Христиандық ел музыкасы және оның тарихы

Кіріспе

Христиандық кантри музыкасы (кейде елдік евангелие, евангелиелік кантри, позитивті кантри немесе шабыттандыратын кантри деп сатылады) – христиандық өмірге қатысты жеке немесе қоғамдық сенімді білдіру үшін жазылған музыка, сондай-ақ (музыкалық стильдерінің әртүрлілігіне байланысты) бағыттық секулярлық музыкаға христиандық балама ұсыну. Христиандық кантри музыкасы – христиандық музыканың бір түрі және евангелие музыкасы мен кантри музыкасының қосалқы жанры. Басқа музыка түрлері сияқты, христиандық кантри музыкасының жасалуы, орындалуы, маңызы және тіпті анықтамасы мәдениет пен әлеуметтік контекстке байланысты өзгереді. Ол әртүрлі мақсаттар үшін жазылады және орындалады, эстетикалық ләззаттан бастап, оң хабармен діни немесе рәсімдік мақсаттарға дейін, немесе нарыққа арналған ойын-сауық өнімі ретінде. Дегенмен, көптеген христиандық музыкалар сияқты, оның да басты тақырыбы – Құдайға және/немесе Иса Мәсіхке мадақтау, құлшылық немесе алғыс айту.

Ұйымдар

Көптеген христиандық елдік ұйымдар көп жылдар бойы жұмыс істеп келеді. Бұл ұйымдардың ең көнесі – 1957 жылы құрылған Халықаралық елдік госпел музыка қауымдастығы. Бұл ұйымдар суретшілердің мансабын дамыту мақсатында, GMA, NARAS немесе CMA сияқты құрылған. Осы ұйымдардың көптегені жыл сайын конгрестер өткізеді, онда музыкалық көрмелер мен марапаттау рәсімдері ұйымдастырылады. CMA, CCMA-ның марапаттау атын қолдану құқығын бұзды деп сотқа шағымданды. Федералды судья бұл атауды енді қолдануға болмайтыны туралы шешім қабылдағаннан кейін CCMA марапаттау шоуының атын өзгертті. Жаңа атауы – ICM Music Awards, ол "Inspirational Country Music" дегенді білдіреді.

Радио

Радиодағы тұлға Боб Уилсон осы жанрдың әлеуетін көрген алғашқы радио жүргізушілерінің бірі болды. Оның апта сайынғы "Gospel Country Round up" бағдарламасы көп жылдар бойы оңтүстік және христиандық кантри музыкасын ойнап келді. Бүгінде көптеген христиандық кантри радиостанциялары интернет-станцияларға көшуде. Бұл жанр үшін жақсы жаңалық, себебі қатаң христиандық кантри форматындағы жердегі радиостанциялар өте аз. Көптеген танымал кантри станциялары тек апта сайынғы жексенбілік евангелиелік бағдарламаны эфирге шығарады. Христиандық кантриде бірнеше синдикатталған бағдарламалар бар. "The Country Gospel Countdown" 1984 жылдан бері эфирде, ал 1988 жылдан бері синдикатталған. "Country Parson" радио бағдарламасын Скотт Перкинс 1995 жылдан бері жүргізіп келеді және 1998 жылдан бері синдикатталған. "Today's Cross Country" бағдарламасын Марти Смит 1995 жылдан бері эфирге шығарып, 1996 жылдан бері синдикаттап жүр. Кеннің кантри радио шоуы, "Радио сағаты", "Елдік хабаршы", ККУС радиосындағы "The Ranch" бағдарламасы және канадалық "Riverside Country" да бар. "Country Gospel Music Guild" апта сайын радио бағдарламасын ұсынады, ал "Circuit Rider Radio" әлем бойынша дәстүрлі және спутниктік радио арқылы хабар таратады. Шабылданатын және оң көңілді кантри музыкасын ұсынатын басқа да синдикатталған апта соңы бағдарламалары – "Power Source Top 20" және "United Stations Radio Networks" үшін "American Christian Music Review". Бұл бағдарламалар ел бойынша кантри және оңтүстік евангелиелік радиостанцияларында апта сайын эфирге шығады. Христиандық кантри музыкасын ойнайтын AM/FM және интернет-станциялар: 90.5 KJIC Christian Country Radio, CBN Cross Country, HLE Radio, Heaven's Country, 89.9 Today's Christian Country.

Суретшілер

Көптеген контри музыкасының орындаушылары контри евангелистік әндерді жаздырып немесе оларды радио және теледидар бағдарламаларында орындады. 1956–1960 жылдары екі арналық шоу көбінесе ізгі хабар әнімен аяқталады, ол көрермендерге ұнады: «Теннесси Эрни Форд Шоуы» және Ред Фоулидің «Озарк Юбилейі». «Hee Haw», Барбара Мэндрелл және Мэндрелл Систерз Шоуы», «Statler Brothers» сияқты басқа шоулар да осындай бағдарламалау стилін қолданды. Мысалы, «Hee Haw» әрбір бағдарламасының соңында евангелистік әнмен келеді; серия жұлдыздары Рой Кларк, Бак Оуэнс, Гранпа Джонс және Кенни Прайс дәстүрлі гимн немесе негізгі кантри және христиан кантри тыңлаушыларына таныс жаңа ән орындайтын, ал бұл бөлім шоудың әзіл-қалжың, шатақ юморына қарсы салмақ ретінде қызмет етті. Ең ұзақ уақыт бойы эфирде жүрген радиошоу және ең танымал кантри музыкалық шоулардың бірі – «Гранд Оле Опри» әрқашан бағдарламасының бір бөлігі ретінде евангелистік музыканы қамтиды. Бұрын христиан кантри музыкасының көп бөлігін оңтүстік евангелистік стиліндегі топтар жазды, мысалы, «Oak Ridge Boys», «Mercy River Boys», «The Cook Family Singers», Red Sovine, «The Louvin Brothers» және «The Carter Family». Соңыра Лоретта Линн мен Долли Партоннан бастап «Alabama» және Алан Джексонға дейінгі көптеген негізгі кантри әртістері светтік музыканы жаздырып, евангелистік альбомдар шығарды. Джонни Кэш, өмірі қиын болғанына қарамастан, шын ниетті христиан болды, бірнеше жақсы сатылатын евангелистік альбомдарды жазды және концерттерінде әрқашан христиан әнін орындайтын. Рей Стивенс, көбінесе комедиялық және жаңалықтарды жазатын музыкант, христиан музыкасының альбомын да жазды және өзінің маңызды («Барлығы әдемі», бірлікті баса көрсеткен) және жаңалықтар («Миссисипи сарышұнағының қайта жандануы», өкініш туралы) шығармаларында христиандық тақырыптарды араластырды. «The Oak Ridge Boys» 1970-ші жылдардың соңында светтік кантри әндерін шығара бастады, бірақ діни материалдарды жазып, концерттерінде евангелистік әндер орындап, христиандық құндылықтар мен отбасылық бірлік туралы әндер шығару арқылы евангелистік тамырларын сақтап қалды. «The Mercy River Boys» 1979 жылы «Breakout» (Canaan Records) альбомын шығарды, бұл жаңа христиан кантри жанрын бекітті. Дон Кусик (Billboard Magazine, 90-том, 31-номер) Canaan Records-ті кантри музыкасына өтуге мүмкіндік берген топты құрғаны үшін мақтады, «негізінен жақсы өнімді (евангелиені) жақсартты және оны коммерциялық тұрғыдан тиімді етті». «The Mercy River Boys» Country, Southern Gospel және дәстүрлі Gospel форматтарында хиттер тізіміне енді. Басқа евангелистік топтар «Oak Ridge Boys» және «Mercy River Boys» үлгісімен христиан кантри музыкасына қадам басты. Кейде евангелистік және христиандық тақырыптағы әндер кеңінен танымал болды. Осы әндердің ең танымалдарының арасында Крис Кристоферсонның «Неге мен?» (1973, Құдайдың басшылығы мен кешірімін сұраған дұға), Долли Партонның «Ізденуші» (1975, рухани ән), Кристи Лейннің «Бір күнде бір рет» (1980, Кристоферсонмен бірлесіп жазылған), Рэнди Трэвистің «Үш ағаш крест» (2003, мұнда бұрынғы әйел ақырында уағыздаушы болатын ұл туды), Джош Тернердің «Ұзақ қара пойыз» (2003, шайтанның азғыруына қарсы тұру және Иеміздің соңынан еру туралы), Кэрри Андервудтың «Иса, рульді ал» (2005, әйел Мәсіхке жүгінеді) және Брэд Пейслидің «Мен қайда бара жатқанымды білсем» (2006, өлімнен кейінгі өмір туралы) әндерін атауға болады.

Many secular country music artists have recorded country gospel songs or have performed them on their radio and television programs. From 1956–1960, two network shows usually concluded with a gospel number, which was popular with viewers: The Tennessee Ernie Ford Show and Red Foley's Ozark Jubilee. Other shows like Hee Haw, the Barbara Mandrell and the Mandrell Sisters Show, and the Statler Brothers implemented the same programming style. For instance, Hee Haw featured a gospel song at the end of each of its shows; series stars Roy Clark, Buck Owens, Grandpa Jones and Kenny Price would sing either a traditional hymn or a newer one well known by mainstream country and Christian country audiences, and the segment itself served as a balance to the show's loony, corn style humor. The Grand Ole Opry, the longest running radio show and one of the most popular country music shows, has always included gospel music as a part of its program. In the past, most Christian country music was recorded by groups with southern gospel flair like the Oak Ridge Boys, Mercy River Boys, The Cook Family Singers, Red Sovine, The Louvin Brothers and The Carter Family. Eventually, more mainstream country artists—ranging from Loretta Lynn and Dolly Parton to Alabama and Alan Jackson—recorded gospel albums while continuing to record secular music. Johnny Cash, a devout Christian despite living a troubled life, recorded several best selling gospel albums and always included a Christian song in his concerts. Ray Stevens, a musician known primarily for his comedy and novelty recordings, also recorded an album of Christian music and mixed Christian themes in his serious ("Everything is Beautiful," stressing unity) and novelty (for instance, "Mississippi Squirrel Revival," which had a theme of repentance) mainstream releases. Although The Oak Ridge Boys began releasing secular country songs in the late 1970s, they always maintained their gospel roots by recording religious material and performing gospel songs in their concerts, as well as releasing songs stressing Christian values and family unity. The Mercy River Boys released their debut album, Breakout (Canaan Records) in 1979, firmly establishing the new Christian Country genre. Don Cusic (Billboard Magazine, Vol. 90, No 31), credits Canaan Records for creating a band to crossover into country music, improving "what is essentially a good product (gospel) and made it become commercially viable." The Mercy River Boys charted hits in Country, Southern Gospel and on traditional Gospel formats. Other gospel groups followed the Oak Ridge Boys and the Mercy River Boys into Christian Country music. At times, gospel and Christian themed songs earned mass mainstream appeal. Among the most popular of these songs included "Why Me" by Kris Kristofferson (1973, a plea for God's guidance and forgiveness), "The Seeker" by Dolly Parton (1975, a spiritual), "One Day at a Time" by Cristy Lane (1980, co written by Kristofferson), "Three Wooden Crosses" by Randy Travis (2003, where a prostitute gives birth to a man who eventually becomes a preacher), "Long Black Train" by Josh Turner (2003, about resisting temptation from Satan and following the Lord instead); "Jesus, Take the Wheel" by Carrie Underwood (2005, where a woman turns to Christ) and "When I Get Where I'm Going" by Brad Paisley (2006, about the afterlife).