Орегон штатының тас жол жүйесі

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарындағы Орегон штатының тас жолдар жүйесі – Орегон көлік департаментінің (ODOT) Тас жолдар бөліміне тиесілі және күтіміндегі тас жолдар желісі.

Автомобиль жолдары мен маршруттары

Мемлекеттік автомобиль жолдары жүйесі шамамен 8000 миль (12875 км) мемлекеттік автомобиль жолдарынан тұрады, яғни ODOT-қа тиесілі және күтіп ұстайтын жолдар. Ендігі-негізгі қосылыстар мен жағалаулық жолдар ескерілмегенде, бұл көрсеткіш шамамен 7400 мильге (11909 км) немесе штаттағы барлық жолдардың шамамен 9%-ына дейін төмендейді. Орегон штатының мемлекетаралық автомобиль жолдары жүйесінің үлесі 729,57 мильді (1174 км) құрайды. Штат пен округ арасындағы немесе жергілікті билік арасындағы автомобиль жолдарының ауысуына Орегон көлік комиссиясының (OTC) келісімі қажет, ол ай сайын отырыс өткізетін, губернатор тағайындаған бес мүшеден тұратын орган. Мұндай ауысулар көбінесе үзіліс жолдарға әкеледі, онда жергілікті билік өзінің шегіндегі басты жолдың бір бөлігін немесе барлығын күтіп ұстайды. Екі түрлі нөмірлеу жүйесі қолданылады: маршруттар (мысалы, 84-ші мемлекетаралық трасса, 26-шы АҚШ трассасы және 140-шы Орегон трассасы) – бұл жалған жұртшылық пайдаланатын бағыттар, ал олардың белгілері нұсқаулық тақтайшалар мен карталарда орналастырылған. Бұларға мемлекетаралық трассалар, АҚШ трассалары және Орегон штатының маршруттары (мысалы, OR 201) кіреді. Ал автомобиль жолдары ODOT-тың ішкі пайдалануында; олар аттарымен және нөмірлерімен белгіленеді (мысалы, Тынық мұхиты трассасы №1, Уилламет трассасы №18). Екі жүйе көбінесе үндес болғанымен, толық сәйкес келмейді. Көптеген маршруттар округтер мен қалалар күтіп ұстайтын көшелерде белгіленген, сондықтан олар мемлекеттік автомобиль жолдары жүйесіне жатпайды, мысалы, OR 8 трассасының шығыс және батыс бөліктері – Каньон жолы және Гейлс Крик жолы шын мәнінде мемлекеттік автомобиль жолдары емес. Екінші жағынан, кейбір мемлекеттік автомобиль жолдары маршруттар ретінде белгіленбеген; Beaverton–Tualatin трассасы №141 ресми маршрут таңбасына (OR 141) ие, бірақ толығымен белгісіз. Белгіленген маршруттар бірнеше автомобиль жолдарынан тұруы мүмкін; мысалы, OR 47 Mist–Clatskanie трассасы №110, Nehalem трассасы №102 және Tualatin Valley трассасы №29 үстінен өтеді. Сол сияқты, автомобиль жолдары бірнеше маршруттардан құралуы мүмкін; Tualatin Valley трассасы №29 OR 8 және OR 47 трассаларының бөліктерін қамтиды. Әрбір автомобиль жолы толығымен мемлекеттік күтімде, ал әрбір маршрут кем дегенде жартылай мемлекеттік күтімде болады. Кез келген АҚШ трассасы немесе мемлекетаралық трасса нөмірі Америкалық мемлекеттік автомобиль жолдары және көлік департаментінің (AASHTO) бекітілуін қажет етеді. Маршрут белгілерін олар орналастырылған жолдармен бірдей мекеме күтіп ұстайды. Егер жергілікті билік нөмірленген маршрутты күтіп ұстаса, ол белгілерді орналастыру үшін штатпен келісімге келеді, осылайша жолаушылардың ыңғайы үшін үздіксіз маршрутты сақтайды.

The state highway system consists of about 8000 mile (12875 km) of state highways, that is, roadways owned and maintained by ODOT. When minor connections and frontage roads are removed, that number drops to approximately 7400 mile (11909 km) or around 9% of the total road mileage in the state. Oregon's portion of the Interstate Highway System totals 729.57 mile (1174 km). Transfers of highways between the state and county or local maintenance require the approval of the Oregon Transportation Commission (OTC), a five member governor appointed authority that meets monthly. These transfers often result in discontinuous highways, where a local government maintains part or all of a main road within its boundaries. Two separate numbering systems are used: routes (e. g. Interstate 84, U. S. Route 26, and Oregon Route 140) are those used by the general public, and their shields are posted on guide signs and maps. These comprise the Interstate Highways, U. S. Highways, and Oregon state routes (e. g. OR 201). Highways, on the other hand, are used internally by ODOT; they are named and numbered (e. g. Pacific Highway No. 1, Willamette Highway No. 18). The two systems, while largely overlapping, are not congruent. Many routes are signed on streets which are maintained by counties and cities, and thus are not part of the state highway system at all, e. g. OR 8, whose eastern and westernmost portions, Canyon Road and Gales Creek Road, are not actually state highways. On the other hand, some state highways are not signed as routes at all; the Beaverton–Tualatin Highway No. 141 has an official route designation (OR 141), but remains entirely unsigned. Signed routes may comprise several highways; for instance, OR 47 is overlaid on the Mist–Clatskanie Highway No. 110, Nehalem Highway No. 102, and Tualatin Valley Highway No. 29. Likewise, highways may consist of several routes; Tualatin Valley Highway No. 29 comprises parts of OR 8 and OR 47. Every highway is fully state maintained, and every route is at least partially state maintained. any U. S. Route or Interstate numbers must also be approved by the American Association of State Highway and Transportation Officials (AASHTO). Route signs are maintained by the same agency as the roads they are posted along. If a local government maintains a numbered route, it signs an agreement with the state to keep the signs posted, thus keeping a continuous route for the benefit of travelers.

Тарих

Бастапқы негізгі мемлекеттік автомобиль жолдары жүйесі 1917 жылы белгіленді, оның ішінде сол жылы Орегон штатының заң шығарушы органы белгілегендері және Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы, ОТК-ның алдағысы, желіге қосылғандары бар. Алғашқы белгіленген бағыттар 1926 жылы АҚШ жолдары болды. 1932 жылға дейін Орегон маршруттары ОТК арқылы нөмірленді және Орегон штатының автомобиль жолдары департаментімен белгіленді; сол кезде АҚШ жолдарының бөлігі болмаған әрбір негізгі мемлекеттік автомобиль жолы маршрут нөмірін алды. 1931 жылдың соңынан бастап штат көптеген округтік "базар жолдарының" күтімін өз мойнына алды, олар үш таңбалы нөмірлері бар екінші деңгейдегі мемлекеттік автомобиль жолдары болды; олардың кейбіреулеріне 1935 жылы маршрут нөмірлері берілді, бірақ көптегендері белгісіз қалды. Негізгі екі таңбалы маршрут нөмірлері, мемлекетаралық автомобиль жолдары жүйесіне ұқсас, тор жүйесімен орналастырылды. Жұп нөмірлі маршруттар солтүстік-оңтүстік бағытында, батысқа қарай нөмірі артып, Валлова округіндегі OR 3-тен Клатсоп және Тилламук округтеріндегі OR 53-ке дейін жетті. Тақ нөмірлі маршруттар шығыс-батыс бағытында, оңтүстікке қарай нөмірі артып, Тилламук және Вашингтон округтеріндегі OR 6-дан Кламат округіндегі OR 70-ке дейін жетті. Шығыс Орегонның шығыс-батыс бағытындағы автомобиль жолдарына OR 74 және OR 86 арасындағы маршрут нөмірлері берілді, бұл сан оңтүстікке қарай тағы да артты. Осыған қарамастан, негізгі автомобиль жолдары үшін ішкі қолданыстағы автомобиль жолдары нөмірлері ресми емес болып қалды. 1930 жылдардан кейін бірнеше маршрут нөмірлері қосылды және осы үлгілерді бұзып, сабақтастық үшін: OR 99, OR 126, OR 138 және OR 140. Екінші деңгейдегі нөмірлер, 2 санынан басталатын үш таңбалы, батысқа қарай бағытты арттыруға арналған. Олар Малхер округіндегі OR 201-ден Ямхилл округіндегі OR 240-қа дейін болды. Екінші деңгейдегі автомобиль жолдары үшін ішкі қолданыстағы нөмірлер де үш таңбалы болды, бірақ округ бойынша белгіленді, мысалы, Клатсоп округінде No. 10X, Колумбия округінде No. 11X, Малтном округінде No. 12X және т.б., Малхер округінде No. 45X дейін. 2002 және 2003 жылдары ODOT бұрын белгісіз болған көптеген екінші деңгейдегі автомобиль жолдарына маршрут нөмірлерін беруге шешім қабылдады. Әдетте, бұл жаңа маршрут нөмірлері ескі автомобиль жолдарының нөмірімен сәйкес келді және OR 103-тен OR 454-ке дейін болды. Егер автомобиль жолының нөмірі басқа маршрутпен қолданылып жүрген болса, жаңа маршрут нөмірінің бірінші цифры 5-ке өзгертілді (мысалы, Cape Arago Hwy No. 240, 2003 жылы OR 540 болып тағайындалды). Бұл жаңа маршруттардың көпшілігі 2015 жылға дейін белгісіз болып қалды. Екі мемлекеттік автомобиль жолы маршрут нөміріз жоқ: Century Drive Hwy No. 372 және Мидленд шоссесі No. 420.

The initial primary state highway system was designated in 1917, including some designated earlier that year by the Oregon State Legislature and others added to the network by the Oregon State Highway Commission, the predecessor to the OTC. The first signed routes were the U. S. Routes, in 1926. It was not until 1932 that Oregon Routes were numbered by the OTC and marked by the Oregon State Highway Department; every primary state highway that was not already part of a U. S. Route received a route number at that time. Starting in late 1931, the state took over maintenance of many county "market roads", which became secondary state highways with three digit numbers; some of these were assigned route numbers in 1935, but many others remained unsigned. The primary, two digit route numbers were laid out in a grid system, similar to the Interstate Highway System. Odd numbered routes were north south and increased in number bearing west, ranging from OR 3 in Wallowa County to OR 53 in Clatsop and Tillamook counties. Even numbered routes were east west and increased in number bearing south, ranging from OR 6 in Tillamook and Washington counties to OR 70 in Klamath County. East west highways in eastern Oregon were given route numbers between OR 74 and OR 86, again increasing in number to the south. Despite this pattern, the internally used highway numbers for primary highways remained ad hoc. A few route numbers were added after the 1930s, and broke these patterns for continuity reasons: OR 99, OR 126, OR 138, and OR 140. Secondary route numbers, three digits starting with 2, were laid out to generally increase bearing west. They ranged from OR 201 in Malheur County to OR 240 in Yamhill County. The internally used highway numbers for secondary highways were also three digit numbers, but were designated by county, from No. 10X in Clatsop County, No. 11X in Columbia County, No. 12X in Multnomah County, etc., until No. 45X in Malheur County. In 2002 and 2003, ODOT decided to assign route numbers to most of the previously unsigned secondary highways. Typically, these new route numbers were identical to the old highway numbers, and range from OR 103 to OR 454. In cases where the highway number was already in use by a different route, the first digit of the new route number was changed to 5 (e. g. Cape Arago Hwy No. 240, designated OR 540 in 2003). Most of these new route numbers are unsigned as of 2015. Two state highways lack route numbers: Century Drive Hwy No. 372 and Midland Hwy No. 420.