Ферроқорытқыштар: темір қоспалары, мырыш, алюминий, кремний сияқты элементтермен. Қорытқыш өндірісінде, металлургияда маңызды. Қазақстан – ірі өндіруші!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темір қорытпаларының класы. Ферроқорытпа – марганец (Mn), алюминий (Al) немесе кремний (Si) сияқты бір немесе бірнеше басқа элементтердің үлкен мөлшері бар темірдің әртүрлі қорытпалары. Олар болат және қорытпалар өндірісінде қолданылады. Бұл қорытпалар болат пен құйма темірге ерекше қасиеттер береді немесе өндіріс процесінде маңызды рөл атқарады, сондықтан ферроқорытпалар темір және болат өнеркәсібімен, оның ең ірі тұтынушысымен тығыз байланысты. 2014 жылы ферроқорытпалардың ең ірі өндірушілері Қытай, Оңтүстік Африка, Үндістан, Ресей және Қазақстан болды, олар әлемдік өндірістің 84 пайызын құрады.
Class of iron alloys
Ferroalloy refers to various alloys of iron with a high proportion of one or more other elements such as manganese (Mn), aluminium (Al), or silicon (Si). They are used in the production of steels and alloys. The alloys impart distinctive qualities to steel and cast iron or serve important functions during production and are, therefore, closely associated with the iron and steel industry, the leading consumer of ferroalloys. The leading producers of ferroalloys in 2014 were China, South Africa, India, Russia and Kazakhstan, which accounted for 84% of the world production.
Өндiрiс, процестер бойынша
Темір қорытпалары көбінесе екі тәсілмен өндіріледі: доменді пеште немесе электр доға пешінде. 20-шы ғасырда доменді пеште өндіріс үздірімді түрде төмендеді, ал электр доға пешіндегі өндіріс әлі де өсуде. Бүгінде ферромарганецті доменді пеште тиімді өндіруге болады, бірақ тіпті осы жағдайда да электр доға пештері кеңінен таралуда. Көбінесе ферроқорытпалар карботермиялық реакциялар арқылы өндіріледі, онда темірдің қатысуымен көміртек (кокс түрінде) оксидтерді тотығудан айыру жүзеге асырылады. Кейбір ферроқорытпалар балқытылған темірге элементтер қосу арқылы жасалады. Сондай-ақ, кейбір ферроқорытпаларды тікелей тотығудан айыру процестері арқылы өндіру мүмкін. Мысалы, Жапонияда ферроникель өндіру үшін Krupp Renn процесі қолданылады.
Ferroalloys are produced generally by two methods : in a blast furnace or in an electric arc furnace. Blast furnace production continuously decreased during the 20th century, whereas the electric arc production is still increasing. Today, ferromanganese can be still efficiently produced in a blast furnace, but, even in this case, electric arc furnace are spreading. More commonly, ferroalloys are produced by carbothermic reactions, involving reduction of oxides with carbon (as coke) in the presence of iron. Some ferroalloys are produced by the addition of elements into molten iron. It is also possible to produce somme ferroalloys by direct reduction processes. For example, the Krupp Renn process is used in Japan to produce ferronickel.
Феррохром
2014 жылы хромит кенінің ең ірі өндіруші елдері Оңтүстік Африка (12 млн тонна), Қазақстан (3,7 млн тонна), Үндістан (3,5 млн тонна) және Түркия (2,6 млн тонна) болды. Хромит кенінің көп бөлігі металлургия саласы үшін феррохром өндіру мақсатында электр доғалық пештерде қорытылды. 2014 жылы феррохром өндіруде көш бастаған елдер Қытай (4,5 млн тонна), Оңтүстік Африка (3,6 млн тонна), Қазақстан (1,2 млн тонна) және Үндістан (0,9 млн тонна) болды. Әлемде өндірілген 11,7 млн тонна феррохромның көп бөлігі тот баспайтын болат жасауға жұмсалды, оның жалпы көлемі 2014 жылы 41,7 млн тоннаны құрады.
The leading world chromite ore producing countries in 2014 were South Africa (12 Mt), Kazakhstan (3.7 Mt), India (3.5 Mt), and Turkey (2.6 Mt). Most of the chromite ore production was smelted in electric arc furnaces to produce ferrochromium for the metallurgical industry. The leading world ferrochromium producing countries in 2014 were China (4.5 Mt), South Africa (3.6 Mt), Kazakhstan (1.2 Mt) and India (0.9 Mt). Most of the 11.7 Mt of ferrochromium produced worldwide was consumed in the manufacture of stainless steel which totalled 41.7 Mt in 2014.
Ферроманганец
Екі марганец ферроқорытпасы – ферромарганец және силикомарганец – болат жасаудың маңызды компоненттері болып табылады. Қытай – әлемдегі марганец ферроқорытпаларын өндіру бойынша көшбасшы (2,7 млн тонна), оның өндірісі келесі үш ең ірі өндірушінің – Бразилияның (0,34 млн тонна), Оңтүстік Африканың (0,61 млн тонна) және Украинаның (0,38 млн тонна) – жалпы өндірісінен әлдеқайда артық.
Two manganese ferroalloys, ferromanganese and silicomanganese, are key ingredients for steelmaking. China is the leading world producer of manganese ferroalloys (2.7 Mt), with output much larger than the combined output of the next three biggest producers—Brazil (0.34 Mt), South Africa (0.61 Mt) and Ukraine (0.38 Mt).
Темірмен қапталған
Вольфрам жылдамдық және басқа да құралдық болаттардың маңызды қорытпа элементі болып табылады, сондай-ақ кейбір тот баспайтын және конструкциялық болаттарда да аз көлемде қолданылады. Вольфрам көбінесе ферровольфрам түрінде болат қорытпасына қосылады, оның құрамында 80%-ға дейін вольфрам болуы мүмкін. Әлемдік ферровольфрам өндірісінің басым бөлігі Қытайда шоғырланған, ол 2008 жылы 4,835 тонна (жалпы салмағы) қорытпаны экспорттады. Ферровольфрам салыстырмалы түрде қымбат, оның құны вольфрамның 1 килограмы үшін шамамен 31-44 долларға жетеді.
Tungsten is an important alloying element in high speed and other tool steels, and is used to a lesser extent in some stainless and structural steels. Tungsten is often added to steel melts as ferrotungsten, which can contain up to 80% tungsten. World ferrotungsten production is dominated by China, which in 2008 exported 4,835 t (gross weight) of the alloy. Ferrotungsten is relatively expensive, with the prices around $31–44 per kilogram of contained tungsten.
Феррованадий
2008 жылы Қытай, Ресей (12 000 т) және Оңтүстік Африка (17 000 т) әлемдегі ванадий кенінің өндірісінің 98% құрады. Осы үш елде ванадий көбінесе титанды магнит кенін өңдеу арқылы алынды, одан шойын өндіріледі. Процесс ванадий(V) оксидін, алюминийді (оксид ретінде) және металл қалдықтарын алюминотермиялық түрлендіруді қамтиды. Бұл 20%-дан 24%-ға дейін ванадий пентоксиді бар шлак береді, оны әрі қарай 40%-дан 50%-ға дейін ванадийі бар феррованадийге өңдеуге болады. 2008 жылы АҚШ-та қолданылған 5 090 тонна ванадийдің 84%-ы феррованадийден келді, ал оның дерлік барлығы (99%) болат өндірісіне жұмсалды.
In 2008, China, Russia (12,000 t) and South Africa (17,000 t) accounted for 98% of world vanadium mine production. In these three countries, vanadium was primarily recovered from titanium bearing magnetite ore processed to produce pig iron. The process entails aluminothermic reduction of vanadium(V) oxide, aluminium (as oxide getter), and scrap iron. This produces a slag containing 20% to 24% vanadium pentoxide, which can be further processed to ferrovanadium containing 40% to 50% vanadium. Of the 5,090 t of vanadium consumed in the United States in 2008, 84% came from ferrovanadium and nearly all of it (99%) went into steel manufacturing.