Кіріспе
АҚШ-тың 12-ші нөмірленген тас жолы немесе АҚШ тас жолы 12 (US 12) – АҚШ-тың шығыстан батысқа қарай жүретін нөмірленген тас жолы. Ол Вашингтон штатының Абердин қаласынан Мичиган штатының Детройт қаласына дейін, шамамен 2500 миль (4023 км) қашықтыққа созылған. Бұл тас жол көбінесе 90-шы (I 90) және I 94 тас жолдарымен алмастырылған, бірақ басқа көптеген АҚШ тас жолдарынан айырмашылығы, US 12 жергілікті және аймақтық бағыттар үшін маңызды байланыс ретінде толығымен сақталған. Тас жолдың батыс соңы Абердинде US 101 тас жолымен қиылысады, ал шығыс соңы Детройттың орталық бөлігінде Мичиган және Касс даңғылдарының қиылысында, Campus Martius паркінің жанында орналасқан.
U. S. Route 12 or U. S. Highway 12 (US 12) is an east–west United States Numbered Highway, running from Aberdeen, Washington, to Detroit, Michigan, for almost 2500 mile (4023 km). The highway has mostly been superseded by Interstate 90 (I 90) and I 94, but, unlike most U. S. Highways that have been superseded by an Interstate, US 12 remains intact as an important link for local and regional destinations. The highway's western terminus in Aberdeen is at an intersection with US 101, while the highway's eastern terminus in Downtown Detroit is at the corner of Michigan and Cass avenues, near Campus Martius Park.
Вашингтон
US 12 жолының батыс соңы Абердин қаласында орналасқан. Бұл трасса Уоллула мен Кларкстон арасында Льюис пен Кларк экспедициясының шығысқа қарайғы бағытымен шамамен бірге жүреді және Льюис пен Кларк ұлттық тарихи жолының бір бөлігі ретінде таңбаланған. Штаттағы жолдың шығыс ұшы Кларкстон қаласында орналасқан, онда трасса Идахо штатының Льюистон қаласына қарай Жылан өзенін кесіп өтеді. I-5 трассасымен қатар жүрмейтін US 12 жолының Вашингтон штатындағы бөлігі Вашингтон штатының қайта қарастырылған кодексінің § 47.17.055 тармағында белгіленген.
Айдахо штаты
US 12 штатқа Льюистон қаласы арқылы кіреді, Кларкстон, Вашингтоннан Снейк өзенін кесіп өтеді. Ол Clearwater өзені бойымен жоғары қарай өрлеп, 7 мильге (11 км) дейін US 95 тас жолымен бірге жүреді. Кейін, "Алғашқы 99 мильге (159 км) дейін жол қисық" деген ескерту белгілері бар екі жолақты, бөлінбеген тас жолға айналады және Орофино қаласына дейін созылады. Одан әрі сол өзеннің ортаңғы саласы арқылы Лоуэллге дейін, Лохса және Селвей өзендерінің қосылған жеріне дейін жалғасады. Ол Лохса өзені бойымен жоғары қарай өрлеп, Монтана шекарасындағы Лоло асуына жетеді. Бұл тас жолдың бөлігі Льюис және Кларк ұлттық тарихи жолының бір бөлігі ретінде белгіленген. Айдахо штатындағы тас жолдың көп бөлігі Клервотер ұлттық орман ішінде орналасқан. US 12 тас жолының шығыс бөлігі, алыс тау ормандары арқылы және Лоло асуына дейін 1960 жылдардың басында салынған, ол АҚШ-та соңғы салынған тас жол болды. Лоуэлл мен Пауэлл арасында шамамен 70 мильге (113 км) дейін шығысқа қарай ешқандай қызмет көрсету орталықтары жоқ.
Монтана
Монтана штатындағы US 12 тас жолы Льюис пен Кларк тас жолы деп белгіленген, бірақ Льюис пен Кларк осы штат арқылы өтіп кетпеген. US 12-нің Монтананың таулары мен жазықтары арқылы 598 мильге (962 км) созылуы – бұл US 12 тас жолының кез келген штат арқылы өтетін ең ұзын қашықтығы. Тас жол Монтанаға Лоло өткелінен, Лоло ұлттық орман паркіндегі Лоло ыстық суларынан оңтүстік-батысқа қарай 7 миль (11 км) қашықтықта кіреді. Лоло шыңының оңтүстігінен өтіп, шығысқа қарай 53 км жүрген соң, ол US 93 тас жолымен Лолода қосылады және солтүстік-шығысқа қарай 7.5 миль (12 км) жалғасады, онда US 93 тас жолы Резерв көшесімен тікелей солтүстікке қарай, Глейшер ұлттық паркіне қарай бет алады. US 12 Миссула қаласының орталығы арқылы солтүстік-шығысқа қарай жүріп, ақырында I 90 тас жолымен қиылысады. Содан кейін ол I 90 тас жолымен 69 миль (111 км) Гарисонға дейін созылады, одан кейін Хеленаға қарай шығысқа қарай 48.8 миль (79 км) жол жүреді. Бұл екі жолақты бөлік Авон мен Эллистон қалалары арқылы өтеді, Хелена ұлттық орман паркінен өтіп, Макдональд өткеліндегі Континенттік бөліністен өтеді және Монтананың астанасы Хелена қаласынан өтеді. US 12 I-15 тас жолымен қиылысады, сол жерде ол US 287 тас жолына оңтүстікке қарай қосылады. US 12 және US 287 тас жолдары бірігіп, Таунсендке қарай оңтүстік-шығысқа қарай 33.4 миль (54 км) жүреді, онда ол US 287 тас жолынан бөлінеді, ол Үш Форк қаласының жанындағы I 90 тас жолымен қиылысқанға дейін оңтүстікке қарай 30 миль (48 км) жүреді. US 12 Уайт Салфур Спрингс бағытында шығысқа қарай 68.2 км (42.2 миль) жүреді. Бұл маршрут US 89 тас жолымен қосылып, Уайт Салфур Спрингс қаласына кірмес бұрын 14 км және қаладан шығысқа қарай тағы 5 км (3 миль) жүреді. US 89 тас жолы солтүстікке бұрылып, US 12 шығысқа қарай 233 миль (375 км) жүріп, Форсайттағы I 94 тас жолымен қиылысқанға дейін солтүстік-шығысқа қарай 74 км (45.8 миль) Майлс-Ситиге дейін жалғасады. Майлс-Ситидің шығыс жағында US 12 тас жолы I 94 тас жолынан қайтадан бөлініп, 149 км (92.4 миль) қашықтықта Солтүстік Дакота шекарасына тікелей шығысқа қарай жүреді.
Солтүстік Дакота
US 12 – Солтүстік Дакота штатының оңтүстік-батысындағы Адамс, Боуман және Слоп округтері арқылы өтетін 87.47 миль (141 км) ұзындықтағы екі жолақты, бөлінбеген тас жол. Ауылдық жерлерде жылдамдық шектеуі жоғарырақ, ал Мармарт, Раме, Боуман, Скрантон және Хеттингер қалаларында жылдамдық шектеуі төмендетілген. US 12 Боуман қаласында US 85 тас жолымен қиылысады, және екі маршруттың да қала арқылы қысқа бөлігі бірге өтеді.
Оңтүстік Дакота
US 12 Солтүстік Дакотадан Оңтүстік Дакотаға Леммон қаласының батысынан 16 шақырым (10 миль) батыс-солтүстік бағытта екі жолақты автомобиль жолы ретінде кіреді, содан кейін Standing Rock үнді резерватына жетеді. Шамамен келесі 113 шақырым (70 миль) бойы US 12 Солтүстік Дакота шекарасына параллель жүреді, кейде одан да жақын болады. Уокерде US 12 оңтүстік-шығысқа қарай 60 шақырым (37 миль) бағытта жүріп, Мобридж қаласында Миссури өзенін кесіп өтеді және резерваттан шығады. Одан әрі 29 шақырым (18 миль) шығысқа қарай Селби маңында US 83 автожолымен қиылысады. Бұл екі автожол 11 шақырым (7 миль) бойы бірігіп өтеді. US 83 автожолынан шыққаннан кейін, US 12 тағы да шығысқа бұрылып, 129 шақырым (80 миль) ауылдық екі жолақты автомобиль жолымен жүреді. Абердинге жеткенге бірнеше шақырым қалғанда, ол жоғары деңгейдегі экспресс-жолға айналады. US 281 автожолымен қиылысқаннан кейін, Абердин қаласынан өткенде және Абердин аймақтық әуежайынан өткен бірнеше шақырымға дейін тағы да екі жолақты болып қалады, содан кейін Ваубайға дейін 3 шақырым (2 миль) бұрын төрт жолақты экспресс-жолға айналады. Ваубайдың шығысында, Саммит маңындағы I 29 автожолымен қиылысқанға дейін ол тағы да жоғары деңгейдегі экспресс-жол болып қалады. Абердиннен I 29-ға дейінгі жылдамдық шегі Гротон, Вебстер және Ваубай қалаларынан өткенде басқаша. Одан әрі 35 шақырым (22 миль) оңтүстік-шығысқа қарай Милбанк қаласына дейін созылады. Милбанкте ол тағы да 19 шақырым (12 миль) шығысқа қарай Big Stone көлінің оңтүстігінде орналасқан Big Stone City қаласында Миннесота штатына дейін жүреді. Оңтүстік Дакота штатындағы US 12 автожолының бөлігі Оңтүстік Дакота Кодекстелген Заңдарының § 31 сәуір 132-сінде заңды түрде анықталған.
Миннесота штаты
Оңтүстік Дакота және Миннесота штаттарының Ортонвиллден Уэйзатаға дейінгі шекарасы бойынша, АҚШ 12 автожолы көбінесе жылдамдық шегі бар екі жолақты ауылдық жол, ал қалалар арқылы жылдамдық шегі төмендеу, ал Уилмар қаласынан өтетін бөлігі төрт жолақты магистраль болып табылады. Батыс Уэйзатадан Миннетонкадағы I 394 трассасына дейін АҚШ 12 алты жолақты тас жол. I 494 трассасының шығысынан бастап, АҚШ 12 трассасы Миннеаполис және Сент-Пол қалалары арқылы I 394 және I 94 трассаларымен бірге Миннесота-Висконсин штаттарының Хадсон шекарасына дейін бірге жүреді. АҚШ 12 автожолының Миннесота бөлігі Миннесота штатының 161.115(80) және 161.114(2) баптарында 149, 26 және 10 маршруттары ретінде белгіленген.
Висконсин штаты
US 12 Лейклендтен, Миннесотадан Сент-Кройс өзенін арқылы Хадсонға дейін өтеді, I 94 тас жолымен бірге жүріп, кейін қаланың шығысынан бөлінеді. Ол негізінен I 94 тас жолымен солтүстікке қарай ұқсас бағытта жүреді, содан кейін I 94 тас жолының астынан өтіп Меномони қаласының орталығына жетеді, ал одан кейін Эу-Клэр арқылы шығысқа қарай жалғасады. Фол-Крикке жеткенде, US 12 оңтүстік-шығысқа қарай Фэрчайлдке бұрылады, содан кейін 2.5 мильге (4 км) дейін US 10 тас жолымен бірге шығысқа қарай жүреді, сосын бастапқы оңтүстік-шығыс бағытына қайта оралады. US 12 ақырында I 94 тас жолын қайтадан кесіп Black River Falls қаласына жетеді, содан кейін I 94 тас жолымен оңтүстік-шығыс бағытта қатар жүреді. US 12 сондай-ақ Миллстон және Керби қалаларынан өтеді. Содан кейін ол оңтүстікке қарай Томах қаласына бұрылады, онда ол Солтүстік Жоғары даңғылы болады. Қала ортасынан өтетін кезінде төрт және екі қатарлы жол арасында ауысады. Содан кейін ол 4.5 мильге (7 км) шығысқа қарай бұрылады, содан кейін Кэмп Дуглас, Нью-Лиссабон, Маустон және Линдон Стейшн қалалары арқылы I 90/I 94 тас жолдарымен қатар жүреді, Висконсин Деллс қаласының орталығына дейін екі тас жолдың астынан өтеді. US 12 оңтүстікке қарай Барабу қаласына бұрылады және Devil's Lake State Park мемлекеттік саябағының батыс жағымен жүреді. Сок-Ситиде US 12 оңтүстік-шығысқа қарай Мэдисон қаласына бұрылады және қаланың батыс және оңтүстік жағымен жүреді. Бұл жерде ол US 14 және US 18 тас жолдарымен бірге жергілікті тұрғындар "Белтлайн" деп атайтын төрттен сегіз қатарлы тас жолға айналады. Қаланың оңтүстік-шығысында ол I 39/I 90 тас жолдарымен Кембридж қаласына қарай өтеді. Ол оңтүстік-шығысқа бұрылып Форт Аткинсон және Уайтвотер қалалары арқылы өтеді. Елкхорн қаласында US 12 жылдамдық шектеуі бар төрт қатарлы тас жолға айналады. Ол Висконсин-Иллинойс штатының шекарасындағы Генуя қаласында екі қатарлы жолға қайта оралады.
Иллинойс штаты
Иллинойста US 12 – Ричмондтан оңтүстік-шығысқа қарай Дес-Плейнске дейін созылатын маңызды тас жол. Содан кейін ол тікелей оңтүстікке бұрылып, Чикаго қалалық аймағы арқылы өтеді және US 45 тас жолымен қосылады. Стоун Паркте US 20, US 12/US 45 тас жолдарына қосылады. Хикори Хиллсте US 45 оңтүстікке қарай жалғаса береді, ал US 12/US 20 оңтүстік-батыс маңындағы 95-ші көше бойымен шығысқа қарай жүреді. Хикори Хиллзден бастап US 12/US 20 шығысқа қарай Мичиган көліне дейін созылады, содан кейін US 41 тас жолымен қосылып, үш тас жол да оңтүстік-шығысқа Индиана штатына қарай жүреді. Чикагоның солтүстік-батыс жақтарында US 12 тас жолы Рэнд жолы деп аталады. Рэнд – бұл Дес-Плейнс аймағының алғашқы атауы, сол жерде тас жол батысқа қарай бағытын жалғастырады. Дес-Плейнстің оңтүстігінде US 12 Маннхайм жолы, Ла Гранж жолы және содан кейін 95-ші көше арқылы өтеді, ал кейін Юинг және Индианаполис даңғылдарында US 41 тас жолымен бірігіп, Индиана штатының шекарасына жетеді.
Индиана штаты
Индиана штатында, АҚШ 12 тарихи маңызы бар маршрут, ол Мичиган көлінің оңтүстік жағалауымен иіліп өтеді. Ол Индиана ақылы жолымен тоғысқан жерден басталып, Уайтинг қаласында US 20 және US 41 жолдарымен бірге жүріп, Мичиана Шорсқа, Мичиган штатының шекарасына дейін созылады. Бұл учаскесінің көп бөлігі "Дюналар тас жолы" деп белгілі.
Мичиган
US 12 қазір АҚШ-тың Детройт қаласының орталық бөлігіне қызмет ететін жалғыз федералдық автожолы болып табылады. Бұл қаланың көше желісін Август Б. Вудвард салған, және ол болашақта US 12, US 10, US 16, US 112 және US 25 болып таралған бес бағыттың қиылыс нүктесіне ие болды. US 24 әлі де Детройт қаласының батыс жағындағы Пуританнан 8 Майл Роудқа (M 102) дейін өтеді. US 12 автожолының пайда болған алғашқы күндерінен бастап, ол Индиана штатынан, Нью-Буффалодан оңтүстік-батысқа қарай Мичиган штатына кіріп, Нью-Буффалодағы US 12 және US 112 автожолдарының бұрынғы қиылыс нүктесіне дейін созылады. Қазіргі таңда, бұл автожол Нью-Буффало мен Детройт арасында (Ипсиланти қаласын қоспағанда) 1962 жылға дейін US 112 болып таралған маршрут бойынша жүргізіледі. 2004 жылдың 4 мамырында Мичиган Көлік Департаменті (MDOT) Нью-Буффалодан Детройтке дейінгі US 12 автожолының 336 шақырымдық (209 миль) бөлігін «Мичиган мұрасы жолы» деп жариялады. Бұл шығыс-батыс бағыты Берриен, Касс, Сент-Джозеф, Бранч, Хиллсдейл, Ленауи, Уоштенау және Уэйн округтері арқылы өтеді.
Тарих
1926 жылы тас жол салынғаннан бері шығыс соңғы нүктесі Мичиган штатының Детройт қаласының орталығындағы Кадиллак алаңынан бірнеше блок қашықтықта орналасқан. 1926 ж.: Кадиллак алаңы, US 10, US 16, US 25 және US 112 тармақтарының қиылысы; US 12 Гранд-Ривер өзені бойымен өтеді. Алғашқы соңғы нүктесі Монтана штатының Майлс-Сити қаласы болды. 1939 ж.: Мемлекеттік тас жолдар қауымдастығы (AASHO) US 12 тас жолын Йеллоустоун ұлттық паркіне дейін ұзарту туралы өтінішті мақұлдады. 1956 ж.: US 12 тас жолы Лодж автожолы (M 10) бойымен қайта бағытталды, Джефферсон даңғылында аяқталды; соңғы нүктесі төрт блок оңтүстік-шығысқа қарай, Вудвард даңғылы (M 1/US 10) және Джефферсон даңғылының бұрышына көшірілді. 1959 ж.: Монтана штатының Миссула қаласына дейін ұзартылды. 1962 ж.: I 94 тас жолы Мичиган штаты бойынша салынысымен, ол енді US 12 тас жолымен бірге көрсетілмеді. US 12 тас жолының бағыты бұрынғы US 112 тас жолының бағытына ауыстырылды, ол қолданыстан шығарылды. US 12 тас жолы енді Мичиган даңғылы бойымен өтеді және қайтадан Кадиллак алаңында аяқталады. Ол Айдахо штатының Льюистон қаласына дейін ұзартылды. 1967 ж.: Вашингтон штатының Абердин қаласына дейін ұзартылды, қазіргі соңғы нүктесі US 101 тас жолында орналасқан. 1970 ж.: US 10 тас жолы Вудвардтан Лодж автожолы мен Джефферсон даңғылына қайта бағытталды. Осы кезде US 12 тас жолы Вудвард бойымен ұзартылған, қайтадан US 10 тас жолымен Вудвард және Джефферсон даңғылдарында аяқталады, бірақ 1956 жылғы бағыттан белгілемелер ауыстырылды. 2001 ж.: Детройт қаласы мен MDOT бірқатар құзыреттік ауыстырулар арқылы соңғы нүктені қайтадан төрт блок кері жылжытты, ол қайтадан Кадиллак алаңында орналасты. 2005 ж.: Тағы бір ауыстыру кезінде US 12 тас жолының соңғы нүктесі тағы төрт блокқа қысқартылды, Мичиган және Касс даңғылдарының бұрышындағы Патрик В. Макнамара федералдық ғимаратында аяқталды. Батыс соңғы нүктесі біртіндеп батысқа қарай ұзартылып, Тынық мұхитына жетті.
Бұрынғы паром арқылы өту
1925 жылы Мичиган штатындағы US 12 жолы бастапқыда Детройттан Людингтонға, Мичиган көлі арқылы, Pere Marquette темір жолының автомобиль паромдарымен Манитовок, Висконсинге дейін жүргізілуі жоспарланған, ал содан кейін Висконсин штатында, кейіннен бұл екі штатта US 10 атанған жолмен жалғасатын болды. 1974 жылғы "Алтын мерейтойлық тойлау" басылымындағы 1926 жылғы Rand McNally Жол атласы US 12 жолының Мичиган арқылы, Детройт, Флинт, Сагинау, Мидленд және Клэр қалаларынан өтіп, Людингтонға бағытталғанын көрсетеді, бұл кейіннен US 10 жолының бағыты болды.
Маршрут өзгерісі мен ұсыныстар
АҚШ 12 жолы Монтанадағы бағыты өзгертілгенге дейін Маммут Хот-Спрингстен Кларктің солтүстік-батысына дейін АҚШ 212 қазіргі бағытымен Вайомингке кіру үшін ұсынылған.