Кіріспе

Сульфохиновозилдиацилглицеролдар, SQDG деп қысқартылатын, көптеген фотосинтездік организмдерде кездесетін күкірт қоршайтын, бірақ фосфордан мүлдем құралмаған липидтер (сульфолипидтер) класы болып табылады.

Табылды, құрылымы мен химиялық қасиеттері

1959 жылы А. А. Бенсон және оның әріптестері өсімдіктерде күкірт қосқан жаңа липидті ашып, оны сульфохиновозил диацилглицерол (SQDG) деп атады. Бұл сульфолипидтің құрылымы 1,2-ди-О-ацил-3-О-(6-дезокси-6-сульфо-α-D-глюкопиранозил)-sn-глицерин (SQDG) ретінде сипатталды. Бұл заттың ерекшелігі – көміртек тікелей күкіртке C-SO3H түрінде байланысқандығында. Осындай сульфон қышқылдары химиялық тұрақты және күшті қышқылдар болып табылады.

Биологиялық пайда болуы және функциялары

SQDG барлық фотосинтездік өсімдіктерде, балдырларда, цианобактерияларда, қызғылт күкіртті және күкіртсіз бактерияларда кездеседі және тилакоид мембраналарында орналасады, бұл ең қаныққан гликолипид болып табылады. SQDG-лар белгілі бір мембраналық ақуыздармен тығыз байланысты екені анықталды. Кейбір жағдайларда (электростатикалық) өзара әрекеттесулер өте күшті болуы мүмкін, себебі тазартылған хлоропласт CF0 CF1 АТФазасымен байланысты қаныққан SQDG молекулаларының басқа қышқыл липидтермен алмасуға қабілетсіздігі байқалды. Сондай-ақ, SQDG кейбір АТФ қатысуымен CF1-ді суықтан белсенділігін жоғалтудан қорғайтыны көрсетілді. Мембранаға байланысқан CF1, ерітілген ақуызға қарағанда, ыстыққа және суыққа әлдеқайда төзімді екені анықталды. Митохондриялық F1 біріктіру факторы фосфолипидтермен де, SQDG-мен де бірдей қорғалады, бірақ бұл жағдайда екеуі де бірдей тиімді болды. Cyt b6f құрылымдарындағы SQDG және Риске протеинінің өзара әрекеттесуі туралы да ақпарат бар. SQDG цитохром f-тың айналымына D1 сияқты қатысады, бұл екі суббірлікті құрастыруда SQDG-ның рөлінде ұқсас механизм болу мүмкіндігін тудырады. Алма ағашының сабақ қабығы мен ағашында (Оканенко, 1977) SQDG-ның көп мөлшерде жинақталуы байқалды, сондай-ақ қарағайдың тилакоидінде күзгі қатаю кезінде, бидайға жылу және құрғақшылықтың, Aster tripolium галофитінде NaCl-дың әсері кезінде де байқалды. SQDG сонымен қатар ДНК полимеразасы мен кері транскриптазаның белсенділігіне кедергі келтіріп, вирустың дамуын тежейді.

Биосинтез

Цианобактериялар мен өсімдіктерде SQDG екі қадамда синтезделеді. Біріншіден, UDP глюкозасы мен сульфит UDP сульфохинозосинтазасы (SQD1) арқылы біріктіріліп, UDP сульфохинозосын түзетін болады. Екінші қадамда, UDP сульфохинозосының сульфохинозоза бөлігі SQDG синтетазасы арқылы диацилглицеролға беріледі, нәтижесінде SQDG пайда болады.

Деградация

Кейбір түрлерде, мысалы, Chlamydomonas reinhardtii, күкірт тапшылығы кезінде SQDG-лар ыдырайды. Бұл жауап күкіртті қайта бөліп, жаңа ақуыздар жасауға бағытталған. Көптеген бактериялар SQDG-ні сульфохинозоға дейін ыдыратып, содан кейін сульфохинозоны сульфогликолиз деп аталатын процесс арқылы метаболизмдейді. SQDG-ні сульфохиновозидаза деп аталатын ферменттер ыдыратады.