Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша мәдени қоры, баспахана, мұрағат институты және ғылыми-зерттеу орталығы.
Polish cultural foundation, publishing house, archival institute and research centre
Ossoliński National Institute (Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ZNiO) немесе Ossolineum – 1817 жылы Львовта (қазіргі Львов қаласы) құрылған, ұлттық маңызы бар поляк мәдени қоры, баспа үйі, мұрағат институты және ғылыми-зерттеу орталығы. 1947 жылдан бері Вроцлав қаласында орналасқан бұл институт, Краковтағы ежелгі Ягеллон кітапханасынан кейін Польшадағы осындай мекемелердің арасында екінші орында тұрады. Оның баспа бөлімі – 19 ғасырдың басынан бері поляк тілінде үздіксіз шығарылып келе жатқан ең көне баспа. Институт өзінің негізін қалаушы, поляк аристократы граф Йозеф Максимилиан Оссолинскийдің (1748–1826) есімін иеленеді. Оның тамыры 18 ғасырдағы Польша-Литва одағының бөлінісіне дейін барып жетеді, бірақ институттың тарихы 1817 жылдан бастап, бұрынғы поляк қаласы Львовта (сол кезде Лемберг деп аталған, Австрия-Мажарстанның Галиция провинциясы, қазіргі Украинаның батысындағы Львов) өмірге келді. Институт 1817 жылы жұртшылыққа есігін ашты. Оссолинскийдің мақсаты – тек архивтік және тарихи материалдарды, сондай-ақ баспа ісін қамтитын кітапхананы құру ғана емес, сонымен қатар тәуелсіз Польша болмаған кездегі ең маңызды поляк ұлттық-мәдени орталығын құру және мәдени байланыстарды сақтау үшін поляк халқына ақпарат тарату болды. Екі дүниежүзілік соғыс және басқа да әскери-саяси қақтығыстар, соның ішінде 1939 жылы Польшаның үштен бір бөлігі аннексияланғаннан кейін Шығыс шекаралық аймақтардағы (Креси) поляк халқының этникалық тазалануы сияқты жағдайлардың салдарынан кітапхана мен басқа да жинақтардың көп бөлігі тоналып, шашырап кетті немесе қасақана жойылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ossolineum коллекциясының үштен бір бөлігі ғана Вроцлавқа жетті. Алайда, сақталған заттар институт қызметкерлерінің, әсіресе Мичислав Гембаровичтің батыл еңбегінің арқасында аман қалды. 1947 жылы батысқа көшірілгеннен бері Ossolineum-ның поляк бөлімі Польшадағы ең толық поляк ғылыми және әдеби мұрасын қамтитын бөлімге айналды. Ол Николай Коперниктің «De revolutionibus orbium coelestium» еңбегі, Ян Кохановский, Адам Мицкевич, Адам Асник, Ян Каспрович, Владислав Реймонт, Стефан Жеромский, Юлиус Словацкий және әсіресе Генрих Сиенкевичтің қолжазбаларын сақтайды, ол оның негізгі баспагері болды. ZNiO құрамында: Ossolineum кітапханасы (1816), Любомирский мұражайы (1823), Ossolineum баспасы (1827) және Пан Тадеуш мұражайы бар.
Ossoliński National Institute (Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ZNiO), or the Ossolineum is a Polish cultural foundation, publishing house, archival institute and a research centre of national significance founded in 1817 in Lwów (now Lviv). Located in the city of Wrocław since 1947, it is the second largest institution of its kind in Poland after the ancient Jagiellonian Library in Kraków. Its publishing arm is the oldest continuous imprint in Polish since the early 19th century. It bears the name of its founder, Polish nobleman, Count Józef Maksymilian Ossoliński (1748 1826). Although its origin may be traced to the foreign imposed partitions of the Polish–Lithuanian Commonwealth in the 18th century, the institute's actual history dates from 1817 in the former Polish city of Lwów, then known as Lemberg, capital of Galicia, a province of Austria Hungary (now Lviv in western Ukraine). The institute first opened its doors to the public in 1817. Ossoliński's purpose was not only to establish a library with archival and other historical materials and a printing works as a basis for the most important Polish national cultural institution at a time when sovereign Poland did not exist, but also to disseminate information to the Polish population through publishing as a means of maintaining cultural ties. Due to continued existential ordeals provoked by two world wars and other military and political conflicts, such as the ethnic cleansing of the Polish population of the Eastern Borderlands (Kresy) after the annexation of one third of Poland's landmass in 1939, much of the library and other collections were plundered, scattered or deliberately destroyed. Barely one third of the artefacts and printed items from the Ossolineum made it to Wrocław after World War II. However those items which survived, did so thanks to the heroic dedication of staff, not least, Mieczysław Gębarowicz. Since its westerly relocation in 1947 the Ossolineum's Polish department has become the most extensive in the country as it strives to complete a record of the whole Polish scientific and literary oeuvre. It is the repository of manuscripts of some of the foremost Polish scientists, writers and poets, including: Nicolaus Copernicus' De revolutionibus orbium coelestium, Jan Kochanowski, Adam Mickiewicz, Adam Asnyk, Jan Kasprowicz, Władysław Reymont, Stefan Żeromski, Juliusz Słowacki, and in particular Henryk Sienkiewicz, whose chief publisher it has been. The ZNiO departments are: the Ossolineum Library (1816), the Lubomirski Museum (1823), Ossolineum Publishers (1827), the Pan Tadeusz Museum.
Тарих
Осолиньский саясаткер, жазушы және зерттеуші болғандықтан, өзінің ұзақ өмірін кітаптар, қолжазбалар, гравюралар мен монеталардан тұратын аса бай кітапхана жинағын құруға және каталогтауға арнады. Вена конгресінен кейінгі жағдайды мұқият қарастырып, бағалағаннан соң ғана ол Австрия императоры Франциск I-нің алдын ала келісімімен 52 жәшік материалды орналастыруға ең қолайлы орын ретінде Львовты таңдады. Осылайша Львовтағы институты (неміс тілінде Institut in Lemberg) құрылды. Осолиньскийдің жер иелігінен түскен кіріс үштен астам онжылдық бойы оның сатып алуларын және жинақтарын қаржыландыруға жұмсалды. 1840 жылдардың басында институтта құпия польша баспаханасы жұмыс істеді және Галицияның салыстырмалы автономиясы шеңберінде оқулықтарды басып шығаруға эксклюзивті құқыққа ие болды. 1848 жылғы революциялық көтеріліс кезінде Оссолинеум этникалық құрамы алуан түрлі қалада поляктардың маңызды символына айналды.
Ossoliński who was a politician, writer and researcher had already devoted his long life to building and cataloguing an extremely rich library collection, consisting of books, manuscripts, prints and coins. It was only upon mature consideration and after observing developments since the Congress of Vienna that he opted for Lwów, as the most suitable place in which to house his 52 crates of materials having obtained prior approval of the Austrian emperor, Francis I. Thus began his Institute in Lwów (Institut in Lemberg in German). The income from Ossoliński's landed properties served for over three decades to finance his acquisitions and collection. It housed a clandestine Polish printing works in the early 1840s, and had exclusive rights for publishing textbooks under the relative Galician autonomy. During the revolutionary upheaval in 1848, the Ossolineum became a Polish landmark in an otherwise highly ethnically diverse city.
Жинақтар
Құрылтайшының ниетіне сәйкес, Ослолиней тарих және польша әдебиетін зерттеудің ең маңызды орталықтарының біріне айналды, Польшадағы ең ірі кітап коллекцияларының бірімен қатар, қолжазбалар мен автографтардың көптеген жинағына ие болды, оның ішінде ортағасырлық қолжазбалар және ең сирек кездесетін инкунабулалар бар еді. Яблоновский, Пининский, Павликовский, Скарбек, Балзер, Сапиеха, Любомирский және Мнишец сияқты әулеттер Ослолинейге жеке кішігірім мұрағаттар мен кітап коллекцияларын тапсырды.
In accordance with the intentions of its founder, the Ossolineum became one of the most important research centres for history and Polish literature, with one of the largest book collections in Poland as well as a large collection of manuscripts and autographs, including medieval manuscripts and some of the rarest incunabula. There were also individual smaller archives and book collections deposited at the Ossolineum by grand families such as the: Jabłonowski, Piniński, Pawlikowski, Skarbek, Balzer, Sapieha, Lubomirski and Mniszech.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі тәуелсіздік соғыстары
Ресей революциясы мен Австрия-Мажарстанның ыдырауынан кейін, тіпті Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталмас бұрын, Галисияда одан әрі ірі, бірақ жергілікті қарулы қақтығыстар орын алды. 1918 жылы қала үшін болған шайқастар кезінде Ослолиний украиндық әскерлердің шабуылына ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Оссолинский кітапханасы 220 000 томдық кітаптан, 6000-нан астам қолжазбадан, 9000-нан астам автографтан, 2000 дипломнан және 3000-нан астам картадан тұрды (Ж.М. Осолиньскийдің 1827 жылғы жинағында 10 121 томдық кітап, 19 055 том, 1445 графикалық бейнедегі дубликаттар болды). Ослолинийде сондай-ақ 19 және 20 ғасырлардағы польшалық баспасөздің толық жинағы сақталды, ол Польшадағы ең ірі жинақ болып табылады. Өз өсиетінде Юзеф Осолиньский институттың үзіліссіз жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін отбасы мүшелерін кураторлар мен директорлар етіп тағайындады және егер оның отбасы жойылса, мұрагерлерді таңдау үшін 28 белгілі поляк отбасын атады.
After the Russian Revolution and the collapse of Austria Hungary, before World War I had even ended, Galicia was the scene of further major more localised armed conflict. The Ossolineum was attacked by Ukrainian soldiers during the fighting over the city in 1918. Before the Second World War, the Ossolineum library consisted of 220,000 works, over 6,000 manuscripts, over 9,000 autographs, over 2,000 diplomas and over 3,000 maps (the collection of J. M. Ossoliński from the year 1827 included 10,121 works, 19,055 volumes, duplicates, in 1,445 figures). The Ossolineum also kept a complete collection of the published Polish press from the 19th and 20th centuries, the largest in Poland. In his last will, Józef Ossoliński had named members of his family as curators and directors to ensure the continuity of the institute and nominated 28 notable Polish families from among whom successors could be chosen in the event his own family died out.
Екінші дүниежүзілік соғыс тұтқындаулары
1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға жасалған шабуыл кезінде Львовты Кеңес Одағының басып алуынан кейін, Коммунистік партия барлық жеке меншікті мемлекеттік меншікке айналдырып, қайта бөлісті. Ослолиней жабылып, кітапхана қоры Украина КСР Ғылым академиясының жаңадан құрылған Львов филиалының құрамына енді. Любомирский мұражайының коллекциясы келесі екі жыл бойы украиндар басқаратын Львов мұражайларының арасында таратылды. 1941 жылдың 29 маусымынан 1944 жылдың 27 шілдесіне дейін Львовты неміс әскерлері басып алған кезде Ослолиней кітапханасы жаңа неміс Staatsbibliothek Lemberg кітапханасының құрылымына біріктірілді. 1944 жылдың басында неміс үкіметі тек Staatsbibliothek Lemberg жинағын ғана емес, сонымен қатар университет және политехникалық институттардың кітапханаларын, Шевченко ғылыми қоғамының жинағын көшіру туралы шешім қабылдады. Неміс тарапынан алынған бұйрық бойынша, соғыстың бір бөлігінде Ослолинейдің басқарушысы профессор Мичислав Гембарович екі мұрағаттық жүкті дайындады. Оларға тек неміс әдебиеттері мен негізгі оқу залынан анықтамалық кітаптар жинағы ғана енуі керек еді. Бірақ, шындығында, олар Ослолинейдің ең құнды және мұқият таңдалған арнайы коллекцияларының cimelia-сын да қамтыды. Гембарович Краковтағы әріптестеріне құпия хаттар арқылы нұсқаулар жіберді. Барлығы 2300 қолжазба, шамамен 2200 құжат, шамамен 1700 ескі кітап, Любомирский мұражайының ескі коллекциясынан, Павликовский коллекциясынан және жүздеген ескі монеталардан 2400 сурет және сызба кірді. Сонымен қатар, оларға Баворовский кітапханасының және Львов университетінің кітапханасының ең құнды қолжазбалары мен инкунабулалары, тағы бір поляк қоры кірді. 19-20 ғасырлардағы эвакуацияланған әдебиеттердің арасында Адам Мицкевичтің «Пан Тадеуш» автографы, Юлиус Славацкийдің барлық әдеби мұрасы: «Мазепа», «Лилла Венеда», «Кроль Дух» және Александр Фредроның автографтары бар қолжазбалары, «Пан Йовяльский», «Слюби паньерьнские», «Земста» және «Доживоцье» автографтары, сондай-ақ Северин Гощинский, Теофил Ленартович, Йозеф Конрад, Генрик Сенкевичтің еңбектерінің автографтары, оның ішінде «Топан су», Йозеф Игнаций Крашевский, Ян Каспрович, Владysław Реймонт, оның ішінде «Шопи» автографы және Стефан Жеромскийдің қағаздары болды. Львовтың өзінің ғалымдарының қолжазбалар жинағы да көшіруге қосылды: Войцех Кетржинский, Людвик Бернацкий, Освальд Бальцер, Карол Сзайноха, сонымен қатар Болеслав пен Мария Выслухтың Галициялық шаруалар қозғалысының мұрағаты. Құжаттардың арасынан ең көне және ең құндылары таңдалды, оның ішінде 1227 жылғы Папа Григорий IX-тың және 1229 жылғы Силезия князі Генрих I Бородатыйдың құжаттары. Ослолиней жүгі 1944 жылдың наурыз және сәуір айларында неміс басқарған Краковқа жетті, күтілетін әскери қимылдар кезінде Ягеллон кітапханасының жертөлесінде қауіпсіз сақтау мақсатында. Бірақ 1944 жылдың жазында немістер жүктерді батысқа қарай тасып, Төменгі Силезиядағы Злотория маңындағы Аделинде (Згродно) сақтады. Бақытымызға орай, ол соғыстың барлық кезеңінде аман қалды және 1947 жылы Вроцлавтағы Ослолиней кітапханасының жинағына қосылды. Соңынан әскери жағдайдың өзгеруі және совет әскерлерінің Львовты екінші рет басып алуынан кейін, ол кезде неміс оккупациясы астында болған, 1944 жылдың тамызынан бастап кітапхана қоры Львов ғылым институтының кітапханасының поляк секторының бөлігіне айналды. 1946-1947 жылдары Львовтан Вроцлавқа кітапхана және мұрағат материалдарының шағын бөлігі «украин халқының поляк ұлтына жасаған сыйы» ретінде тасылды. Алғашында украиндықтар Ослолиней кітапханасынан тек 30 000 томды ғана тапсыруды жоспарлаған. Бұл сан бірнеше рет қайта қаралып, 1946 жылдың мамыр айында ақыры 150 000-ға жетті, оның ішінде кітаптар, 19-20 ғасырлардағы баспалар және қолжазбалар. Бұл бүкіл коллекцияның 15-20% ғана құрады, өйткені графикалық және картографиялық коллекциялар, сондай-ақ 19-20 ғасырлардағы поляк мерзімді басылымдары ескерілмеді. Польшалық қызметкерлерге шешім қабылдауға қатысуға рұқсат етілмеді және олар тек техникалық жұмыстармен айналысты, ал басқару шешімдері және осылайша бақылау украиндық қызметкерлердің қолында болды. Материалдарды жинаған үй-жайлар жабылып, поляк қызметкерлеріне кіруге тыйым салынды. Бүкіл операция өте асығыс түрде жүргізілді.
After the takeover of Lwów by the Soviet Union in the September 1939 attack on Poland, the Communist Party nationalized and redistributed all private property. The Ossolineum was closed and its library holdings were absorbed in the newly created Lviv Branch of the Academy of Sciences of the Ukrainian SSR. The Lubomirski Museum collection was distributed among various Lwów museums managed by the Ukrainians for the next two years. During the subsequent German occupation of Lwów, from 29 June 1941 to 27 July 1944, the Ossolineum library was incorporated into the structure of the new German Staatsbibilothek Lemberg. At the beginning of 1944, the German government decided to move not only the collection of Staatsbibilothek Lemberg (Lwów's library), but also the university and polytechnic libraries and the Shevchenko Scientific Society collection. Following German orders, two archival consignments were prepared by professor Mieczysław Gębarowicz, the Ossolineum's manager during part of the war, and were supposed to include only specifically German literature and a reference book collection from the main reading room. However, in the event it also contained the most valuable and carefully selected special collections of the Ossolineum's cimelia. Gębarowicz sent instructions by covert letters to his colleagues in Kraków. Altogether there were 2,300 manuscripts, ca. 2,200 documents, ca. 1,700 old prints, ca. 2,400 figures and drawings from an old collection in the Lubomirski Museum, the Pawlikowski collection and hundreds of old coins. Moreover, it also included c. 170 of the most valuable manuscripts of another Polish foundation library the Baworowscy Library, and the most valuable manuscripts and incunabula of the University Library in Lwów. Among the evacuated literature of the 19th and 20th centuries there were the autographs of Pan Tadeusz by Adam Mickiewicz, the entire literary legacy of Juliusz Słowacki: his manuscripts with autographs of Mazepa, Lilla Weneda, Król Duch, and Aleksander Fredro, with autographs of Pan Jowialski, Śluby panieńskie, Zemsta and Dożywocie, and the autographs of works by Seweryn Goszczyński, Teofil Lenartowicz, Józef Conrad, Henryk Sienkiewicz, including autographs of The Deluge, Józef Ignacy Kraszewski, Jan Kasprowicz, Władysław Reymont, including the autograph of Chłopi, and the papers of Stefan Żeromski. The manuscript collection of Lwów's own scholars was included in the move: Wojciech Kętrzyński, Ludwik Bernacki, Oswald Balzer, Karol Szajnocha along with the archive of the Galician activist peasant movement of Bolesław and Maria Wysłouch. In terms of documents, the oldest and most valuable items were selected, including the documents of Pope Gregory IX from 1227 and the Silesian prince, Henry I the Bearded from 1229. The Ossolineum cargo reached German occupied Kraków during March and April 1944, with the intention of safe storage in a cellar of the Jagiellonian Library during the expected military actions. However, in the summer of 1944, the consignment was transferred by the Germans further West and stored in Adelin (Zgrodno) near Złotoryja in Lower Silesia. Fortunately, it survived the whole war and in 1947 was able to be incorporated in the collection of the relocated Ossolineum Library in Wrocław. After the subsequent reversal of military fortunes and a second seizure of the city of Lwów by the Soviet army, till then under German occupation, from August 1944 the library holdings became part of the so called Polish Sector of the Lviv Institute of Sciences' library. Only a small part of the library and archival material was transported from Lviv to Wrocław during 1946–1947 as a "gift from the Ukrainian people to the Polish nation". Originally, the Ukrainians planned to hand over just 30,000 volumes from the Ossolineum Library. This number was reviewed several times so that in May 1946 it had finally reached 150,000 items including books, prints from the 19th and 20th centuries and manuscripts. It constituted only 15–20% of the entire collection because the graphical and cartographical collections, and almost the entire collection of Polish periodicals from the 19th and 20th centuries were not taken into consideration. Polish staff was not allowed to participate in the decision making and were assigned solely to technical tasks, whereas management decisions and therefore ultimate control were the preserve solely of Ukrainian staff. The premises where materials were being packed were closed off, and Polish staff were denied access to them. The whole operation was conducted in a great hurry.
Ослолинейдің қазіргі түрі
1995 жылғы 5 қаңтардағы заң бойынша Ұлттық Осолиньский институтына ұлттық бюджеттен қаржыландырылатын қор мәртебесі берілді. Сонымен қатар, Оссолиней Польша Ғылым академиясының құрамына енбеді. Оссолиней мен Стефаник кітапханасы арасындағы қарым-қатынас 1990 жылдардың басында орнатылды, бірақ көп уақыт бойы тараптар өзара қанағаттандыратын келісімге келе алмады. 1997 жылы Польша Львовтен Оссолиней жинақтарының барлығын қайтару туралы ұсыныс жасады. 2003 жылы Оссолинейге Стефаник кітапханасында сақталған поляк коллекциясына толық қол жеткізу мүмкіндігі ұсынылды, сонымен қатар поляк мамандары зерттеу мақсатында көшірмелер (сканерлеу және микрофильмдеу) жасауға мүмкіндік алды. Вроцлавта Львовтағы поляк және украин коллекцияларын көшіруге өзара қолжетімділік туралы келісімге қол қойылды. 2006 жылы Вроцлав Ұлттық Осолиньский институтының Львов филиалы ашылды. Ол бұрынғы Баворовский кітапханасының жаңартылған ғимаратында орналасқан. Онда көрме залы мен Оссолиней қызметкерінің кеңсесі бар, ол коллекцияны көшіру, каталог дайындау, коллекцияның жай-күйін тексеру және басқа да техникалық қызмет көрсету қажеттіліктеріне жауапты. 2015 жылы Оссолиней кітапханасында толық басылымдар, сериялық басылымдар, инкунабулалар, қолжазбалар, гравюралар, суреттер, экслибристер, монеталар мен медальдар, мөрлер, қоғамдық оқиғаларға қатысты құжаттар және микрофильмдер сақталды. 2023 жылы барокко суретшісі Алессандро Турчидің «Мадонна мен бала» картинасы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жоғалып кеткеннен кейін Оссолинейге қайтарылды. Ол Жапонияда табылып, Польшаға қайтарылды.
With an Act of 5 January 1995, the National Ossoliński Institute was granted the status of a foundation subsidized from the National Exchequer. At the same time the Ossolineum stopped being part of the Polish Academy of Sciences. Relations between the Ossolineum and the Stefanyk Library were established in the early 1990s, but for a long time, the parties could not come to a mutually satisfactory agreement. In 1997, Poland put forward a proposal for the return of all of the Ossolineum collections from Lviv. In 2003, the Ossolineum was offered the option of full access to the Polish collection stored in the Stefanyk Library with access to copy (scanning and microfilming) for research purposes by Polish specialists. In Wrocław an agreement was reached and signed about mutual access for copying the extant Polish and Ukrainian collections in Lviv. In 2006, the Lviv branch of the Wrocław National Ossoliński Institute was opened. It is located in the renovated premises of the former Baworowscy Library. It consists of an exhibition hall and office for an Ossolineum employee, who is responsible for copying the collection, preparing a catalogue, vetting the condition of the collection and other maintenance needs. In 2015, the Ossolineum library housed items, including complete editions, serial editions, incunabula, manuscripts, prints, drawings, exlibris bookplates, coins and medals, seals, documents relating to social events and microfilms. In 2023, the painting by Baroque artist Alessandro Turchi Madonna with Child was returned to the Ossolineum after it had gone missing after the World War II. It was rediscovered in Japan and repatriated to Poland.
Польша мұрасының тұрақты сақтау орны
Жозеф Осолиньский өзінің зор коллекциясын қор құруға сыйға беріп, 1823 жылы Генрих Любомирскийді де солай істеуге көндіргеннен бері поляктар Ослолинеумға отбасылық коллекцияларын сыйлауды жалғастырып келеді. Кейде соғыс бұлттары жиналғанда, мүліктер "қарыз" ретінде немесе "сақтауға" берілетін. Мұндай сыйлар бүгінге дейін жалғасуда. "Пан Тадеуш" қолжазбасының тарихы осыған дәлел. Мицкевичтің дастанының бастапқы иелері Тарновскийлер отбасының өкілі 1989 жылы Берлин қабырғасы құлағаннан кейін поляк ұлттық ақынының қолжазбасын қайтарып алуға келгенде, оның тағдыры өте қиын жағдайға түсті. Ослолинеум директоры Адольф Юзвенко мен Тарновский мырза сипаттағандай, күрделі келіссөздер нәтижесінде 1/3 бөлігі сатып алынып, 2/3 бөлігі сыйға берілді, бұл отбасыға өтемақы төлеуге және қолжазбаның Ослолинеумда қалуын қамтамасыз етуге мүмкіндік берді.
Ever since Józef Ossoliński donated his own vast collection to start the foundation and persuaded Henryk Lubomirski to do likewise in 1823, Poles have continued to donate their family collections to the Ossolineum. In some instances, there were deposits as "loans" or deposits for "safe keeping" when the clouds of war began to gather. Such donations continue to this day. The story of the autograph of "Pan Tadeusz" is a case in point. When the representative of the original owners of Mickiewicz's epic, the Tarnowski family, came to reclaim their "deposit" of the Polish national bard's manuscript after the Fall of the Berlin Wall in 1989, its destiny seemed on a knife edge. Delicate negotiations as described by the Ossolineum's director, Adolf Juzwenko, and Mr. Tarnowski eventually led to a 1/3 purchase and 2/3 donation, which managed to both indemnify the family for a sum and ensure the autograph stayed in the Ossolineum.
Баспахана
Польша Ғылым академиясынан бөлінуге дейін Ұлттық Осолиньский институтының баспа бөлімі тәуелсіз баспа қызметін жалғастырды және танымал әлемдік әдеби классикалық сериясы Biblioteka Narodowa-ны қайта жаңғыртты, сондай-ақ Роман Афтаназидің монументалды анықтамалық еңбегі – "Польшаның бұрынғы шығыс шекарасындағы резиденциялар тарихы" (Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, 1991–1997) сияқты маңызды баспа жобаларын жүзеге асырды. Бұл еңбек он бір томдық болып, воеводтықтар бойынша тізімделген, суреттелген және Польшаның бұрынғы Kresy және Инфлянты аймақтарындағы көптеген сарайлар мен мәдени мұраны қамтитын еңбектерді сипаттайды.
Even before de merging from the Polish Academy of Science, the publishing arm of the National Ossoliński Institute continued its independent publishing operation and has resumed its popular world literary classics series, Biblioteka Narodowa, as well as major publishing projects, such as Roman Aftanazy's monumental work of reference Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej History of Residences in Poland's Former Eastern Borderlands, (1991–1997), in eleven volumes by voivodship listing, illustrating and describing the cultural heritage contained in the myriad estates and grand residences in the once Polish Kresy and Inflanty regions.
Любомирский мұражайы
1995 жылғы 5 қаңтарда Вроцлавқа Любомирский мұражайы ретінде қайтарылып, қазір ZNIO-ның көркем өнер бөлімі өз ғимаратында орналасқан. Оның Львовтағы негізі 1823 жылғы 25 желтоқсанда князь Генрих Любомирский мен Йозеф Оссолинский арасында жасалған келісімге дейін жетеді. 1939 жылы жинақ КСРО атынан Украина Кеңес Социалистік Республикасы тарапынан тартып алынды. Алғашқы жинаққа еуропалық белгілі шеберлердің туындылары және Польша тарихымен байланысты заттар кірген.
Restituted in part on 5 January 1995 to Wrocław as the Lubomirski Museum, it is now the Fine art section of ZNIO housed in its own building. Its foundation in Lwów traces back to a pact made between prince Henryk Lubomirski and Józef Ossoliński on 25 December 1823. In 1939 the collection was seized by the Ukrainian Soviet Socialist Republic on behalf of the USSR. The original collection consisted of works by leading European masters and items related to the history of Poland.
Jan Wincenty hr. Bąkowski 1818–1826
Henryk ks. Lubomirski 1827–1850
Maurycy hr. Dzieduszycki 1851–1869
Jerzy ks. Lubomirski 1869–1872
Kazimierz hr. Krasicki 1872–1882
Andrzej ks. Lubomirski 1882