Барфорд Сент-Мартин – Уилтшир, Англиядағы шағын ауыл. Nadder өзені жағасында орналасқан, тарихи ескерткіштерге бай. Iron Age және Римдік дәуірге дейінгі қоршаулар бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уилтширдегі ауыл, Англия.
Village in Wiltshire, England
Барфорд Сент-Мартин – Уилтширдегі ауыл және азаматтық округ, Англия, Уилтоннан шамамен 2,5 миль (4 км) батыста, A30 және B3089 тас жолдарының түйіскен жері маңында орналасқан. Барфорд – Надер өзені арқылы ағатын Надер өзенінің құрметіне аталған Надер аңғарындағы ауылдардың бірі ретінде танымал. Гроули Вуд округтің солтүстік бөлігін құрайды.
Barford St Martin is a village and civil parish in Wiltshire, England, about 2.5 mile (4 km) west of Wilton, around the junction of the A30 and the B3089. Barford is known as one of the Nadder Valley villages, named for the River Nadder which flows through the parish. Grovely Wood forms the northern section of the parish.
Тарих
Параш аумағындағы тарихи орындарға Эбсбери деп аталатын жер жұмыстары, темір дәуіріне жататын қоныс, егістік жүйесі және мүмкін шато кіреді. Сонымен қатар, солтүстіктегі төбеде, Уайли аңғарына көрініс беретін римдік-британдық қоршалған қоныс орналасқан. Grovely Ditch немесе Grim's Ditch – рим заманына дейінгі жер жұмысы, ол Гроули Вуд орман арқылы оңтүстікке қарай өтеді. 1085–1086 жылдары жасалған "Domesday Book" кітабында тоғыз шаңырағы бар Берефорд деген шағын елді мекен тіркелген. 1304 жылға қарай, шіркеудің құрметіне байланысты St Martin қосымшасы қосылды, ол Даунтон ауданындағы Барфорд иелігінен ерекшелендіру үшін жасалған. 1197 жылы Amesbury Priory 78 акр жерге ие болды және 1539 жылғы таратылуға дейін осы иелікті сақтап келді. Барфорд пен Ұлы Уишфорд арасындағы Гроули Вуд – аудандық емес аймақ болды. 1839 жылға қарай Барфорд ауданының шекарасы солтүстікке жылжып, орманның көп бөлігін қамтыды. 1884 жылы Барфорд өзенінің оңтүстік жағында орналасқан, 1891 жылы 67 халқы бар Хардкотт ауылы Баверстоктан Барфорд ауданына қосылды. Хардкотт енді географиялық атау емес, бірақ оның есімі Хардкотт үй шаруашылығында және Хардкотт үйінде (Винтерборн графтары маңындағы Хардкотт үйімен шатастырмау керек) сақталған. Ғимараттарда пайдалану үшін Гринсэнд тасы Хардкотт маңынан көптен бері қазылып алынған, ал кен орны (қазір Lovell Stone Group басқарады) – қалған санаулы көздердің бірі.
Prehistoric sites in the parish include the earthworks known as Ebsbury, an Iron Age settlement, field system and possible hillfort, and a Romano British enclosed settlement, on a hilltop in the north of the parish which overlooks the Wylye valley. Grovely Ditch or Grim's Ditch, a pre Roman earthwork, runs through Grovely Wood a little further south. A small settlement called Bereford, with nine households, was recorded in the Domesday Book compiled in 1085–1086. The St Martin suffix, from the dedication of the church, was added by 1304 to distinguish it from Barford manor in Downton parish. Amesbury Priory acquired 78 acres in 1197, and continued to hold that manor until the Dissolution in 1539. Grovely Wood, between Barford and Great Wishford, was an extra parochial area. By 1839, the boundary of Barford parish had moved north to include almost all of the woodland. In 1884, the hamlet of Hurdcott – on the south side of the river upstream of Barford, with population 67 in 1891 – was transferred to Barford parish from Baverstock. Hurdcott is no longer a placename but the name lives on in Hurdcott Home Farm and Hurdcott House (not to be confused with the Hurdcott House near Winterbourne Earls). Greensand stone for use in buildings has long been quarried near Hurdcott, and the quarry (now operated by Lovell Stone Group) is one of the few remaining sources.
Қауымдық шіркеу
Ауылдың орталығында орналасқан Англия шіркеуінің Сент-Мартин шіркеуі – негізінен жасыл құмнан салынған, тоғысқан мұнарасы бар айқыш тәрізді ғимарат. Ол Надер сулы жазықтарының үстіндегі, адам жасаған топырақ төбеде орналасқан. 13 ғасырдағы ғибадатхана ғимараттың ең көне бөлігі, бірақ кейінгі нефтің тарлығы бұл жерде бұрынғы ғимарат болғанын көрсетеді. Кеменің шатыры 16 ғасырдан, ал мұнара (15 ғасырда қайта салынған) бұрынғы тік шатырдың іздерін сақтайды. Солтүстік трансепті 1841 жылы қайта салынды, вестибюль орнату үшін, ал 20 ғасырда батыс кіреберісіне вестибюль қосылды. Шіркеу 1960 жылы I санатқа енгізілді. Ішінде оңтүстік трансептегі Елис Уокердің (1584 жылы қайтыс болған) қола ескерткіші бар, ол оны он бір баласымен бірге бейнелейді. 1979 жылы аймақта бірлескен рухани қызмет құрылды, ал бүгінде шіркеу 14 басқа шіркеумен бірге Надер аңғарының пастырлық округіне кіреді. Бір кезде бұл шіркеу көршілес Бёркомбпен біріктірілді, ал оның шіркеуі 2005 жылы пайдасыз деп жарияланды.
The Church of England parish church of St Martin, in the centre of the village, is a cruciform building with a crossing tower, built mostly in greensand. It stands on a man made earth bank above the Nadder water meadows. The 13th century chancel is the building's oldest part, although the narrowness of the later nave implies the presence of an earlier building. The nave roof is from the 16th century, and the tower (rebuilt in the 15th) carries evidence of a steeper earlier roof. The north transept was rebuilt in 1841 to provide a vestry, and in the 20th century a vestibule was added at the west entrance. The church was designated as Grade I listed in 1960. Inside, monuments include a brass in the south transept to Alis Walker (died 1584) which depicts her with her eleven children. A group ministry was established for the area in 1979 and today the parish is part of the Nadder Valley benefice, alongside 14 others. At some point the parish was united with neighbouring Burcombe, whose church was declared redundant in 2005.
Басқа діни орындар
Ауылдың орталығындағы ерте ортағасырлық уағыз айту айқышы I санаттағы ескерткіш болып саналады, алайда оның тек негізі және сағақ бөліктері ғана сақталған. 1902 жылы бұрынғы шіркеудің орнына Первобыт методистік шіркеу салынды. 2012 жылы ол тұрғын үй ретінде пайдаланыла бастады.
An early medieval preaching cross in the centre of the village is Grade I listed, although only the base and parts of the shaft remain. A Primitive Methodist chapel was built in 1902 to replace an earlier chapel. By 2012 it was in residential use.
Белгілі ғимараттар
I дәрежелі шіркеу мен ауыл крестінен басқа, бір ғимарат II дәрежелі тізімде: Шорт-Лейндегі Кішкентай Орчард, ол 15 ғасырда төрт бөлімді ағаш қаңқалы үй ретінде салынды және 16 мен 17 ғасырларда өзгерістер енгізілді. Певснер, Черри және Орбах атап көрсеткен басқа ғимараттар: бұрынғы мектеп, Вест-стрит, 1853–54 жылдары салынған; Барфорд үйі, Маунт-Лейн, 18 ғасырдың ортасында, қиыршық таспен жабынған кірпіштен салынған; және Ескі ректория, Гроули-роуд, бір қанаты 15 ғасырға дейін сақталған. Ауылдың сыртында Хардкотта 1630 жылдары сарай салынды, ал келесі ғасырда ол Пауэлл отбасының меншігіне өтті, олардың ұрпақтарының ішінде Даунтон округінің депутаты Александр Пауэлл (1782–1847) болды. Сарай 1970 жылдары қайта құрылды. Бұл жер бұрын ферманың бөлігі болған, бірақ қазір ол үйсіз және басқа да әлеуметтік жағдайы нашар адамдарға, соның ішінде психикалық денсаулық проблемаларымен күресіп жатқан немесе одан жазылып жатқандарға білім беру орталығы ретінде пайдаланылады. Ағаш өңдеу, қолөнер және ауыл шаруашылығы сияқты біліктер оқытылады.
Besides the Grade I listed church and village cross, one building is listed at Grade II*: Little Orchard, on Short Lane, which began as a four bay timber framed hall house in the 15th century, and was altered in the 16th and 17th centuries. Other buildings noted by Pevsner, Cherry and Orbach the former school, West Street, 1853–4; Barford House, Mount Lane, mid 18th century in pebble dashed brick; and the Old Rectory, Groveley Road, with one 15th century wing. Outside the village, a country house was built at Hurdcott in the 1630s, and in the next century the estate came into the Powell family whose descendants included Alexander Powell (1782–1847), MP for Downton. The house was reconstructed in the 1970s. The land used to be part of a farm, but now serves as a teaching facility for homeless and other disadvantaged people including those suffering and recovering from mental health illnesses. Skills such as woodworking, arts & crafts, and agriculture are taught there.
Ыңғайлылықтар
"Менің қозыларымды тамақтандыр" деген логотипі бар ауыл мектебі 1854 жылы салынды және 2006 жылдың соңында жабылды. Ауыл балалары енді Уилтонға барады, онда бастауыш мектеп 2006 жылғы өзгерістен кейін "Уилтон және Барфорд" деп аталды; 2018 жылы оның атауы Уилтон CE бастауыш мектебіне қайта өзгертілді. Барфорд ғимаратын қазір балалар бағына баратын ойын тобы пайдаланады.
The village school with its "Feed my lambs" logo was built in 1854 and closed at the end of 2006. Village children now travel to Wilton, where the primary school was renamed 'Wilton and Barford' after the 2006 change; in 2018 its name reverted to Wilton CE Primary School. The Barford building is now used by a pre school playgroup.