Кіріспе

Педро Карбо – Эквадордың Гуаяс жағалауында, Манаби провинциясына жақын орналасқан қала. Гуаякильден Манабиге қарай созылған жолдың 63-ші километрінде жатыр. 1984 жылы құрылған Педро Карбо кантонының орталығы болып табылады. 2022 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 24 882 адамды құрайды. Қала Гуаякильден шыққан 19 ғасырдың саясаткері, дипломаты және жазушысы Педро Карбо Нобоаның құрметіне аталған.

Тарих

Қазіргі Педро Карбо деп аталатын аймақ бұрын "Рио Нуэво" (жаңа өзен) деп аталып, "Сан-Хуан-де-Соледад" парокиясының маңызды қаласы болған, қазір Исидро Айора қаласы ретінде белгілі (Педро Карбоның шығысында орналасқан). 1893 жылдың 1 тамызында атауы Каманоға өзгертіліп, шығысында орналасқан Дауле кантонының ауылдық парокиясы мәртебесі берілді. Қала 1895 жылға дейін Камано атауын сақтап келді, содан кейін Либералдық революция кезінде Педро Карбо Нобоаның құрметіне аты өзгертілді. 1897 жылғы Аумақтық бөлініс заңында бұл өзгеріс ресми түрде тіркелді. Соңында, 1984 жылдың 12 шілдесінде Республика Президенті Освальдо Хуртадо Ларреа Педро Карбо кантонының құрылуын жариялады, бұл туралы 1984 жылдың 19 шілдесінде №790 азаматтық тіркелімде жарияланды.

Номенклатура

Педро Карбо саясаткер, дипломат және жазушы Педро Карбо Нобоаның есімімен аталады. Ол 1813 жылғы 19 наурызда Гуаякильде полковник Хосе Карбо Унзуэта мен ханым Хосефа Нобоаның ұлы болып дүниеге келді. Гуаякильде өскен, содан кейін біраз уақытқа Мексикаға көшіп, қайта Гуаякильге оралды. 1835 жылы Ішкі істер және Сыртқы қатынастар министрлігінің ресми басшысы болып тағайындалғанда қоғамдық тұлғаға айналды. Оның кейінгі саяси лауазымдары: Кодификация комиссиясының хатшысы, Эквадор елшілігінің хатшысы, сондай-ақ Жаңа Гранада және Перумен коммерциялық келіссөздер жүргізді. 1845 жылы Марксистік революциядан кейін Уақытша үкіметтің Бас министрі болып тағайындалды. Гуаякиль үкіметінің комиссары ретінде Вирджиния шарты бойынша келіссөздерде маңызды рөл атқарды. 1845 жылы Гуаяс провинциясының өкілі ретінде Ұлттық конвенцияға қатысты, ал кейін Гуаяс, Пинчинча және Чимборазо провинцияларын әртүрлі Ассамблеяларда өкілдік етті. 1864 жылы президенттікке кандидат ретінде ұсынылды, бірақ сайлауға қатыспады, керісінше, Габриэль Гарсия Мореноның режимін сынауға күшін жұмсады, содан кейін Парижге, одан кейін Перуге жер аударылды. 1894 жылғы 24 желтоқсанда қайтыс болды.

Экономика

Бұл аймақ негізінен ауыл шаруашылығымен айналысады, және отбасылардың көпшілігінде кем дегенде бір мүше ауыл шаруашылығының бір саласында жұмыс істейді. Басты егістер: күріш, жүгері, күнбағыс (тамаққа май алу үшін), жержаңғақ, түрлі бұршақтар, манго және банан. Су көздеріне жақын жерлерде егістіктердің әртүрлілігі ең жоғары. Ірі қара мен ешкілер мал шаруашылығының негізгі өнімдері болып табылады. Көптеген тұрғындар жергілікті қамыс пен ағаштарды қолөнерге пайдаланады, мысалы, шебер ағаш өңдеушілер және Панама шляпа тоқушылар. Көшелерде жеміс-жидектер мен көкөністерден бастап, көше тағамдарына, киім-кешекке және үйге қажетті заттарға дейін кең ассортиментте тауар сататын саудагерлер көп.