Америкалық Фашистер: Ұлтшылдық және нәсілшілдік топтар тарихы
American Front
Америкалық «Ұлттық майдан» ұйымы – 1984 ж. құрылған, нәсілшілдік идеологиясы бар топ. Коммунизмге қарсы ұлттық бағыттағы идеяларын таратумен айналысады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлтшыл ақ үстемдік тобы American Front (AF) – 1984 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында Боб Хейк құрған ақ нәсілшілдік ұйым. Ол британдық Ұлттық Фронт үлгісіндегі шалқары ұйым ретінде құрылды. 1988 жылы Том Метцгердің Ақ Арийлық Қарсылық (WAR) тобымен ынтымақтастық бастады.
Nationalist white supremacy group
American Front (AF) is a white supremacist organization founded in San Francisco, California by Bob Heick in 1984. It began as a loose organization modeled after the British National Front. Heick began working with Tom Metzger's White Aryan Resistance (WAR) in 1988.
Тарих
1985 жылы Боб Хейк жергілікті панк субмәдениетіндегі солшыл ықпалдың күшеюіне жауап ретінде, көбінесе ұлтшыл, антикоммунистік көзқараспен жазылған және таратылған жарнама парақшаларын жасай бастады. AF бастапқыда барлық американдық скинхедтер үшін бас ұйым ретінде жоспарланған, бірақ ресми құрылымы мен мүшелігі болған жоқ. Сан-Францискода Хейк көбінесе саяси көзқарасы жоқ скинхедтердің құрметін жоғалтты. Топтың жасаған тұрақты вандализмдары мен шабуылдары (мысалы, Bound Together анархистік кітап дүкенінің терезелерін сындыру және Haight Ashbury-дегі әртүрлі нәсілді жұбайларды мазалау) жергілікті полицияның назарын күшейтті. Сонымен қатар, Хейктің патриотизмнен нацизмге бет бұруы оған көптеген достарын сыйдырмады, ал кейбіреулер оны жергілікті скинхедтер ортасын басып алуға тырысқан деп айыптады. Содан кейін Хейк ауыр металл музыка жанкүйерлерімен және ауылдық ақ жұмысшылармен байланыс жасады. Ол Солтүстік және Оңтүстік Бэй аймақтарында қысқа өмір сүрген Біріккен Ақ Туысқандар тобын құрды. 1987 жылы Сан-Францискоға оралғаннан кейін, Хейк жергілікті скинхедтердің жаңа буынының нацизмге көбірек құлықты екенін байқады. AF саяси ұйымға айналды, және оның мүшелері енді тек скинхедтерден ғана тұрған жоқ. AF телефондық желісінде, телефон арқылы хабардың соңында Хейк: «Жүрегіңде жеккөрушілік бар ма?» деп сұрады. AF телефондық желісі Сан-Францискода туған жазушы Джек Лондонның сөзін жиі қайталап тұрды: «Мен жұмысшымын, бірақ ең алдымен мен ақ жұмысшымын». 1988 жылдың 1 мамырында AF Сан-Францискодағы Хайт-стритте алғашқы Ақ жұмысшылар күні шеруін өткізді, онда 65 қатысушы болды, олардың ішінде шеруге спонтанды түрде қосылған бірнеше ұзын шашты ақ хиппилер де бар еді. Бұл туралы Ақ Арийлік Қарсыластың өкілі Том Метцгер өзінің телефондық желісі арқылы, WAR газетінде және теледидарда жариялады. Одан кейін «Арийский воин» таблоиді жарық көрді. Метцгер Хейкті ақ үстемдік скинхедтерінің өкілі ретінде БАҚ-қа таныстыра бастады. Хейк The Reporters тележурналында пайда болды, бұл бағдарлама негізінен Хейкке арналған және мамырлық шерудің кадрларын қамтыды. AF сондай-ақ Rolling Stone, Hustler және Sassy сияқты басылымдарда жарияланды. 1989 жылға қарай AF-тің Американың 14 штатында бөлімшелері болды.
In 1985 Bob Heick began writing and distributing leaflets, mostly from a nationalist anti communist stance, in response to the increasing leftist influence in the local punk subculture. Originally intended as an umbrella organization for all American skinheads, AF had no formal structure or membership. In San Francisco, Heick lost favor with the mostly apolitical skinheads. Media attention and constant vandalism and assault (such as breaking the windows of the Bound Together anarchist bookstore and harassing interracial couples in the Haight Ashbury) by the group brought increased attention from the local police. In addition, Heick's progression from patriotism to Nazism lost him many friends, and some people accused him of trying to take over the local skinhead scene. Heick then started associating with heavy metal music fans and rural white workers. He formed the short lived group United White Brethren in the North and South Bay Areas. Upon his return to San Francisco in 1987, Heick found the newer generation of local skinheads to be more receptive to Nazism. The AF transformed into a political organization, and its membership was no longer exclusively skinheads. On the AF telephone hotline, at the end of the telephone message, Heick asked "Do you have hate in your heart?" The AF telephone hotline often repeated a quote from the San Francisco born author Jack London: "I'm a worker, but first of all I'm a white worker". On May 1, 1988, AF held its first White Workers Day march on Haight Street in San Francisco, in which 65 participants, which included a few long haired white hippies who had spontaneously joined the march, marched unopposed. This was heralded by Tom Metzger of White Aryan Resistance on his telephone hotline, in the WAR newspaper, and on television. The AF tabloid Aryan Warrior was published soon after. Metzger began presenting Heick to the media as a spokesman for white power skinheads. Heick appeared on the TV news magazine The Reporters, in a segment that mainly focused on Heick and included footage of the Mayday march. AF was also featured in publications such as Rolling Stone, Hustler, and Sassy. By 1989, there were AF units in 14 American states.
Арий Вудсток
Хайк Калифорния штатының Напа қаласына жақын ауылдық жерде ақ үстемдік топтарының концертін ұйымдастыра бастады. Хейк Том Метцгердің ықпалынан тыс қалды, ал концерт AF шарасының орнына Ақ Арийлік Кедергі шарасына айналды. Хейк пен Метцгер фестивальдің барлық мәселелері бойынша келіспеді, соның ішінде "Арий Вудсток" деген атау да дау тудырды. Хейк Метцгердің шараны телефондық желісі арқылы жариялауына қарсы болды, себебі оны нәсілшілдікке қарсы белсенділер бақылап отырды, бұл оларға шараға қарсы ұйымдасуға уақыт берер еді. WAR белсендісіне үш шенеунік жеке меншік жерде жеке шарада тікелей музыка ойнату үшін рұқсат қажет емес екенін айтты, егер санитарлық талаптар орындалса. "Арий Вудсток" алдындағы екі аптада бұл оқиға жергілікті жаңалықтардың басты тақырыбына айналды. Напа округі жиынды тоқтату үшін сотқа шақыру талап етті, ал Хейк AF және WAR-дың жиналу құқығын қорғау үшін судья алдына шықты. Сот жиынды өткізуге рұқсат берді, бірақ музыкаға тыйым салды. АҚШ-тың әртүрлі штаттарынан келген 300-ге жуық адам жер иесі билік өкілдеріне кіреберісті жабуға рұқсат бергенге дейін мүлікке келді. Бұл көптеген болашақ қатысушыларды қиын жағдайға түсірді. Мүліктің сыртында бірнеше жүз наразылар жиналды. Осыдан кейін AF және WAR арасындағы шиеленіс күшейді. Хейк келесі жылды Калифорниядағы және АҚШ-тың әртүрлі аймақтарындағы AF бөлімшелерін аралап, содан кейін үйленіп, Орегон штатының Портленд қаласына қоныстанды.
Heick started to organize a concert of white power bands on rural land near Napa, California, a suburb of San Francisco in the northern part of the San Francisco Bay Area. Heick was pushed aside by Tom Metzger, and the concert became a White Aryan Resistance event instead of an AF event. Heick and Metzger disagreed on almost every facet of the festival, including the name, Aryan Woodstock. Heick disagreed with Metzger's promotion of the event on his phone hotline, because it was monitored by anti racist activists, and would give them time to organize against the event. A WAR activist was told by three bureaucrats that no permit would be required to play live music at a private event on private land, as long as sanitation was provided for. During the two weeks leading up to Aryan Woodstock, the event was a leading local news story. Napa County sought an injunction to block the gathering, and Heick appeared before a judge to defend AF and WAR's right to assemble. The judge ruled that the gathering may take place, but that there could be no music. Approximately 300 people from across the United States arrived on the property before the landowner allowed the authorities to close off the entrance. This stranded many would be attendees. Several hundred protesters were outside the property. Tension between AF and WAR increased soon after. Heick spent the next year visiting various AF units in California and across the United States before getting married and settling down in Portland, Oregon.
1990 жылдар
1990 жылы Хайк AF телефон желісі арқылы топтың мамыр айының бірінші сенбісінде Сан-Францискодағы Юнион-скверде өнер көрсетуін жариялады. Бұл хабарлама оқиғаға бір ай бұрын таратылды. AF-қа қарсылар 1 мамырда, яғни үш күн бұрын Май күніне қарсы демонстрация ұйымдастырды. AF іс-шарасы күні Хайк аз ғана қолдаушылар тобымен келіп, 300 демонстранттан құралған наразыларға қарсы тұрды, наразылар оларға қоқыстар лақтырып шабуыл жасады. Полиция екі топты бөліп, араларына кедергі қойды. Осы кезде AF және SFPD наразылардан сан жағынан әлдеқайда кем болды. Полиция күштері оқиға орнына келді және паркеге патрульдік машина кіргізілді. 1990 жылдың қазан айында Адамдық қадір-қасиетін қорғау коалициясы Хейктің Портлендтегі жаңа мекенжайын жариялаған жарнама парақтарын таратты және оның келгенін хабарлаған баспасөз релиздерін жариялады. Хайк көшіп келгеннен кейін бірнеше күн өткен соң жергілікті телеарналардың тілшілері оның пәтеріне келді. Хайк әлі де ұлттық телеарналарда ойнауға шақырулар алды, бірақ көптеген жаңа ұсыныстар төмен деңгейлі ток-шоуларда қатысуға қатысты. Ол "Жеральдо Ривера Шоуында" пайда болды. Хейк пен AF-қа деген баспасөз қызығушылығы төмендеген соң, Хайк жергілікті белсенділікке көшті. 1991 жылы AF-тың 1 мамыр күні өткізген демонстрациясы Портлендте болды. Көптеген наразылар болды, бірақ зорлық-зомбылыққа жол жоқ. 1992 жылы Хайк және AF-тың серіктестері Рэнди Уивердің Руби Ридждегі тұрғын үйіне келген алғашқы штаттан тыс белсенділер болды. Хайк жанармай тасымалдайтын көлікті тоқтатты және жүргізушіге үкіметті қолдағаны үшін айып тақты. Осы кезеңде AF демонстрациялар мен әдебиет таратуға баса назар аударды. Топтың телефондық желісі Портлендте қайта іске қосылды және Хайк 1995 жылы топтан кеткенге дейін белсенді болды. 1990 жылдары Вашингтон және Калифорниядағы AF бөлімдері Англиядағы Combat 18 ұйымымен байланысы бар "The Voice of Revolution" журналын шығарды. AF жекқұмарлық қылмыстарға қарсы заңдарға қарсы күреске баса назар аударды, олардың пікірінше, бұл заңдар тек ақ нәсілділерге бағытталған. AF Портленд қалалық комиссары Майк Линдбергті мазалауымен танымал болды, ол баспасөз құралдарында топты "гейлерге шабуыл жасайтын скинхедтер" деп атады. Олбани, Орегон аймағындағы AF бөлімшесі тұрақты түрде демонстрациялар өткізді. AF Джеймс Порраззо басшылығымен қысқа мерзімге қайта жанданды, ол топты Арканзас штатының Харрисон қаласына көшіріп, Үшінші позициялық идеологияны насихаттауды бастады.
In 1990 Heick announced on the AF telephone hotline that the group would appear in San Francisco's Union Square on the first Saturday in May. The message ran for a month prior to the event. Opponents of the AF held a Mayday demonstration three days prior, on May 1. On the day of the AF event, Heick arrived with a small group of supporters and walked towards 300 debris throwing protesters. Police moved in and encircled AF, separating the two groups. At this point, both the AF and SFPD were vastly outnumbered by counter protesters. Back up officers began arriving on the scene and the police were able to get a patrol wagon into the park. In October 1990 the Coalition for Human Dignity published fliers with Heick's new home address in Portland, Oregon, and distributed press releases announcing his arrival. Local TV news crews arrived at Heick's apartment a few days after he moved in. Heick still received regular invitations to appear on national television but many of the new offers were to appear on trash TV shows. He has appeared on the Geraldo Rivera Show. As press interest in Heick and AF waned, Heick focused on local activism. AF's 1991 May Day demonstration was held in Portland. There was a large counter protest, but no violence. In 1992, Heick and AF associates were the first out of state activists to arrive at the Randy Weaver stand off at Ruby Ridge. Heick blockaded a fuel truck and lambasted the driver for supporting the government. Around this time AF focused on demonstrations and literature distribution. The group's telephone hotline was revived in Portland and remained active until Heick left the group in 1995. In the 1990s, the Washington and California AF sections published The Voice of Revolution magazine, which had ties to Combat 18 in England. AF focused on opposing hate crime laws, which they claimed only targeted whites. AF became known for harassing Portland city commissioner Mike Lindberg, who called the group "gay bashing skinheads" in the press. The Albany, Oregon area AF unit held regular demonstrations. AF briefly resurfaced under the leadership of James Porrazzo, who moved the group to Harrison, Arkansas and began to promote Third Positionism.
2000 жылдар
2011 жылдың 4 наурызында AF жетекшісі Дэвид Линч Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы үйінде атып өлтірілді. Оның жүкті болған қыз досы жарақат алған, бірақ аман қалды. 2012 жылдың 5 мамырында Флорида штатындағы «Американ фронты» ұйымының он мүшесі Сент-Клауд қаласында, Уолт Дисней әлемінің ойын-сауық парктерінен 40 шақырым қашықтықта, әскери дайындықтан өту, адам тұрған үйге оқ ату және қылмыс жасаған кезде нәсілдік жеккөрушілік таныту фактілері бойынша ұсталды. Маркус Фаелла және оның «Американ фронты» ұйымының тағы он үш мүшесі ұсталды. 2014 жылдың 10 қарашасында Фаелла «расалық соғыс» қоздыруға тырысқаны үшін кінәлі деп танылды, бірақ тек 6 айға ғана сотталды. Бір комментатор «Американ фронты» ұйымына қарсы қозғалған істі «сәттіліксіз» деп сипаттады, ал судья бұл топты «дұрыс атуды білмейтін банда» деп атады. Маркус Фаелла адвокаты Аугуст Сол Инвиктусқа істі қайта қарауға рұқсат алды.
On March 4, 2011, AF leader David Lynch was shot and killed while at his home in Sacramento, California. His girlfriend (who was pregnant at the time of the attack) was injured but survived. On May 5, 2012, ten members of the Florida branch of the American Front were arrested in St. Cloud, Florida, 25 mile (40 km) from the Walt Disney World theme parks, and charged with paramilitary training, shooting into an occupied dwelling and evidence of prejudices while committing an offense. Marcus Faella, and an eventual total of thirteen of his American Front associates were arrested. On November 10, 2014, Faella was convicted for his part in attempting to incite a "race war" but was sentenced to only 6 months in jail. One commentator described the case against the American Front as "floundering", while the judge described the group as "the gang that couldn't shoot straight". Marcus Faella obtained attorney Augustus Sol Invictus to appeal the case.