Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дон Хуанның абайсыз қызы — 1977 жылы шыққан канадалық әнші-әндер авторы Джони Митчеллдің қос альбомы. Оның тоғызыншы альбомы, эксперименттік стилімен ерекшеленеді, Митчеллдің бұрынғы жазбаларындағы джазға негізделген дыбысын одан да кеңейтеді. Митчелл Asylum Records компаниясымен келісімшартын аяқтауға жақын болғандықтан, бұл альбомды бұрынғы жұмыстарынан гөрі еркін жасауға рұқсат бергенін айтты. "Дон Хуанның абайсыз қызы" 1977 жылдың желтоқсан айында шықты және аралас пікірлерге ие болды. Billboard чартында 25-орынға жетті және үш айдың ішінде алтын статусқа ие болды.
Don Juan's Reckless Daughter is a 1977 double album by Canadian singer songwriter Joni Mitchell. Her ninth album, it is unusual for its experimental style, expanding even further on the jazz influenced sound of Mitchell's previous recordings. Mitchell has stated that, close to completing her contract with Asylum Records, she allowed this album to be looser than anything she had done previously. Don Juan's Reckless Daughter was released in December 1977 to mixed reviews. It reached No. 25 on the Billboard charts and attained gold record status within three months.
Негізгі деректері мен мазмұны
Альбомның көп бөлігі эксперименттік сипатта: "Overture" бір мезгілде алты гитарамен орындалады, олардың кейбіреулері бір-бірінен әртүрлі құбылмалылықта, вокалдық эхо эффекттерімен; "The Tenth World" – латындық перкуссияның ұзақ инструменталды композициясы; "Dreamland" тек перкуссия мен дауыстардан (соның ішінде Чака Ханның да) тұрады. "Paprika Plains" – 16 минуттық ән, ол импровизациялық фортепианода орындалып, толық оркестрмен аранжировкаланады; ол дискінің екінші жағының барлығын алып жатады. Онда Митчелл Канаданың аборигендері жиі баратын бардағы кешкі жиынның бірінші тұлғадағы сипаттамасын береді, үмітсіздік пен алкоголизм тақырыптарына тоқталады. Әңгіме барысында баяндаушы жаңбырды тамашалау үшін сыртқа шығып, арман күйге енеді, ал лирика – альбомның қаптамасында басылған, бірақ орындалмаған – тұнық балалық шақ естеліктеріне, ядролық жарылысқа және арман көрушіге қарап тұрған бет-бейнесіз тайпаға сілтемелердің қоспасынан тұрады. Баяндаушы жаңбыр тоқтағаннан кейін ішке қайта оралады. Энтони Фосеттпен "Paprika Plains" туралы сөйлескенде Митчелл былай деді:
Much of the album is experimental: "Overture" is played with six simultaneous guitars, some in different tunings from others, with vocal echo effects; "The Tenth World" is an extended length instrumental of Latin percussion; "Dreamland" features only percussion and voices (including that of Chaka Khan). "Paprika Plains" is a 16 minute song played on improvised piano and arranged with a full orchestra; it takes up all of Side 2. In it, Mitchell narrates a first person description of a late night gathering in a bar frequented by Indigenous peoples of Canada, touching on themes of hopelessness and alcoholism. At one point in the narrative, the narrator leaves the setting to watch the rain and enters into a dreamstate, and the lyrics – printed in the liner notes but not sung – become a mixture of references to innocent childhood memories, a nuclear explosion and an expressionless tribe gazing upon the dreamer. The narrator returns inside after the rain passes. In speaking to Anthony Fawcett about working on "Paprika Plains", Mitchell said:
> Импровизациялық, осы шығармашылық процестің спонтандық жағы – әлі де ақын ретінде – музыкаға сөздер қою, бұл – балға мен шапшымен жұмыс істеу сияқты. Кейде ол оңай келеді, бірақ көбінесе тұжырымдамамен тоқтатылады. Егер сіз "еркін сананы" жазсаңыз – мен оны кейде тек өзімнің қабілетімді еске түсіру үшін жасаймын, себебі мен осы жұмбақтың кішкентай бөліктерін біріктіріп жатырмын – соңғы нәтиже алғаш рет айтылғандай ағып жатқан болуы керек. Оның каталогының қайта шығарылған бокс-сет сериясы үшін альбомның мұқабасы Митчеллдің иттің басы мен жүні бар стилизацияланған суретімен ауыстырылды, ол шамамен 1985 жылғы "Dog Eat Dog" альбомының кезеңінен басталады.
<blockquote>The Improvisational, the spontaneous aspect of this creative process – still as a poet – is to set words to the music, which is a hammer and chisel process. Sometimes it flows, but a lot of times it's blocked by concept. And if you're writing free consciousness – which I do once in a while just to remind myself that I can, you know, because I'm fitting little pieces of this puzzle together – the end result must flow as if it was spoken for the first time. For her series of box set reissues of her catalogue, the cover artwork for the album was replaced with a stylised photograph of Mitchell with a dog's head and fur, which dates from the Dog Eat Dog album period around 1985.
Сыни қабылдау
Rolling Stone журналы "Дон Хуанның абайсыз қызы туралы ең жақсы айтыларлық нәрсе – бұл пайдалы сәтсіздік" деген пікір білдірді, сондай-ақ "оның эмоциясы құрысып, ойларға толы, олар қиялдар болып қалуы керек еді, мелодиялар рифтерге, ал әндер фрагменттерге айналуы тиіс еді" деп жазды. The Globe and Mail газеті болса, "оның толыққанды электрлі, попқа бағытталған дыбысқа өтуін таңбалаған көптеген жаңа үндік элементтер, егжей-тегжейлі назардың жетіспеуінен қысырқалап қалды" деген қорытындыға келді.
Rolling Stone opined that "the best that can be said for Don Juan's Reckless Daughter is that it is an instructive failure," writing that "it's sapped of emotion and full of ideas that should have remained whims, melodies that should have been riffs, songs that should have been fragments." The Globe and Mail concluded that "many of the novel sounds that marked her shift to the fully electric, pop oriented sound have gone bland for lack of detailed attention."