Вашингтон штатының 11-ші әкімі Кларенс Дэниел Мартин
Clarence D. Martin
Вашингтон штатының 11-ші губернаторы К.Д. Мартин (1933-1941) туралы ақпарат. Өмірі, саяси мансабы, Вашингтон штатындағы рөлі. Демократтар партиясы өкілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтонның 11-ші губернаторы
11th governor of Washington
Кларенс Дэниел Мартин (29 маусым 1886 – 11 тамыз 1955) – 1933 жылдан 1941 жылға дейін Вашингтонның 11-ші губернаторы қызметін атқарған американдық саясаткер. Демократиялық партия мүшесі болған ол 1944 жылы Вашингтон штатының Өкілдер палатасындағы бос орынды толтыру үшін тағайындалды және штат территориясында туған алғашқы губернатор атанды. Мартин Вашингтон территориясының Чейни қаласында туып өскен. 1906 жылы Сиэтлдегі Вашингтон университетін бітіріп, әкесімен бірге Чейни дәнді және диірмен компаниясын басқарды. 1928 жылдан 1936 жылға дейін Мартин Чейни қаласының мэрі болды. Ол қызметте жүрген кезінде 1932 жылы Вашингтон штатының губернаторы болып сайланды. Ол мемлекеттік шығындардағы қатаң үнемшілдігі үшін «халық губернаторы» деп танылды, бірақ сонымен қатар Ұлы депрессия кезінде адамдарды жұмыспен қамтамасыз ету мақсатында Grand Coulee бөгеті сияқты ірі экономикалық жобаларды жүзеге асырды. 1907 жылы Спокан қаласының Маргарет Маллиганға үйленді, олардың үш ұлы болды. Мартин 1955 жылы 69 жасында қайтыс болды және Спокан қаласындағы Фэрмаунт мемориалдық паркіне жерленді. Пульман қаласындағы Вашингтон штаты университетінің футбол стадионы – Мартин стадионы мен академиялық орталығы 1972 жылы ашылғанда оның құрметіне аталды.
Clarence Daniel Martin (June 29, 1886 – August 11, 1955) was an American politician who served as the 11th governor of Washington from 1933 to 1941. A member of the Democratic Party, he was appointed to fill a vacancy in the Washington House of Representatives in 1944 and was the first governor born in the territory of the state. Martin was born and raised in Cheney in the Washington Territory. He graduated from the University of Washington in Seattle in 1906, and joined his father in running the Cheney Grain and Milling Company. From 1928 to 1936 Martin was the mayor of Cheney. While still in office, he ran for and was elected in 1932 as governor of the state of Washington. He was known as the "people's governor" for his strict frugality in government spending, but he also oversaw large economic projects, such as the Grand Coulee Dam, to put people to work during the Great Depression. He married Margaret Mulligan of Spokane in 1907, and they had three sons. Martin died in 1955 at the age of 69 and is buried at the Fairmount Memorial Park in Spokane. Martin Stadium and Academic Center, the football stadium at Washington State University in Pullman, was named in his honor at its opening in 1972.
Балалық шағы, білім алуы және алғашқы мансабы
Ол Вашингтон штатының Чейни қаласында Франсис М. және Филена Мартин отбасында дүниеге келді. Мартин Чейни қаласының мемлекеттік мектептерінде білім алды. 1903 жылы Чейнидегі мемлекеттік нормалық мектепті бітірді, ал 1906 жылы Сиэтлдегі Вашингтон университетінде қосымша оқып, бакалавр дәрежесін алды. Университетті бітірген соң, ол бидай шаруашылығымен айналысқан әкесіне қосылып, Чейниде отбасылық кәсіпорын – Ф.М. Мартин астық және диірмен компаниясын құрды. 1925 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Мартин компания президенті және бас директоры болып тағайындалды. Ол 1943 жылдың басына дейін осы лауазымда қызмет етті, сол кезде диірмен Ұлттық бисквит компаниясына сатылды.
He was born in Cheney, Washington to Francies M. and Philena Martin, who migrated to eastern Washington from Ohio by way of Portland in the early 1880s. Martin was educated in the Cheney public schools. He graduated from the State Normal School at Cheney in 1903, and completed additional studies at the University of Washington in Seattle, graduating with a BA degree in 1906. After leaving the university, he joined his wheat farming father in founding the family business, the F. M. Martin Grain and Milling Company in Cheney. Upon his father's death in 1925, Martin assumed the role of president and general manager of the company. He served in this position until early 1943, when the mill was sold to the National Biscuit Company.
Алғашқы саяси мансап
Мартиннің саясатқа деген қызығушылығы алғаш рет туған қаласында қалыптасты, нәтижесінде ол 1915 жылы қалалық кеңеске сайланды. Жергілікті жұмыста белсенділік танытқаннан кейін, ол 1928 жылдан бастап губернатор болып сайланғанға дейін Чейни қаласының мэрі қызметін атқарды. Бұл кезеңде ол штаттық Демократиялық комитетінің төрағасы болып та қызмет етті.
Martin's interest in politics first developed in his hometown, leading to his election to the city council in 1915. Following his local involvement, he went on to serve as the mayor of Cheney from 1928 until he was eventually elected as governor. Additionally, during this time, he held the position of chairman of the state Democratic committee.
Вашингтонның губернаторы (1933-1941 жж.)
Мартин 1932 жылғы қарашада демократиялық партияның үлкен жеңісімен Вашингтон штатының губернаторы болып сайланды, бұл штаттық саяси лауазымдардағы көптеген республикашылдарды ауыстырды. Ол штаттың ең жоғары лауазымына сайланған алғашқы тумалы ұл болды, бұл құрмет оған зор мақтан әкелді. 1930 жылдардың басындағы қиын экономикалық жағдайлар мен дағдарыстық ахуалды ескере отырып, Мартиннің алғашқы губернаторлық науқанының қалыптылығы ерекше көзге түсті. Онда популизм, жеке бастылыққа баса назар салу, қорқыту, айыптау, өткір шабуылдар болған жоқ. Оның сайлауалды бағдарламасы жұмыссыздыққа көмек көрсету және салық реформасына негізделген; ол «мемлекеттік билікті халыққа қызмет етуге және олардың мүддесіне қайтаруға» уәде берді. Науқан соңына қарай ол 750 сөз сөйлеп, 40 000 шақырым сапар шекті, бірақ өзінің айтуынша, «ешқандай сигара таратпады, нәрестелерді өппеді және жұмыс уәделемеді». (Стюард, Эдгар И. Вашингтон, Солтүстік-Батыс Шекарасы, 2-том, Нью-Йорк: Льюис Тарихи Басылымдары, Co., 1957, 296–97 бб.). Алғашқы және жалпы сайлауларда Мартиннің қарсыластары оны губернаторлық лауазымды сатып алуға тырысқан деп айыптады. Мартин бұл айыптауларға өзінің жеке қаржысын науқанға жұмсап отырғанын және ешкімге қарызы болмайтынын мәлімдеп жауап берді. Оның сайлауда алған көпшілігі президент Франклин Д. Рузвельттің Вашингтонда алған көпшілігінен асып түсті. Бұл оның президенттік үгітке сүйенгені үшін айыпталуына жол бермеді.
Martin was elected Governor of Washington in November 1932, in the Democratic landslide which virtually replaced most Republicans in state political offices. He was the first native son to be elected to the state's highest office, an honor of which he was extremely proud. Given the dire economic circumstances and the crisis atmosphere of the early 1930s, Martin's first gubernatorial campaign was remarkable in its moderation. There was no demagoguery, no personalities, no threats, no condemnations and no bitter attacks. His platform was based on providing unemployment relief and tax reform; he vowed "to return the state government to the service and benefit of the people." By the end of the campaign, he had made 750 speeches and traveled 40,000 miles, but as he said, he "gave away no cigars, kissed no babies and promised no jobs." (Steward, Edgar I. Washington, Northwest Frontier, Vol. II, New York: Lewis Historical Publications, Co., 1957, pp. 296–97). Both in the primary and general elections, Martin's opponents charged him with trying to buy the gubernatorial office. Martin rebutted these accusations by pointing out that he was using his own money for the campaign and therefore would have obligations to no one. His electoral majority was larger than that gained by President Franklin D. Roosevelt in Washington. This ensured that he was not accused of winning the office on the presidential coattails.
Бірінші мерзім: 1933-1937
Мартин 1933 жылдың қаңтарында қызметке кірді. Оның алғашқы мерзімі даулы болды және ол саяси тағайындамалары мен көмек бағдарламалары үшін сынға ілікті. Мартин штаттың беделді демократтарын көптеген республикашыларды жоғары мемлекеттік лауазымдарға тағайындау арқылы наразы қылды, олардың көпшілігі бұрынғы губернатор Роланд Х. Хартлидің әкімшілігінен қалғандар еді. Тағайындау саясатын қорғай отырып, Мартин: «Мен демократтардан ғана көпшілігімді алмадым және екі партияның да өкілдік етілуі керек деп ойлаймын» деді. (Spokesman Review, 19 сәуір, 1933 ж., 3-бет). Мартин экономикалық депрессиямен тиімді күресу үшін партиялық саясаттан бас тарту қажеттігін мойындады. Мартин 1933 жылдың қаңтарында қызметке келген кезде Ұлы депрессия өзінің шыңына жеткен еді. Өзінің алғашқы инаугурациялық үндеуінде губернатор Мартин экономикалық дағдарыстың ауырлығын мойындады. Бірақ ол штаттың табиғи және адам ресурстарын атап өтіп, «әрине, мұндай ресурстардың болуымен бізге тек іздеуге рух, салуға деген ұмтылыс, жаратылысқа қабілет және ортақ дамуға ынтымақтасуға дайындық қажет» деген қорытындыға келді. Оның ойынша, үкіметтің басты міндеті – жалпыға ортақ игілікті ілгерілету. Мартин проблемаларды шешудің дәстүрлі тәсілдерін, егер олар жеткіліксіз болып көрінсе, тастауды ұсынды. Оның мемлекеттік үкіметтен әрекет етуді талап етуі президент Рузвельттің ұлттық деңгейдегі ұқсас шақыруын күтті. Ол қызметке кірген алғашқы айлар қарқынды қызметке толы болды. Мартин ысырапты жою және мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын төмендету арқылы үкіметтің экономикасын арттыруды ұсынды; кейін Мартин мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын 10-25 пайызға төмендетуді ұсынды және заң шығарушы орган мақұлдады. Мартин көмек жүгін дерлік банкрот болған округтік және жергілікті органдардан мемлекеттік үкіметке ауыстыруды жоспарлады. Ол шағын қоғамдық жұмыстар жобаларында жұмыспен қамтуды қаржыландыру үшін 10 миллион долларлық облигация шығаруды ұсынды. Заң шығарушы орган облигацияларды мақұлдады және көмек шаралары тез арада қолға алынды. Ол салық жүйесін толық қайта құруды ұсынды. 1932 жылдың қараша айындағы сайлауда штат тұрғындары мүлік салығы бойынша 40 миллиондық шектеуді бекітті. Мүлік салығындағы бұл шектеу салық кірісінің жаңа көздерін қажет етті. Мартин сату салығын қысқа мерзімді, уақытша шара ретінде ұсынды; ол бұл сату салығы ақыры бизнес және кәсіпке салық түрімен алмастырылатынына сенді. Бизнес және кәсіпке салынатын салық жиырма үшінші заң шығару сессиясында қабылданған, бірақ ұзақ және ащы күрестен кейін 1933 жылдың қыркүйегінде Мемлекеттік Жоғарғы Сот оны конституцияға қайшы деп жариялады. Вашингтон қарттық сақтандырудың жарналық жүйесінде алға басқан. Вашингтон 1933 жылдың ақпанында заң шығарушы орган әлеуметтік қамсыздандыру шарасын қабылдағанда қарттық сақтандыру саласына кірген солтүстік-батыс штаттарының бірі болды. 1933 жылғы заң шығарушы орган зейнетақы бағдарламасына жеткілікті қаржылай қолдау көрсетпесе де, ол қажетті прецедент орнатты. 1935 жылы заң шығарушы орган бағдарламаға қосымша қаражат бөлді. Губернатор Мартин өзінің алғашқы инаугурациялық үндеуінде бірқатар шұғыл жобаларды ұсынды. Ол болашақта банктердің жабылуын болдырмау үшін мемлекеттік банктік заңдарды қайта құруды ұсынды. Білім беру губернатордың бағдарламасының маңызды бөлігі болды. Ол мемлекеттік мектеп жүйесінің білім беру сапасы мен теңдігін қамтамасыз ету үшін мемлекеттік мектеп жүйесінің қаржыландыру жүктемесінің 50 пайызын мемлекет мойнына алуды ұсынды. Ол жоғары білім алу үшін тең мүмкіндіктерді дамыту үшін Вашингтонның барлық орта мектептерін бітіргендерге университет деңгейінде «ашық есік» саясатын ұсынды. Ипотекалық қарыздарға қатысты Мартин мүлікті жоғалту қаупі бар шаруалар мен үй иелері үшін сот процесіне уақытша тыйым салуды ұсынды. (Мартин, Кларенс Д. Бірінші инаугурациялық хабарлама, 1933. Олимпия, Вашингтон: Джей Томас Принтер, 1933 ж.)
Martin took office in January 1933. His first term was controversial, and he was criticized for both his political appointments and his relief programs. Martin alienated hard core Democrats of the state with the appointment of a number of Republicans to high state offices, many of whom were holdovers from the previous administration of Governor Roland H. Hartley. In justifying his appointment policy, Martin remarked: "I did not get all of my majority from Democrats and I think both parties should be represented." (Spokesman Review, April 19, 1933 p. 3) Martin recognized the need to set aside partisan politics to effectively combat the Depression. When Martin took office in January 1933, the Great Depression was at its height. In his first inaugural message, Governor Martin acknowledged the severity of the economic crisis. But he recounted the natural and human resources of the state and concluded that "surely, with such resources at hand, we need only the spirit to seek, the determination to build, the genius to create, and the readiness to cooperate toward a common development." He believed it was the primary duty of government to promote the common good; state government must promote constructive, although perhaps unpopular programs, and the people must accept the necessary sacrifices. Martin advocated abandonment of traditional approaches to problem solving when those approaches proved inadequate. His call for state government action anticipated a similar call on the national level by President Roosevelt. Those first few months in office were a time of intense activity. Martin proposed increased economy of government through the elimination of waste and the reduction of state employees' salaries; Martin later proposed and the Legislature endorsed a salary reduction of from 10 to 25 percent of all state employees. Martin planned to shift the relief burden from the nearly bankrupt county and local agencies to the state government. He recommended a $10,000,000 bond issue which was to be used to fund employment on minor public works projects. The Legislature approved this bond issue and relief measures were soon forthcoming. He then proposed a complete restructuring of the tax system. In the November 1932 election, the people of the state had affirmed a 40 mill limit on property taxes. This ceiling on the property tax made new sources on tax revenue necessary. Martin proposed a sales tax as a short term, stop gap measure; he believed that this sales tax would ultimately be replaced by a form of business and occupation tax. The business and occupation tax was enacted during the twenty third legislative session, but was declared unconstitutional by the State Supreme Court in September, 1933, after a long and bitter struggle. Washington was one forward a contributory system of old age insurance. Washington was one of the firsts of the northwestern states to enter the field of old age insurance when the Legislature passed the social security measure in February, 1933. Although the 1933 Legislature failed to provide adequate funding for the pension program, it did establish a needed precedent. In 1935, the Legislature provided additional funds for the program. Governor Martin advocated a number of urgent projects in his first inaugural address. He proposed restructuring of the state banking laws to prevent future closures. Education was a particularly important part of the Governor's program. He proposed that the state assume 50 percent of the funding burden of the public school system to insure the continued quality and equality of education. He recommended an "open door" policy at the university level for all Washington high school graduates to promote equality of opportunity for higher education. With respect to mortgage debts, Martin believed that some modification of the foreclosure procedure should be enacted to provide a "breathing spell" for those farmers and homeowners threatened with the loss of their property. (Martin, Clarence D. First Inaugural Message, 1933. Olympia, Washington: Jay Tomas Printer, 1933)
Мартиннің қызметке кірген алғашқы айлары жаңа федералды әкімшіліктің қарқынды қызметімен қатар өтті. Ол штаттағы депрессиямен күресу үшін көптеген бағдарламаларды бастады. Оның әкімшілігі депрессияға қарсы белсенді және конструктивті күреске ие болды, бұл Хартли режимі көрсеткен пассивті мойындауға айтарлықтай қарама-қайшылық. Мартин штат азаматтарына жәрдемақы беруден гөрі жұмыс орындарын құруға тырысты. 1933 жылдың басында басталган Гранд-Кули бөгетінің жобасы жұмыс орындарын құрудың маңызды жобаларының бірі болды. 1933 жылдың наурыз айында штаттық заң шығарушы орган губернатордың ынталандыруымен Колумбия бассейні комиссиясын құрды; 1933 жылдың маусым айында бөгетке 10 миллион долларлық облигацияның 377 000 доллары бөлді, мемлекет жобаға қатысты екенін федералдық үкіметке көрсету үшін. Рузвельт Гранд-Кулидегі төменгі бөгеттің құрылысына 63 миллион доллар бөлді. Губернатор Мартин 1933 жылдың қыркүйегіндегі негіргі тас қалау рәсіміне қатысты және 1935 жылдың желтоқсанында алғашқы бір шелек цемент құйды. Рузвельт 1935 жылдың маусымында гидроэлектрлік энергия өндіруге қабілетті биік бөгеттің құрылысын мақұлдады және Мартиннің екінші мерзімі аяқталған кезде Гранд-Кули бөгеті электр энергиясын өндіре бастады. Ұзақ мерзімді перспективада Гранд-Кули бөгеті өнеркәсіп пен үйлерге электр энергиясын, сондай-ақ Колумбия бассейніне суармалы сумен қамтамасыз етті. Оның қысқа мерзімді пайдасы штат үшін де маңызды болды. Жоба Ұлы депрессияның салдарынан жұмыссыз қалған мыңдаған адамдарға дереу жұмыспен қамтыды. Мартиннің әкімшілігі кезеңіндегі басқа да маңызды құрылыс жобалары штаттың жұмыссыздық ауыртпалығын жеңілдетті. 1940 жылы аяқталған Лейк Вашингтондың қалқымалы көпірі және тағдырлы Такома Нарроус көпірі де қажетті мемлекеттік қызметтерді ұсынды, сонымен қатар көптеген жұмыссыз адамдарға жұмыс берді. Бонневиль бөгетімен Колумбия өзенін пайдалануға бағытталған амбициялы жоба да электр энергиясымен және жұмыс орындарымен қамтамасыз етті. Мартин әкімшілігінің жетістіктері тек физикалық құрылыс жобаларымен ғана шектелмеді. Білім беруге оның қызығушылығы штаттың мемлекеттік мектеп жүйесінің қаржыландыруын және дамуын қамтамасыз етті, жергілікті органдар жеткілікті қаражат бере алмайтын және жүйенің жалғасуы қауіпті күйде болған кезде. Мартин жоғары білім беруге де адалдығын сақтады. Штаттың қаржылық қиындықтарына қарамастан, Мартин Вашингтон штаты колледжінде кең ауқымды құрылыс бағдарламасын қолдады, бұл бағдарлама президент Э.О. Холландқа Мартиннің құрметі мен достығының арқасында жеңілді. Мартиннің әкімшілігі штаттың тас жол жүйесін де қайта ұйымдастырды, жаңа және жақсартылған жолдармен бірге көптеген жаңа жұмыс орындарын ұсынды. Ол Мемлекеттік тас жол патрулін қайта ұйымдастыруға да басшылық етті. Тиымның аяқталуымен Вашингтон штаты бөлшек саудада алкогольді ұйымдастыру және сату арқылы қажетті кіріс алды. Мартин әкімшілігі құрған алкогольді бақылау жүйесі бүгінге дейін сақталған. Оның федералдық үкіметпен қарым-қатынасы, кейде шиеленіскен болса да, экономикалық қайта құрылу үшін қажетті Жаңа мәміле көмегінің маңызды бөлігін қамтамасыз етті.
Martin's first months in office paralleled the feverish activity of the new federal administration. He initiated many programs to fight the depression in the state. An active and constructive fight against the depression characterized his administration, a sharp contrast to the passive acknowledgement shown by the Hartley regime. Martin sought to create jobs rather than provide handouts for the citizens of the state. The Grand Coulee Dam project, initiated early in 1933, was one of the major job creating projects. In March 1933, the state legislature, at the prodding of the governor, created the Columbia Basin Commission; in June 1933, $377,000 of the ten million dollar bond issue was appropriated for the dam to show the federal government that the state was serious about the project. Roosevelt set aside 63 million dollars for construction of the low dam at Grand Coulee. Governor Martin was on hand for the ground breaking ceremonies in September, 1933, and he poured the first bucket of cement in December, 1935. Roosevelt approved construction of the high dam with hydroelectric generating capacity in June, 1935, and by the end of Martin's second term Grand Coulee Dam was producing electricity. In the long run Grand Coulee Dam provided electricity for industry and home, as well as irrigation water for the Columbia Basin. Its short term benefits were equally important for the state. The project provided immediate employment for thousands left jobless in the wake of the Great Depression. Other significant construction projects during Martin's administration eased the burden of unemployment in the state. Both the Lake Washington Floating Bridge and the ill fated Tacoma Narrows Bridge were completed in 1940 and provided necessary public service as well as jobs for many unemployed. The ambitious project to harness the Columbia River with the Bonneville Dam also provided both electricity and jobs. The accomplishments of Martin's administration were not limited to physical construction projects. His keen interest in education insured the continued funding and development of the public school system in the state at a time when local agencies were unable to provide adequate monies and the system's continuation was in grave danger. Martin also maintained his commitment to higher education. Despite financial hard times for the state, Martin supported an extensive building program at Washington State College, a program facilitated by Martin's respect for and friendship with President E. O. Holland. Martin's administration also reorganized the state's highway system providing miles of new and improved roads as well as many new jobs. He also directed the reorganization of the State Highway Patrol. With the end of prohibition the state of Washington secured much needed revenue by organizing and operating the retail liquor business. The liquor control system established by the Martin administration is still with us today. His dealings with the federal government, although strained at times, secured for the state a substantial portion of the New Deal aid necessary for economic reconstruction.
Екінші мерзім: 1937-1941
1936 жылы губернатор Мартин бұрынғы губернатор Хартлиді үлкен айырмамен жеңіп, қайта сайланды. 1936 жылғы оның көпшілігі, алғашқы сайлаудағысынан да, президент Рузвельттің штат бойынша алған дауысынан да көп болды, бұл оның басшылығына халықтың сенімін көрсетті. Екінші мерзімінде ол 1933 жылы бастаған салауатты қаржылық саясатты және тиімді басқаруды жалғастырды. 1940 жылы ол бұрынғы ешкімге бұрын соңды болмаған үшінші мерзімге кандидат болды, бірақ алдын ала сайлауда бұрынғы сенатор К.К. Диллге жеңілді. Диллді Мартин жалпы сайлауда қолдағанмен, республикашыл Артур Б. Лэнгли одан өте тартысты сайыста жеңіске жетті.
Governor Martin was re elected in 1936, soundly defeating former Governor Hartley. His majority in 1936, which was greater than that of his first election and again larger than President Roosevelt's statewide vote, reflected the popular confidence in his administration. His second term continued the sound fiscal practices and businesslike government he had initiated in 1933. He sought an unprecedented third term in 1940, but was defeated in the primary by former Senator C. C. Dill, who, although supported by Martin in the general election, was defeated in an exceedingly close contest by Republican Arthur B. Langlie.
Саяси мансабының соңғы кезеңдері
Мартиннің саяси мансабы мен талпыныстары губернаторлық қызметімен аяқталған жоқ. 1944 жылдың ақпан айында губернатор Мартин штаттық Өкілдер палатасының Бесінші округінен босаған орынға тағайындалып, ерекше сессияда жұмыс істеді. 1948 жылы ол штаттың жоғары лауазымына қайта сайлануға тырысты, бірақ алдын ала сайлауда жеңіліске ұшырады. 1950 жылы Чейни қалалық кеңесіне қайта сайланды.
Martin's political career and aspirations did not end with his tenure as governor. In February, 1944, Governor Martin was appointed to fill a vacancy in the state House of Representatives from the Fifth District and served a special session. In 1948 he again sought election to the state's highest office but was defeated in the primary. He was reelected to the Cheney City Council in 1950.
Жеке өмір
Мартин 1907 жылғы 18 шілдеде Маргарет Муллиганға үйленді. Олардың үш ұлы болды: Уильям Ф., Кларенс Д., кіші және Фрэнк М. Ол әйелімен 1943 жылғы тамызда ажырасты. Мартин 1944 жылғы сәуірде қайтадан үйленді, және оның жаңа әйелі, Спокан қаласының бұрынғы Мерл Л. Льюис, Чейниді тастап Оңтүстік Калифорнияға көшті, бірақ 1946 жылғы наурызда ажырасты. Мартин үшінші әйелі Лу Экхартқа 1951 жылғы желтоқсанда үйленді, және олар 1955 жылғы 11 тамызда қайтыс болғанға дейін Чейниде тұрды.
Martin married Margaret Mulligan on July 18, 1907. They had three sons: William F., Clarence D., Jr. and Frank M. He and his wife were divorced in August 1943. Martin remarried in April 1944, and with his new bride, the former Merle L. Lewis of Spokane, left Cheney and settled in southern California, but were divorced in March 1946. Martin married his third wife, Lou Eckhart, in December 1951, and they lived in Cheney until his death on August 11, 1955.
Азаматтық өмір
Мартиннің мемлекет азаматтарының әл-ауқатын қамтамасыз етуге берілгендігі оның басшылығының іс-қимылдарымен расталады, бірақ оның жеке өмірдегі іс-әрекеттері де оның жомарттығы мен мейірімділігін көрсетеді. Мартин жекелеген жастардың көптеген білім алуына көмектесіп, сондай-ақ өзі бітірген, енді Шығыс Вашингтон Педагогикалық Колледжі деп аталатын оқу орнына стипендиялар берді. Колледж кезінде өте жақсы орындаған дебат және публикалық сөйлеу өнеріне деген қызығушылығын сақтап, Мартин Чейниде жыл сайынғы шешендік сайысқа демеушілік етті. Ол 12 жастағы баланың қарақшылық кезінде Асотин округінің шерифін өлтіруіне жеке қызығушылық танытты. Мартиннің көмегімен бала жаңа өмірге оралып, жемісті өмір сүрді. Мартин қаржылық мүмкіндіктерін туған қаласының тұрғындарының игілігіне де жұмсады. Алдында, Чейни қаласының мэрі болғанда, ол әкесінің естелігі үшін қаланың көше жарықтандыру жүйесін сыйға тартқан еді.
Martin's public commitment to the welfare of the state's citizens is documented by the deeds of his administration, but his private actions also reveal a man of generosity and compassion. Martin personally aided a number of worthy young men with their college educations, as well as providing scholarship funds for his alma mater, the newly named Eastern Washington College of Education at Cheney. He continued his interest in debate and public speaking, activities at which he excelled in college, by sponsoring an annual oratorical contest in Cheney. He took a personal interest in the case of a child of twelve who killed an Asotin sheriff during a robbery. With Martin's aid, the youngster was rehabilitated and went on to lead a productive life. Martin also used his financial resources to benefit the citizens of his home town. Earlier, while Mayor of Cheney, Martin donated the city's street lighting system in the memory of his father.
Мартин стадионы
Мартин стадионы және Академиялық орталығы, Пульман қаласындағы Вашингтон штаты университетінің ашық ауадағы спорт стадионы, оның құрметіне аталған. Оның ортаңғы ұлы Дэн (Кларенс Д. Мартин, кіші, 1916–1976) 1972 жылдың қаңтарында жобаға үлкен қаржылық көмек көрсетті.
Martin Stadium and Academic Center, an outdoor athletic stadium at Washington State University in Pullman, is named for him. His middle son Dan (Clarence D. Martin, Jr., 1916–1976), made a sizable donation to the project in January 1972.
Мұра
Философиялық және саяси тұрғыдан Мартин консервативті демократ болды, ол губернатор болып қызмет еткен кезде штат халқының мүддесін партиялық саясаттан жоғары қойды. Оның губернаторлық мерзімі өмірі бойы басшылыққа алған сау бизнес және қаржылық тәжірибесін көрсетті. Ол қатаң экономиялық саясатты үлкен депрессия кезеңінде қиын жағдайдағы адамдарға деген гуманитарлық көңілжасымен үйлестірді. Мартин қызметтен кеткен кезде жұмыссыздық пен экономикалық қиындықтар сақталды, бірақ штат депрессияның ең қиын жылдарын еңсерді. Бір тарихшы Мартин қызметтен кеткен кезде «штаттың қаржысы тұрақты болды, радикалды солшыл топтар бақылауда ұсталды және социалистік шешімдерге баруға жол берілмеді» деп жазды. Оның қазасына орай, «Споксмен Ривью» газеті «Ол штат тарихының сегіз өте маңызды жылында мемлекетке ада қызмет етті» деп мәлімдеді. Көптеген адамдардың пікірінше, ол штаттың тарихындағы ең үздік губернатор болды.
Philosophically and politically Martin was a conservative Democrat who, while governor, placed the welfare of the people of the state above party politics. His tenure as governor reflected the sound business and financial practices which guided his entire life. He tempered fiscal conservatism with humanitarian concern for those suffering under the height of the depression. When Martin left office there was still unemployment and economic distress, but the state had weathered the worst years of the depression. One historian records that when Martin left office "the state was solvent, the radical left wing groups had been kept in check, and there had been no compromise with Socialistic panaceas." Upon his death the Spokesman Review editorialized that "He served the state well throughout eight critical years of its history." In the opinion of many, he was the best governor the state had ever had.