Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жасыл өт пигменті
Green bile pigment
Биливердин (лат. green bile) – жасыл түсті тетрапиролды өт пигменті, гемо катаболизмінің нәтижесі. Бұл пигмент кейде көкжиектерде көрінетін жасыл түстің себебі болып табылады. Биливердин кейбір көкжиектерде қысқа мерзімге жасыл түс ретінде көрінеді. Көкжиектерде оның билирубинге ыдырауы сары түске алып келеді. Биливердин сияқты өт пигменттері маңызды антимутагендік және антиоксиданттық қасиеттерге ие, сондықтан пайдалы физиологиялық функцияларды орындай алады, сондай-ақ астмаға емдік әсер етеді.
Biliverdin (from the Latin for green bile) is a green tetrapyrrolic bile pigment, and is a product of heme catabolism. It is the pigment responsible for a greenish color sometimes seen in bruises. Biliverdin is seen briefly in some bruises as a green color. In bruises, its breakdown into bilirubin leads to a yellowish color. Bile pigments such as biliverdin possess significant anti mutagenic and antioxidant properties and therefore, may fulfil a useful physiological function. as well as having beneficial effects in asthma
Зерттеулер көрсеткендей, жұмыртқа қабығындағы биливердин қан ағынындағы эритроциттердің ыдырауынан емес, қабық безінен түзіледі, бірақ материалдың көздері тетрапиролдар немесе қан плазмасынан бос гема емес екенін көрсететін дәлел жоқ. Оның құс жұмыртқа қабықтарында болуымен қатар, басқа зерттеулер биливердиннің көптеген теңіз балықтарының көк-жасыл қанында, темекі құртының қанында, көбелектердің қанаттарында, бақалардың сарысуы мен жұмыртқаларында және иттердің плацентасында да кездесетінін көрсетті. Иттерде бұл өте сирек жағдайларда жасыл түстегі күшіктердің тууына себеп болуы мүмкін, бірақ жасыл түс туылғаннан кейін көп ұзамай жоғалады. Беллоне беллоне және оған жақын түрлердің сүйектері биливердиннің әсерінен ашық жасыл түсті болады. Көптеген шегірткелер мен лепидоптералардың личинкаларының жасыл түске боялуы да биливердинмен байланысты. Биливердин сонымен қатар Жаңа Гвинеяда кездесетін Prasinohaema туысына жататын скинктердің жасыл қанында, бұлшықеттерінде, сүйектерінде және шырышты қабығында да болады. Биливердиннің осылай болуы экологиялық немесе физиологиялық бейімделу болып табылатыны белгісіз. Биливердиннің жиналуы плазмодиум маляриясының зиянды инфекциясын болдырмауы мүмкін деген пікір бар, бірақ статистикалық маңызды байланыс анықталған жоқ. Камбоджалық бақа, Chiromantis samkosensis, де осы қасиетті, түркіз сүйектерімен бірге көрсетеді.
Research has shown that the biliverdin of egg shells is produced from the shell gland, rather than from the breakdown of erythrocytes in the blood stream, although there is no evidence that the sources of the material are neither tetrapyrroles nor free haem from the blood plasma. Along with its presence in avian egg shells, other studies have also shown that biliverdin is present in the blue green blood of many marine fish, the blood of tobacco hornworm, the wings of moth and butterfly, the serum and eggs of frogs, and the placenta of dogs. With dogs this can lead, in extremely rare cases, to the birth of puppies with green fur; however, the green color fades out soon after birth. In the garfish (Belone belone) and related species, the bones are bright green because of biliverdin. The green coloration of many grasshoppers and lepidopteran larvae is also due to biliverdin. Biliverdin is also present in the green blood, muscles, bones, and mucosal lining of skinks of the genus Prasinohaema, found in New Guinea. It is uncertain whether this presence of biliverdin is an ecological or physiological adaptation of any kind. It has been suggested that accumulation of biliverdin might deter harmful infection by Plasmodium malaria parasites, although no statistically significant correlation has been established. The Cambodian frog, Chiromantis samkosensis, also exhibits this characteristic along with turquoise bones.
Флуоресценттік бейнелеуде
Реинжинирингтік бактериялық фитохром кешенінде биливердин in vivo бейнелеу үшін ИҚ сәуле шығаратын хромофор ретінде пайдаланылды. Флуоресцентті ақуыздардың хромофорын полипептидтік тізбектің посттрансляциялық модификациялары арқылы түзетілуінен айырмашылығы, фитохромдар сыртқы лигандпен (осы жағдайда биливердинмен) байланысады, ал алғашқы бактериофитохромдық зондты сәтті бейнелеу үшін экзогенді биливердин қосу қажет болды. Медузалар мен кораллдан алынған флуоресцентті ақуыздарға оттегі қажет, және хромофор түзетін кезде стехиометриялық мөлшерде сутек пероксиді түзіледі. smURFP оттегі қажет етпейді және сутек пероксидін шығармайды, сондай-ақ хромофор ретінде биливердинді пайдаланады. smURFP-тың жоғалу коэффициенті жоғары (180,000 M−1 см−1), ал кванттық шығымы орташа (0.20), бұл оны eGFP-мен салыстырылатын биофизикалық жарқырау деңгейіне және кораллдан алынған көптеген қызыл немесе алыс қызыл флуоресцентті ақуыздардан 2 есе жарқырау деңгейіне жеткізеді. smURFP-тың спектрлік қасиеттері органикалық бояғыш Cy5-ке ұқсас.
In a complex with reengineered bacterial phytochrome, biliverdin has been employed as an IR emitting chromophore for in vivo imaging. In contrast to fluorescent proteins which form their chromophore through posttranslational modifications of the polypeptide chain, phytochromes bind an external ligand (in this case, biliverdin), and successful imaging of the first bacteriophytochrome based probe required addition of the exogenous biliverdin. Jellyfish and coral derived fluorescent proteins require oxygen and produce a stoichiometric amount of hydrogen peroxide upon chromophore formation. smURFP does not require oxygen or produce hydrogen peroxide and uses the chromophore biliverdin. smURFP has a large extinction coefficient (180,000 M−1 cm−1) and has a modest quantum yield (0.20), which makes it comparable biophysical brightness to eGFP and about 2 fold brighter than most red or far red fluorescent proteins derived from coral. smURFP spectral properties are similar to the organic dye Cy5.