Лесли Компто́н: Арсенал және Англия футболшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Англия футболшысы (1912–1984)

Лесли Гарри Комптон (12 қыркүйек 1912 – 27 желтоқсан 1984) – ағылшын спортшысы. «Арсенал» және «Миддлсекс» командаларында сәйкесінше футбол және крикет ойнады. Футбол карьерасының соңында Англия құрамасына екі рет шақырылды және Англия құрамасы үшін дебют жасаған ең үлкен жастағы шеп ойыншысы (және соғыстан кейінгі кез келген позицияда дебют жасаған ең үлкен жастағы ойыншы) болып қалады. Оның інісі Денис те «Арсенал» және «Миддлсекс» командаларында футболшы және крикетші болған, бірақ Лесли футболда, ал Денис крикетте жетістікке жеткен.

Футбол мансабы

Комптон Вудфорд, Эссекс округінде дүниеге келді және 1930 жылы «Арсеналға» әуесқой ретінде қосылғанға дейін Миддлсекс мектептерінің құрамасында футбол ойнады. Ол өзінің кәсіби мансабының барлық кезеңін 22 жыл бойы «Арсеналда» өткізді, бұл оны клубтың ең ұзақ қызмет еткен ойыншыларының біріне айналдырды. Алғашқы ойынын 1932 жылғы 24 сәуірде «Астон Виллаға» қарсы «Вилла Парк» стадионында 1–1 есебімен тең түскен матчта өткізді. Ол бастапқыда оң қорғаушы ретінде ойнады және 1930 жылдардың басында Том Паркердің орнына шықты, бірақ Джордж Мале сол позицияға ауысып, Паркердің ұзақ мерзімді ізбасары болды. Қосалқы командаға жіберілген Комптон төрт маусым ішінде негізгі құрамда 13 матч өткізді. 1935–36 маусымда ол жиірек алаңға шығып, 12 матч ойнады, ал келесі маусымда 15 матч өткізді, бірақ 1937–38 маусымда Бірінші дивизион жеңімпаздарының медалін жеңіп ала алмады, себебі ол сол маусымда тек 9 матчқа қатысты. 1930 жылдардың басынан бастап резервтік құрамда болғанына және «Арсеналдың» жетістіктерінен қалыс қалғанына қарамастан, Комптон «Арсеналда» қалды және 1938–39 маусымда «Charity Shield» жеңімпаздарының медалін жеңіп алды, ол маусымда 19 матч өткізді. Бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталды; Комптон Армияда қызмет етті, сонымен қатар «Арсенал» үшін футбол ойнауын жалғастырды. Авариялық орталық шабуылшыға айналған ол соғыс жылдарында «Лейтон Ориентке» қарсы өткен матчта 10 гол соқты, нәтижесінде «Арсенал» 15–2 есебімен жеңіске жетті. Сонымен қатар, ол 1942–43 маусымында «Честер» клубының құрамында «Эвертонға» қарсы өткен матчта хет-трик жасады. 1940 жылы маусымда ол «Крейвен Коттедж» стадионында «Фулхэмді» жеңген «Саутгемптон» клубының құрамындағы бес ойыншының бірі болды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол қорғауға оралды және «Арсенал» құрамындағы орталық қорғаушының негізгі ойыншысына айналды. 1947–48 маусымының алғашқы алты матчын крикетке қатысқандықтан өткізіп жіберді, бірақ маусымның қалған бөлігінде тұрақты түрде алаңға шықты, нәтижесінде «Арсенал» Бірінші дивизионда жеңіске жетті және Комптон, ақыры, жоғары деңгейдегі құрметке ие болды; оның інісі Денис де сол кезде «Арсенал» құрамында өзін бекемдеп, медаль жеңіп алды. Маусым соңында ол Джо Мерсерден «Арсенал» капитанының қызметін мұра етті, бірақ көп ұзамай бұл құрметке Мерсердің көбірек лайық екенін айтып, капитандық лентасын қайтарды. Комптон 1949–50 маусымда ФА кубогын жеңіп алды, «Ганнерс» клубының «Челсиге» қарсы өткен жартылай финалда соңғы минутта теңестіру голын соқты, оның інісі Денистен алынған бұрыштан алыс қашықтықтан басымен гол соқты, нәтижесінде матч 2–2 есебімен тең түсті; «Арсенал» қайта матчты 1–0 есебімен жеңіп, содан кейін финалда «Ливерпульді» жеңді. Комптонның өте жақсы формасы оның 1950 жылғы 15 қарашада Уэльске қарсы Англия құрамасына шақырылуына себеп болды, ол 38 жас 64 күндік шақта Англия құрамасының соғыстан кейінгі ең үлкен дебютанты және дебюттік ойында алаңға шыққан ең үлкен жастағы ойыншы атанды. Бұл рекордтар әлі де күшінде. Александр Мортен барлық уақыттағы рекордты иеленеді. Ол 1951–52 маусымының басына дейін «Арсенал» құрамында тұрақты ойыншы болды, ол маусымда тек төрт матчқа қатысты. 1952 жылғы маусым соңында футболдан зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады; барлығы ол 273 матч өткізіп, 6 гол соқты. Ол тағы үш жыл «Арсеналда» жаттықтырушы және скаут ретінде жұмыс істеді.

Compton was born Woodford, Essex and played football for Middlesex Schools before joining Arsenal as an amateur in 1930. He would spend his entire senior club career at Arsenal, over a period of 22 years, making him one of the club's longest ever serving players. He made his debut on 24 April 1932 against Aston Villa in a 1–1 draw at Villa Park, two months after he had turned professional. He started out as a right back, and deputised for Tom Parker in the early 1930s, before George Male was converted to that position and became Parker's long term replacement. Relegated to reserve team football, Compton only played 13 first team games in four seasons. By 1935–36 he had started to feature more regularly, playing 12 games that season and 15 the next, but missed out on a First Division winners' medal in 1937–38 as he only managed 9 appearances that season. Despite being down the pecking order throughout the 1930s and missing out on the success that Arsenal enjoyed, Compton stuck with Arsenal and won a Charity Shield winners' medal in 1938–39, playing 19 times that season. However the Second World War then intervened; Compton served in the Army while continuing to play football for Arsenal. Converted to an emergency centre forward, he once scored ten times in a wartime match against Leyton Orient, which finished 15–2 to Arsenal. He also guested for Chester, scoring a hat trick against Everton during the 1942–43 season. In June 1940, he was one of five Arsenal players who guested for Southampton in a victory over Fulham at Craven Cottage. After the war had ended, he reverted to defence, becoming a mainstay in the Arsenal side at centre half. Although he missed the first six games of the 1947–48 due to cricketing commitments but was a near ever present for the remainder of the season, as Arsenal won the First Division title and Compton finally earned a top class honour; his brother, Denis, had also by this time established himself in the Arsenal side and won a medal as well. During the close season, he succeeded Joe Mercer as Arsenal captain, but relinquished the armband soon after, saying Mercer deserved the honour more. Compton went on to win the FA Cup in 1949–50, scoring a last minute equaliser in the Gunners' semi final against Chelsea, heading a corner kick from his brother Denis to level the match 2–2; Arsenal won the replay 1–0, and then beat Liverpool in the final. Compton's form was such that he was selected for England for their match against Wales on 15 November 1950, making him, at 38 years and 64 days, the oldest post war England debutant and the oldest ever outfield player to debut. These records still stand. Alexander Morten holds the all time record. He was a regular in the Arsenal side until the start of the 1951–52 season, during which he only played four matches. He decided to retire from playing football in the 1952 close season; in total he played 273 matches and scored 6 goals. He stayed on at Arsenal for another three years as a coach and scout.

Крикет мансабы

Комптон сонымен қатар Миддлсекс үшін крикетпен де ойнады, көбінесе 1938 жылдан 1956 жылға дейін қақпашы ретінде ойнады. Ол 272 рет алаңға шығып, 5,814 ұпай жинады (орташасы 16.75), 468 рет допты ұстап, 131 рет қақпадан шығарды. Ол ағасымен бірге 1947 жылы Миддлсекс үшін Каунти Чемпионатын жеңіп алды, осылайша футбол және крикетте ұлттық чемпионатты жеңген жалғыз бауырлар атанды. Алайда, Денистен өзгеше, Лесли Англия құрамасы үшін тестілік крикет ойнаған емес.

Зейнеткерлік және өлім

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Солтүстік Лондондағы Хорнси Роудта "Хенли Армс" пабын басқарды. 1984 жылдың желтоқсанында Хендон қаласында 72 жасында қант диабетінен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды; оның аяғы екі жыл бұрын осы аурудың салдарынан ампутацияланған еді. Ол Голдерс Грин крематорийінде кремацияланды, оның күлі сол жерде сақталған.