Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Футбол клубы
Association football club
«Блэкберн Олимпик» футбол клубы – 19-шы ғасырдың соңында Ланкашир графтығының Блэкберн қаласында орналасқан ағылшын футбол клубы. Клуб он жылдан сәл астам уақыт болғанымен, Англия футболы тарихында елдің солтүстігінен шыққан және жұмысші табынан құралған алғашқы клуб ретінде елдің басты жарысы – Футбол қауымдастығының кубогын (FA Кубогы) жеңіп алғанымен маңызды. Бұрын бұл кубокты тек бай әуесқойлар командалары ғана жеңіп алған, ал «Олимпик» клубының жеңісі – спорттың жоғарғы топтағы джентльмендердің ойын-сауығынан кәсіби спортқа өтуінің шешуші сәті болды. Клуб 1878 жылы құрылған және бастапқыда тек шағын жергілікті жарыстарға қатысқан. 1880 жылы клуб алғаш рет FA Кубогына қатысып, үш жылдан кейін Кеннингтон Овалда «Олд Этонианс» клубын жеңіп, кубокты иеленді. Алайда «Олимпик» клубы жаңа кәсіби дәуірде қаржылық жағдайы жақсырақ және қолдауы күштірек клубтармен бәсекелесе алмады және 1889 жылы таратылды. Клубтың көптеген ойындары «Hole i' th' Wall» стадионында өтті, стадионға жақын жердегі тавернаның аты берілген. 1880 жылдан бастап клубтың негізгі түстері – ашық көк жейде және ақ шорт болды. «Олимпик» клубының бір ойыншысы, Джеймс Уорд, Англия құрамасына шақырылды, ал тағы алты бұрынғы немесе болашақ Англия құрамасының ойыншылары осы клуб үшін ойнады, олардың ішінде «Олимпик» FA Кубогын жеңген кезде клубтың бапкері болған Джек Хантер де бар.
Blackburn Olympic Football Club was an English football club based in Blackburn, Lancashire in the late 19th century. Although the club was only in existence for just over a decade, it is significant in the history of football in England as the first club from the north of the country and the first from a working class background to win the country's leading competition, the Football Association Challenge Cup (FA Cup). The cup had previously been won only by teams of wealthy amateurs from the Home counties, and Olympic's victory marked a turning point in the sport's transition from a pastime for upper class gentlemen to a professional sport. The club was formed in 1878 and initially took part only in minor local competitions. In 1880, the club entered the FA Cup for the first time, and three years later defeated Old Etonians at Kennington Oval to win the trophy. Olympic, however, proved unable to compete with wealthier and better supported clubs in the new professional era, and folded in 1889. Most of Olympic's home matches took place at the Hole i' th' Wall stadium, named after an adjacent public house. From 1880 onwards, the club's first choice colours consisted of light blue shirts and white shorts. One Olympic player, James Ward, was selected for the England team and six other former or future England internationals played for the club, including Jack Hunter, who was the club's coach at the time of Olympic's FA Cup win.
Тәрбие және алғашқы жылдары
Футбол ассоциациясы алғаш рет 1860 жылдары Англияның оңтүстігінде ресімделді және оны жоғары сыныптың бұрынғы жеке мектеп оқушылары мен Оксбриджтің түлектерінің командалары ойнады. Дегенмен, келесі онжылдықта ойын солтүстіктегі өнеркәсіптік қалаларға тарады. Ланкаширдегі Блэкберн қаласында 1877 жылға қарай оннан астам белсенді футбол клубы болды, ал 1875 жылы құрылған «Блэкберн Роверс» көбінесе жетекші команда деп есептелді. «Блэкберн Олимпик» Ф.К. 1878 жылдың ақпанында құрылды, осы клубтардың екеуі, «Black Star» және «James Street» бірігуге келісті. Атауын клубтың алғашқы қазынашысы Джеймс Эдмондсон таңдады, және ол ежелгі Олимпиада ойындарының өткен орны – Олимпияның жақындағы қазбаларынан шабыттанды деп саналады. Жаңа клубтың алғашқы матчы 1878 жылдың 9 ақпанында өткен достық кездесу болды, нәтижесінде жергілікті «Сент-Джонс» командасы 2:0 есебімен жеңілді. Келесі екі маусымда клуб достық матчтарды жалғастырды және қала ішіндегі футболды басқаратын ұйым құрған, барлық жергілікті клубтарға ашық «Блэкберн қауымдастығының кубогына» қатысты. «Олимпик» 1879 және 1880 жылдары кубокты жеңіп алды, содан кейін жарыс тоқтатылды, себебі «Блэкберн қауымдастығы» үлкен «Ланкашир округі футбол қауымдастығына» қосылды. «Ливсей Юнайтед» кубогы сияқты, кубок клубтың барлық қалған уақытында «Олимпик» иелігінде болды. 1880 жылы клуб комитеті «Олимпик» үлкен жүлделер үшін күресуі керек деп шешті және тағы екі жарысқа қатысуды таңдады: «Ланкаширдің аға кубогы» және «Футбол ассоциациясының кубогы» (FA Кубогы), елдегі ең басты футбол жарысы. «FA Кубогының» алғашқы матчында «Ақ-көктер» («Light Blues») «Шеффилдтен» 5:4 есебімен жеңілді, ал келесі маусымда команда бірінші турда «Дарвенге» қарсы жеңілді. Алайда, клубтың өз аймағындағы беделі артып, енді «Шеффилд Уэнсдей», «Ноттингем Форест» және тіпті шотландиялық «Cowlairs» және «Hibernian» сияқты клубтармен кездесулер ұйымдастырылды. Клубтың өсіп келе жатқан шығындарын жергілікті темір қорыту зауытының иесі Сидней Йейтс көмегімен жабуға мүмкіндік болды, ол көп ақша салды және клубтың көп бөлігін қаржыландыруды жалғастырды. 1881–82 маусымының соңында «Олимпик» «Блэкберн Роверсті» жеңіп, «Шығыс Ланкашир қайырымдылық кубогын» жеңіп алды.
Association football was first codified in the 1860s in the south of England and played by teams of upper class former public school pupils and Oxbridge graduates. However, the game spread to the industrial towns of the north by the following decade. The town of Blackburn in Lancashire had more than a dozen active football clubs by 1877, with Blackburn Rovers, founded in 1875, generally viewed as the leading team. Blackburn Olympic F. C. was founded in February 1878 when two of these clubs, Black Star and James Street, opted to merge. The name was chosen by James Edmondson, the club's first treasurer, and is believed to have been inspired by the recent excavation of Olympia, site of the ancient Olympic Games. The new club's first match was a friendly played on 9 February 1878 which resulted in a 2–0 win over local team St. John's. Over the next two seasons the club continued to play friendly matches and also entered the Blackburn Association Challenge Cup, a knock out tournament open to all local clubs set up by the organisation which governed football within the town. Olympic won the cup in both 1879 and 1880, after which the competition was discontinued when the Blackburn Association was absorbed into the larger Lancashire County Football Association. As with the Livesey United Cup, the trophy remained in Olympic's possession for the remainder of the club's existence. In 1880 the club's committee decided that Olympic should compete for greater prizes, and opted to enter two further competitions, the Lancashire Senior Cup and the Football Association Challenge Cup (FA Cup), the country's premier football competition. In the club's first FA Cup match, the "Light Blues" were defeated 5–4 by Sheffield, and the following season the team again lost in the first round, away to Darwen. The club's reputation within its home area was growing, however, and matches were now being arranged with teams from further afield, such as Sheffield Wednesday, Nottingham Forest, and even Scottish clubs such as Cowlairs and Hibernian. The club's increasing expenses were met with the help of Sydney Yates, a local iron foundry owner, who invested a large amount of money and continued to bankroll the club for most of its existence. At the end of the 1881–82 season, Olympic defeated Blackburn Rovers to win the East Lancashire Charity Cup.
Жетістік
1882–83 жылғы ФА кубогында «Олимпик» Ланкаширдің тағы төрт клубын – «Акрингтонды», «Лоуэр Дарвенді», «Дарвен Рамблерсті» және «Черчті» жеңіп, бесінші турға өтті. Осы кезеңде «көкшілдер» Уэльстің «Друидтар» командасымен ойнауға тағайындалды. «Олимпик» Руабон қаласындағы команданы 4:1 есебімен жеңіп, жартылай финалға жолдама алды, онда олар Англияның оңтүстігінен келген қарсыластарымен – «Олд Картузианс» командасымен алғаш рет кездесті. Алайда «Олимпик» Манчестер қаласындағы «Уоллей Рендж» стадионында өткен матчта 4:0 есебімен жеңіске жетіп, финалда тағы бір көрнекті әуесқой команда – «Олд Итонианспен» кездесуге мүмкіндік алды. Финалға дейін 1882 жылы клубқа ойыншы және жаттықтырушы ретінде келген Англияның бұрынғы футболшысы Джек Хантер команданы бірнеше күндік арнайы жаттығулар үшін Блэкпул қаласына алып кетуді ұйғарды. Мұндай қадам бұрын ешқандай клуб жасаған емес және бұл өте жаңа идея саналды. Финалда «Итонианс» Гарри Гудхарттың бірінші таймдағы голымен көш бастады, бірақ Артур Мэтьюс екінші таймда «Олимпик» үшін есепті теңестірді. Бірақ көп ұзамай Артур Данн жарақат алып, алаңнан шығуға мәжбүр болды, нәтижесінде «Итонианс» матчтың қалған уақытында он адамнан ойнады. 90 минуттық негізгі уақыт аяқталғанда есеп өзгермеді. ФА кубогының ережелеріне сәйкес, тең түскен жағдайда, төрешінің қалауы бойынша 30 минуттық қосымша уақыт тағайындалуы мүмкін еді, ал көшпендердің ыстық ықыласына жауап ретінде капитантар нәтижеге қол жеткізу үшін ойынды жалғастыруды сұрады. Қосымша уақытта «Олимпик» командасының жоғары физикалық дайындығы байқалды. Қосымша уақыттың 20-шы минутында Джимми Костли Джон Йейтстен пас алып, «Итонианс» қақпашысы Джон Роулинсонның басынан асырып, жеңіс голын соқты. Команда Блэкбернге оралғаннан кейін, ойыншылар салтанатты шеруге қатысып, қалалық қабылдауға қатысты, онда команда капитаны Альберт Уорбертон «Кубок Ланкаширге өте қажет. Ол жақсы жерде болады және ешқашан Лондонға қайтпайды» деді. «Олимпик» ФА кубогын жеңген жұмысшы табының алғашқы командасы болды. Алайда оңтүстікте «Олимпик» командасының көрнекті әуесқой команданың бірін жеңгені қызығушылық тудырды. Сол кезде Футбол қауымдастығы (ФА) клубтарға ойыншыларына ақы төлеуге тыйым салған. Осыған қарамастан, жұмысшы класының клубтары, әсіресе Ланкаширдегі клубтар, кем дегенде 1876 жылдан бері ойыншыларына жасырын төлемдер жасады деген күдік туды. «Олимпик» командасының жоғары беделді жеңісінен кейін оңтүстік аматорлық клубтарымен байланысы бар журналистер мен шенеуніктер ФА-ны солтүстік клубтардың қаржысын тексеруге шақырды. Олар әсіресе «Олимпик» командасының Блэкпулге жасаған жаттығу сапарына назар аударды, егер клуб оларға жалақы төлемесе, ойыншылар жұмыстан мұндай үлкен үзіліс ала алмайтынын айтты. Сондай-ақ, жаңа футбол командасында ойнау үшін бір қаладан екінші қалаға көшіп келген ойыншылар туралы да сұрақтар туды. «Олимпик» командасының жағдайында Джек Хантер клубқа қосылу үшін Шеффилдтен көшіп келді. Нәтижесінде «Олимпик» командасына ешқандай санкция салынбады, бірақ басқа клубтарға, соның ішінде «Престон Норт-Эндке», ФА кубогынан шеттетілді. Бұл өз кезегінде солтүстік клубтарды ФА-дан бөлініп, клубтарға «әуесқойлық идеалды» таңдатпайтын балама басқару органы құруды жоспарлауға итермеледі.
In the 1882–83 FA Cup, Olympic defeated four other Lancashire clubs, Accrington, Lower Darwen, Darwen Ramblers, and Church, to reach the fifth round. At this stage the "Light Blues" were drawn to play Welsh team Druids. Olympic defeated the Ruabon based team 4–1 to progress to the semi final stage, where for the first time they faced opponents from the south of England — Old Carthusians. Olympic, however, won 4–0 in a match played at a neutral venue in Whalley Range, Manchester, to set up a match with another of the great amateur teams, Old Etonians, in the final at Kennington Oval. Before the final, former England player Jack Hunter, who had joined the club in 1882 in the twin roles of player and coach, arranged to take the team to Blackpool for several days' special training. Such an undertaking had never before been made by a club, and it was considered an extremely novel idea. The Etonians took the lead in the final when Harry Goodhart scored during the first half, however Arthur Matthews equalised for Olympic in the second half. Soon afterwards, Arthur Dunn was injured and forced to leave the field, reducing the Etonians to ten men for the rest of the match. The scores remained level at the end of the regulation ninety minutes. Under the regulations of the FA Cup, thirty minutes of extra time could be played in the event of a draw, at the referee's discretion, and in response to the fervent mood of the crowd the captains asked to play on to try to secure a result. During the extra period, Olympic's superior stamina began to show. Around twenty minutes into extra time, Jimmy Costley received a pass from John Yates and kicked the ball past Etonian goalkeeper John Rawlinson to score the winning goal. Upon the team's return to Blackburn, the players took part in a celebratory parade and received a civic reception at which team captain Albert Warburton reportedly proclaimed "The Cup is very welcome to Lancashire. It'll have a good home and it'll never go back to London." Olympic were the first team from a working class background to win the FA Cup. In the south, however, Olympic's victory over one of the great amateur teams provoked consternation. At the time, The Football Association (the FA), the sport's governing body, prohibited clubs from paying their players. Despite this, working class clubs, especially those based in Lancashire, had been widely suspected of making illicit payments to players since at least 1876. In the wake of Olympic's high profile victory, journalists and officials affiliated with southern amateur clubs intensified their calls for the FA to investigate the finances of northern clubs. They focussed in particular on Olympic's training excursion to Blackpool, suggesting that the players would not have been able to take so much time off work unless the club was paying them some form of wage. Questions were also asked about players who had relocated from one town to another seemingly for the sole purpose of playing for a new football team. In Olympic's case Jack Hunter had moved from Sheffield to join the club. Ultimately no action was taken against Olympic, although punishments were imposed on other clubs, including Preston North End, who were expelled from the FA Cup. This in turn prompted the northern clubs to make plans to break away from the FA and form a rival governing body which would not impose the so called "amateur ideal" on clubs.
Қиындық пен құлдырау
Келесі маусымда «Олимпик» ФА кубогының жартылай финалына қайтадан жетті, сондай-ақ «Блэкберн Роверс» та жетті. Жарым финал жеребесі салынғанда, «Олимпик» «Куинс Паркпен» бір матчта, ал «Роверс» «Ноттс Каунтимен» екінші матчта жұптасты, бұл екі команданың финалда кездесу мүмкіндігін ашты. Алайда, «Олимпик» командасы шотланд қарсыластарынан 4:0 есебімен жеңілді. Клуб 16 000 көрерменнің алаңға енуіне байланысты ФА-ға шағым түсірді, бірақ нәтиже болмады. «Роверс» финалда «Куинс Паркті» жеңді. Клуб бұдан кейін осындай жетістікке қайта қол жеткізе алмады. 1884–85 маусымда «Олимпик» ФА кубогының екінші турында қарсыласы «Роверске» ұтылып, олар екінші маусымда жарыста жеңіске жетіп, қаладағы жетекші команда ретінде өз позициясын нығайтты. 1885 жылы ФА кәсіби футболды заңдастыруға келісім бергенімен, спорттағы жік салу қаупі болдырмалды. Алайда, «Блэкберн» сияқты қалада «Олимпикке» ұзақ уақыт бойы қалыптасқан және сәтті «Роверспен» көрермендер мен демеушілер үшін бәсекелесу қиын болды, нәтижесінде клуб сол клуб немесе Ланкаширдегі басқа да кәсіби клубтар ұсынған жалақымен тең түсе алмады. 1886 жылы клуб комитеті ойыншылардың жалақысын «Престон Норт-Энд» ұсынған соманың төрттен бір бөлігіне дейін төмендетуге мәжбүр болды. Команданың көптеген негізгі ойыншылары жауап ретінде командадан кетіп, тез арада бай клубтармен келісімшарт жасасты. 1888 жылы Мидлендс пен Солтүстіктің жетекші клубтары әлемдегі алғашқы футбол лигасы – Футбол Лигасын құрды. Жаңа жарыстың бастамашысы «Астон Вилла» төрағасы Уильям Макгрегор әр қаладан бір ғана клуб қатыса алатынын қадағалап, «Блэкберн» өкілі ретінде «Олимпик» емес, «Роверсті» таңдады. Лигаға шақырылмаған клубтардың ішінде «Олимпик» та болды, олар «Комбинацияны» құрды, бірақ бұл жарыс нашар ұйымдастырылып, аз көрермендерді тартты және 1888–89 маусымның соңына дейін тарап кетті. Үлкен қарыздармен күрескен клуб комитеті 1889 жылдың басында барлық кәсіби ойыншылардың келісімшарттарынан дереу босатылатынын және енді клуб тек әуесқой ойыншыларды жұмысқа алатынын жариялады. Бұл шара клубты құтқару үшін кеш болды, ол 1889 жылдың қыркүйегінде жабылды. «Блэкберн Олимпик» клубының соңғы матчында «Эвертоннан» жеңіліс тіркелді. 1879 жылы клуб комитеті Шир Брау төбесіндегі «Хоул-и-т-Волл» пабына іргелес алаңды жалға алды. Бұл алаңды бұрын «Queen's Own» клубы пайдаланған, бірақ оның көптеген ойыншылары «Блэкберн Роверске» кеткеннен кейін клуб тарап, бос қалған. Ойын алаңы төмен қарай еңкейген және бастапқыда өте лайлы болған, бірақ 1880 жылы клуб комитеті дренажды жақсартуға 100 фунт стерлинг жұмсады. 1881 жылы бір дарбазаның артына трибуна орнатылды, бірақ ол 1884 жылы дауыл кезінде зақымданып, ойын алаңының ұзын жағының бірінде жаңа, әсемдеу құрылыспен ауыстырылды. Сонымен қатар, алаңның басқа бөліктеріндегі көрермендерді ауа райынан қорғау үшін бірнеше баспаналар салынды. «Хоул-и-т-Воллда» тіркелген ең көп көрермен саны 1884 жылдың қараша айында «Престон Норт-Эндке» қарсы өткен матчта шамамен 10 000 адамды құрады, бірақ «Олимпик» матчтарында 1000-ден 2000-ға дейін көрермен жиналатын. Клуб тарағаннан кейін алаңды «Блэкберн теміржол кызметкерлері клубы» иеленді. Қазір бұл жерде Сент-Мэри колледжі орналасқан.
The following season, Olympic again reached the semi finals of the FA Cup, as did Blackburn Rovers. When the draw for the semi finals was made, Olympic were paired with Queen's Park in one match and Rovers with Notts County in the other, setting up the possibility of the two teams meeting in the final. The Olympic team, however, were outclassed and defeated 4–0 by their Scottish opponents. The club lodged an appeal with the FA based on the encroachment onto the pitch of some of the 16,000 spectators, but to no avail. Rovers went on to defeat Queen's Park in the final. The club was never again able to achieve this level of success. In the 1884–85 season, Olympic lost in the second round of the FA Cup to rivals Rovers, who went on to cement their position as the town's leading team by winning the competition for the second consecutive season. The threat of a schism within the sport was averted in 1885 when the FA agreed to legalise professionalism. In a town the size of Blackburn, however, Olympic found it hard to compete for spectators and sponsors with the longer established and more successful Rovers, and as a result could not pay wages on a par with those offered by that club or by other professional clubs in Lancashire. In 1886 the club's committee was forced to reduce the players' wages to a quarter of what was being offered by Preston North End. Many of the team's key players walked out in response and were quickly signed by wealthier clubs. The Football League, the world's first association football league, was formed in 1888 by the leading clubs of the Midlands and North. Aston Villa chairman William McGregor, the driving force behind the new competition, put in place a rule stating that only one club from each town or city could join, and chose Rovers, rather than Olympic, to be Blackburn's entrant. Some of the clubs not invited to join the League, including Olympic, formed The Combination, but this was a poorly organised competition which attracted only small crowds and collapsed before the end of the 1888–89 season. Beset by heavy debts, the club's committee announced in early 1889 that all professional players were being released from their contracts with immediate effect and that henceforth the club would employ only amateur players. This desperate measure came too late to save the club, which closed down in September 1889. Blackburn Olympic's last match was a defeat away to Everton. In 1879 the club's committee secured the lease on a pitch adjacent to the Hole i' th' Wall public house, at the top of the Shear Brow hill. The site had previously been used by another club, Queen's Own, but had been left vacant when that club folded after most of its players defected to Blackburn Rovers. The playing surface sloped downwards and was initially known for being exceptionally muddy, but in 1880 the club's committee spent £100 improving the drainage. A grandstand was erected behind one goal in 1881, but it was severely damaged in a storm in 1884 and was replaced by a more elaborate structure along one of the long sides of the playing area. At the same time several other shelters were erected to give spectators in other areas cover from the elements. The largest crowd registered at Hole i' th' Wall was approximately 10,000 for a match against Preston North End in November 1884, but crowds of between 1,000 and 2,000 spectators were the norm at Olympic matches. After the club's demise the pitch was taken over by the Blackburn Railway Clerks Club. It is now the site of St. Mary's College.
Түстер
Клубтың құрылған кезінде ойыншылар көбінесе қызғылт түсті жейде киеді, бірақ сол кезде жейделерге қатысты ережелер тым қатаң болған жоқ. Жартылай қорғаушы Томми Гибсон өте бақытты деп санайтын сары және қара жолақты жейде киюге талап етті, кейіннен оның командаласы Альф Астли де осыны істеді. 1880 жылы клуб алғаш рет Англия Футбол Кубогына (FA Cup) қатысқанда, жарыс ережелері бойынша командадағы барлық ойыншылар бір түсті киюі керек болды, соның салдарынан ашық көк түсті жейделер мен ақ шорттардың жаңа жиынтығы таңдалды. Клубтың белгісі немесе гербі болғаны туралы жазба қалмаған, алайда Англия Футбол Кубогын жеңген команданың суреттерінде бірнеше ойыншының жейделеріне Ланкашир Футбол Ассоциациясының (Lancashire FA) гербі тігілгені көрінеді, бұл олардың Ланкашир құрамасынан округтер аралық матчтарда ойнағанын көрсетеді.
At the start of the club's existence, the players usually wore magenta shirts, although the rules regarding kits were less rigid at the time, and half back Tommy Gibson insisted on wearing a supposedly lucky amber and black hooped shirt, a practice later copied by teammate Alf Astley. When the club entered the FA Cup for the first time in 1880, competition regulations meant that all the players in the team had to wear matching colours, and a new combination of light blue shirts and white shorts was chosen. There is no record of the club having a badge or crest, although photographs of the FA Cup winning team show several players with the crest of the Lancashire FA sewn onto their shirts, indicating that they had represented Lancashire in inter county matches.
Қызметкерлер
Футбол менеджері деген ұғым 19 ғасырда болған жоқ, бірақ кейбір қазіргі дереккөздер Джек Хантерді команданың менеджері деп санайды. Хантердің басты міндеті – ойыншыларды жаттықтыру болды, алайда клубтың кейінгі жылдары ол жас және дарынды әуесқой ойыншыларды іздеуге және олармен келісім шарттарына қол қоюға да қатысты. Клубтың демеушісі Сидни Йейтс президент қызметін атқарды, ал оның інісі Фред клуб комитетінің төрағасы болды. Клубтың басқару жұмыстарының көп бөлігін хатшы атқарды, және Билл Брамхам осы лауазымды клубтың көп бөлігінде иеленді.
The concept of a football manager did not exist in the 19th century, although some modern sources identify Jack Hunter as having been the team's manager. Hunter's main responsibility was for the coaching of the players, although in the club's later years he also took charge of seeking out and signing promising amateur players. The club's benefactor, Sydney Yates, held the post of president and his brother Fred served as chairman of the club's committee. The majority of the administration of the club was handled by the secretary, a post held for most of the club's existence by Bill Bramham.
Құрметтер
Клуб келесі кубоктарды жеңіп алды: Олардың соңғы ойыны 1889 жылғы ақпан айында «Олимпиада» командасы үшін өткізілген қайырымдылық матчы болды, оны «Роверс» 6:1 есебімен жеңіп алды. «Роверс» командасы қаржылық қиындыққа тап болған «Олимпиадаға» ақшаны бөлісудің орнына, түскен барлық кірісті өздерінде қалдыруға келісті.
The club won the following trophies: Their final meeting was a benefit match for Olympic in February 1889, which Rovers won 6–1. Rovers agreed to allow the financially embarrassed Olympic to keep all available gate money, instead of sharing it.
Танымал мәдениетте
Блэкберн қаласындағы команда және оның 1883 жылғы ФА кубогы финалындағы жеңісі 2020 жылғы Netflix мини-сериалының негізгі тақырыбы болып табылады, бірақ клуб тек "Блэкберн" деп аталады және оған кіретін ойыншылардың кейбіреулері, шын мәнінде, "Олимпик" командасы үшін ойнамаған.
A Blackburn based team and its victory in the 1883 FA Cup final is the focus of the 2020 Netflix mini series The English Game, although the club is only referred to as "Blackburn" and includes players who, although genuine, did not actually play for Olympic.