Райнер Бонхоф: Германияның футбол жұлдызы

Кіріспе

Rainer Bonhof (29 наурыз 1952 жылы туған) – Германияның бұрынғы кәсіби футболшысы, қорғау шебінің жартылай қорғаушысы немесе қанат қорғаушысы ретінде ойнаған. Ол алаң ортасынан шабуылға кетуімен және күшті соққысымен танымал болды. 1974 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жеткен Батыс Германия құрамасының маңызды ойыншысы болды (финалда Нидерландыны 2:1 есебімен жеңіп, жеңіс голына нәтижелі пас берді). Бонхоф "Боруссия Мёнхенгладбах" клубының жұлдыздарының бірі болды және көптеген ұлттық лига және кубок титулдарын жеңіп алды.

Ойын мансабы

Бонхоф Солтүстік Рейн-Вестфалиядағы Эммерих-ам-Райнда дүниеге келген. Ол 1970-ші жылдары өте табысты «Боруссия Мёнхенгладбах» командасының құрамында болды, көптеген Бундеслига, DFB Кубогы және УЕФА Кубогы титулдарын жеңіп алды. Ол ойынның ең қиын еркін соққыларын орындаумен және ұзақ, дәл лақтыруларымен танымал болды. Еуропа кубоктарында 14 гол соқты және Батыс Германияның жоғары лигасында 57 голдың авторы атанды. Бонхоф үш рет ARD-ның «Айдың голы» атағын жеңіп алды – екі рет еркін соққыдан және бір рет 30 метрлік соққыдан. 1972 жылы ол тұңғыш рет 53 матчта ұлттық құрама сапына кірді. 1974 жылы 7 шілдеде ФИФА Әлем чемпионатының финалында Мюнхендегі «Олимпиа стадионында» Голландияны 2:1 есебімен жеңгеннен кейін Бонхоф Германияның ең жас әлем чемпионы атанды. Оның қарсыластардың қақпасына өткізген шабуылы және Герд Мюллерге берген пасы сол ойынның жеңімпаз голына әкелді. Оған дейін өткен екі матчта Бонхоф Швецияға қарсы өткен ойында Батыс Германияны 2:1 есебімен алға шығарған голды соқты, нәтижесінде немістер 4:2 есебімен жеңіске жетіп, жартылай финалға жолдама алды. Бонхоф Әлем чемпионатынан бастап Батыс Германия ұлттық құрамасының тұрақты ойыншысы болды. 1976 жылғы Еуропа чемпионатындағы ең үздік ойыншылардың бірі ретінде танылды, жартылай финалдағы және финалдағы Батыс Германияның алты голының төртеуіне көмектесті (алайда Батыс Германия финалда пенальтилер сериясында Чехословакияға есе жіберді). Бонхоф 1978 жылғы ФИФА Әлем чемпионатының барлық матчтарында ойнады, бірақ Батыс Германия екінші кезеңде тарихи қарсыласы Австриядан 3:2 есебімен жеңіліп, турнирден шығып қалды. Валенсияға ауысқаннан кейін де ұлттық құрамадағы маңызды рөлін сақтап қалды. Оның және Ули Стилекеңнің трансфері DFB-ны шетелде ойнайтын футболшыларды ұлттық құрамаға шақыруға қатысты бұрынғы тыйымды алып тастауға итермеледі. 1980 жылғы Еуропа чемпионатына іріктеу турнирінде маңызды рөл атқарды және құрамаға шақырылды, бірақ жарақаттары салдарынан Батыс Германияның жеңісіне қарамастан алаңға шыға алмады. Ұлттық құрама сапындағы соңғы ойыны Бразилияға қарсы өткен матчта 4:1 есебімен жеңіліспен аяқталды. 1981-82 жылғы маусымда «1. FC Köln» сапында жарқын ойын көрсеткеніне қарамастан, ұлттық құрамаға қайта шақырылмады. 1980 жылдан 2012 жылға дейін Бонхоф Еуропа чемпионатын екі рет жеңген жалғыз ойыншы болды, алайда 1972 және 1980 жылғы финалдарда бірде-бір ойын ойнамады. Қазір бұл рекордты 2008 және 2012 жылдары тізбектеп жеңіс однаған Испания құрамасының 12 футболшысымен бөліседі. Бонхоф Еуропа чемпионатының тарихындағы ең көп медальді ойыншы болып саналады – екі алтын және бір күміс медаль. 1977 жылы «Ливерпульдің» бұрынғы қақпашысы Рей Клеменс Еуропа кубогының финалында «Қызылдармен» «Боруссия Мёнхенгладбахқа» қарсы өткен ойында Бонхофтың соққыларынан қорқыныштан екенін мойындады. Оның қорқынышы расталды, өйткені 1978 жылдың көктемінде Клеменс клубтық және ұлттық деңгейде шамамен бірдей жерден Бонхофтан екі рет жеңіліске ұшырады. Бонхофтың соққысы 1977 жылғы финалда да Клеменстің қақпасына тиген, бірақ ол соққы бағанаға соқты. Бонхофтың ойыншылық карьерасы 1983 жылы аударылған білезік жарақатынан кейін күрт аяқталды.

Bonhof was born in Emmerich am Rhein, North Rhine Westphalia. He was part of the highly successful Borussia Mönchengladbach side of the 1970s, winning numerous Bundesliga, DFB Pokal, and UEFA Cup titles. He was widely recognized for having one of the game's hardest free kicks as well as long and precise throw ins. He scored 14 goals in European cup competitions and amassed 57 goals in the West German top flight. Bonhof was awarded the ARD Goal of the Month on three occasions, twice for free kicks and once for a 30 metre strike. He won his first of 53 caps in 1972. Bonhof became (at that time) Germany's youngest World Champion on 7 July 1974 following his team's 2–1 win over the Netherlands in Munich's Olympiastadion at the 1974 FIFA World Cup. His penetrating run into the opposition penalty area and pass to Gerd Muller led to the winning goal in that game. Two matches earlier Bonhof scored the goal that put West Germany up 2–1 against Sweden, a match the Germans eventually won 4–2, which clinched their place in the semi finals. Bonhof was a fixture in the West Germany national team from the World Cup onward. He was one of the best players in the 1976 European Championship, assisting on four of the six West German goals in the semi final and final (West Germany lost to Czechoslovakia on penalties in the final). Bonhof played in every match of the 1978 FIFA World Cup when West Germany was eliminated in the second round following a 3–2 defeat at the hands of their historic rivals, Austria. He continued to play an important role in the national team following his transfer to Valencia. His move and that of Uli Stielike prompted the DFB to remove their ban on selecting foreign based players for the national team. He played a role in qualifying for the 1980 European Championships and was selected for the squad, but injuries kept him from making an appearance during the West German victory. His last appearance for the national team came in a 4–1 defeat at the hands of Brazil, and in spite of a strong Bundesliga campaign for 1. FC Köln in 1981–82 he was not selected to return to the national team. From 1980 to 2012 Bonhof was the only player to win the European Championships twice, although he did not play a single game in either the 1972 or 1980 finals. He now shares the record with 12 players from the Spain national team which won back to back titles in 2008 and 2012. Bonhof remains the most decorated player in the history of the European Championships, with two gold medals and one silver. Former Liverpool goalkeeper, Ray Clemence, in 1977 following a European Cup final between the Reds and Borussia Mönchengladbach, admitted he feared Bonhof's shots. The fear was proved justified, as during the spring of 1978 Clemence was beaten twice by Bonhof from nearly identical locations, at the club and international level. A Bonhof shot had beat Clemence in the 1977 final too, but that strike hit the post. Bonhof's playing career was abruptly ended by an ankle injury in 1983.

Ойын-сауық мансабынан кейін

Бонхоф жаттықтырушылық қызметке көшті. 1988 жылы ол ресми лицензия алды және бірнеше команданы жаттықтырды. Бонхоф 1990-шы жылдардың соңында «Боруссия Мёнхенгладбахтың» баптайтын болды, бірақ команда Бундеслигада төмендеп кетті. Шотландия плей-оффта Хорватиядан жалпы есеп бойынша жеңіліске ұшырады. Бірақ 2005 жылдың қараша айында команда 14 ойын қатары жеңіске жете алмағаннан кейін отставкаға шықты. 2006 жылдың 1 қыркүйегінде Бонхоф жақында Англия Премьер-лигасын жеңіп алған «Челси» клубымен Германия және Австрия айманындағы іздеуші (скаут) ретінде жұмыс істеу үшін келісімшартқа қол қойды. Келісімшарт мерзімі ұзартылатын болды, бұл «Челси» мен Бонхофқа кез келген уақытта оны тоқтатуға мүмкіндік берді. «Челси» футбол клубы мен Бонхоф арасындағы келісім клубтың жоғары қарыздарына байланысты аяқталды. Бонхоф 2008 жылдың 31 қазанында Лондонды қалдырды. 2009 жылдың 11 ақпанында ол «Боруссия Мёнхенгладбахтың» жаңа вице-президенті болып тағайындалды.