Шаш түзулеу құралының тарихы

Кіріспе

Шашты түзеу құралы

Ыстық тарақ (сонымен қатар, тегістеу тарағы немесе қысым тарағы деп те аталады) – орташа немесе қалың шашты түзеу және оған тегіс текстура беру үшін қолданылатын металл тарақ. Ыстық тарақ қыздырылып, шашты түбірінен бастап түзеу үшін пайдаланылады. Оны тікелей жылу көзіне қоюға немесе электрмен қыздыруға болады.

Тарих

Ыстық тарақ – Францияда жасалған өнертабыс, ол қалың, бұйра шашы бар әйелдерге ежелгі Египет әйелдерінің үлгісіндегі тегіс, әдемі шашқа қол жеткізуге мүмкіндік берді. Париждегі Франсуа Марсель Грато 1872 жылы Францияда клиенттерінің шашын иіп, толқынды ету үшін қыздырылатын темірлерді ойлап тауып, енгізгенде шаш жасау саласында революция жасады делінеді. Оның Марсель толқыны көптеген жылдар бойы сәнге ие болды. Ұлыбританияның Ғылым және қоғам кітапханасы 1870 жылдары қыздырылатын темірлерді Париждің Л. Пеллерейі жасағанын айтады. 1890 жылдарғы Пеллерейдің шашты илеу темірінің мысалы Милуокидегі Чуднов мұражайында сақталады. Элрой Дункан Америкада алғашқы ыстық тарақ немесе қыздырылатын металл тігіс тарақты ойлап тапқан және өндірген деп есептеледі. Кейде бұл құралды «жасу тарағы» деп те атайды. 19 ғасырдың соңында доктор Скотттың электрлік илегіші бірнеше басылымдарда, соның ішінде 1886 жылғы Блумингдейлдің каталогында және 1889 жылғы маусымдағы Липпинкотт журналында жарнамаланды. Сақал мен мұртты күтінуге арналған, роза ағашынан жасалған құрал сол дәуірдегі танымал ақ нәзік өнер шеберлері актриса Лилли Лэнгтри мен опера әншісі Аделина Паттидің «еркін және көлемді» шаштарын еліктеуге әйелдерге мүмкіндік берді. Мэм Баумның шаш салоны Нью-Йорктегі Сегізінші авенюде орналасқан, оның көптеген клиенттері афроамерикандық әйелдер еді, 1912 жылы Мэм Баумның «толыққанды жаңа және жетілдірілген» тігіс тарағын жарнамалады. 1914 жылдың мамыр және маусым айларында басқа Мэм Баум жарнамаларында оның 1914 жылдың 1 сәуірінде патенттелген «шаш кептіргіші және шашты түзейтін тарағы» бар екені айтылды. АҚШ-тың 1,096,666 нөміріндегі патент қыздырылатын «шаш кептіретін» тараққа берілген, бірақ шашты түзейтін тараққа емес, және ол 1914 жылдың 12 мамырында Эмилия Баумға берілді. 1915 жылдың мамыр айында Нью-Йорктегі «Хумания» шаш компаниясы 89 центке «қаты мыстан жасалған тігіс тарақ» сатты. Сол айда Индианаполистегі Вольф Бразерс өзінің шашты түзейтін тарағы мен спирттік жылытқыш тарағын 1,00 долларға жарнамалады. Луисвиллдегі «Ла Креол» компаниясы сыртқы отты қажет етпейтін, өзін-өзі қыздыратын тарақ ойлап тапқанын мәлімдеді. 1915 жылдың қыркүйегінде Канзас қаласындағы (Канзас штаты) Laing's Hair Dressing Parlor иесі Дж. Е. Лэйинг «барлық тегістегіштердің патшасы» деп аталатын, ені 3/4 дюйм, ұзындығы 9 1/2 дюйм болатын, сонымен қатар сол немесе оң қолмен пайдалануға болатын кері тұтқасы бар тарақшыны ойлап тапқанын мәлімдеді. 1916 жылдың қараша айында Гарлемдегі Берния Остинге тиесілі Индол зертханалары 5,00 долларға болаттан жасалған магниттік тарақ ұсынды. Филадельфиялық Уолтер Саммонс 1920 жылдың 9 сәуірінде 1,362,823 нөміріндегі патентке өтініш берді. Патент 1920 жылдың 21 желтоқсанында берілді. Poro Company негізін қалаушы Энни Малоунға сол жылы осы құралдың алғашқы патенін алғаны туралы кейбір дереккөздерде айтылған, бірақ АҚШ-тың патенттік кеңсесінің ресми газетінде ол 1920 жылы ыстық тарақ патентинің иегері ретінде тізілмеген. Алайда, 1922 жылдың 16 мамырындағы Патент кеңсесі газеті Сент-Луис қаласының Энни М. Малоунды 60,962 нөміріндегі «жабысу лентасы» үшін берілген дизайн патенттерінің тізіміне енгізді, оны Чахуана В. Травик 2011 жылғы желтоқсандағы докторлық диссертациясында «Poro өнімдерінің қорап қақпағын жабуды қамтамасыз ету үшін» пайдаланылатын, басқалардың Poro өнімдеріне ұқсас пакеттерде өнім сатуына жол бермейтін әшекейлі лента деп сипаттады. Шаш күту кәсіпкері мадам С. Дж. Уокер ешқашан ыстық тарақты өзі ойлап тапқанын айтпаған, бірақ көбінесе оны бұл өнертабыспен және тістердің арақашықтығын өзгертумен дұрыс емеспен айыптаған, бірақ бұл мәлімдемені растайтын ешқандай дәлел немесе құжаттама жоқ. 1910 жылдары Уокер өзінің тарақтарын түрлі жеткізушілерден алды, соның ішінде Огайо штатының Цинциннати қаласының Луиза Б. Кейсон, ол ақырында 1921 жылдың 17 ақпанында Кейсон бірнеше жыл бұрын жасаған тарақ үшін патент алуға 1,413,255 өтініш берді. Патент 1922 жылдың 18 сәуірінде берілді, бірақ Кейсон көптеген жылдар бойы патентсіз тарақтарды өндірді.

The hot comb was an invention developed in France as a way for women with coarse curly hair to achieve a fine straight look traditionally modeled by historical Egyptian women. Parisian Francois Marcel Grateau is said to have revolutionized hair styling when he invented and introduced heated irons to curl and wave his customers' hair in France in 1872. His Marcel Wave remained fashionable for many decades. Britain's Science and Society Library credits L. Pelleray of Paris with manufacturing the heated irons in the 1870s. An example of an 1890s version of Pelleray's curling iron is housed at the Chudnow Museum in Milwaukee. Elroy J. Duncan is believed to have invented and manufactured the first hot comb or heated metal straightening comb in America. Sometimes the device is called a "pressing comb." During the late 19th century, Dr. Scott's Electric Curler was advertised in several publications including the 1886 Bloomingdale's catalog and in the June 1889 issue of Lippincott's Magazine Marketed to men to groom beards and moustaches, the rosewood handled device also promised women the ability to imitate the "loose and fluffy" hairstyles of actress Lillie Langtry and opera singer Adelina Patti, popular white entertainers of the era. Mme. Baum's Hair Emporium, a store on Eighth Avenue in New York with a large clientele composed mostly of African American females, advertised Mme. Baum's "entirely new and improved" straightening comb in 1912. In May and June 1914, other Mme. Baum advertisements claimed that she now had a "shampoo dryer and hair straightening comb," said to have been patented on April 1, 1914. U. S. Patent 1,096,666 for a heated "hair drying" comb – but not a hair straightening comb – is credited to Emilia Baum and was granted on May 12, 1914. In May 1915, the Humania Hair Company of New York marketed a "straightening comb made of solid brass" for 89 cents. That same month, Wolf Brothers of Indianapolis advertised its hair straightening comb and alcohol heater comb for $1.00. The La Creole Company of Louisville claimed to have invented a self heating comb that required no external flame. In September 1915, J. E. Laing, owner of Laing's Hair Dressing Parlor in Kansas City, Kansas claimed to have invented the "king of all straighteners" with a 3/4 inch wide, 9 1/2 inches long comb that also had a reversible handle to accommodate use with either the left or right hand. Indol Laboratories, owned by Bernia Austin in Harlem, offered a steel magnetic comb for $5.00 in November 1916. Walter Sammons of Philadelphia filed an application for Patent No. 1,362,823 on April 9, 1920. The patent was granted on December 21, 1920. Poro Company founder Annie Malone has been credited by some sources with receiving the first patent for this tool in that same year but the Official Gazette of the U. S. Patent Office does not list her as a holder of a hot comb patent in 1920. The Patent Office Gazette of May 16, 1922, however, includes Annie M. Malone of St. Louis in a list of patentees of designs as being granted Patent No. 60,962 for "sealing tape," which Chajuana V. Trawick describes in a December 2011 doctoral dissertation as an ornamental tape used to "secure the closure of the box lid of Poro products" to prevent others from selling products in packages made to look like Poro products. Hair care entrepreneur Madam C. J. Walker never claimed to have invented the hot comb, though often has been inaccurately credited with the invention and with modifying the spacing of the teeth, but there is no evidence or documentation to support that assertion. During the 1910s, Walker obtained her combs from different suppliers, including Louisa B. Cason of Cincinnati, Ohio, who eventually filed patent application 1,413,255 on February 17, 1921 for a comb Cason had developed some years earlier. The patent was granted on April 18, 1922 though Cason had been producing the combs for many years without a patent.

Мүмкін болатын салдарлар

Дәстүрлі ыстық тарақпен шашты күйдіріп, зақымдау жиі кездеседі. Ыстық тарақ көбінесе 65 градустан астам қыздырылады, сондықтан салмақта болмаса, ауыр күйіктер мен іздер пайда болуы мүмкін. Темірмен бірге қолданылатын ыстық вазелин шаш түбіршесінің жоғарғы сегментінің айналасында созылмалы қабынуға себеп болады деп есептелді, бұл сыртқы түбір қабығының дегенерациясына әкелді. 1992 жылы ыстық тарақпен шаштың тоқтауын зерттеу жүргізілді, және ыстық тарақтың қолданылуы мен аурудың басталуы және прогрессиясы арасында нашар байланыс бар екені анықталды. Зерттеу қорытындысы бойынша, осы клиникалық және гистологиялық тұрғыдан ерекше жарақаттанушы алопеция үшін фолликулярлық дегенерация синдромы (ФДС) термині ұсынылады. Ыстық тарақпен шаштың тоқтауы және фолликулярлық дегенерация синдромы – бұл бас терісінің қайтымсыз алопециясы, бұрын шаштарын ыстық тарақпен түзетуші адамдарда пайда болады деп ойлаған, бірақ бұл пікір кейіннен жоққа шығарылды.