Кіріспе
Сеамус Эннис (Séamas Mac Aonghusa; 5 мамыр 1919 – 5 қазан 1982) – ирланд музыканты, әнші және ирланд музыкасын жинаушы. Ол ең көп танымал уиллеан сыбызғысында ойнауымен және 20-шы ғасырда аспапты қайта жаңғыртуға үлес қосып, Na Píobairí Uilleann атты коммерциялық емес ұйымды бірге құрғандығымен белгілі. Бұл ұйым уиллеан сыбызғысын және оның музыкасын насихаттауға арналған. Ирландия фольклорлық комиссиясымен бірлесіп жұмыс істеген кезінде ол шамамен 2000 ирланд әні мен би күйін сақтап қалғаны үшін танылған. Эннис – барлық уақыттағы ең ұлы уиллеан сыбызғы шеберлерінің бірі саналады. 1912 жылы ол Оирехтас сайысында соғыс сыбызғылары бойынша бірінші орынды, ал уиллеан сыбызғылары бойынша екінші орынды иеленді. Ол сонымен қатар жүлделі биші де болды. Оның жұмысы Англия, Шотландия, Уэльс және Ирландияның дәстүрлі музыкасын жазып алып, оны BBC Home Service арнасында ұсынудан тұрды. Бұл бағдарлама "Мен қашып кеткенде" деп аталды және 1958 жылға дейін жалғасты. Алан Ломакспен қайта кездескеннен кейін, Сеамус Columbia лейбліндегі "Folk and Primitive Music" (Ирландияға арналған том) альбомын жасауға белсенді түрде қатысты.
Séamus Ennis (Séamas Mac Aonghusa; 5 May 1919 – 5 October 1982) was an Irish musician, singer and Irish music collector. He was most noted for his uilleann pipe playing and was partly responsible for the revival of the instrument during the twentieth century, having co founded Na Píobairí Uilleann, a nonprofit organisation dedicated to the promotion of the uilleann pipes and its music. He is recognised for having preserved almost 2,000 Irish songs and dance tunes as part of the work he did with the Irish Folklore Commission. Ennis is widely regarded as one of the greatest uilleann pipers of all time. In 1912, he came first in the Oireachtas competition for warpipes and second in the uilleann pipes. He was also a prize winning dancer. and Christopher. His job was to record the traditional music of England, Scotland, Wales and Ireland and to present it on the BBC Home Service. The programme was called As I Roved Out and ran until 1958. Meeting up with Alan Lomax again, Séamus was largely responsible for the album Folk and Primitive Music (volume on Ireland) on the Columbia label.
Толық уақытты музыкант
1958 жылы BBC-мен келісімшарты жаңартылмағаннан кейін ол алдымен Англияда, содан кейін Ирландияда жаңа телеарна Teilifis Éireann-де бос жұмыс істей бастады. Көп ұзамай ол өмірін музыкамен қамтамасыз етуге толық көшті. Осы шақта оның некесі ажырасып, ол Ирландияға оралды. Ол туберкулезбен ауырып, біраз уақыт бойы ауруға шалдықты. 1964 жылы Ньюпорт халық фестивалінде өнер көрсетті. Әкесі оған 1908 жылы сатып алған сырнайларын сыйлады. Көптеген сырнайшылардың ойнау стилі тығыз немесе ашық болып жіктеледі, бірақ Семус осы екі стильдің арасында болды. Семус баяу әуеннің шебері еді, ұзақ ноталарды дәмді және епті өзгерістермен қалай безендіруді білді. Екі оқиға сырнайшылар арасында аңызға айналды. Біріншісі 1968 жылы Беттистаунда болды, сол кезде ирланд сырнайшылар қоғамы, Na Píobairí Uilleann құрылды. Брендан Бретнах өзінің ойнаған музыкасының жазбасын қосты. Семус: «Қай жылы?» – деп сұрады. Брендан: «1948» – деп жауап берді. Семус: «Солай болды деп ойладым» – деді. Бірнеше сағат бойы жас ойнаушылар өнер көрсетсе, Семус үнсіз отырды. Ақырында оны ойнауға шақырды. Ол баяу пальтосын шешіп, жеңін қайырып алды. 130 жылдық сырнайларын 20 минут бойы келтірді. Содан кейін ол жиналғандарға барлық диктофондар дайын ба деп сұрады және бір сағаттан астам ойнады. Көптің таңғалысына орай, ол өзінің бағалы сырнайларын Уилли Клэнсиге ойнау үшін ұсынды. Уилли бастапқыда бас тартты, бірақ ақырында келісті. Содан кейін Лиам О'Флиннге (Лиам Ог О Флойнн) оларды ойнауды сұрады, және т.б., бөлме бойымен айналып өтті. Екінші ұмытылмас сессия Килдэр графтығындағы Просперус қаласындағы Даулингс пабында өтті. Кристи Мур да, болашақ Planxty мүшелерінің көпшілігі де сол жерде болды. Семус ешқашан сырнай салу мектебін ашпады, бірақ оның ынтасы ол кездескен әркімге әсер етті. Жетпісінші жылдардың басында ол үш жылға жуық Лиам О'Флиннмен бірге тұрды. Соңында ол Наулда жер сатып алып, жылжымалы үйге қоныстанды. Оның соңғы өнерлерінің бірі 1982 жылы Уилли Клэнси жазғы мектебінде болды. 1982 жылдың 5 қазанында қайтыс болды. Оның сырнайлары Лиам О'Флиннге мұра ретінде қалды. Радио продюсері Питер Браун оның 40 жылдық өнерін қамтитын «Фингалдан оралу» атты жинағын шығарды.
Еске алу
Семус Эннис жолы оның туған жері Фингласта оның құрметіне аталған. Семус Эннис өнер орталығы Науль қаласында оның еңбегін еске алу және дәстүрлі өнерді дамыту үшін ашылды. Ол сонымен қатар Кристи Мурдың "The Easter Snow" әнінде де еске алынады. Бұл Эннис орындаған баяу әуеннің аты, және ол Наульдегі соңғы үйіне осы атты берген.