Кіріспе
Одақ армиясының генералы (1835–1884) Орвилл Элиас Бэбкок (25 желтоқсан 1835 – 2 маусым 1884) – Азамат соғысы кезінде Одақ армиясындағы американдық инженер және генерал. Соғыс кезінде және одан кейін генерал Улисс С. Гранттың көмекшісі болған ол, президент Гранттың Ақ үйдің әскери жеке хатшысы, Вашингтон қаласының ғимараттар мен жерлерді басқарушысы және Флорида штатындағы маяқтардың федералды инспекторы қызметтерін атқарды. Бэбкок, Гранттың орнын басып келген Рутерфорд Б. Хейз, Джеймс А. Гарфилд және Честер А. Артур басшылығымен маяқ инспекторы ретінде қызметін жалғастырды. Вермонт штатында туған Бэбкок 1861 жылы Вест-Пойнт әскери академиясын өз курсында үшінші орынмен бітірді және Азамат соғысы кезінде АҚШ Армиясының инженерлік корпусында қызмет етті. Аудандық командир Натаниел П. Банксқа көмекші инженер және лагерьдің көмекшісі ретінде, 1862 жылы Бэбкок Конфедерация шабуылынан ел астанасын қорғауға көмектесетін бекіністерді салуға қатысты. Кейін Бэбкок Улисс С. Гранттың лагерь көмекшісі болып қызмет етті және Overland Campaign-ына қатысты. 1865 жылы ол бригадалық генерал шеніне көтерілді және Reconstruction кезеңінде Гранттың штабында қызметін жалғастырды. 1866 жылы Бэбкок АҚШ армиясының батыс әскери бекеттеріне кең ауқымды сапар жасап, Юта штатында көп әйел алу мәселесі бойынша момондық көшбасшы Бригам Янгпен кездесті, оның пікірінше, діни сектаның "экстремистік көзқарастары" болған. 1867 жылы Бэбкок Грантты Оңтүстікте қара нәсілділерді қорқыту үшін Конфедерация символикасын қолданған ақ нәсілшіл бүліктер туралы ескертті. 1869 жылы Грант президент болғаннан кейін Бэбкок АҚШ президентінің хатшысы – қазіргі терминдермен айтқанда, штаб бастығы – болып тағайындалды және ол 1876 жылы Ақ үйден кеткенге дейін қызмет етті. Жас және амбициялы болғандықтан, сыншылар Бэбкокты Грант әкімшілігінің Ягосы деп есептеді. Ақ үйде қызмет еткен кезінде ол Армия тізімінде қалды, бұл Конгрестің оның қызметін бақылау және оған әсер ету мүмкіндігін шектеді. Ол билікте болған кезде қылмыстық құқық бұзушылықтар жасады деген айыптамалар туғанда бұл мәселеге айналды. Ақ үйдегі лауазымына қоса, Грант Бэбкокты Вашингтон, округтің қоғамдық ғимараттары мен жерлерін басқарушы етіп тағайындады. 1869 жылы Грант оны Санто-Доминго аралын АҚШ-қа қосу мүмкіндігін зерттеу үшін миссияға жіберді, бірақ Чарльз Самнер бастаған Сенат бұл ұсынысты қабылдамады. Гранттың кезінде Бэбкоктың қызметі даулы болды. Ол екі рет сыбайлас жемқорлық және төрт жанжалмен байланысты қылмыстық жауапкершілікке тартылды. Грант, Азамат соғысы кезінде олардың ортақ шайқас тәжірибесінен туған адалдық байланысынан Бэбкокты саяси шабуылдан қорғады. Оның бауырларының арасында Миннесота территориясының бірінші бас прокуроры Лоренцо А. Бэбкок болды. Бала кезінде ол Вермонт штатының Беркшир округіндегі мектептерде білім алды. 16 жасында Бэбкок Вест-Пойнт әскери академиясына (USMA) қабылданды, онда 1861 жылдың 6 мамырында 45 студенттің арасында үшінші орынды иеленді. Оның жоғары курстық көрсеткіші Бэбкокқа өз мамандығын таңдауға мүмкіндік берді, ол өз дәуірінің үздік түлектері сияқты Инженерлерді таңдады.
Orville Elias Babcock (December 25, 1835 – June 2, 1884) was an American engineer and general in the Union Army during the Civil War. An aide to General Ulysses S. Grant during and after the war, he was President Grant's military private secretary at the White House, Superintendent of Buildings and Grounds for Washington D. C., and a Florida based federal inspector of lighthouses. Babcock continued to serve as lighthouse inspector under Grant's successors Rutherford B. Hayes, James A. Garfield, and Chester A. Arthur. A native of Vermont, Babcock graduated third in his class at West Point in 1861, and served in the United States Army Corps of Engineers throughout the Civil War. As Assistant Engineer and aide de camp for district commander Nathaniel P. Banks, in 1862 Babcock worked on fortifications to aid in defending the nation's capital from Confederate attack. Babcock later served as aide de camp for Ulysses S. Grant and participated in the Overland Campaign. He was promoted to brevet brigadier general in 1865 and continued on Grant's staff during Reconstruction. In 1866, Babcock took an extensive tour of the U. S. Army western military posts and confronted Mormon leader Brigham Young over polygamy in Utah, believing the religious sect held "fanatical views". In 1867, Babcock warned Grant of a white supremacist insurgency that used Confederate symbolism to intimidate blacks in the South. After Grant became President in 1869, Babcock was assigned Grant's Secretary to the President of the United States—in modern terms, the chief of staff—and he served until his departure from the White House in 1876. Young and ambitious, critics considered Babcock the Iago of the Grant administration. He remained on the Army rolls during his service in the White House, which limited the ability of Congress to oversee or influence his activities. This circumstance became an issue when he was accused of crimes while in office. In addition to his position in the White House, Grant appointed Babcock Superintendent of Public Buildings and Grounds for Washington, DC. In 1869, Grant sent him on a mission to explore the possibility of annexing the island nation of Santo Domingo to the United States, but the Senate, led by Charles Sumner, rejected the proposal. Babcock's tenure under Grant was controversial. He was criminally indicted twice over corruption charges and associated with four scandals. Grant shielded Babcock from political attack out of a loyalty bond that stemmed primarily from their shared battle experiences during the Civil War. Among his siblings was Lorenzo A. Babcock, the first attorney general of Minnesota Territory. While growing up, he received a common education in the schools of Berkshire, Vermont. At the age of 16, Babcock was appointed to the West Point Military Academy (USMA), where he graduated third in a class of 45 on May 6, 1861. His high class ranking enabled Babcock to select his branch, and he chose the Engineers, as did most top graduates of his era.
Вашингтонның қорғаныс құрылыстары
Америка Азамат соғысы Бэбкок бітірген кезде басталып кетті; ол инженерлер корпусының штаб-капитан лейтенанты дәрежесінде тағайындалды және Вашингтонды қамтитын әскери округте инженерлік көмекші болып бекітілді. Оның алғашқы тапсырмасы – Вашингтон қаласының қорғаныс құрылыстарын жақсарту және оны шабуылдан қорғау шараларын жүзеге асыру болды. 1864 жылдың 9 тамызында Бэбкок, Сити-Пойнттағы Одақ штабында қызмет етіп тұрғанда, Конфедерация тыңшылары қаланың тік жарларының астында тұрған оқ-дәрі баржасын жарылтып, қолына жарақат алды. Гранттың жеке көмекшісі ретінде Бэбкок, Шерманның Теңізге жорығы кезінде Грант пен генерал-майор Уильям Т. Шерман арасында хабар алмасты.
Аппоматтокс: Ли Грантқа бағынды
1865 жылдың 9 сәуірінде Аппоматтокс шайқасында жеңіліске ұшырағаннан кейін Конфедерацияның бас қолбасшысы Роберт Э. Ли Солтүстік Вирджиния армиясын Улисс С. Грантка ресми түрде тапсырды. Бэбкок жеке Маклин үйінде капитуляция орнын таңдап, Лиді кездесуге сүйемелдеп алып барды және Грант пен Лидің капитуляция шарттарын талқылап, қол қоюын көрді. Азамат соғысындағы сіңірген еңбегі үшін Бэбкок 1865 жылдың 13 наурызынан күшіне енетін полковник шеніне ие болды.
Соңғы жоғарылатулар, неке және отбасы
Соғыстан кейін Бэбкок Американың даулы қайта құру кезеңі бойында Гранттың штабында қызмет етті. 1866 жылдың 25 шілдесінде Бэбкок еріктілер полковнигі және армияның бас қолбасшысы Улисс С. Гранттың адъютанты болып тағайындалды. 1867 жылдың 21 наурызында Бэбкок Инженерлер корпусының майоры лауазымын алды. 1866 жылдың 6 қарашасында Бэбкок Иллинойс штатының Галена қаласында Энн Элиза Кембеллға үйленді. Олардың некесінен төрт бала дүниеге келді: Кемпбелл Е. Бэбкок, Орвилл Е. Бэбкок, кіші, Адольф Б. Бэбкок және Бенджамин Бэбкок. Бенджамин бала кезінде қайтыс болды. Бэбкок Гранттың әскери адъютанты ретінде қызмет ету үшін Вашингтонға көшті және Грант президент болғаннан кейін Ақ үйde де қызметін жалғастырды.
Оңтүстік туралы баяндама (1867)
1867 жылдың сәуір айының ортасында Грант Бэбкокты және оның штабының тағы бір мүшесі Хорас Портерді Оңтүстікті қайта құру процесінің барысы туралы есеп беруге жіберді. Бэбкок пен Портер азаматтық құқықтарды қабылдаған афроамерикандықтардың жағдайына үмітпен қарады, олар: "Негрлер өте жылдам үйреніп жатыр. Егер олар осы қарқынмен дамуын жалғастырса, жақын арада Оңтүстіктегі ең білімді топқа айналады" деді. Бірақ Бэбкок афроамерикандықтарды қорқыту мақсатымен Конфедерация символикасын пайдаланатын ақ нәсілшілдердің көтерілісін анықтады және Грантке хабарлады. Ол Грузияда "көптеген қалалардағы полиция нағыз конфедерация формасы – сұр түсті форма киеді" деді.
Президент Гранттың жеке хатшысы (1869-1876)
1868 жылы Улисс С. Грант АҚШ-тың 18-ші президенті болып сайланды. 1869 жылы 33 жастағы Бэбкок Конгресс бекітуін қабылдамау үшін, Гранттың жеке хатшысы ретінде әскери жолмен тағайындалды. Ақ үйde Грантпен күнделікті байланыста болып, соғыс кезінде оған жақын болған санаулы адамдардың бірі ретінде Бэбкок Гранттың сенімімен, көптеген агенттіктер мен департаменттерге тікелей және жанама түрде тараған бесiз теңдесi жоқ билік пен ықпалға ие болды. Оның ықпалы соншалықты зор болды, министрлік лауазымдары мен басқа да тағайындаулар ашылғанда Грант көбінесе Бэбкоктің ұсыныстарын ескеретін. Бэбкок өзінің пайдасы үшін сол ықпалды қолданды деген күдік туғандықтан, ол реформаторлармен және жемқорлыққа қарсы күрескендермен, соның ішінде Мемлекеттік хатшы Гамильтон Фишпен, Қаржы министрі Бенджамин Бристоумен және АҚШ Бас прокуроры Эдвардс Пьерпонтпен жиі келіспейтін. Грант Бэбкокқа Азамат соғысындағы қызметі үшін құрмет көрсеткенімен, оның жасының кішкентайлығы мен жоғары амбициясы Гранттың сыншыларын оны Грант әкімшілігінің Ягосы деп есептеуге жетеледі.
Қақпа күзетшісі Грантқа
Ақ үйde қызмет еткен кезде Бэбкок АҚШ армиясындағы лауазымын сақтап қалды, бұл Грант пен оның орнын басушы, армия басшысы Уильям Т. Шерман арасында жасалған келісім еді. Бэбкок тағайындалуы үшін Сенаттың бекітуін қажет етпеді және әскери жалақысын сақтап қалды, бұл Бэбкок дау-дамай мен жанжалға ұшырағанда Конгресске бақылау жасауды қиындатты. Бэбкоктың міндеттеріне қамқорлық мәселелеріне қатысу, Грант әкімшілігінің сыншылары туралы жағымсыз ақпарат табу және Грантты қолдайтын газеттерге саяси жаңалықтар тарату кірді. Бэбкок Гранттың жеке хатшыларының тобында болды. Бэбкоктан басқа, Гранттың қайын інісі Фредерик Дент, Хорас Портер және бұрынғы президенттік үміткер және сенатор Стивен А. Дугластың ұлы Роберт Дуглас та болды. Дент Ақ үйге келген қонақтарды қарсы алып, кімнің Грантты немесе оның кабинет мүшелерінің біреуін көретінін шешті. Бэбкоктың Ақ үйdeгі кеңсесі президент Гранттың жеке кабинетіне алып келетін екінші қабаттағы кіреберісте орналасқан еді, бұл көптеген адамдарды Бэбкоктың жақындығына наразы етті және замандастары арасында Бэбкоктың жақсы қасиеттерін басып кеткен жағымсыз пікір қалыптастырды. Бэбкок Гранттың жеке хаттарының көп бөлігін ашып, жауап берді, ал тарихшы Аллан Невинс Бэбкоктың лауазымы Министрлер кабинетінің хатшыларына кем дегенде тең, тіпті олардан да беделді болғанын айтты.
Аралдағы жерлер
Бэбкок Нью-Йорктегі "Тиби" пароходына отырып, 17 шілдеде Доминикан Республикасына жол тартты. Оған Фабенс және Калифорния штатының республикалық сенаторы Корнелиус Коул ілесіп келді. Саманға шығанағында тоқтағанда "Тиби" кемесі аралдағы "керемет көмір стансасын" байқады. Жергілікті тұрғындар баскыншы гаитилік "Телеграфо" соғыс кемесінің жақында жасаған шабуылына ашуланыпты. Топырақтың құнарлы екенін көрген Бэбкок, Доминикан Республикасы 4 миллион адамды асырауға қабілетті деп сенді. Бірақ Бэбкок Доминикан Республикасының халқы "еңгешқор және білімсіз" деді. Дегенмен, Бэбкоктың аралас нәсілді ақ адамдарға деген көзқарасы Санто-Домингоны АҚШ құрамына қосу туралы оның арманына кедергі келтірмеді. Бэбкок – Азамат соғысынан кейінгі әлемде оппортунизмге "көз жұмып" қараған қайта құрушыл болды. Бэбкок келесі рет Санто-Доминго қаласына сапар шекті, бірақ президент Буэнавентура Баездің қалада жоқ екенін анықтады. Бэбкокты Казно және оның әйелі плантациядағы үйлерінде құрметпен қарсы алды. Санто-Доминго қаласында болғаннан кейін Бэбкок "Тибиге" қайта мініп, президент Баез қалып отырған Азуаға, 60 шақырым қашықтыққа сапарлады. Бэбкок Баездің Америка Құрама Штаттарымен достық қарым-қатынасты қолдайтынын жазды. Бірақ Бабкок пен Баез Санто-Доминго қаласына оралғанға дейін аннексия туралы ештеңе талқыланбады.
Шарт келіссөздері
Бабкок күмәнді дипломатиялық өкілеттікпен 7 тамызда Баезбен аннексия туралы келіссөздерге кірісті, Казнеу Бабкоктің аудармашысы болды. Бабкокқа Доминикан үкіметі қаржыгер Эдвард Герцберг Хартмонттен алған қолайсыз шарттармен үлкен қарыз туралы хабарланды. Аннексия кезінде АҚШ-қа осы қарыз жүктеледі, яғни бұл қарыз Сенаттың ратификациясына кедергі келтіруі мүмкін. Бабкок бұл қарыздың Доминикан шығанағын басып алу үшін британдықтардың сылтау болғанына сенді, егер Доминикан үкіметі оны төлей алмаса. Бабкок пен Баез тамыздың екінші аптасында маңызды келіссөздерді бастады және Казнеу мен Фабенстен көмек сұрады. Бабкок Баезге президент Гранттың өкілі екенін және оны екі республиканың бірігуі туралы талқылау үшін Доминикан Республикасына шақырғанын айтты. Баез аннексия елді тұрақтандыруға көмектеседі деп сенді және Бабкоктан аннексияға арналған жазбаша жоспар жасауды сұрады. 1869 жылдың қыркүйегінде Бабкок пен Казнеу аннексия жоспарларын жасады және оларды Баезге ұсынды, ол оларды мақұлдады. Жобаларға сәйкес, Самана шығанағы АҚШ-қа 2 миллион долларға сатылатын немесе АҚШ Доминикан Республикасының 1,5 миллион долларлық қарызын төлегеннен кейін бүкіл ел АҚШ-қа қосылатын. Баез Бабкокқа Санто-Домингоға ресми келісімшартпен қайтқанға дейін, жеткілікті сенаторлар оны ратификациялайтынына сендірілуі керектігін айтты. Бабкок президент Гранттың "бұл мәселені мұқият салмақтамай және мақұлдауына сенімді болмай, ешқандай келісімге кірмейтінін" жауап берді. Бабкок Конгресс қайта құруын қолдады және Санто-Домингоны соғыстан кейінгі әлемде жаңа мүмкіндіктер көзі ретінде қарастырды. Бабкок Баезден Грантқа жіберу үшін аннексия ұсынысын жазбаша түрде беруін сұрады. Баез келіскеннен кейін, Готье Вашингтонға жіберу үшін ресми меморандум дайындады. Бабкок Ақ үйге келісім жобасын әкелгенде, Фиш және ішкі істер министрі Джейкоб Кокс алаңдады, өйткені Бабкок ресми мәртебесі болмады. Фиш Коксқа: "Бабкок оралды, мен сізге сөз беремін, оның аралға келген кездейсоқ келушіден артық дипломатиялық өкілеттігі жоқ" деді. Келесі кабинет отырысында Бабкок жеке қатысты, ал Грант өзінің үнсіз кабинетіне Бабкок оралғанын және ол (Грант) келісімді мақұлдағанын айтты. Кокс: "Енді, президент мырза, Санто-Домингоны аннексиялау туралы шешім қабылданды ма?" деп сұрады. Грант ұялып, сигарасын тартып, ал басқа кабинет мүшелері ештеңе айтпады, Кокстың сұрағына жауап берілмеді. Фиш бұл мәселе бойынша отставкаға кетумен қорқытты, бірақ Грант оны әкімшілікте қалуға көндірді, Фишке тағы да оны айналып өтпейтінін және оның басшылығы мен қолдауы қажет екенін айтты. Фиш Гранттың Санто-Домингоны аннексиялау туралы келісімді тастап кетеді деп үміттенсе де, кабинетте қалуға келісті. Грант келісімді тастаған жоқ, өйткені аннексия Санто-Домингода олар тосқауылсыз өмір сүре алатын және жұмыс істейтін орынды қамтамасыз ету арқылы оңтүстік штаттардағы афроамерикандықтарға қарсы зорлық-зомбылықты жеңілдетуге көмектеседі деп сенді. Фиш 18 қарашада Бабкокты Доминикан Республикасына жоғары дәрежелі офицер генерал-майор Руфус Ингаллспен бірге жіберді. Бұл жолы Бабкок Мемлекеттік департамент мәртебесіне ие болды және 1869 жылдың 29 қарашасында қол қойылған екі ресми келісімді жасауға нұсқау берді. Алайда Грант келісімдерді 1870 жылдың қаңтарының ортасына дейін Конгресс пен жұртшылықтан жасырып қалды. Ашық талқылаудан кейін келісімдер наурыз айында Конгресске ресми түрде ұсынылды, содан кейін сенаторлар талқылауға қосылды.
Сенатқа өтпеді
Сенатор Чарльз Самнер Бэбкоктың құпия келіссөздеріне, оның теңіз күшін пайдалануына күшті қарсылық білдіріп, Санто-Домингоны Грант ұсынғандай аннексиялаудың және оны штатқа айналдырудың орнына, тәуелсіз мемлекет қалдыруды қалады. Баез жүргізген референдум бойынша Санто-Доминго халқының басым көпшілігі аннексияны қолдады, 15,169 дауыс 11 дауысқа қарсы көрсетілді. Сенаттағы республикашылдар Самнердің жетекшілігімен келісім мәселесінде партияны екіге бөлді, ал Грантқа адал сенаторлар келісімді қолдап, Бэбкокты айыптады. Бірақ келісімдер Сенатта қабылданбады, бұл Грант пен Самнер арасындағы ашу-ызаны күшейтті, екеуі де Республикалық партияны бақылауға талпынды. Бабкокқа Самана шығанағында инвестициялық жер берілген деген күдік болғанымен, Конгресс жүргізген тергеу оның елдің аннексиясынан қаржылық пайда көретінін дәлелдемеді. Азшылық баяндамасында Бабкок Баезді ашық сынаған американдық Дэвис Хэтчтің шетелде тұтқынға алынуына келіскені үшін сынға алынды.
Алтын бұрыш (1869)
1869 жылы Бэбкок Джей Кук және компаниясының «Алтын сақинасына» ақша салды, бұл Нью-Йорктің бай магнаттары Джей Гулд пен Джеймс Фисктың алтын нарығын басып алып, пайда табуға бағытталған алаялығы еді. Сәуір айының соңынан бастап, Қаржы министрі Джордж С. Бутвелл қазынадан ай сайын алтын сату арқылы, оны қолма-қол ақшаға айырбастау арқылы алтын бағасын реттеді. «Алтын сақинасының» бір бөлігі ретінде Гулд Грантты Қаржы министрлігінің қыркүйек айындағы алтын сату көлемін арттырмауға көндірді, бұл алтынның тапшылығын тудырып, бағасын көтерді. Содан кейін Гулд пен Фиск «Нью-Йорк алтын бөлмесі» деп аталатын сатып алу операциясын ұйымдастырды, онда олардың жұмыскерлері саудагерлер мүмкіндігінше көп алтын сатып алып, бағаны жасанды түрде жоғарылатты. 1869 жылдың қыркүйек айының соңында Грант нарықты басып алуға жасалған әрекеттің толық ауқымын білгеннен кейін, ол қазынадан 4,5 миллион долларлық алтынды босатуға бұйрық берді, бұл бағаның күрт төмендеуіне әкелді. Гулд пен Фисктың жоспары орындалмады, бірақ бұл қор нарығы мен жалпы экономиканың құлдырауына себеп болды. Бэбкок және онымен құпия инвестиция салған басқа адамдар 40 000 доллар (2018 жылы шамамен 750 000 доллар) жоғалтты. Бэбкок өз кредиторларын қанағаттандыру үшін өзінің мүлкіне сенімхатқа қол қоюға мәжбүр болды, онда Аса Берд Гардинер сенімгер ретінде тағайындалды. Бэбкоктың қатысы Грантқа 1876 жылға дейін ашылмады, ол «Виски сақинасына» қатысы бар екенін тергеу кезінде «Алтын сақинасына» қатысқандығы анықталды.
Нью-Йорк кеден үйі (1872)
1872 жылы Бэбкок пен Гранттың тағы бір әскери жеке хатшысы Хорас Портер, соғыс кезінде Гранттың штабында қызмет еткен Джордж К. Литтен пара алған деген айыптамаға ұшырады. Лит Нью-Йорк қаласына көшіп, Нью-Йорк портының кезекті басшылары Мозес Гриннелл мен Томас Мерфинің басшылығымен, жеке қоймаларда тауарларды сақтау үшін Нью-Йорк кеден үйіне тым жоғары төлемдер алуға мүмкіндік беретін схеманы жүзеге асырды. Конгресс тергеу жүргізді, ал Грант Мерфидің отставкаға кетуін және Литтің жұмыстан босатылуын сұрады. Мерфидің орнына келген Честер А. Артур, Қаржы министрі Джордж С. Бутвеллдің басшылығымен, қатаң есеп жүргізуді және жеке қоймаларды пайдалануды тоқтатуды қамтитын реформаларды жүзеге асырды.
Виски сақинасы (1875-1876)
Авраам Линкольннің президенттігінен бастап, дистилляторлар мен жемқорлыққа бой алған Ішкі Кірістер агенттері виски өндірісі туралы жалған есептер жасап, төленбеген салық түсімдерін өздеріне қарайтын. Алайда, 1870-ші жылдардың басында дистилляторлар бұл жемқорлықты одан да ұйымдастырды, заңсыз жолмен алынған ақшаны пара беру және сайлау науқанын қаржыландыру үшін пайдаланды, тіпті Сент-Луистегі барлық агенттер жемқорлыққа қатысты. Бұл ұйымдасқан желі, «Виски сақинасы» деп белгілі болды, бүкіл елге таралып, «вискидің бөтелкеленген түріне жасалма федералдық салық маркаларын басып шығару, сату және бекітумен» айналысты. 1874 жылдың маусым айында президент Грант Бенджамин Бристоуды Қаржы министрі етіп тағайындады, оған «Виски сақинасын» тергеп, кінәлілерді сотқа беруге толық құқық берілді. Кентүкттік және Одақ армиясының ветераны Бристоу адалдығымен және ізгілігімен танымал болды, сондай-ақ Грант тағайындаған елдің бірінші Бас солиситоры қызметін атқарды. Бристоу дистилляторлардың салық төлеуден жалтарғанын және Қаржы және Ішкі Кірістер департаменттеріндегі жемқор шенеуніктерді дереу анықтады. Бристоу мен Қаржы министрлігінің Бас солиситоры Блюфорд Уилсон Гранттан Қаржы департаментінен тыс жерден тағайындалған құпия агенттерді пайдалануға рұқсат алды. Олардың жинаған дәлелдерінің нәтижесінде, 1875 жылдың 10 мамырында Қаржы департаментінің агенттері Сент-Луис, Чикаго және Милуокидегі жемқор дистилляторларды тінту жасап, жапты, компанияның қаржылық жазбаларын және басқа да құжаттарды тәркіледі. Бристоу содан кейін Гранттың жаңа тағайындалған Бас прокуроры Эдвардс Пьерпонтпен бірлесіп, қылмыскерлерді сотқа берді. Пьерпонт Нью-Йорктегі жемқор «Твид сақинасын» жабуға қатысқан белгілі реформатор еді. Көп ұзамай Бэбкок Сент-Луистегі сақина жетекшісі Джон Макдональдқа Бристоу агенттерінің тексерулері туралы хабарлап, олар келгенге дейін айыптауға болатын дәлелдерді жасыруға уақыт бергені анықталды. Бристоу Бэбкок осы ақпарат үшін ақша алғанына сенді, бірде екі бес жүз долларлық банкнот сигар қорабының ішінде жасырылған. Макдональдқа маусым айында 350 дистиллятор мен мемлекеттік қызметкерге қарсы айыптау актілері ұсынылды. 1875 жылдың шілдесінде Бристоу мен Пьерпонт Лонг-Бранчта демалып жүрген Грантпен кездесіп, оған Бэбкок сақина мүшесі екенін дәлелдеді. Грант Пьерпонтқа «Ешбір кінәлі адам қашып кетпесін» деді және егер Бэбкок кінәлі болса, онда бұл «адам жасай алатын ең үлкен сатқындық» болар еді. Қазан айында Бэбкокты Грант, Бристоу және Пьерпонттың алдына Ақ үйге шақырды, ол Бэбкок қолмен жазған және «Сильф» деген кодолық атымен қол қойылған екі түсініксіз телеграмманы түсіндіруі тиіс болды. Бірінші хабарламада: «Мен сәттілікке жеттім. Олар кетпейді. Мен саған хат жазамын» (1874 жылдың 10 желтоқсаны) делінген, ал екіншісі: «Жау әлсіреп бара жатқаны туралы ресми ақпарат бар. Іске кірісіңдер» (1875 жылдың 3 ақпаны) делінген. Бристоу бұл хабарламаларды сол күні өткен министрлер кеңесінде Грантка көрсеткен. Бэбкок Грантка Бристоу мен Пьерпонтқа түсініксіз бірдеңе айтты, ал Грант Бэбкок телеграммаларды түсіндіруіне қанағаттанған сияқты көрінді. Пьерпонт пен Бристоу мәселенің маңыздылығына сеніп, Бэбкок телеграф арқылы байланысқан адамына хабар жіберіп, бұл адамның Вашингтонға келіп, хабарламалардың нұсқасын беруін талап етті. Бэбкок тым ұзақ күткендей көрінген соң, Пьерпонт оны тексеруге барды және Бэбкок Сент-Луистегі әріптесі, салық агенті Джон А. Джойске сақ болу үшін ескерту жазып жатқанын тапты. Ашуға мініп, Пьерпонт Бэбкок қаламын ұстап алып, оның хабарының үстінен айқайлап өтті: «Сіз өз аргументіңізді жібергіңіз келмейді; фактіні жіберіңіз, сонда барып түсіндіріңіз. Мен оны түсінбеймін». Грант болса, Бэбкокқа деген адалдығы мен оның кабинетінің сенімді мүшелері Бристоу мен Пьерпонттың «Виски сақинасын» қудалауы арасында екіге бөлінді. Бэбкок өзінің хабарларына түсінікті түсіндірме бермегендіктен, ол 1875 жылдың 4 қарашасында салықтық алаяқтық үшін айыпталып, әскери офицер ретінде 1875 жылдың 2 желтоқсанында Гранттан әскери сотқа шақыруды өтінді, өйткені әскери сот оның қорғанысына оң әсерін тигізеді деп сенді. Грант келісті және Бэбкокқа қарсы комиссия тағайындады, оның ішінде Аса Берд Гардинер де бар, оның Бэбкокпен бизнес қарым-қатынасына байланысты мүдделер қақтығысы болды. Панель мүшесі Уинфилд Скотт Хэнкок Бэбкокқа федералды сотта бірдей айып тағылғанын атап өтті және әскери сотты азаматтық билікке бағынуға көндірді. 1875 жылдың 8 желтоқсанында АҚШ прокуроры Дэвид Дайер Бристоудың нұсқауларымен Бэбкоктың Сент-Луистегі сот отырысын 1876 жылдың ақпанына белгіледі. Бэбкоктың сот күні келгенде, Грант Бэбкок қорғанында куәлік беруге шешім қабылдады. Осы кезде Грант өзінің сыншылары Бэбкоктың арқасынан оның президенттігіне шабуыл жасап жатыр деді. Кабинет мүшелері Гранттың Сент-Луисте куәлік беруінің президентке лайық емес екендігіне қарсылық білдіргеннен кейін, Грант Ақ үйде жазба бергеніне келісім берді.
Сент-Луис соты
1876 жылдың 8 ақпанында Бэбкок сотқа тартылды, бұл процесс он сегіз күнге созылды. Бэбкоктің қорғау командасы өте білікті деп танылды және оған Гранттың бұрынғы бас прокуроры Джордж Уильямс, көрнекті қылмыстық қорғау адвокаты Эмори Сторрс және бұрынғы апелляциялық судья (Нью-Йорк) Джон К. Портер кірді. Сот процесі 218 North Third Street мекенжайындағы АҚШ пошта және кеден үйінде өтті, ал айыпталушының жоғары мәртебесі сотты кең жұртшылыққа танымал және көпшілік назарына іліктірді. Сотқа қатысуға деген сұраныс соншалықты күшті болды, кіруге тек қол қойылған билеттері бар адамдар мен «Виски рингі» ісі бойынша айыпталушылар ғана рұқсат алды. Бэбкок азаматтық киіммен келді, оның ішінде аспан көк шалбары, жібек шляпасы және жеңіл күртешесі болды. Сот отырысы болмаған кезде Бэбкок Алтыншы көше мен Вашингтон авенюінің қиылысында жаңадан қайта жаңартылған Линделл қонақүйінде тұрды. Гранттың Ақ үй куәлігі 12 ақпанда өтті, оны Бас судья Моррисон Уэйт нотариалды куәландырды, ал Бристоу мен Пьерпонт куәгер болды. Өзінің мәлімдемесінде Грант «Виски рингі» ісі бойынша қудалауды толық қолдады, бірақ Бристоудың Бэбкоктің адалсыздығы туралы ескерткеніне қарамастан, Бэбкокқа қарсы куәлік беруден түбегейлі бас тартты. Оның орнына Грант Бэбкокты мақтап, оның адалдығына «үлкен сенімділігі» бар екенін және Бэбкокқа деген сенімі «өзгермегенін» айтты. 17 ақпанда Бэбкоктің қорғаушысы президент Гранттың куәлігін қазылар алдына оқыды, бұл Бэбкоктің айыпталу мүмкіндігін айтарлықтай әлсіретті. Сол күні генерал Уильям Т. Шерман Бэбкоктің «мінезі өте жақсы» екенін мәлімдеді. Гранттың куәлігі, Шерманның тікелей куәлігі және Бэбкоктің шебер қорғаушысы ұсынған дәлелдер оның 25 ақпанда ақталуына әкелді. Пьерпонт Бэбкокқа оның ақталуына көмектесетін ақпаратты ұзартты деген қауесет тарады, бірақ Пьерпонт оны жоққа шығарды және Бэбкок өзі бұл қауесетті таратқанын айтты. Бірнеше айдан кейін Грант тағайындаған сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес тобы тарап кетті. Пьерпонт 1876 жылдың 21 мамырында қызметінен кетті, ал 11 шілдеде Грант оны Ұлыбританиядағы АҚШ елшісі етіп тағайындады. Бэбкок мәселесінде Грант пен Бристоу арасындағы араздық Бристоуды Гранттан босатуға мәжбүр етті, оның орнына оны қызметтен босатудан сақтады. Бристоу 1876 жылдың 20 маусымында Гранттың кабинетінен кетті.
Вашингтонға қайту
Бэбкок Вашингтонға оралғанда, сот болмағандай, Ақ үй кеңсесіне қайта оралды. Гранттың Мемлекеттік хатшысы Гамильтон Фиш ашуланып, Грантқа Бэбкокты жұмыстан шығаруға қысым жасады, Гранттың Бэбкокты жұмыстан босатуға құқылы екенін, себебі ол әскери шенеунік ретінде бұйрықтарға бағынуға міндетті және шағымдануға мүмкіндігі жоқ еді деді. Сонымен қатар, Қаржы министрлігінің заң кеңесшісі Уилсон Грантке Бэбкок 1869 жылғы алтын нарығын басып алу жоспарына қатысқандығын хабарлады. Грант ақыры Бэбкокты Ақ үйден босатып, оның орнына ұлы Улисс кішіні тағайындады. Кейіннен Бэбкок «Виски сақинасынан» алған пара ақшасын пайдаланып, 1874 жылғы Рождество күні Генри Шелтон Санфордтан үй және Флорида штатындағы Санфорд қаласының жанында 50 акрдан астам жеміс ағаштары бар жерді сатып алғаны белгілі болды.
Салдары
Біріккен Одақтың тағы бір офицері, генерал Джон Макдональд, Сент-Луис вискилік тобының басшысы деп танылып, федералды түрмеге жіберілді. Макдональд Бэбкоктің өзімен бірге түрмеде отыруға лайық деп ойлады және 1880 жылы "Ұлы виски сақинасының құпиялары" деген сенсациялық кітабын жариялады, онда Бэбкок пен Гранттың осы топқа қатысқандығын мәлімдеді. Тарихшы Уильям Макфилидің сөзіне қарағанда, Бэбкок қатысқандығына көптеген дәлелдер болғанымен, Макдональд Грантты кінәлау үшін ешқандай дәлел ұсынбады. Макдональд Бэбкоктың ізгіліксіздік жасауына да айып тақты және "Силф" деген қолтаңбаның қалай пайда болғанын ашты. Макдональдтың айтуынша, Бэбкок Джон А. Джойспен бірге Сент-Луис жәрмеңкесіне барғанда, 5-ші көшеде келе жатқанда өте әдемі әйелді көріп, оның сұлулығына тәнті болып, "Силф" деп атады. Бэбкок үйленгенімен, Джойске: "Мен өмірімде осындай әдемі, қызықты әйелді көрген емеспін; құдайға шүкір, бұрылып қайтадан кездесіп, маған таныстырып жіберсең" деген екен. Кейін Фрёйндтің ресторанында Джойс Бэбкокты Луиза "Лу" Хокинс есімді әйелмен таныстырды, олар тығыз қарым-қатынас орнатты. Бэбкок кейін Джойспен хат алмасуда "Силф" деген кодолық қолтаңбаны пайдаланды.
Қауіпсіз үйді тонау туралы сөз байласу (1876)
1876 жылғы 15 сәуірде, Виски сақинасы ісінен ақталғаннан кейін елу бір күн өткен соң, Бэбкокқа тағы да айып тағылды, бұл жолы Қауіпсіз ұрлыққа қатысы бар деген айып тағылды. 1874 жылы Вашингтондағы АҚШ прокурорының көмекшісі Ричард Харрингтон, Д.К. губернаторы Александр Роби Шепардтың қала басқаруын сынаған реформалық ұйым – Мемориалистердің жетекшісі Колумб Александрды жала жапқыға тырысты. Харрингтон адал емес құпия қызмет агенттерін жалдады, олар АҚШ прокурорының сейфін жарып, ұрлық орын алғанын көрсету үшін жарылғыш заттар қолданды. Александрды тұзаққа түсіру үшін, олар түнде оның үйіне сейфтен ұрланған заттарды алып барып, оған беруді және кейіннен оларды иеленгені үшін тұтқындауды жоспарлады. Бірақ Александр есікті ашпай, бұл әрекеттің алдын алды. Содан кейін құпия қызмет агенттері ұрлық жасаған деп саналған тағы екі адамды тұтқындап, Александрдың ұрлыққа қатысы бар деген жалған куәлікке қол қойдырды. Александрдың сотта құпия қызмет агенттері айыптаудың жалған екенін мойындағаннан кейін, құпия жоспар құлап, Александр ақталды. Бұл жоспарға Бэбкок Харрингтон мен құпия қызмет агенттері арасындағы байланыс ретінде қатысқан деген күдік болды, себебі Бэбкок Грант әкімшілігінің белгілі сыншысы Александрды үнсіз қалдыруды қалады. Бэбкок тікелей қатысы жоқ деп танылды. Дегенмен, оның сыбайлас жемқорлықпен байланысы қоғамдық пікірді оған қарсы бұрды және ол Вашингтонның реформасына қарсы жау ретінде қарастырылды.
Қоғамдық ғимараттар мен алаңқайлар (18731877)
1873 жылдың 3 наурызынан 1877 жылдың 3 наурызына дейін Бэбкок Вашингтон қаласының қоғамдық ғимараттар мен аумақтарын басқарушысы қызметін атқарды, бұл Гранттың тағайындамасы болды және ол Гранттың хатшысы болып жұмыс істегенмен қатар осы қызметті де атқарды. Осы лауазымда Бэбкок федералды қаланы әдемілеу және инфрақұрылымын жақсарту ісіне қатысты, бірақ сонымен қатар жемқорлыққа қатысты айыптауларға да тартылды. Қаланың аумақтық әкімі Александр Роби Шепард, Гранттың тағайындамасымен тағайындалған, келісімшарттарды беру кезінде белсенділік танытты, ал Бэбкок пен Шепард қала шегіндегі құрылыс жобаларынан жеке пайда табуға тырысқандары айыпталды. Бэбкоктың басқаруына Потомак өзеніндегі тізбекті көпір және Анакостия теміржол көпірінің құрылысы кірді. Ол сондай-ақ жаңа Мемлекеттік, Соғыс және Әскери-теңіз министрліктері ғимаратының шығыс қанатын салуға жетекшілік етті. Бэбкок 1876 жылы Ақ үйден қызметтен босатылғаннан кейін де басқарушы лауазымын сақтап, Грант әкімшілігі аяқталғанға дейін қызметін жалғастырды.
Маяк инспекторы (1877-1884)
1877 жылы 27 ақпанда Грант Бэбкокты Бесінші округтің маяктарын тексерушісі етіп тағайындады, бұл аса көзге түспейтін лауазым болғандықтан, Бэбкок өзінің инженерлік білімін пайдаланып, көп назар тудырмай көріне білді. Бэбкок Гранттың және одан кейін келген Рутерфорд Б. Хейздің, Джеймс А. Гарфилдтің және Честер А. Артурдың басшылығымен қызметін жалғастырды. 1882 жылы 24 тамызда Артур Бэбкокты Алтыншы округтің маяктарын тексерушісі етіп тағайындады, ол Бесінші округтегі міндеттерін орындаумен қатар атқаратын.
Президент сайлауы (1880)
1879 жылдың қыркүйегінде Грант өзінің әйгілі әлемді аралау сапарынан оралды. Оның танымалдылығы бұрынғыдан да жоғары болды және бекем республикашылдар оны үшінші рет президенттікке ұсынуды көтерді. Демократтар оның бұрынғы басқаруын, оның ішінде кабинеті мен саяси тағайындалғандарды қаралауға тырысты. Бабок бірнеше жыл бойы саяси аренадан тыс болғанмен, оның беделіне бұрынғы жемқорлыққа қатысы салқынын салған. 1880 жылдың 4 ақпанында Puck журналында суретші Джозеф Кепплердің түрлі түсті суреті жарияланды, онда Кепплер Грантты және оның серіктестерін, соның ішінде Бэбкокты, жемқор басқаруды жүргізгені үшін қынжырлап сынады. 1880 жылдың 14 мамырында Коннектикут штатының демократ сенаторы Уильям У. Итон 1868 жылы Санто-Домингода тұтқындалған және оның тұтқындалуынан туындаған қаржылық зиянды өтеуді сұраған Дэвис Хатчтың мәлімдемесін оқыды. Хатчтың сөзіне қарағанда, ол негіссіз айыптаулармен түрмеге қамалған және босатылуға тиіс болған, бірақ 1869 жылы аралда болған Бэбкок, ұсынылып отырған аннексия шарты бойынша келіссөздер жүргізіліп жатқанда, Хатчтың босатылуына кедергі келтіріп, оның бес айға бас бостандығынан айырылуына себепкер болды. Республикашыл сенатор Роско Конклинг Бэбкокты қорғап, Сенаттың 1870 жылғы тергеу комиссиясының көпшілік баяндамасы оны толық ақтағанын және Итонның бұл мәселені сайлау жылы демократтарға үстемдік беру үшін көтергенін айтты. 1880 жылдың маусымында республикашылдар Чикагода ұлттық съезді өткізді. Грантты оның басты қолдаушысы Конклинг ұсынды. Республикашылдар Грант пен басқа да жетекші кандидаттар Джеймс Блейн мен Джон Шерман арасында келісімге келе алмады. Соңында олар қара ат саналған Джеймс А. Гарфилдті кандидат ретінде таңдап, Гранттың саяси мансабын тиімді түрде аяқтады. Гарфилд демократтардың кандидаттығын ұсынған Винфилд Скотт Хэнкокты жеңіп, жалпы сайлауда жеңіске жетті.
Mosquito Inlet маяк және суға бату
Mosquito Inlet Lighthouse жобасы 1883 жылы басталды, және Бэбкок бас инженер болды. Капитан дауыл кезінде теңіздің қақпасынан өтуден бас тартты, себебі құрылыс материалдары кемені ауырлатқандықтан, кемені құрлыққа отырғызып алудан қорқыды. Дауыл күшейгенде, жақын маңдағы "Бонито" кемесінің капитаны Ньюинс жеті адамды қайыққа мінгізіп, жолаушыларды құтқару үшін Фарос аралына бағытталды. Фарос аралында дауылды күтуге бола ма, әлде құрлыққа қашуға тырысуға бола ма деген мәселені талқылағанда, Бэбкок өзінің әріптестеріне Ньюинс пен оның экипажы Фаросқа қауіпсіз жеткендіктен, дауылдың толқындары кезінде жағаға қайықпен жүзе алатындарын айтты. Фароста түскі ас ішкеннен кейін, Бэбкок пен оның әріптестері қайыққа мініп, жағаға бет алды. Олар теңіздің қақпасына жақындағанда, толқындар қайықты бірнеше рет құлатты және ол сумен толды. Бэбкок қайықтан лақтырылып кетті, бірақ қайықтағы басқа адам оны құтқару арқанымен байлады. Қайық пен экипаж толқындармен, ескектермен және басқа да қиындықтармен күресті, соның салдарынан Бэбкоктің құтқару арқаны жыртылып, ол суға батып қайтыс болды. Жағаға жеткен соң, қайықтағылар Бэбкоктің денесін тауып, оны қайта тірілтуге тырысты, бірақ нәтиже болмады. Бабкоктің екі әріптесі, барлығы үш адам қаза тапты; Бабкоктің әріптестері Леви П. Лакки мен Бенджамин Ф. Саттердің денелері бірнеше күннен кейін табылды, ал төртінші құрбанның денесі, қайық экипажының мүшесі табылмады. Бэбкок қайтыс болғаннан кейін де маяк құрылысы жобасы жалғасты және 1887 жылы аяқталды.
Тарихи беделі
Ғалымдар Бэбкоктың Вест-Пойнттағы жоғары көрсеткіштерін, инженерлік дағдыларын және Америка Азамат соғысы кезіндегі батылдығын атап көрсетеді. Бэбкок Радикалдық республикашылардың құлдыққа қарсы көзқарастарымен байланысы үшін де жағымды бағаланған. Тарихшылар Бэбкоктің Ақ үйден кейінгі мансабын да жоғары бағалайды, ол сегіз жыл бойы үкіметтік маяк инспекторы және инженер болып қызмет еткенін, бұл жұмысты қабілетті және адал атқарғанын айтады. Сонымен қатар, тарихшылар Бэбкоктің Гранттың Ақ үйіндегі әскери көмекшісі ретіндегі саяси ықпалын, Гранттың қорғауында болуын және отставкаға кете алмауын сынға алады. Бэбкоктің Санто-Домингоны қосып алу туралы алдын ала келісіміне де күдіспен қаралады. Дегенмен, келісім арқылы жер алу осылай болмайтын жағдай емес, себебі АҚШ Джонсон әкімшілігі кезінде Алясканы келісім арқылы сатып алған, және Сенатта Чарльз Самнердің толық қолдауы болған. Санто-Домингоға қарсылықтың себебі аралдың қара нәсілді халқына қатысты нәсілшілдік те болды. Аляска келісімі ақ ресейліктермен жасалған. Бэбкок Санто-Домингодағы қара нәсілділердің АҚШ азаматтары болуына қарсы емес еді. Бэбкок Санто-Домингоны американдық инвестициялардың арқасында дамыған, капиталдық кәсіпорын ретінде көріп тұрды, себебі аралда мол табиғи ресурстар бар еді. Алайда, Бэбкоктің беделі «Алтын сақинаға», Нью-Йорк кеден үйінен алынған параға, «Виски сақинасына» және «Қауіпсіз ұрлыққа» қатысқандығымен де нөміркелді. Көптеген тарихшылар Бэбкок президенттік кезеңінде Грантқа опасыздық жасады деп келіседі және Гранттың соғыс кезіндегі серігіне деген адалдығына, соның ішінде Гранттың Бэбкок атынан Ақ үйде куәлік беруіне таңғалады. Бэбкокты қорғағанда Грант өзінің куәлігінде шындықты толық айтпады, мүмкін, отбасын және президенттік лауазымын одан әрі жанжалдан сақтау үшін. Бэбкоктің беделі көбінесе сыбайлас жемқорлық, Грантқа деген адалдық және соғыс кезіндегі батылдығы туралы пікірлермен шектелгендіктен, тарихшылар оны кеңірек қарастыра алмайды, себебі ол автобиография жазбаған және оның толыққанды биографиясы да жазылмаған. Тарихшы Уильям Макфили Бэбкоктың пайдакүнемдік пен жеке мүдделерге бағынышты этикалық құндылықтарды елемегені үшін сынады. 2016 жылдың 22 қарашасында Миссисипи штаты университетінің кітапханалары Бэбкоктің жеке күнделіктерін цифрландыру туралы хабарлады. Бэбкоктің күнделіктері Миссисипи штаты университетінің кітапханаларының Улисс С. Гранттың цифрлық жинағының бір бөлігі болып табылады. Бэбкоктің күнделіктері 1863 жылы Америка Азамат соғысының қайнаған кезінде басталды, оның ішінде Виксбургтің қоршауына қатысты көзқарасы және Кентукки, Огайо, Теннесси және Вирджиниядағы соғыс кезіндегі тәжірибесі бар. Күнделік жинағында 1869 жылы президент Гранттың арнайы өкілі және жеке хатшысы ретінде Санто-Домингоға жасаған әйгілі соғыстан кейінгі сапары да қамтылған. Жинаққа Бэбкоктің баяндамалары, хат алмасулары және газеттен алынған үзінділер де кіреді. Миссисипи штаты университетінің кітапханалары Бэбкоктің Санто-Домингоны қосып алудағы делдалдық қызметі «Бэбкок пен оның Президентке көмекшісі лауазымына байланысты даулар мен жанжалдардың тізбегін бастады» деді. Жанжалдар Бэбкоктің «Виски сақинасына» қатысуымен, 1875 жылы салықтық алаяқтық бойынша айыпталуымен және 1876 жылы Сент-Луистегі сыбайлас жемқорлыққа қатысты сот процесімен аяқталды. Осы жанжалдардың барысында президент Грант Бэбкокқа сенім артты. Президенттік тарихшы Чарльз В. Калхунның айтуынша, Бэбкок Гранттың «саяси майордомы, тіпті оның шакалы» болған. Гранттың Әскери-теңіз және Әскери хатшыларына қатысты Бэбкоктің күдікті бақылауы, тіпті шамадан тыс болғанымен, «Бэбкоктің мақтандығы мен кең таралған билігінің әсерін көрсетті». Бэбкок Гранттың «президентті дұрыс емес жолға салатын Свенгали [1894 жылғы ойдан шығарылған кейіпкер]» ретінде қарастырылды. Көптеген адамдар Бэбкоктың «мүдделердің қақтығысына қатысты күмәнді көзқарастарымен» адал емес деп санады. Гранттың мемлекеттік хатшысы Гамильтон Фиш Бэбкок «ақылды және көптеген керемет және адал қасиеттері бар, бірақ оның лауазымынан, нәзіктік пен азаматтықтардың ресми жауапкершілігі мен тиісті өкілеттігіне (ресми) деген ойдан қалады» деді. Бэбкок АҚШ-тың Грант президенттігі кезінде өнеркәсіптік алыпқа айналып келе жатқан кезінде рақымнан қалған жалғыз одақтық әскери офицер емес еді. Оның әріптесі, одақтық офицер және Гранттың соғыс хатшысы Уильям В. Белькнэп Форт Силлдегі сатушыдан пара алғаны үшін үкіметтен ұялды. Белькнэп Палата тарапынан импичментке ұшырады, бірақ 1876 жылдың жазында Сенаттағы сенсациялық сотта ақталды. Тарихшы Макфили Бэбкоктің 1866 жылы Тынық мұхиты темір жолындағы жоғары жалақылы жұмыстан бас тартқанын және ол осы жұмысқа лайықты болғанын айтады. Макфили Бэбкоктің «сәтті болатын тағы бір кәсіпорны болды — генерал Гранттың мансабы. Ол өзінің орындасын оның ішінде сенімді деп санады». Макфили Бэбкокты «ерекше, тынышсыз, амбициялы адам» деп сипаттады, ол «таңғажайып түрде мейірімді» болды. Бэбкок әйеліне романтикалық хаттар жазды және олар қарапайым өмір салған.