Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рио-Кларо – Тринидад пен Тобаго мемлекетіндегі оңтүстік-шығыс Тринидадтың ең ірі қаласы. Рио-Кларо Принс-Таун қаласының шығысында, Майаро қаласының батысында және Гуаягуайар қаласының солтүстік-батысында жатыр. Ол оңтүстік-шығыс Тринидадтың маңызды сауда орталығы қызметін атқарады. Аймақ көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысады. Бұл Маяро-Рио-Кларо аймағының әкімшілік орталығы.
Rio Claro is the largest town in southeastern Trinidad, in Trinidad and Tobago. Rio Claro lies east of Princes Town, west of Mayaro and northwest of Guayaguayare. It serves as the major commercial centre for southeastern Trinidad. It lies in a primarily agricultural area. It is the seat of the Region of Mayaro–Rio Claro.
Тарих
Қала 1770 жылдары испандық саяхатшылар Рио-Кларо деп атаған шағын өзеннің құрметіне аталған. 1850 жылы Миссиядан (қазіргі Принс Таун) Майароға дейін жол салынғанда, онда "демалыс үйі" салынды. Какао плантаторлары аймаққа қоныстанғаннан кейін, Рио-Клароның жағасындағы елді мекен осы атпен танылды. 1914 жылы Тринидад үкіметтік темір жолы желісін осы елді мекенге дейін ұзартқанда, Рио-Кларо атауы бекітілді.
The town was named for a small stream, which was named Rio Claro by Spanish surveyors in the 1770s. A "rest house" was built there in 1850 when a road was cut from Mission (now Princes Town) to Mayaro. As cacao planters settled the area, the village on the banks of the Rio Claro came to be called by that name. When the Trinidad Government Railway extended its line to this village in 1914, the name Rio Claro was formalised.
Мектептер
Қазіргі уақытта Рио-Кларода екі орта мектеп және 9 бастауыш мектеп бар.
Rio Claro currently has two secondary schools and 9 primary schools.
Аң аулау және ашық ауада спортпен айналысу
Бұл аймақ кең және қолжетімді орманды өңірімен танымал. 1930 жылдар шамасындағы алғашқы ағаш өңдеу өнеркәсібі көптеген кішкентай жолдарды қалдырған, олардың кейбіреулері кейін асфальтталған. Бұл инфрақұрылымдық даму жергілікті шаруалардың ғана емес, сонымен қатар көптеген құлшыныс аңшылар мен балықшылардың да осы аймақтарға қол жеткізуіне жағдай жасады. Қазіргі 21-ғасырда Тринидадтың барлық аймағында бұл өңір өте мол аңшылық (агути, лаппе және армадильо сияқты ұсақ жануарлар) және балық аулау орындарымен әйгілі.
The area is well known for its extensive yet accessible forests. The early lumber industry (circa 1930's) left many small trails, some of which were eventually paved over. This infrastructure development enabled not only the local farming populace but many avid hunters and fishermen access to these areas. Well into the 21st century the area is known throughout Trinidad as having exceptionally fruitful hunting (small game animals such as agouti, lappe and armadillo) and fishing grounds.
Ауыл шаруашылығы және асхана
Бұл аймақтың тұрғындарының көп бөлігі әлі де егіншілікпен және аң аулаумен айналысады, бірақ бұл тіршілік үшін күрес емес. Тұрғындар заманауи тауарлар мен тамақ дайындау әдістерін дәстүрлі тәсілдермен және ингредиенттермен үйлестірді, нәтижесінде күнделікті үйлерде желінетін ерекше тағамдар жиынтығы пайда болды. Жер астындағы өнімдер, тұщы су балығы және ұсақ жануарлар ("жабайы ет" деп аталады) осы аймақтағы тағамдардың негізгі бөлігін құрайды. Рио-Кларо аймағындағы Навет ауылы дашин плантацияларымен мәшһүр. Құс еті, консервіленген және басқа да сақталған тағамдар осы тағамдарға қосымша беріледі. Бұл аймақтағы тағамдар көбінесе дәмдеуіштер, қосымшалар және бұрышпен мол дайындалады – барлық ингредиенттердің (мүмкіндігінше) таза болуын қамтамасыз етуге ерекше мән беріледі. Тамақ дайындау – отбасылық іс, қарым-қатынастарды нығайтатын және жақындастыратын топтық шара. Рио-Кларода сатылған ең дәмді "дюбельдер" және осы сатушылардың ұлттық жарыстарда жеңіске жеткенін естен шығармау керек. Жалпы алғанда, сырттан қарағанда "қиын" өмір салты деп есептелетін бұл тұрмыс, аймақ тұрғындарының басқа қауымдарға қарағанда сәл жоғары тұрмыс деңгейін қамтамасыз етеді, себебі азық-түлікке жұмсалатын қаржы басқа қалалар мен ауылдарға қарағанда осында аз. Аймақтың шаруашылықтары әртүрлі дақылдарды өсіруге өте қолайлы – көптеген кішкентай өзендер, көлдер, төбелер мен жолдар осы мүмкіндікті ұсынады. Дақылдарды кезекпен ауыстырып егу какао, цитрус, банан және кофе өсірушілер арасында әлі де танымал, бірақ соңғы он жылда "жаңа" дақылдарға, мысалы, түрлі жер өнімдеріне (мысалы, ямс, түйнек, маниока), дәмдеуіштерге және жемістерге көп инвестиция жасалды. Егістің бір бөлігі аралдың оңтүстік-шығыс бөлігінде сатылады, бірақ көбірек бөлігі өнімді Солтүстік Америкадағы Батыс Үндістанның ірі орталықтарына экспорттайтын экспорттық фирмаларға сатылады.
A large proportion of the area's residents still practice farming and hunting; however this is not a subsistence lifestyle by any means. The residents have incorporated many of the modern goods and cooking styles with the more traditional methods and ingredients, resulting in a unique array of dishes that is regularly eaten in homes every day. Ground provisions, freshwater fish and small game animals (commonly referred to as "wild meat") are dominant in the cuisine in this area. Navet, a village in the Rio Claro area is famous for its dasheen plantations. Poultry, canned and other preserved goods are accompaniments to these meals. Food in this area is generally prepared with generous use of spices, seasonings and pepper – great pride is taken in ensuring that all ingredients (where possible) are cleaned. Cooking itself is a family affair, a group activity that allows for bonding and strengthening of relationships. One must not overlook that some of the tastiest doubles were sold in Rio Claro and that these vendors have won national competitions. Overall this way of life, often viewed as being "hard" by outsiders, is what makes the residents in the area enjoy a slightly higher standard of living than other communities, as the food expenditure is less here than in other towns and villages. The area's farms are well suited to grow a wide range of crops – the many small streams, ponds, hills and trails allow this to be possible. Crop rotation is still popular among many of the traditional cocoa, citrus, banana and coffee farmers although within the last ten years there has been a heavy investment in "new" crops such as various ground provisions (e. g.: yams, tubers, cassava), seasonings and fruits. A proportion of the harvest is sold within the southeastern corner of the island but a larger proportion is sold to export firms which export the produce to major West Indian centers in the North America.
Ағаш
Көп жылдар бойы Рио-Кларо аймағы Кариб теңізінің тропикалық қатты ағаштарымен табысты сауда жасады. Аймақ магония, кедр, аппамат, тик және мора сияқты қатты ағаштардың табиғи өсуімен өте бай. Бұл ағаштардың барлығы аймақтағы көптеген шағын, тәуелсіз ағаш кесушілер тарапынан коммерциялық мақсатта жиналады. Аралдың өңдеу және экспорт өнеркәсібі үшін пайдаланылатын жұмсақ тропикалық ағаштар да жиналып, аймақтағы көптеген ағаш кесу зауыттарына (кем дегенде үш толық жұмыс істейтін зауыт бар) сатылады. Аймақта көптеген дағыстан шеберлер мен ағаш өңдеушілер тұрады, олар өздерінің кәсібін ата-бабаларынан үйренген. Соның нәтижесінде, Тринидадтан бөлек, Кариб аймағында да кездесетін ең жоғары сапалы жиһаз, ағаштан жасалған мүсіндер мен ағаш шеберлігінің керемет үлгілері жасалады. 1990 жылдардың басынан бастап көптеген мүдделі тараптар өз ормандарын сақтау үшін (үкіметтік көмексіз) халықтық қозғалысты бастады. Кесілген ағаштардың орнына көбінесе самырсын, магония және тик сияқты жас көшеттер отырғызылды, нәтижесінде аралдың бұл бөлігіндегі өнеркәсіп өте дамып, күшті болып қалыптасты.
For many years the Rio Claro area sustained a profitable trade in Caribbean tropical hardwoods. The area is rich in natural growths of hardwoods mahogany, cedar, appamatte, teak and mora – all of these are commercially harvested by the many small independent timberjacks in the area. Softer tropical timber is also harvested and sold to the many sawmills in the area (there are at least three fully operational mills) for use in the island's manufacturing and export industry. The area is populated by many skilled carpenters and woodworkers who have learnt their trade from their forefathers. The result is some of the highest quality furniture, wood sculpting and displays of carpentry that can be found not only in Trinidad but in the Caribbean region. Starting from the early 1990s many of the stakeholders began a grassroots movement to conserve their forests (without governmental assistance). Harvested growths were replanted with new saplings (usually cedar, mahogany and teak) with the result that the industry is very much alive and strong in this part of the island.
Бағандар
Рио-Кларо көптеген барлармен/ром дүкендерімен танымал – бұл 1970 жылдары Гуаягуааердің мұнайға бай алқаптарына жетуден бұрынғы соңғы қалалардың бірі болғандығының салдары. Бұл кішкентай қалада басқа ешбір жердегіге қарағанда барлар көп. Рио-Клароның ортасынан бір шаршы километрде 26 бар бар, және олардың бәрі жұмыс істейді. Көне "суару орындарының" көптегені алғашқы иелерімен бірге жоғалып кетті. Көптеген барлар жергілікті қауымдастықтармен біріктірілген. Олар аймақтағы күшті ауылдық кеңестердің бас қосу орындары ретінде және көптеген шағын клуб командаларын қабылдайтын орындар болып табылады. Апта соңында әртүрлі ауылдық крикет, футбол және карта ойындары турнирлері өтеді, көбінесе олардың жүлде қоры зор ақшамен байланысты. Барлар сондай-ақ тойлар, қоштасу рәсімдері мен жалпы мерекелік жиындар кезінде бас қосу орындары ретінде де қызмет етеді. Шындығында, осы орындардың жоғары халық тығыздығы оларды жергілікті (және дәстүрлі) ойын-сауық үшін ыңғайлы және қолжетімді етеді.
Rio Claro is known for the many bars/rum shops – an offshoot of having been one of the last towns before reaching the oil rich fields of Guayaguayare in the 1970s. There are more bars in this little town than in any other. In one square kilometer off the center of Rio Claro there are 26 bars, and all of them are patronized. Many of the older 'watering holes' have receded with its original owners. Many of the bars are integrated into the communities themselves. They act as meeting places for the strong village councils in the area as well as hosts for the many small club teams. Weekends usually see an eruption of various village cricket, football and card tournaments, often with major money prizes at stake. The bars also function in the capacity of meeting areas during weddings, funerals and general holiday gatherings; indeed the high population density of these establishments makes them a convenient and affordable manner for local (and traditional) entertainment.