Таладега автокөшкер жарысының тарихы

Кіріспе

Жыл сайынғы автосайыс Алабама штатының Таладега қаласында, бұрын Ааронның 312 деп аталған жарыс Таладегада өтеді.

Ag Pro 300 – бұл 300 мильдік қашықтықтағы NASCAR Xfinity Series жарысы, ол Таладега суперспидвейінде өткізіледі. Жарыс жыл сайын NASCAR Кубогы жарысы GEICO 500-ге дейін өтеді. 1992 жылдан 1996 жылға дейін жарыс жаз айында Алабама 500 жарысына қосымша ретінде өткізілді. Алабама 500 жарысы күзге ауысқан соң, бұл жарыс көктемге ауыстырылды, ол Кубок жарысына қолдау көрсету мақсатында өткізіледі. Жарыс тарихында 20 немесе одан да көп көлік қатысқан ірі апаттар бірнеше рет болды, әсіресе 2002 жылы 14-ші айналымда 31 көлік артқы түзу бойда соқтығысып, олардың 19-ы бірден жарыстан шықты. Ұзақ қызыл ту көрсетілгеннен кейін жарыстың қалған бөлігі әдеттегі қозғалтқышты шектеуші пластиналармен өтетін жарысқа ұқсамай қалды, себебі тек екі көлік ғана финиш сызығына жақын келді және тек үш көлік ғана жетекші айналымда аяқтады.

Бірегей жарыс қашықтығы

Бастапқыда жарыс 117 айналымдық болып басталды, бұл Busch Series кестесіндегі ең ұзын жарыс еді. АҚШ-тағы автокөлік жарыстары, әсіресе NASCAR-дағы жарыстар, көбінесе мильмен өлшенетінімен, километрмен өлшенеді. Тарихы бойында трассада өткізілген ARCA жарыстары, тіпті "500 километр" дегенді білдірсе де, көбінесе тартымдырақ және сатуға ыңғайлы "500" қашықтығын ұстады (бұл әдет Риверсайд және Фениксте де қолданылды). Busch Series жарысы да осы үрдікті қайталады. 1998 жылы жанкүйерлер километрлерді пайдалануға наразылық білдірді, оны еуропалық әдет деп есептеді. Олар АҚШ-та километрлердің сирек қолданылатынын, тіпті трассаның ұзындығы мильмен жарнамаланатынын айтты. Басқару 1998 жылдан 2001 жылға дейін жарысты 300 миль (483 км) қашықтыққа дейін қысқартты. Бұл өзгеріс жарыс қашықтығын небәрі төрт айналымға азайтты. 2002 жылы Aaron's жарысқа титулды демеуші болды және жарысты 312 мильге (≈500 километр) қайтарды. Жарыс қашықтығы 1992–1997 жылдармен сәйкес келді. Бұл жолы мильмен нақты көрсетілген қашықтық, демеушінің ұранына ("Aaron's-тан сатып алудың 3 жолы, 12 себебі") сәйкес белгіленді. 2015 жылы жарыс қайтадан 300 мильге дейін қысқартылды.

Белгілі жарыстар

1993: Жарыс жетекшілігі финиш сызығында 24 рет, ал басқа да жерлерде бірнеше рет өзгерді, Дейл Эрнхардт Эрни Ирван және басқалармен күресті. Соңғы айналымдарда Майкл Уолтрип Эрнхардттан озуға тырысты, бірақ екінші орынға түсті; Ирван жеңіске үміттене отырып, бірнеше секундтан кейін үш көліктің құрамында жетекке шықты, бірақ соңғы айналымда Трейси Лесли соқтығысып, жерге түспей тұрып, жиырма футқа ұшып кетті; Эрнхардт үшінші бұрылыста Леслиді кесіп өтті, ал Рэнди ЛаДжой екінші орынға шығу үшін үш қатарға бөлінді. 1994: Жеңіс 30 рет ауысты, және ешқандай апатқа байланыссыз тек екі сақтандырумен тоқтатылды, Кен Шредер мен Терри Лабонте соңғы екі айналымда 1-2 орынға жетті. 1995: Уорд Бертон мен Рэнди ЛаДжой екі бөлек апатта қатысып, жолдан шықты. ЛаДжойдың апаты Томи Хьюстонды алмастырған кезде болды; сегіз айналым қалғанда Джефф Фуллер төртінші орыннан шығып, ЛаДжой бүйірмен сырғып, содан кейін аударылып құлады; олардың артында Робби Райзер қабырғаға соқты, басқа машинаның алдынан өтіп, газ педалі ілігіп, шұңқыр қабырғасына қатысты. 1996: Соңғы айналымдарда, жетекші Грег Сакстың артында 20 көліктен тұратын шайқаста Тодд Бодин соқтығысты, ауаға ұшып, дөңгелектеріне қонды және ішкі қабырғаға соқты. Сакс жеңіске жетті, ол 1985 жылдан бері NASCAR-дағы алғашқы жеңісі болды. 1999: Терри Лабонте мен Джо Немечек соңғы айналымда жарысқа түсіп, финиш сызығын мұрынмен мұрынға қарама-қарсы кесіп өтті. NASCAR фотофиниш видеосын үш минутқа жуық қарастырғаннан кейін Лабонте жолақта Немечектан бірнеше дюймға озып кеткенін мәлімдеді. Бұл Лабонтенің Буш сериясындағы соңғы жеңісі болды. 2001: Майк МакЛафлин #20 Джо Гиббс Ресинг Понтиакта күтпеген жеңіске жетті. Алайда МакЛафлин жарыста даулы түрде жеңіске жетті, өйткені ол басқа машиналарды тоқтату үшін сары сызықтың астына машинасын бұрды. Бұл қадам тәжірибелі Джимми Спенсердің наразылығын тудырды, ал NASCAR кейіннен Дейтона мен Таладегадағы екі сары сызықты шектеуден тыс аймақ деп жариялады. 2002: NASCAR-дың қазіргі дәуіріндегі ең ірі «Big One» апатында Джонни Саутер артқы түзу бойында жартылай аударылып, 14-ші айналымда Грег Биффл, Шейн Хмиль, Рэнди ЛаДжой, Джо Немечек, Майк МакЛафлин, Джей Саутер, Скотт Риггс және басқалардың қатысуымен 31 көліктен тұратын жарыс болды. Джейсон Келлер, Стейси Комптон, Кенни Уоллес және апаттан кейін қалған бірнеше жүргізушілер зардап көрген жоқ. Майкл Уолтрип соқтығысудың жанынан құтқарылды. 46-шы айналымда Стейси Комптонның маңдайшасынан жапсырма жыртылып, алдыңғы әйнектің түбіне жабысып, капотты бос қалдырды. 8 айналым қалғанда Кенни Уоллес қозғалтқышы жарылып, 9-шы орынға ие болды, үш машина жеңіске таласуға мүмкіндік алды. Жейсон Келлер жарысты жеңіп алды, Стейси Комптон екінші орынға шықты, ал бастапқы және паркингке арналған Тим Федева (Biagi Brothers Racing үшін екінші машинаны жүргізуші, оның негізгі жүргізушісі Майк Уоллес үлкен жарысқа қатысқан) жарты айналымнан кейін үшінші орынға шықты. 2004: NASCAR Busch Series автомобильдері үшін шатырдың аэродинамикалық пакетін міндетті етті, бұл пакет 2001 жылы Уинстон кубогында қолданылғаннан бері қайта оралды. «Дейл Эрнхардт» компаниясының көліктері 1-2 орынды иеленді, ал Мартин Труэкс соңғы 23 айналымда жетекшілік етті. Соңғы екі айналымда бірінші бұрылыста жеті көліктен тұратын апат болды, нәтижесінде жарыс сары түспен аяқталды. Жеңіс 21 рет ауысты. 2005: Жаңбыр жарысты жоспардан кешіктіріп, сағат 16:30-да бастауға мәжбүр етті, ал алғашқы апат 17-ші айналымда болды, Майк Уоллес пен Кейси Мирс 1-ші бұрылысқа қарай бара жатқан барлық топтың алдында соқтығысып, артындағылардың барлығы үшін жолды бұғаттады. Апатқа Kyle Busch, күндік жеңіс көрсеткіші Carl Edwards, Michael Waltrip, Kenny Wallace, J. J. Yeley, Shane Hmiel, ақырғы жеңімпаз Martin Truex Jr. және басқалар қатысты. 64-ші айналымда екінші жаңбыр жауды, нәтижесінде жарыстың барлық айналымдарын өткізу үміті қауіпке ұшырады. 83-ші айналымда 2-ші апат болды, Джо Немечектың 87 машинасы Денни Хамлиннің 20 және Мирстің машинасымен соқтығысып, Мирстің машинасы төңкерілді, бірнеше машинаны қамтыды. Екінші орындағы Клинт Бойер үш түрлі оқиғада қатысты, бірақ 19-шы орынды иеленді. Жарыс соңында 43 көліктің тек 23-і ғана жарысты аяқтады, ал 16 бірінші айналымда болды. Жарыс кешкі сағат 20:20-да аяқталды, трасса қараңғылыққа жақын болды. Бұл NASCAR-дың екінші деңгейлі сериясындағы алғашқы жарыс болды, ол теледидар желісінде ең жақсы уақытта көрсетілді, өйткені Fox NASCAR хабарларының соңғы 20 минуты ең жақсы уақыттағы теледидарға енді. 2007: Жеңіс 36 рет ауысты, бұл рекорд 2011 жылға дейін сақталды. Кейси Мирс 22 айналымға жетекшілік етті, бірақ содан кейін Тони Стюарт соңғы екі айналымда жетекке шықты, бірақ содан кейін Бобби Лабонте соңғы айналымда жеңіске жетті. 2009: Жеңіс 15 жүргізуші арасында 33 рет ауысты. Матт Кенсет жарыста аударылып кетті. Жақында фотофиниш болғанда Дэвид Раган соңғы мильде төртінші орыннан өрлеп, көшбасшылар Райан Ньюман мен Дейл Эрнхардт кіші соқтығысып, Раган жоғары жағынан жеңіске жетті. 2010: Жаңбырдың кешігуіне байланысты бұл жарыс күндізгі Sprint Cup жарысымен бірге өтті. Бұл жарыс үш рет жасыл-ақ-тексерілген аяқтауға байланысты он екі айналымға ұзартылды (алғаш рет), нәтижесінде екі жарысқа қатысқан жүргізушілерге жарты сағаттық үзіліс берілді. Көптеген жүргізушілер нәтижесінде 840 мильден астам жарысқа қатысты (Sprint Cup және Nationwide жарыстарының жалпы қашықтығын ескере отырып). Күтпеген аяқтамада Брэд Кеселоуски үш қатарлы шайқастың ортасынан өрлеп, Sprint Cup жарысының жеңімпазы Кевин Харвиктан озып кетті, ал оның артында Sprint Cup жарысының екінші орын алған Jamie McMurray айналып түсіп, Деннис Сетзер 4-ші бұрылыстағы қабырғаға соқтығысты, онда Sprint Cup жарысында 189-шы айналымда тоғыз көліктен тұратын апат болған. Карл Эдвардс та жарыстың басында апатқа ұшырады. Sprint Cup және Nationwide жарыстарында барлығы 121 жеңіс тіркелді (Sprint Cup-та 88, Nationwide жарысында 33). 2011: Жеңіс көрсеткіші Рики Стенхаус кіші қабырғаға соқтығып, қызыл туға себеп болды, содан кейін 88-ші айналымда Майкл Уолтрип Джейми МакМюрреймен соқтығысып, ол жетекші Эллиотт Садлерді жеңіске жеткізуге тырысты. Апат 16 көлікті жойды және тағы бір қызыл туға себеп болды. Kyle Busch және Joey Logano 1-2 орынды иеленді, ал Майк Уоллес Садлермен соқтығысып, бір рет төңкерілді, финиш сызығын 17-ші орында аяқтады. Жарыс сонымен қатар Nationwide Series тарихындағы ең көп жеңіс тіркелген рекордты 56 жеңіспен бұзды. 2013: NASCAR-дың жаңа Air Titan трассаны кептіру жүйесі ауыр жаңбырға қарамастан трассаны үш сағатта кептіре алды. Бірінші жартысында 20-дан астам жеңіс тіркелді және екі сары ту ғана болды. 25 айналымдық жарысқа дейін 10 көліктен тұратын апат болғаннан кейін, NASCAR жарыс қашықтығын 107 айналымға дейін 10 айналымға қысқартуға шешім қабылдады, қараңғылықтың жақындауына байланысты. Жарыс 101-ші айналымда қайта басталды және соңғы екі айналымда тағы бір сары ту болды. Жүргізушілердің қараңғылыққа байланысты наразылықтарына қарамастан, NASCAR жасыл-ақ-тексерілген аяқтауға бір рет әрекеттенді. Жарыс 108 айналымнан кейін қайта басталды, ал Реган Смиттің алдыңғы алтыдан тыс жерден шығып, Joey Logano және Kasey Kahne-мен үш қатарлы өткел жасады; триовалда үлкен апат болды, нәтижесінде NASCAR жеңімпазды анықтау үшін бірнеше минут кетті, Kasey Kahne финиш сызығында үш қатарлы жеңіске жеткенін ойлады. Таспа Смит сақтық шарасы кезінде алда екенін көрсетті, нәтижесінде ол жеңімпаз деп жарияланды, жоспарланған 117 айналымдық қашықтықтан 7 айналымға жетпеді. Жеңіс 16 жүргізуші арасында 47 рет ауысты. 2014: 2014 жылы NASCAR бұрыштардағы шектеуіш тақта жарыстарында кез келген түріндегі итеруді тыйым салуға шешім қабылдады. Жеңіс 27 рет ауысты, Эллиотт Садлер, Joe Gibbs Racing Toyota-да 40 айналымға жетекшілік етті; Крис Бушер ақ туда одан озып кетті, бірақ Садлер соңғы айналымда жеңіске жетті, ол 2012 жылдан бергі алғашқы жеңісі және JGR-мен алғашқы жеңісі болды. Дейтона жеңімпазы Реган Смит 20 айналымға жетекшілік етті, нәтижесінде үшінші орынға жетті. 2020: Қазан айында Ag Pro 300 деп аталатын екінші жарыс қосылды...

1993: The race lead changed 24 times at the stripe and several other times elsewhere as Dale Earnhardt battled Ernie Irvan and others. In the final laps Michael Waltrip squeezed ahead of Earnhardt but fell to second; Irvan led a three car draft from several seconds back to challenge for the win, but on the final lap was hit by Tracy Leslie and flew twenty feet off the ground before landing on all four wheels; Earnhardt chopped off Leslie in Turn Three and Randy LaJoie stormed three wide to finish second. 1994: The lead changed 30 times and was interrupted by only two cautions, none for any kind of accident, as Ken Schrader and Terry Labonte rocketed to the 1–2 finish with two laps to go. 1995: Ward Burton and Randy LaJoie both went for wild rides in separate accidents. LaJoie's crash came when he was driving in relief of Tommy Houston; with eight laps to go Jeff Fuller spun out of fourth and LaJoie slid sideways then got launched into a tumble; behind them Robbie Reiser hit the wall, plowed through another car's nose and his throttle stuck open, sending him into a savage crash into the pit wall. 1996: In the final laps, amid a 20 car battle behind leader Greg Sacks, Todd Bodine was tagged, flew into the air, landed on his wheels, and pounded the inside wall. Sacks held on for the win, his first in NASCAR since 1985. 1999: Terry Labonte and Joe Nemechek got into a last lap drag race and crossed the finish line nose to nose. It took nearly three minutes of examining the photo finish video before NASCAR declared that Labonte had edged Nemecheck by inches at the stripe. It was Labonte's final Busch series win. 2001: Mike McLaughlin scores a surprising victory in the unsponsored #20 Joe Gibbs Racing Pontiac. McLaughlin won the race controversially, however, as he swerved his car below the yellow line to block other cars. The move drew the ire of veteran Jimmy Spencer, and NASCAR subsequently declared the double yellow line at Daytona and Talladega an out of bounds area. 2002: In the largest Big One in the Modern Era of NASCAR, Johnny Sauter flipped halfway down the backstretch and sparked a thirty one car melee on lap 14 including Greg Biffle, Shane Hmiel, Randy LaJoie, Joe Nemechek, Mike McLaughlin, Jay Sauter, Scott Riggs, and others. Jason Keller, Stacy Compton, and Kenny Wallace and a few drivers behind the wreck did not get damage. Michael Waltrip had a save close to colliding. On lap 46, Stacy Compton's decal ripped off his hood and got stuck at the base of the windshield, leaving a blank hood. With 8 laps to go, Kenny Wallace blew an engine and finished 9th, leaving three cars on the lead lap and two in contention to win. Jason Keller won the race, Stacy Compton came in second, and supposed start and park Tim Fedewa (driving a second car for Biagi Brothers Racing, whose main driver Mike Wallace was involved in the big one) came in third, half a lap down. 2004: NASCAR mandated the roof blade aerodynamic package for the Busch Series cars, the return of this package since it was run in Winston Cup in 2001. Dale Earnhardt, Inc. cars finished 1 2 as Martin Truex Jr. led the last 23 laps. A seven car crash erupted in Turn One with two to go, ending the racing under yellow. The lead changed 21 times. 2005: Rain forced the race to start later than schedules, at 4:30 p. m., and the first pileup occurred on lap 17 when Mike Wallace and Casey Mears got together in front of the entire pack heading towards turn 1 and leaving the track blocked for everyone behind them. The wreck involved Kyle Busch, points leader entering the day Carl Edwards, Michael Waltrip, Kenny Wallace, J. J. Yeley, Shane Hmiel, eventual winner Martin Truex Jr., and others. A second rain delay occurred on lap 64, leaving the hopes of getting in the entire race in jeopardy. On lap 83, the 2nd pileup occurred when the 87 of Joe Nemechek came across the 20 of Denny Hamlin and Mears, sending Mears on to his roof, collecting several cars. The second place point man Clint Bowyer was caught in three separate incidents, but still finished 19th. By race end, only 23 of the 43 cars finished the race, with 16 on the lead lap. The race ended at 8:20 P. M., with the track in near darkness. It was the first race in NASCAR's second tier series to have aired on broadcast network television in prime time, as the final 20 minutes of the Fox NASCAR broadcast entered prime time television. 2007: The lead changed hands 36 times, a record that stood until 2011. Casey Mears led 22 laps until Tony Stewart grabbed the lead with two to go, but then Bobby Labonte drafted past for the win on the final lap. 2009: The lead changed 33 times among 15 drivers. Matt Kenseth flipped over during the race. In a near photo finish David Ragan rocketed from fourth in the final mile as leaders Ryan Newman and Dale Earnhardt Jr. got together and Ragan squeezed to the win on the high side. 2010: Due to a rain delay, this race was double headed with the Sprint Cup race earlier in the day. Due to that race extended twelve laps due to three green white checker finish attempts (another first), there was only a half hour break for drivers doing the doubleheader. Many drivers hence ended up doing over 840 miles of racing (combining the overall distances that the Sprint Cup and Nationwide races went). In a wild finish, Brad Keselowski stormed from the middle line of a three abreast battle for the win, overtaking Sprint Cup race winner Kevin Harvick, while behind him, the Sprint Cup race's second place finisher Jamie McMurray got spun out and Dennis Setzer flew into the catch fence in turn 4, in the spot where a nine car crash happened in the Sprint Cup race on lap 189. Carl Edwards also suffered from a crash in the early part of the event. Combined, the Sprint Cup and Nationwide races saw 121 lead changes (88 in the Sprint Cup, 33 in the Nationwide race). 2011: Points leader Ricky Stenhouse Jr. hit the wall and caused a red flag, then on Lap 88 Michael Waltrip got turned into the backstretch wall by Jamie McMurray, who was attempting to draft pole sitter Elliott Sadler. The wreck ended up taking out sixteen cars and bringing out another red flag. Kyle Busch and Joey Logano finished 1 2 while Mike Wallace got blasted by Sadler and flipped on his roof once, crossing the finish line in 17th. The race also broke the record of the most lead changes in Nationwide Series history with 56. 2013: NASCAR's new Air Titan track drying system was able to dry the entire track in three hours despite heavy persistent rain. The first half saw over 20 lead changes and only two yellow flags. After a ten car crash erupted with 25 scheduled laps to go, NASCAR decided to cut 10 laps off the distance to 107 due to incoming darkness. The race restarted on Lap 101 and seven laps to go but another yellow with two to go flew. Despite protests from drivers about pending darkness NASCAR set up one lone attempt at a Green White Checkered finish. The race restarted with 108 laps completed, and Regan Smith rocketed from outside the top six into a three abreast pass on Joey Logano and Kasey Kahne; a huge wreck in the tri oval erupted coming to get the checkered flag and it took NASCAR a few minutes to decide the winner due to the caution, thinking Kasey Kahne won in a three wide finish at the line. The tape showed Smith ahead at the moment of caution, and was declared the winner, coming just 7 laps short of the scheduled 117 lap distance. The lead changed 47 times among 16 drivers. 2014: For 2014 NASCAR announced it would ban any form of push drafting in the corners of restrictor plate races. The lead changed 27 times as Elliott Sadler, in a Joe Gibbs Racing Toyota, led 40 laps; Chris Buescher edged ahead of him at the white flag but Sadler drafted to the win on the final lap, his first in the Nationwide Series since 2012 and first with JGR. Daytona winner, Regan Smith, led 20 laps en route to a close third. 2020: A second race in October called the Ag Pro 300 was added to the schedule in support of the YellaWood 500. It marked the first time that the Xfinity Series raced at Talladega in the fall. Justin Haley got his 3rd straight restrictor plate track win, joining Dale Earnhardt Jr. in that regard. 2023: The race featured two flips. The first one was from Blaine Perkins. Perkins got hooked by a spinning Dexter Stacey and his car turned right and got hit by Jade Buford. Buford lifted Perkins' car up in the air and flipped over and tumbled violently down the backstretch six times before coming to a rest on its wheels. During the wreck, Kaz Grala hit one of Perkins' wheels as he went to avoid the wreck. Perkins walked out of his car under his own power but was transported to a hospital for further evaluation. The second flip was from Daniel Hemric. Hemric was leading in the closing laps of the race when he went down to block Sheldon Creed but misjudged it and got turned by Creed triggering the big one. Hemric's car got ramped up by Riley Herbst and his car rode along the turn 3 and 4 wall while also taking out the turn four camera in the process before his car flipped and came to a rest onto its roof. Hemric climbed out uninjured. Jeb Burton would win his second career Xfinity Series race and his second at this track while also scoring the first win for owner Jordan Anderson.

Бұрынғы жеңімпаздары

ЖылКүніЖүргзушіКомандаӨндірушіЖарыс қашықтығыЖарыс уақытыОрташа жылдамдық (миль/сағ) Сілтеме Айналым Миль (км) 1992 шілде 25 4 Эрни Ирван Эрни Ирван Chevrolet117311.22 (500.86)1:57:55158.359 1993 шілде 24 3 Дейл Эрнхардт Dale Earnhardt, Inc. Chevrolet117311.22 (500.86)2:07:12146.801 1994 шілде 23 52 Кен Шрадер Кен Шрадер Chevrolet117311.22 (500.86)1:51:30167.473 1995 шілде 22 23 Чад Литтл Mark Rypien Motorsports Ford117311.22 (500.86)2:31:56122.904 1996 шілде 27 29 Грег Сэкс Diamond Ridge Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:13:55139.438 1997 сәуір 26 60 Марк Мартин Roush Racing Ford117311.22 (500.86)1:50:32168.937 1998 сәуір 25 87 Джо Немечек NEMCO Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)2:32:35118.196 1999 сәуір 24 33 Терри Лабонте Labonte Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)1:59:36150.793 2000 сәуір 15 87 Джо Немечек NEMCO Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)1:57:13153.859 2001 сәуір 21 20 Майк Маклаулин Joe Gibbs Racing Pontiac113300.58 (483.736)2:17:24131.258 2002 сәуір 20 57 Джейсон Келлер ppc Racing Ford117311.22 (500.86)1:58:25157.691 2003 сәуір 5 8 Дейл Эрнхардт кіші Chance 2 Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:11:43114.768 2004 сәуір 24 8 Мартин Труэкс кіші Chance 2 Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:16:31136.783 2005 сәуір 30 8 Мартин Труэкс кіші Chance 2 Motorsports Chevrolet120*319.2 (513.702)2:36:50122.117 2006 сәуір 29 8 Мартин Труэкс кіші Dale Earnhardt, Inc. Chevrolet117311.22 (500.86)2:04:40149.785 2007 сәуір 28 77 Бобби Лабонте Kevin Harvick Inc. Chevrolet120*319.2 (513.702)2:23:46133.216 2008 сәуір 26 20 Тони Стюарт Joe Gibbs Racing Toyota117311.22 (500.86)2:20:17133.111 2009 сәуір 25 6 Дэвид Раган Roush Fenway Racing Ford120*319.2 (513.702)2:08:32149.004 2010 сәуір 25* 22 Брэд Кеселовски Penske Racing Dodge120*319.2 (513.702)2:01:30157.63 2011 сәуір 16 18 Кайл Буш Joe Gibbs Racing Toyota124*329.84 (530.826)2:36:18126.618 2012 мамыр 5 18 Джоуи Логано Joe Gibbs Racing Toyota122*324.52 (522.264)2:22:54136.258 2013 мамыр 4 7 Реган Смит JR Motorsports Chevrolet110*292.6 (470.894)2:11:44133.269 2014 мамыр 3 11 Эллиот Сэдлер Joe Gibbs Racing Toyota117311.22 (500.86)2:22:18131.224 2015 мамыр 2 22 Джоуи Логано Team Penske Ford113300.58 (483.736)2:22:07126.901 2016 сәуір 30 1 Эллиот Сэдлер* JR Motorsports Chevrolet116*308.56 (496.579)2:19:45132.477 2017 мамыр 6 98 Арик Алмирола Biagi DenBeste Racing Ford113300.58 (483.736)2:09:41139.068 2018 сәуір 28 23 Спенсер Галлагер GMS Racing Chevrolet115*305.9 (492.298)2:17:44133.258 2019 сәуір 27 2 Тайлер Реддик Richard Childress Racing Chevrolet113300.58 (483.736)2:22:02126.976 2020 маусым 20* 11 Джастин Хейли Kaulig Racing Chevrolet113300.58 (483.736)2:12:22136.249 2021 сәуір 24 10 Джеб Бертон Kaulig Racing Chevrolet90*239.4 (385.276)1:43:13139.164 2022 сәуір 23 9 Ноа Грэгсон JR Motorsports Chevrolet124*329.84 (530.825)2:40:52123.024 2023 сәуір 22 27 Джеб Бертон Jordan Anderson Racing Chevrolet121*321.86 (517.982)3:00:33106.96 2024 сәуір 20 2 Джессе Лав Richard Childress Racing Chevrolet124*329.84 (530.825)2:30:42131.323

YearDateDriverTeamManufacturerRace distanceRace timeAverage speed(mph)Ref Laps Miles (km) 1992 July 25 4 Ernie Irvan Ernie Irvan Chevrolet117311.22 (500.86)1:57:55158.359 1993 July 24 3 Dale Earnhardt Dale Earnhardt, Inc. Chevrolet117311.22 (500.86)2:07:12146.801 1994 July 23 52 Ken Schrader Ken Schrader Chevrolet117311.22 (500.86)1:51:30167.473 1995 July 22 23 Chad Little Mark Rypien Motorsports Ford117311.22 (500.86)2:31:56122.904 1996 July 27 29 Greg Sacks Diamond Ridge Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:13:55139.438 1997 April 26 60 Mark Martin Roush Racing Ford117311.22 (500.86)1:50:32168.937 1998 April 25 87 Joe Nemechek NEMCO Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)2:32:35118.196 1999 April 24 33 Terry Labonte Labonte Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)1:59:36150.793 2000 April 15 87 Joe Nemechek NEMCO Motorsports Chevrolet113300.58 (483.736)1:57:13153.859 2001 April 21 20 Mike McLaughlin Joe Gibbs Racing Pontiac113300.58 (483.736)2:17:24131.258 2002 April 20 57 Jason Keller ppc Racing Ford117311.22 (500.86)1:58:25157.691 2003 April 5 8 Dale Earnhardt Jr. Chance 2 Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:11:43114.768 2004 April 24 8 Martin Truex Jr. Chance 2 Motorsports Chevrolet117311.22 (500.86)2:16:31136.783 2005 April 30 8 Martin Truex Jr. Chance 2 Motorsports Chevrolet120*319.2 (513.702)2:36:50122.117 2006 April 29 8 Martin Truex Jr. Dale Earnhardt, Inc. Chevrolet117311.22 (500.86)2:04:40149.785 2007 April 28 77 Bobby Labonte Kevin Harvick Inc. Chevrolet120*319.2 (513.702)2:23:46133.216 2008 April 26 20 Tony Stewart Joe Gibbs Racing Toyota117311.22 (500.86)2:20:17133.111 2009 April 25 6 David Ragan Roush Fenway Racing Ford120*319.2 (513.702)2:08:32149.004 2010 April 25* 22 Brad Keselowski Penske Racing Dodge120*319.2 (513.702)2:01:30157.63 2011 April 16 18 Kyle Busch Joe Gibbs Racing Toyota124*329.84 (530.826)2:36:18126.618 2012 May 5 18 Joey Logano Joe Gibbs Racing Toyota122*324.52 (522.264)2:22:54136.258 2013 May 4 7 Regan Smith JR Motorsports Chevrolet110*292.6 (470.894)2:11:44133.269 2014 May 3 11 Elliott Sadler Joe Gibbs Racing Toyota117311.22 (500.86)2:22:18131.224 2015 May 2 22 Joey Logano Team Penske Ford113300.58 (483.736)2:22:07126.901 2016 April 30 1 Elliott Sadler* JR Motorsports Chevrolet116*308.56 (496.579)2:19:45132.477 2017 May 6 98 Aric Almirola Biagi DenBeste Racing Ford113300.58 (483.736)2:09:41139.068 2018 April 28 23 Spencer Gallagher GMS Racing Chevrolet115*305.9 (492.298)2:17:44133.258 2019 April 27 2 Tyler Reddick Richard Childress Racing Chevrolet113300.58 (483.736)2:22:02126.976 2020 June 20* 11 Justin Haley Kaulig Racing Chevrolet113300.58 (483.736)2:12:22136.249 2021 April 24 10 Jeb Burton Kaulig Racing Chevrolet90*239.4 (385.276)1:43:13139.164 2022 April 23 9 Noah Gragson JR Motorsports Chevrolet124*329.84 (530.825)2:40:52123.024 2023 April 22 27 Jeb Burton Jordan Anderson Racing Chevrolet121*321.86 (517.982)3:00:33106.96 2024 April 20 2 Jesse Love Richard Childress Racing Chevrolet124*329.84 (530.825)2:30:42131.323

2005, 2007, 2009–2013, 2016, 2018, 2022–2024: NASCAR қосымша уақытының нәтижесінде жарыс ұзартылды. 2010: Жарыс жаңбырдың салдарынан сенбіден жексенбіге ауыстырылды. 2013: Жарыс жаңбырдың салдарынан сол күні кейінге қалдырылды; қараңғылықтан 107 айналымға дейін қысқартылды; NASCAR қосымша уақытына байланысты 110 айналымға дейін ұзартылды. 2020: Жарыс COVID-19 пандемиясының салдарынан 25 сәуірден кейінге қалдырылды. 2021: Жарыс жаңбырдың салдарынан қысқартылды.

Бірнеше жеңімпаз (айдоочулар)

# Жеңіс жүргізуші Жылдар жеңген 3 Мартин Труэкс кіші 2004 2006 2 Джо Немечек 1998, 2000 Джой Логано 2012, 2015 Эллиотт Садлер 2014, 2016 Джеб Бертон 2021, 2023

Бірнеше жеңімпаздар (командалар)

# Жеңістер Команда Жылдар жеңген 5 Dale Earnhardt, Inc./Chance 2 1993, 2003 2006 Joe Gibbs Racing 2001, 2008, 2011, 2012, 2014 3 JR Motorsports 2013, 2016, 2022 2 Roush Fenway Racing 1997, 2009 NEMCO Motorsports 1998, 2000 Team Penske 2010, 2015 Kaulig Racing 2020, 2021 Richard Childress Racing 2019, 2024