Кіріспе

Француз тарихшысы, индуист және музыкатанушы (1907–1994)

Ален Даниэлу (4 қазан 1907 – 27 қаңтар 1994) – француз тарихшысы, индуист, зиялы, музыкатанушы, аудармашы, жазушы және индуизмнің шивалық тармағына көшкен және осы салада сарапшы болған белгілі батыстық ғалым. 1991 жылы ол Үндістанның Ұлттық музыка, би және драма академиясы – Сангит-Натак Академиясының ең жоғары наградасы – Сангит-Натак Академиясы стипендиясын алды.

Еуропа: 1960 жылдан бастап

1960 жылы Еуропаға оралғаннан кейін ЮНЕСКО-ның Халықаралық музыка кеңесіне кеңесші болып тағайындалды, осының нәтижесінде «ЮНЕСКО жинағы: Шығыс музыкасы антологиясы», «Музыкалық атлас», «Музыкалық көздер» және «Ален Даниэлуға құрмет ретінде Үнді классикалық музыкасы антологиясы» сияқты дәстүрлі музыканың көптеген жазбалары жасалды. 1963 жылы ол Батыс Берлинде Халықаралық салыстырмалы музыка зерттеулері және құжаттама институтының (IICMSD) негізін қалады және 1977 жылға дейін директоры болды; сонымен қатар 1969 жылдан 1979 жылға дейін Венециядағы Istituto Internazionale di Musica Comparata (IISMC) директоры қызметін атқарды. Ол үнді классикалық музыкасын зерттеді. Алайда, индуистикаға оның ең маңызды үлесі – Веданың ежелгі білімі, индуизм философиясы және шиваизм туралы жазған еңбектері. Ол үнді музыкасы мен мәдениеті туралы отыздан астам кітаптың авторы. Ол музыка саласындағы еңбектері үшін бірнеше сыйлық алды. Ол сонымен қатар фотограф және суретші болған.

Марапаттар мен мойындау

Даниэлу – Құрмет Легионы офицері, Ұлттық Мерито орденінің офицері және Өнер мен әдебиет командирі болды. Ол ЮНЕСКО жинағы сериясының директоры болды, бұл серия – дәстүрлі әлемдік музыканың жазбаларынан тұрады. 1981 жылы Даниэлу ЮНЕСКО/CIM музыкалық сыйлығын алды, ал 1987 жылы ЮНЕСКО-дан Катманду медалін иеленді.

Мұра

2004 жылы оның қайтыс болғандығының он жылдығын белгілеу үшін Хайдарабадтағы Alliance Française-те «Ален Даниэлудың көзімен Үндістан (1935-1955)» атты фотокөрме өткізілді.