Кіріспе

XVII ғасырдағы австриялық фельдмаршал граф Эрнст Рюдигер фон Стархемберг (12 қаңтар 1638 – 4 қаңтар 1701) 1680 жылдан Венаның әскери губернаторы болды, 1683 жылғы Вена шайқасында қаланы қорғаған қаһарман, Ұлы түрік соғысы кезінде императорлық генерал және Хофкригсрат президенті. Ол тегі бойынша Стархемберг әулетінің мүшесі еді.

Өмір

Ол Грац қаласында, Штирияда, граф Конрад Балтазар фон Стархембергтің (1612–1687) және оның бірінші әйелі, графня Анна Элизабет фон Цинзендорф пен Поттендорфтың (1659 жылы қайтыс болған) ұлы ретінде дүниеге келді. Оның туысы граф Гвидо фон Стархемберг те белгілі әскери қолбасшы болды және оның жанында адъютант ретінде шайқасты. Эрнст Рюдигер фон Стархемберг 1660 жылдары императорлық генерал-лейтенант Раймондо Монтекукколидің басшылығымен француз және Осман әскерлеріне қарсы күресті. 1683 жылы ол Вена қаласының әскери қолбасшысы болды, оның құрамында 20 000-нан аспайтын әскер 120 000-ға жуық қоршауға алған Осман әскеріне қарсы тұрды. 1683 жылдың 15 шілдесінде Стархемберг түрік қолбасшысы Кара Мустафа Пашаның капитуляциялау туралы ұсынысын қабылдамады, өйткені ол 1529 жылғы Вена қоршауынан кейін нығайтылған қала қабырғаларының беріктігіне және Габсбург императоры Леопольд I жіберген императорлық армияның жылдам келуіне сенді. Екі айдан кейін, қыркүйектің бірінші жартысында, Польша королі Ян III Собескийдің басқаруымен келген көмекші армия Вена құлаудың алдында тұрды. Түрік саперлері қабырғалардың астына туннельдер қазып, оларды ұнтақпен толтырып, жарылғыш зарядтарды жарыққа шығарды, нәтижесінде қала қабырғалары бұзылды. Соңында, 12 қыркүйекте 80 000 поляк, венециялық, бавариялық және саксондық әскерлер түріктерге шабуыл жасап, Каленберг шайқасында оларды жеңді. Император Эрнст Рюдигер фон Стархембергті императорлық астананы сақтаудағы рөлі үшін дала маршалы шеніне көтерді. Ол сондай-ақ мемлекеттік министр болып тағайындалды. Шетіне шегініп келе жатқан Осман әскерлерін қуалау кезінде, 1686 жылы Буда қоршауында сол қолына тиген оқтан ауыр жарақат алды және қолбасшылықтан кетуге мәжбүр болды. 1691 жылы ол Hofkriegsrat президенті болып тағайындалды және Габсбург әскерін ұйымдастыруға жауапты болды.

Жеке өмір

Ол ең алдымен үшінші туысы, графиня Елена Доротея фон Стархембергке (1634–1688) үйленді. Бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, 1689 жылы төртінші туысы, бір буын алысқан графиня Мария Жозефа Йоргер фон Толле (1668–1746) тұрмысқа шықты. Ол екі некеден де балалары болды. Кейінгі австриялық саясаткер Эрнст Рюдигер, Фюрст цу Стархемберг (1899–1956) оның ұрпағы еді.

Өлім

1701 жылдың 4 қаңтарында 62 жасында Весендорфта қайтыс болды. Оның мазары (Жозеф Эммануэль Фишер фон Эрлахтың еңбегі) Венадағы Шоттенкирхе шіркеуінде орналасқан.

Мұра

Кейінгі ұрпақтар Стархембергті батыс әлемі мен мәдениетін сақтап қалған батыр ретінде қастерлеп, идеалдастырды. Австрия императоры Франц Иосиф I-нің бұйрығымен 1872 жылы Венадағы Әскери тарих мұражайында (Heeresgeschichtliches Museum) оның құрметіне ескерткіш орнатылды. Мұражайда Вена шайқасы туралы толыққанды мәліметтер берілген, сондай-ақ Стархембергтің қылышы мен қарулары қойылған.