Шри-Ланкалық археолог Сиран Дераниягаланың өмірі мен қызметі
Siran Upendra Deraniyagala
Сри Ланкалық археолог Сиран Дераниягала (1942-2021) – Шрі-Ланка археология департаментінің директоры, тарихшы, ғалым. Өмірі мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шри-Ланка археологы (1942–2021)
Sri Lankan archaeologist (1942–2021)
Сиран Упендра Деряниягала (1 наурыз 1942 – 5 қазан 2021) – шри-ланкалық археолог және тарихшы, 1992 жылдан 2001 жылға дейін Шри-Ланканың археология департаментінде археология бас директоры қызметін атқарған. Ол сонымен қатар Шри-Ланка археологтар кеңесінің президенті болды. Ратнапура қаласында, Паулюс Эдвард Пиерис Деряниягаланың (1939–1963 жылдары Сейлон Ұлттық музейінің директоры) және Прини Моламуренің төрт ұлының үшіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі – Сер Дерениягала Паулюс Эдвард Пиерис Самарасинге Шривардана. Сиран мектеп білімін Маунт-Лавиниядағы Сент-Томас колледжінде аяқтады.
Siran Upendra Deraniyagala (1 March 1942 – 5 October 2021) was a Sri Lankan archaeologist and historian, who served as the Director General of Archaeology in the Department of Archaeology of Sri Lanka from 1992 to 2001. He also served as the President of the Sri Lanka Council of Archaeologists. in Ratnapura, the third of four sons of Paulus Edward Pieris Deraniyagala (Director of the National Museum of Ceylon, 1939–1963) and Prini Molamure. His grandfather was Sir Deraniyagala Paulus Edward Pieris Samarasinghe Sriwardhana. Siran completed his school education at St. Thomas' College, Mount Lavinia.
Мансап
Кембридждегі Тринити колледжінде сәулет және санскрит мамандықтары бойынша бакалавр және магистр дәрежесін алғаннан кейін, ол Лондон университетінің Археология институтында аспирантураны аяқтады. 1969 жылы ол Анурадхапура цитаделіндегі ең алғашқы қазба жұмыстарын басқарды, ол қазбалардың ең төменгі деңгейіне дейін жүргізілді. Оның қазба жұмыстары Шри-Ланкада жүргізілген алғашқы ғылыми, қабаттасқан қазба процесі ретінде танылды. Бұл жаңа археологтар үшін Шри-Ланкада мүмкіндіктердің ашылуына негіз болды. 1997 жылы Оңтүстік Азия археологтарының Еуропалық қауымдастығының 14-ші халықаралық конференциясында ұсынылған зерттеу жұмысында ол ежелгі Анурадхапураның радиокөміртек хронологиясының жасын қайта қарастырды. Содан кейін Сиран 130,000 жылдан астам бұрынғы ежелгі жағалау құмды топырақтарында (Иранамаду формациясы деп аталады) тарихқа дейінгі зерттеулер мен қазбаларға ден қойды. Ол нәтижесінде алынған деректерді 1988 жылы Гарвард университетінде докторлық диссертациясын аяқтау үшін пайдаланды. Ол сонымен қатар Нидерланды, Үндістан, Франция және Англия сияқты елдерде шетелдегі зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1992 жылы ол Археология департаментінің бас директоры болып тағайындалды және 2001 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол Мәдениет істері министрлігі мен Археология департаментінде де бірнеше маңызды лауазымдарды атқарды. Бұдан өзге, ол Шри-Ланкада 20-дан астам ұлттық және халықаралық жобаға жетекшілік етті.
He obtained a BA and MA in Architecture and Sanskrit at Trinity College, Cambridge before completing a postgraduate diploma at the Institute of Archaeology, University of London. In 1969, he oversaw the first excavation at the citadel of Anuradhapura down to its earliest levels and his excavation efforts were also regarded as the first scientific stratified excavation process to have been undertaken in Sri Lanka. It also soon set a platform to emerging archaeologists in Sri Lanka. He outlined a revised age estimate for radio carbon chronology of ancient Anuradhapura in a research paper which was presented at the 14th International Conference of the European Association of South Asian Archaeologists in 1997. Siran then focused on prehistoric explorations and excavations in ancient shore dunes (referred to as the Iranamadu Formation) dating back to more than 130,000 years ago. He used the resulting data to complete a PhD at Harvard University in 1988. He also carried out fieldwork overseas in countries such as Netherlands, India, France and England. In 1992, he was appointed the Director General at the Department of Archaeology, a position he held until 2001. He had also held several high profile key positions in the Ministry of Cultural Affairs and Department of Archaeology. Furthermore, he also directed more than 20 national and international projects in Sri Lanka.