіне арналған бірнеше жарыс бар, мысалы, X Games прогрессивті трюктер мен үлкен секірістерге, ал Vans BMX Pro Cup сияқты жарыстар ағынды және стильді жүруге, сақина тәрізді трассаларда баса назар аударады. 2017 жылдың маусым айында Олимпиада комитеті BMX еркін стилінің паркі 2020 жылғы Токиодағы жазғы Олимпиада ойындарында көрсетілетінін жариялады.
Park denotes the BMX discipline of exclusively riding skateparks, often with an emphasis on riding bowl transitions or jump boxes. Skateparks are used by BMX riders as well as skateboarders, inline skaters and freestyle scooter riders. Skateparks themselves can be made of wood, concrete or metal. Styles of riding will depend on the style of the parks. Wood is more suited to a flowing style, with riders searching for gaps and aiming to get the highest airs from the coping. Concrete parks usually tend to contain bowls and pools. However, it is not unusual for riders to merge the two styles in either type of park. Concrete parks are commonly built outdoors due to their ability to withstand years of exposure to the elements of conditions. Concrete parks are also often publicly funded due to their permanent and low cost nature in comparison to wood parks. Parks made from wood are popular with commercial skateparks, but harder to maintain, as the wood can start to decompose over time, or the features can be damaged through extensive use. Wooden parks are often considered safer than concrete, as during an impact, the wooden surface deflects by a small amount, in contrast to concrete, which is inelastic. Parks designed with BMX use in mind will typically have steel coping along the side that is less prone to damage than concrete or pool coping. There are a number of competitions that focus on the BMX park discipline, with X Games typically focusing on progressive tricks and large jumps, and other competitions such as the Vans BMX Pro Cup focusing more on flowing and stylish riding on bowl style courses. In June 2017, the Olympic Committee announced that BMX freestyle park would be featured at the Summer 2020 Tokyo Olympic Games.
Верт-рампа
Vert – екі бір-біріне қарама-қарсы орналасқан ширек түтікшеден тұратын, мини-рампаға ұқсас жарты түтікшеде орындалатын еркін стильдегі BMX дисциплинасы, бірақ оның биіктігі шамамен 10–15 фут (2,5–3,5 метр) болады. Жарыстарда қолданылған ең үлкен пандус – X Games-тің 27 фут (8 метр) биіктіктегі үлкен ауа пандусы. Рампаның екі "бетінде" де тік өтуге жалғасы бар, содан оның аты осылай аталады. Копинг – бұл фристайл BMX-шілерге шабуыл жасауға және рампа шетінде тоқтауға көмектесетін дөңгелек металл түтік. Жүргізушілер әр секіруде әуеде трюктар орындап, 180 градусқа бұрылып, пандусқа түседі. Әдеттегі жүгіру бір жақтан екінші жаққа өтуден және әр жақтағы копингтен жоғары көтерілуден тұрады. Сондай-ақ, пандусқа түсу алдында пандустың үстіңгі платформасында "лип трюктер" орындауға болады. Көптеген трюктар велосипедтің бөлігін ұстаудан немесе велосипедтен дене мүшелерін шешіп алудан тұрады.
Vert is a freestyle BMX discipline performed in a half pipe consisting of two quarter pipes set facing each other (much like a mini ramp), but at around 10–15 feet tall (around 2.5 to 3.5 meters high). The biggest ramp ever used in competition is the X Games big air ramp at 27 feet (8 m) tall. Both ‘faces’ of the ramp have an extension to the transition that is vertical, hence the name. Coping is a round metal tube at the lip of the vert that helps freestyle BMXers do grinds, and stalls on the lip of the vert. Riders go up each jump, performing air tricks before landing into the transition having turned 180 degrees. A typical run involves going from one side to the other, airing above the coping each side. Also possible are 'lip tricks' tricks on the platform at the top of the ramps before dropping into the ramp. Many tricks consist of the rider grabbing a part of the bike or removing body parts off the bike.
Жолдар
Жолдар – қатты тығыздалған топырақтан жасалған секірулерге апаратын жолдар. Бір жолмен немесе "линиямен" орналасқан секірулерді кейде "топ" деп атайды, мысалы, төрттік топ, алтылық топ немесе сегіздік топ, олардың сәйкесінше екі, үш және төрт секіруі болады. Топырақтан жасалған секірудің өзі тік көтеріліспен басталады, оны "жапырақ" деп атайды, ал қону көбінесе одан сәл көлбеу болады. Жапырақ және қону әдетте бөлек үйінділер түрінде салынады, олардың арасында кеңістік болады. Бұл кеңістік жапырақшаның ең жоғарғы нүктесінен қонудың ең жоғарғы нүктесіне дейін көлденең өлшенеді. Кеңістіктер әдетте бірнеше футтан жиырма футтан астамға дейін жетеді. Орташа кеңістік шамамен 12 футты құрайды. Жолмен жүруді кейде "топырақтан секіру" деп те атайды. Көптеген жолмен жүретін адамдар "топырақ секірулер" мен "жолдардың" стилі мен ағынында шамалы айырмашылық бар екенін айтады: жолмен жүретін адамдар басқа әдемі трюктарды орындағанда бір секіруден екіншісіне тегіс ағынға көбірек назар аударады, ал топырақтан секірушілер үлкен, ағынға бағытталмаған секірулерде ең қауырсың трюктарды орындауға тырысады. Жолмен жүретін адамдар көбінесе тек артқы тежегішті пайдаланады, себебі оларға алдыңғы тежегіш қажет емес, сондай-ақ барспин жасауды жеңілдету үшін ротор (гироскоп) орнатады, осылайша оларды түзеу үшін рульді кері бұрудың қажеті болмайды, бұл жолдарда жасау қиын. Жалпы, жол/топырақтан секіру велосипедтерінің дөңгелек базасы (тізбек тіреуі) басқа BMX велосипедтеріне қарағанда ұзын болады, бұл ауада тұрақтылықты сақтауға көмектеседі.
Trails are paths that lead to jumps made of heavily compacted dirt. Jumps in the same path, or "line", are sometimes referred to as packs, such as a four pack, a six pack, or an eight pack, which would have two, three, and four jumps respectively. A dirt jump consists of a steep take off, called a lip, with an often slightly less steep landing. The lip and landing are usually built as separate mounds, divided by a gap. The gap is measured from the topmost part of the lip, horizontally to the topmost part of the far side of the landing. Gaps typically range from only a couple of feet to over twenty feet. A moderate gap is around twelve feet. Trails riding is sometimes also referred to as "dirt jumping". Most trails riders maintain that a subtle difference exists in the style and flow of "dirt jumps" and "trails"; trails riders focus more on a flowing smooth style from one jump to the next while performing other stylish tricks, while dirt jumpers try to perform the craziest tricks they can over larger, less flow oriented jumps. Trails riders usually run a rear brake only as they have no use for a front brake, and usually a rotor (gyro) to make it easier to do barspins, so they do not have to spin the bars back the other way to untangle them, which is hard to do on trails. In general, trail/dirt jumping bikes have longer wheelbases (chainstays) than other BMX bikes to aid with stability in mid air.
Жазық жер
Flatland BMX фристайл BMX-тің қалған түрлерінен шалғайырақ тұр. Жоғарыда аталған тәсілдермен айналысатындар көбінесе басқа бірнеше тәсілді де қолданады, ал flatland-пен айналысатындар көбінесе тек flatland-пен ғана айналысады. Олар өте жауапкершілікті және өздерінің шеберлігін жетілдіруге күніне бірнеше сағат жұмсайды. Flatland басқа түрлерден жер жағдайымен ерекшеленеді – ол тегіс, жалпақ беткей (мысалы, асфальт тұрақ, баскетбол алаңы және т.б.). Трюктер түрлі дене және велосипед позицияларында айналу және тепе-теңдікті сақтау арқылы орындалады. Жүргізушілер велосипедті одан да ерекше жағдайға келтіру үшін алюминийден жасалған тіректерге тұрып, оны басқарады. Flatland велосипедтерінің дөңгелек арасы басқа фристайл велосипедтеріне қарағанда әдетте қысқа болады. Flatland велосипедтері топырақтан секіру велосипедтерінен және фристайл велосипедтерінен бір ерекшелікпен ажыратылады. Ретінде жүргізушілер көбінесе рамаға тұратындықтан, рамалар көбінесе күшейтіліп жасалады. Бұл қысқа дөңгелек арасы велосипедті айналдыруға немесе бір дөңгелекке қоюға аз күш жұмсауды қажет етеді. Flatland-пен айналысатындардың көбінесе тек flatland-пен ғана айналысуының басты себебі – қысқа велосипедтің пандустарда, топырақ жолдарда және көшелерде тұрақсыздығы. Flatland велосипедтерінде кеңістік ашық болғандықтан, әртүрлі опциялар жиі кездеседі. Flatland велосипедтерінің ең біріктіретін ерекшелігі – әрбір дөңгелек осының соңында орналасқан төрт тіректің болуы. Flatland жүргізушілері стильдік қалауларына қарай алдыңғы, артқы, екі тежегішті немесе мүлдем тежегішсіз велосипед таңдайды.
Flatland BMX occupies a position somewhat removed from the rest of freestyle BMX. People who ride in the above disciplines will generally take part in at least one of the others, but flatlanders tend to only ride flatland. They are often very dedicated and will spend several hours a day perfecting their technique. Flatland also differs from the others in that the terrain used is nothing but a smooth, flat surface (e. g. an asphalt parking lot, basketball courts, etc.). Tricks are performed by spinning and balancing in a variety of body and bicycle positions. Riders almost always use knurled aluminum pegs to stand on to manipulate the bike into even stranger positions. Flatland bikes typically have a shorter wheelbase than other freestyle bikes. Flatland bikes differ from dirt jumping bikes and freestyle bikes in one way. The frames are often more heavily reinforced because the people riding flatland often stand on the frames. This shorter wheelbase requires less effort to make the bike spin or to position the bike on one wheel. One of the primary reasons flat landers often ride only on flatland is the decreased stability of a shorter bike on ramps, dirt courses and streets. A variety of options are commonly found on flatland bikes, because it is in an open space. The most unifying feature of flatland bikes is the use of four pegs, one on the end of each wheel axle. Flatland riders will choose to run either a front brake, a rear brake, both brakes, or no brakes at all, depending on stylistic preference.
Жазық жерлердегі амалдар
BMX жазық жерлердегі трюктер көбінесе бір дөңгелек жермен жанасқанда тепе-теңдікті қажет етеді. Wheelie немесе Catwalk: Жазық жердегі ең қарапайым трюк, мұнда жүргізуші велосипедті тек артқы дөңгелегінде, педаль бұрып жүргізеді. Endo: Басты flatland трюгі, жүргізуші алдыңғы тежегішті немесе қоршауды пайдаланып артқы дөңгелекті көтеріп, алдыңғы дөңгелекте тепе-теңдік сақтайды. Алдыңғы немесе артқы пого: Негізгі flatland трюгі, жүргізуші дөңгелек тіректеріне (алдыңғы немесе артқы) тұрып, дөңгелек тежегішін құлыптап, екінші дөңгелекпен ауаға секіреді. Manual: Wheelie-ден бір қадам жоғары, manual негізінен бірдей, бірақ жүргізуші педаль бұрмайды; бұл велосипедтің алдыңғы және артқы бөліктері арасындағы тепе-теңдікке жетуді қиындатады. Кәсіби жүргізушілер велосипед импульсі біткенше осылай жасай алады. Pogo: Ең танымал, негізгі трюк. 80-ші жылдары пайда болған, жүргізуші велосипедті артқы дөңгелегінде тік позицияға жеткізіп, оған отырып, тепе-теңдікті сақтау үшін секіреді. Nose manual: Manual сияқты, бірақ артқы дөңгелек ауада, ал алдыңғы дөңгелек жерде болады. Bunny hop: Bunny hop, жүргізуші велосипедті тегіс жерден секіріп көтереді (биіктік үшін пандустың жанында да жасауға болады), екі дөңгелек те жерге тимейді. Miami Hop: Алдыңғы дөңгелек тік тұрған артқы дөңгелекке қарағанда бүйірге бұрылған Endo-дан Pogo-ға, Z Rims немесе дисктермен жақсы орындалады. Grip ride: Жүргізуші педальдардан рульдің үстіне секіріп, содан кейін қолынан босап, аяқтарымен рульді басқарып тұрады. Dork manual: Жүргізуші бір аяғын тірекке, екінші аяғын ауаға қойып, тепе-теңдікті бақылап, аяғы тірек үстінде manual бойынша көшеде жүреді. Fork manual: Жүргізуші бір аяғын алдыңғы тірекке қойып, рульді айналдырады, велосипедті екі аяғы тірек үстінде, қолымен көтереді. Footjam tailwhip: Жүргізуші аяғын вилканың арасына тығып, foot jam endo бастайды, содан кейін велосипедтің құйрығын лақтырады. Велосипед құйрығы 360 градусқа айналғанда, жүргізуші аяғын педальға қояды. Балама трюк – жүргізуші аяғын педальға қайта қоюды шешкенге дейін, велосипед айналып тұрғанда кадрды секіру. Footjam: Жүргізуші аяғын вилка мен дөңгелек арасына тығып, велосипедті тоқтатады, артқы дөңгелек ауада болып, тепе-теңдік сақтайды. Hang 5: Жүргізуші nose manual орындап, бір аяғын алдыңғы білік тірегінде, екінші аяғын төменде қалдырады, көбінесе тепе-теңдік пен тұрақтылықты сақтау үшін қолданылады. Steamroller: Құрметті трюк. Жүргізуші бір алдыңғы тірекке тұрып, екінші аяғымен велосипедті алға жібереді, содан кейін бір дөңгелекте тепе-теңдік сақтап, велосипедтің денесін бір қолымен ұстап, алға жылжытады. Time machine: Өте қиын трюк. Жүргізуші бір артқы тірекке тұрып, manual жасауды бастайды, тепе-теңдікке келгеннен кейін рульдегі қолын ауыстырып, бос қолымен алдыңғы тіректі ұстайды. Содан кейін, жүргізуші жерде "О" әрпін салғандай, өте жоғары жылдамдықпен бұрылуды бастайды. Indian giver: Бұл жүргізушінің айналу бағытына қарамастан, есте жоқ немесе қасақана fakie/rollout жасауы. Бұл әдетте дұрыс fakie/rollout жасауды үйрену арқылы оңай түзетіледі, осылайша орындалу мен аяқталу таза болады. Fakie: Жүргізуші артқа қарай жүріп, педальды сағат тіліне қарсы бағытта немесе артқа қарай қозғалғанда, дұрыс уақытта рульді өңдеп, алға қарай жүру үшін сығады.
BMX flatland tricks usually involve much balance, more often than not with only one wheel in contact with the ground. Wheelie or Catwalk: The most basic of flatland tricks, the wheelie is when the rider rides the bike on only the back wheel whilst pedaling. Endo: Basic flatland trick where the rider uses the front brake or a curb to lift the back wheel and balance on the front tire. Front or Back Pogos: Basic flatland trick where the rider stands on the wheel pegs (front or back), locks the wheel's brake, and hops with the other wheel in the air. Manual: A step up from the wheelie, the manual is essentially the same only the rider does not pedal; this makes the trick more difficult to perform as point of balance between the front and back of the bike has to be reached. Professional riders can often do this until their bike runs out of momentum. Pogo: The most popular advanced basic trick. Created in the 80's, it is executed by swinging the bike to a vertical position on its rear wheel while the rider sits and hops on it to maintain balance. Nose manual: The same concept as a manual, only performed with the back wheel in the air and the front wheel on the ground. Bunny hop: A bunny hop is achieved when a rider jumps the bike into the air from flat ground (this can also be done close to the lip of ramp to gain more height) so that neither wheels are touching the ground. Miami Hop: Endo to Pogo on front wheel turned sideways rather than on rear wheel upright, best executed with Z Rims or mags. Grip ride: The rider jumps their feet from the pedals to the top of the handle bars then releases their hands to stand up while steering with their feet. Dork manual: When rider puts one foot on the peg, and the other foot in the air, controlling balance, and ride down the street in a manual with the foot on the peg. Fork manual: When a rider puts one foot on the front peg and spins the handlebars around, to lift the bike up into a fakie manual, with both feet on pegs. Footjam tailwhip: The rider jams his/her foot in the fork to start a foot jam endo then kicks the tail of the bike around. When the tail of the bike goes 360 degrees the rider puts his/her foot back on the pedals. An alternate trick is to jump the frame as it comes around repeatedly until the rider elects to put his/her foot back on the pedals. Footjam: The rider jams his foot between the forks and tire, stopping the bike, and he balances with the back tire airborne. Hang 5: The rider performs a nose manual whilst having one foot on the front axle peg and the other foot dangling, usually used to keep balance and steady. Steamroller: An Advanced trick. The rider stands on one front peg, and sends the bike to front with his other foot, then balances on one wheel while holding the body of bike with one hand and moving at front. Time machine: An extremely hard trick. Rider stands on one back peg, then starts to make a manual, after balances it, changes hands on bar while manualing and grabs the front peg with his free hand. After that, rider starts to turn at extremely high speed as if he's drawing an "O" on the ground. Indian giver: This is where the rider naturally or purposely fakies/rollouts in the opposite direction than the way of that they spun in. This is usually easily fixed by learning how to fakie/rollout the correct way, thus making the execution and finishing look cleaner. Fakie: When the rider is riding backwards and pedalling in an anti clockwise direction with the sprocket movement or coasting as you are moving backwards then at the right point turning your bars the opposite direction you want to turn and sliding out so you are riding forward again.