Кіріспе

Флуоресцеиннің бром туындыларының тобы қызыл бояу ретінде қолданылады. Эозинге глазурь жағу процесі.

Эозин – бромның әсерінен аминоқышқыл қалдықтарын (аргинин, лизин сияқты) қамтитын немесе эозинофильді қосылыстармен тұздар түзе отырып, байланысатын бірнеше флуоресцентті қышқыл қосылыстардың атауы. Бұл әрекет нәтижесінде олар қызыл немесе қызғылт түспен боялады. Цитоплазмадағы ақуыздарды бояудан басқа, микроскоппен қарау үшін коллаген және бұлшық ет талшықтарын бояуға да қолданылуы мүмкін. Эозинмен оңай боялатын құрылымдар эозинофильді деп аталады. Гистология саласында, эозин Y – гистологиялық бояу ретінде ең көп қолданылатын эозин түрі.

Нұсқалар

Шындығында, эозин деп аталатын екі өте жақын байланысты қосылыс бар. Көбінесе гистологияда қолданылатыны – Эозин Y. Эозин B – флуоресцеиннің дибромо динитро туындысы.

Гистологияда қолдану

Эозин көбінесе H&E (гематоксилин және эозин) бояуында гематоксилинге қарсы бояу ретінде қолданылады. H&E бояуы – гистологияда ең көп қолданылатын техникалардың бірі. Гематоксилин және эозинмен боялған тіндерде цитоплазма қызғылт-сары түсті, ал ядролар көк немесе күлгін түсті болып көрінеді. Эозин қызыл қан жасушаларын да қатты қызыл түске бояйды. Бояу үшін әдетте эозин Y 1-ден 5 пайызға дейінгі көлемдік салмақ үлесінде сумен немесе этанолмен ерітіледі. Сулы ерітінділерде саңырауқұлақ өсуін болдырмау үшін кейде тимол қосылады. Тінді терең қызыл түске бояу үшін әдетте 0,5 пайыз сірке қышқылы қолданылады. Ол IARC 3-сыныптағы канцероген ретінде тізімделген.

Басқа қолданыстар

[[Файл:Veld met irissen bij Arles s0037V1962 Ван Гог мұражайы. Арль маңындағы Ирис даласы суретінде Ван Гог суреттің төменгі бөлігінде бейнеленген ирис гүлдерінің түсіне қызыл эозин бояуын қосты. Эозиннің өңі солуға бейім болғандықтан, гүлдің жапырақтары бастапқы қызғылт түсінен көкшіл түске айналды. Эозин бояуын жиі қолданған суретшілердің бірі – пост-импрессионист Ван Гог.]