Кіріспе
Австралиялық жазушы, драматург, сценарист және либреттошы Марк Дойл, көбінесе Луи Ноура сахналық атымен танымал, (1950 жылдың 12 желтоқсанында туған) – австралиялық жазушы, драматург, сценарист және либреттошы. Ол Австралияның жетекші драматургтерінің бірі ретінде белгілі. Оның туындылары Австралияның ірі театр компанияларының барлығында, оның ішінде Сидней театр компаниясы, Мельбурн театр компаниясы, Квинсленд театр компаниясы, Оңтүстік Австралия мемлекеттік театр компаниясы, Белвоар және тағы да басқаларда қойылды, сондай-ақ көптеген халықаралық өндірістерде көрсетілді. Оның ең маңызды пьесалары: Così, Radiance (екеуі де фильмге түсірілді), Византия гүлдері, Шетелдіктердің жазы және Алтын ғасыр. 2006 жылы ол Гриффин Театр Компаниясы үшін «Бойс трилогиясын» аяқтады, оған «Иттің көзі бар әйел», «Тамаша жігіт» және «Сидней императоры» пьесалары кірді. 2009 жылы жазған «Айс» романы Майлз Франклин сыйлығының финалисі болды. 1996 жылғы «Cosi» фильмінің сценарийі, психикалық аурумен ауыратын науқастар тобының пьеса қою туралы, сол жылы Австралия кино институтының «Үздік бейімделген сценарий» сыйлығын жеңіп алды. Ноураның сценарийші ретіндегі жұмыстарына комедиялық «Матчмейкер» және Винсент Уордтың «Адам жүрегінің картасы» романтикалық фильмі де кіреді, ол Канн кинофестиваліне шақырылды. Оның радио пьесалары: «Альберт Эдвардты атайды», «Ән бөлмесі», «Жесірлер» және 2003 жылы ABC телеарнасында көрсетілген бес бөлімді «Құдайдың балғасы». Ол екі естелік жазды: «The Twelfth of Never» (1999) және «Shooting the Moon» (2004). 2007 жылдың наурызында Ноура аборигендер қауымдастықтарындағы зорлық-зомбылық туралы «Жаман арман» атты даулы кітабын жариялады. Ол сондай-ақ 2008 жылы SBS телеарнасының көптеген сыйлықтарға ие болған «Бірінші австралиялықтар» сериалының негізгі авторларының бірі болды. Ноура сонымен қатар мәдени сыншы, оның эсселері мен пікірлері «The Monthly» және «Australian Literary Review» журналдарында, сондай-ақ ірі газеттерде үнемі жарияланады. Ол үш рет үйленген, бисексуал және ер адамдармен де қарым-қатынаста болған.
Mark Doyle, better known by his stage name Louis Nowra, (born 12 December 1950) is an Australian writer, playwright, screenwriter and librettist. He is best known as one of Australia's leading playwrights. His works have been performed by all of Australia's major theatre companies, including Sydney Theatre Company, Melbourne Theatre Company, Queensland Theatre Company, State Theatre Company of South Australia, Belvoir, and many others, and have also had many international productions. His most significant plays are Così, Radiance (both of which he turned into films), Byzantine Flowers, Summer of the Aliens and The Golden Age. In 2006 he completed The Boyce Trilogy for Griffin Theatre Company, consisting of The Woman with Dog's Eyes, The Marvellous Boy and The Emperor of Sydney. His 2009 novel Ice was shortlisted for the Miles Franklin Award. His script for 1996 movie Cosi, which revolves around a group of mentally ill patients who put on a play, won the Australian Film Institute Award that year for Best Adapted Screenplay. Nowra's work as a scriptwriter also includes a credit on the comedy The Matchmaker and the Vincent Ward romance Map of the Human Heart, which was invited to the Cannes Film Festival. His radio plays include Albert Names Edward, The Song Room, The Widows and the five part The Divine Hammer, which aired on the ABC in 2003. He has written two memoirs, The Twelfth of Never (1999) and Shooting the Moon (2004). In March 2007, Nowra published a controversial book on violence in Aboriginal communities, Bad Dreaming. He was also one of the principal writers for the multi award winning 2008 SBS TV series, First Australians. Nowra is also a cultural commentator, with essays and commentary appearing regularly in The Monthly and the Australian Literary Review as well as major newspapers. He has been married three times, and is bisexual, having had relationships with men as well.
Өмірбаян
Ноура Мельбурн қаласында Марк Дойл болып дүниеге келді, анасының үш күйеуінің екіншісі ретінде. Бала кезінде оның туған күнін ешқашан тойлаған емес, және ол неге екенін түсіне алмады. Анасы оған кішкентай кезінде өзінің бір адамды өлтіргені туралы әңгімелер еститінін, бірақ оның айтқан нұсқасынан басқасына сене бермеу керектігін, ал оны 21 жасқа толғанда ғана ашып беретінін айтқан. Кейін әпкесі анасының өз әкесін, яғни атасын өлтіргенін айтты. Оның 21 жасқа толған күні, 1971 жылдың 12 желтоқсанында анасы оны растады және бұл оның туылмастан бұрын, дәл бес жыл бұрын, 1945 жылдың 12 желтоқсанында болғанын, содан барып оның туған күні тойланбағанын айтты. Анасы кісі өлтіру айыбымен сотталды, бірақ көп жылдық ішімдікке беріліп, зорлық-зомбылық жасағандықтан кінәсіз босатылды. Ол өз кезегінде ұлына қатыгездікпен қарады, оны ақымақ және еш нәрсеге жарамайтын деп айтты, жаза ретінде әпкесінің киімдерін кигізіп көшеде серуендетті және оған "бет-көздер таралғанда есіктің артында болдың" деді. Ол өзінің ағасы Боб Герберт (немесе Боб Герберт Хей) арқылы, Дж. С. Уильямсонның өндірісінде сахналық менеджер болғандықтан, театрға деген сүйіспеншілігін ерте дамытты. Оның алғашқы пьесалары 1973 жылы Мельбурндағы La Mama театрында жазылды. Олар оның сахналық туындыларына музыканың бір бөлігін бірлесіп жазды. 2003 жылы үшінші және қазіргі әйелі, жазушы Мэнди Сейерге үйленді. Олар 2000 жылы "Жұлдыздарға қарай, арыққа қарай" атты антологияны бірлесіп редакциялаған кезде бірге жұмыс істеген. Олардың бір-бірінен алыс емес жеке үйлері бар, онда күндізгі жазу жұмыстарын атқарады, ал кешке бірге жиналады. 2014 жылдың ақпан айында олар Сиднейдегі Технологиялық университетінде 2014 жылғы Авторлық құқық агенттігінің көркем емес жазушысы атағын бірлесіп иеленді. Ноураның пьесалары Вероника Келлидің "Луи Ноура театры" атты еңбегінде зерттеледі.
Антологиялар
Жұлдыздарға қарап, арықта: Кингс-кросс арқылы әдеби саяхат (2000; ред. Луис Ноура, Мэнди Сейер)