Кіріспе
Лос-Анджелеске жақын орналасқан АҚШ ғарыш күштері базасы.
Ванденберг ғарыш күштері базасы, бұрын Ванденберг әуе күштері базасы болған, Калифорния штатының Санта-Барбара округінде орналасқан АҚШ ғарыш күштерінің базасы. 1941 жылы құрылған Ванденберг ғарыш күштері базасы – ғарыш аппараттарын ұшыру базасы, Батыс аймағынан ғарыш кемелерін ұшырып, сонымен қатар зымырандарды сынақтан өткізеді. АҚШ ғарыш күштерінің 30-шы ғарыш ұшыру дельтасы базаның негізгі бөлімшесі болып табылады. Әскери мақсаттағы ғарышқа ұшыру миссиясынан өзге, Ванденберг ғарыш күштері базасы NASA және SpaceX сияқты азаматтық және коммерциялық ғарыш мекемелері үшін де ғарышқа ұшыру қызметтерін ұсынады.
Камп Кук (1941-1953 жж.)
1941 жылы АҚШ әскері жаяу әскер мен бронетанкті күштерді даярлау үшін АҚШ-та жерлерді сатып алуға кірісті. Осы аймақтар тиімді оқытуды қамтамасыз ету үшін әртүрлі болуы керек еді. 1941 жылдың наурыз айында әскер Калифорнияның Орталық жағалауындағы Ломпок пен Санта-Мария арасындағы кең жазық ранчо жерлерін сатып алды. Жердің көп бөлігі сатып алынды, ал кішігірім учаскелер жалға алу, лицензия немесе жеңілдіктер арқылы иеленілді. Жазық платосы, төңірегіндегі төбелер, көптеген шатқалдар және елді мекендерден шалқары орналасқандығы армияны Гавиота жағалауының осы бөлігі оқыту үшін өте қолайлы екеніне көндірді. Әскери лагерьдің құрылысы 1941 жылдың қыркүйегінде басталды. Толық аяқталуына бірнеше ай болса да, әскер лагерьті 1941 жылдың 5 қазанында іске қосып, генерал-майор Филип Сент-Джордж Кук құрметіне Кук лагері деп атады. 1946 жылы лагерь аумағында жоғары қауіпсіздікпен қоршалған әскери тәртіптік казарма салынды. Бұл мекемеге армияның барлық бөлімдерінен әскери тұтқындар қамалды. 1946 жылдың маусымында Кук лагері жабылғанда, тәртіптік казармадағы қызметкерлер лагерьті күтуге қосымша міндет алды. Лагерьтің басым бөлігі одан әрі ауыл шаруашылығы және мал жаю үшін жалға берілді.
Кук әуе күштері базасы
1950 жылдары зымыран дәуірінің басталуымен, бірден жауынгерлік дайындыққа келтірілген зымыран базасы ретінде де қолданыла алатын лайықты оқу орталығына шұғыл қажеттілік туды. 1956 жылдың қаңтар айында, Армия 1941 жылы қажет деп тапқан сипаттамаларына сәйкес Кук лагері таңдалғанша, 200-ден астам мүмкін болатын орындарды қарастырған арнайы комиссия құрылды. Оның аумағының үлкендігі, көп тұрған аймақтардан алыс орналасуы және жыл бойы жұмыс істеуге мүмкіндік беретін қоңыржай климатынан басқа, Кук лагерінің жағалауда орналасқандығы зымырандарды халық қоныстанған жерлердің үстінен ұшпай, тікелей Тынық мұхитына ұшыруға мүмкіндік берді. Осы географиялық ерекшелік спутниктерді полярлық орбитаға Оңтүстік полюске қарай, Антарктидаға жеткенше ешқандай құрлық үстінен ұшып өтпейтіндей етіп жіберуге де мүмкіндік берді. База, Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған, қираған ғимараттармен, сорғыш өсімдіктер мен бұталармен толы еді. Көбінесе қиыршық тас және топырақ жолдарға күрделі жөндеу қажет болды. 1957 жылдың сәуір айының соңында, параллельдік жөндеу және құрылыс бағдарламалары басталды. Келесі екі жылда зымырандарды ұшыру және басқару құрылғылары бой көтерді. Ескі ғимараттар жаңартылып, Капехард әскери отбасыларының тұруына арналған жаңа ғимараттар салынды. 1957 жылдың 8 мамырында Әуе күштері ресми түрде құрылыс жұмыстарын бастаған кезде бұл жұмыстар жүріп жатқан еді.
Негізгі базаны кеңейту
Кук әуе базасының оңтүстік бөлігі (бұрынғы Кук лагері) 1958 жылдың мамыр айында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне берілді. Әскери-теңіз күштері Кукке оңтүстіктен орналасқан Пойнт Мугудағы штаб-пәтерімен және Калифорния жағалауындағы, сондай-ақ Тынық мұхитындағы түрлі аралдардағы құралдармен бірге Тынық мұхитының зымырандық полигонын (PMR) құру процесінде болды. Олар сатып алған жер Point Arguello-дағы Әскери-теңіз зымырандық базасы болып қайта аталды. Бұл PMR аймағында жүргізілген барлық зымырандар мен спутниктерді ұшыру операциялары үшін маңызды ұшыру орталығына және қашықтықтағы қауіпсіздік орталығына айналды. 1964 жылдың мамыр айында 576-шы стратегиялық зымыран эскадрильясы (Комплекс 576B) Atlas-ты активті ICBM қызметінен шығару аясында Atlas D зымырандары дайындықтан алынды. Atlas F-тің соңғы сынақ ұшырылымы 1965 жылдың 18 қаңтарында болды, ал 576-шы стратегиялық зымыран эскадрильясы 1966 жылдың 2 сәуірінде таратылды. 576-шы SMS 1959-1965 жылдар аралығында 53 Atlas D, 7 Atlas E және 7 Atlas F зымырандарын сынақтан өткізді. LGM 30G Minuteman III екінші кезеңінің алғашқы операциялық сынағы 1972 жылдың 5 желтоқсанында LF 02 шахтасынан іске қосылды. ICBM Тынық мұхитына құлаудан бұрын, ұзын қашықтыққа ұшты. Бұл Ванденбергтен бүгінге дейін жалғасып келе жатқан Minuteman III ұшыруларының бастауы болды. Mark 21 сынақ бас бөлігімен алғашқы Peacekeeper 1984 жылдың 15 маусымында TP 01-ден ұшырылды. Mark 21 Peacekeeper қару жүйесіне арналған қайта кіру құралына ұқсас болды. 1984 жылы тағы екі сынақ ұшырылымы жасалды, зымыран TP 01-ден ұшырылды. Әуе күштерінің жүйелік командалығы 1985 жылдың 30 маусымында жер үсті TP 01 ұшыру алаңынан соңғы Peacekeeper ұшыруын жүргізді. OVB-ның алғашқы сынақ атылымы 2003 жылдың 6 ақпанында бұрынғы Atlas F 576 E ұшыру платформасынан жасалды. LF 23 шахтасы үздіксіз сынақтар үшін қолданылады, мақсатты зымырандар Тынық мұхитындағы Кваджалейн Мекк ұшыру алаңынан ұшырылатын, қолданыстан шығарылған Minuteman ICBM-нің екінші және үшінші сатыларынан тұрады.
Ерте ғарыш зерттеулері
1959 жылы 28 ақпанда Ванденбергтен әлемдегі алғашқы полярлық орбиталық спутнигі – Discoverer 1 ұшырылды. Бұл миссия үшін пайдаланылған ұшыру құралы Thor Agena комбинациясынан құралды. SLC 6-дан он Delta IV зымырандары ұшырылды, ал соңғысы 2022 жылы, алаң SpaceX-ке берілгенге дейін іске қосылды.
Атлас V
Atlas V ұшағын Lockheed Martin компаниясы АҚШ Әуе күштерінің (USAF) Evolved Expendable Launch Vehicle (EELV) бағдарламасы аясында әзірледі. Atlas V ғарышқа 3E кешенінен (SLC 3E) ұшырылады. Lockheed Martin Commercial Launch Services компаниясы Atlas V-ді әлемдік мемлекеттік және коммерциялық клиенттерге ұсынады. SLC 3E-ден алғаш ұшқан Atlas V ұшыру құралы 2008 жылдың 19 наурызында Ұлттық барлау кеңсесі (NRO) үшін іске қосылды. Ванденбергтен жасалған барлық Atlas V ұшырулары сәтті аяқталды.
SpaceX Falcon (Құсқыр)
SpaceX Falcon 1 ұшыру құралының бастапқы даму кезеңінде SLC 3W-ті қысқа мерзімге пайдаланды, кейіннен операцияларды Space Launch Complex 4 East (SLC 4E) нысанына көшірді. SpaceX 2011 жылдың басында басталған 24 айлық жұмыстарда Falcon 9 және Falcon Heavy ұшырулары үшін SLC 4E нысанын жаңартты. 2011 жылдың ақпан айында "маңызды әсер жоқ" деген қорытындысы бар қоршаған ортаға әсерін бағалау жобасы жарияланды. 2012 жылдың соңында SpaceX Ванденберг алақанынан алғашқы ұшырудың 2013 жылы болады деп күтті, бірақ ол Falcon 9 ұшыруы болады – іс жүзінде ауыр өзгерістер енгізілген және әлдеқайда үлкен Falcon 9 v1.1. 2013 жылдың ақпан айында алақан аяқталуға жақын болғандықтан, Falcon 9 ұшыруы 2013 жылдың жазында жоспарланды және, ақыры, 2013 жылдың 29 қыркүйегінде іске қосылды. Бұл Канаданың CASSIOPE спутнигін алып жүрген Falcon 9 v1.1 жетілдірілген нұсқасының алғашқы рейсі болды. 2018 жылдың қазан айында SpaceX алғаш рет Vandenberg жер алақанына Falcon 9 күшейткішін қондырды. 2023 жылдың сәуір айында SpaceX соңғы Delta IV ұшырылысынан кейін Falcon 9 және Falcon Heavy ұшырулары үшін оны қайта жабдықтауды бастау үшін SLC 6 нысанын жалға алды.
Boeing X-37B
Боинг X 37B, ғарыш күштері басқаратын, сонымен қатар Орбиталық сынақ көлігі (OTV) деп аталатын, қайта пайдалануға болатын, ұшқышы жоқ ғарыш кемесі бұрын Ванденбергке қонған. 2010 жылдың 3 желтоқсанында X 37B ғарыш кемесі 224 күн ғарышта болғаннан кейін базаға сәтті қонды, осылайша АҚШ ғарыш кемесімен жасалған ұшу-қону жолағына алғашқы автономды орбиталық қонуды жүзеге асырды. Содан бері X 37B Ванденбергтегі 15 000 футтық ұшу-қону жолағына тағы екі рет сәтті қонды: 2012 жылдың 16 маусымында 468 күн орбитада болғаннан кейін және 2014 жылдың 14 қазанында 674 күн орбитада болғаннан кейін. Бүгінгі күнге дейін X 37B миссияларының барлығы Флоридадан ұшырылды, алғашқы төртеуі Кеп-Канаверал ғарыш күштері стансасынан бір рет пайдаланылатын Atlas V зымыраларымен, ал бесіншісі Кеннеди ғарыш орталығынан қайта пайдаланылатын SpaceX Falcon 9 зымырасымен.
Ванденберг ғарыш күштері базасы
2021 жылдың 14 мамырында база Ванденберг ғарыш күштері базасы болып қайта аталды, бұл ғарыш күштерін кеңейту және құрумен байланысты болды.
Ғарыш және зымыран мұрасы орталығы
Ғарыш және зымыран мұра орталығы 10-ғарыш ұшыру кешенінде орналасқан, бұл жерде Тор және Discoverer (CORONA деп те аталады) тыңайғыш-баллистикалық зымырандарының алғашқы сынақтары өтті. Бұл Ванденбергтің жалғыз Ұлттық тарихи ескерткіші, ол 30-шы ғарыш қанатының баспасөз қызметі арқылы жүйелі түрде ұйымдастырылған экскурсиялар үшін ашық. Орталық, Суық соғыстың басталуынан бастап қазіргі кездегі әскери, коммерциялық және ғылыми ғарыш салаларындағы құпия емес жетістіктерге дейін Ванденбергтегі зымыран және ғарышқа ұшыру қызметінің эволюциясын түсіндіру үшін артефакттар мен естеліктерді сақтап, көрсетеді. Қазіргі көрме алаңы екі экспонаттан тұрады: "Суық соғыстың хронологиясы" және "Технология эволюциясы". Экспонаттарда ұшыру кешендерінің модельдері, ұшыру консольдары, зымыран қозғалтқыштары, қайта кіру аппараттары, аудиовизуалды және компьютерлік дисплейлер, сондай-ақ мүмкіндігі болған жағдайларда қолмен жұмыс істеу мүмкіндігі қарастырылған. Қосымша нысандар толыққан соң, орталықты қазіргі көрме алаңынан кезең-кезеңмен дамыту жоспарлануда.
Негізгі бірліктер
Ванденберг ғарыш күштері базасында орналасқан атақты бөлімшелер. GSU деп белгіленген бөлімшелер – географиялық жағынан бөлек құрамалар, олар Ванденбергте орналасқандықтан, басқа жердегі бас бөлімшеге бағынады.
География
Жердің көп бөлігі құнарлы, таулы және дамылмаған; басым өсімдік жамылғысы шапарал, жағалаудағы ақ жусан және еменді ормандарды қамтиды. Оның қорғалған табиғатының арқасында – арт жақ аймақтарының ешқайсысы жұртшылыққа немесе кез келген құрылысқа ашық емес – базада Оңтүстік немесе Орталық Калифорнияда сақталған ең жоғары сапалы жағалау мекендемелері бар. Онда көптеген қауіп төндірілген немесе жойылып бара жатқан түрлер, соның ішінде Гамбелдің сулы кресс (Nasturtium gambellii) қоныстанған. Санта-Инез тауларының батыс ұшы базада орналасқан, және ол теңіз деңгейінен 700,13 метр биіктіктегі Транквиллион шыңымен үстемдік етеді. Шыңның үстінде әртүрлі ғарышқа ұшыру кешендерін бақылайтын оптикалық қадағалау станциясы орналасқан. Amtrak Coast Starlight және Pacific Surfliner пойыздары жағалау бойымен қатынайды, керемет көрініс ұсынады және жұртшылықтың осы шалғай аймақтарды көруінің сирек мүмкіндіктерінің бірі болып табылады. Керісінше, Калифорнияның Тынық мұхиты жағалау жолы – 1-ші мемлекеттік трассасы, осы жағалаудағы қорғалған аймақтардан жалтарып, базаның шығыс жағына қызмет көрсету үшін ішкі жаққа бұрылады. Breeze Bus база, Санта-Мария және Ломпок қалалары арасында жүзеді.
Жағажайлар
Surf Beach жұртшылыққа ашық, ал Wall және Minuteman жағажайлары базаға тұрақты кіретін адамдарға ғана шектелген. Осы үш жағажайдың бөліктері әр жылдың 1 наурызы мен 30 қыркүйегі аралығында балықтардың көбею маусымында жабылады. Бұл жабылулар Endangered Species Act заңы бойынша құсты қорғау мақсатында жасалған. Егер көбею маусымында белгілі бір мөлшерде заңбұзушылықтар тіркелсе (Surf үшін 50, Wall үшін 10, Minuteman үшін 10), жағажай толығымен жабылады. Surf Beach, Санта-Барбара округінің Парктер бөлімі басқаратын Ocean Beach Park-інен оңтүстікке қарай, Surf Amtrak станциясының қасында орналасқан. 2010 жылдың 22 қазанында 19 жастағы Лукас Рэнсом, Калифорния университетінің (UCSB) Санта-Барбара студенті, Surf Beach жанында үлкен ақ акуланың шабуылынан қаза тапты. 2012 жылдың 23 қазанында 38 жастағы Франсиско Хавьер Солорио, Ocean Beach жанында акуланың шабуылынан қаза тапты.
Жабайы табиғат
Жағажайда қарлы кескіштер ұялайды.