Жулиенна Бушич: Тәуелсіздік күрескері және трагедиялы тағдыр

Кіріспе

Жулиенна Бушич (туған Джулиенна Эден Шулц; 20 қыркүйек 1948 жылы) – американдық жазушы, қоғамдық белсенді, Звонко Бушичтің әйелі және оның қылмысына қатысушы. Ол 1976 жылы Бушичпен бірге TWA 355 рейсін қашқылаудан кейін тұтқындалды және шартты түрде мерзімінен бұрын босату мүмкіндігімен өмір бойына бас бостандығынан айырылды.

Өмір

Өзінің естеліктеріне сәйкес, ол Орегон штатының Юджин қаласында дүниеге келген және Портленд қаласында өскен. Ол Орегон университетін бітірген, Вена университетінде (Австрия) оқыған, ал Портленд мемлекеттік университетінде неміс тілі, әдебиеті және лингвистика магістрі дәрежесін алған. 1972 жылы Звонко Бушичке үйленді және Нью-Йоркке көшіп келгенге дейін Австрияда, Германияда, Орегонда және Огайода бірге тұрды. Олар бұрынғы Югославиядағы адам құқықтарының бұзылуын, әсіресе Югославияның құпия полициясы UDBA ұйымының хорват диссиденттерін өлтіруін, «қара бағдарлама» деп атап, Хорватияның тәуелсіздігін ілгерілетуде белсенділік танытты. Джулиен Бушич пен оның досы 1970 жылдардың басында Югославия үкіметін сынаған әдебиеттерді таратуы үшін қысқа мерзімге Загребте тұтқындалды. Ұрлау кезінде құрылғы Гранд Централ терминалынан табылып, Родманның мойын атыс полигонына жеткізілді, онда полиция оны жарылуына жол бермей, бөлшектеуге тырысты. Бірақ бомба жарылып, полиция офицері Брайан Мюррей қаза танып, Терренс МакТиг жараланды. Ұрлаушылар ұшақты Лондон үстінен өткізіп, Югославиядан Хорватияның тәуелсіздігін насихаттаған жарнама парақшаларын тастады. Топ қан төгілмей берілді, ал ұшақтағы бомбасы зиянсыз қысымды қазан екені анықталды. Звонко мен Джулиен Бушич әуе пираттығы үшін өлім жазасына кесілді, бұл 10 жылдан кейін шартты түрде босатылу мүмкіндігі бар өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын білдірді. Түрмеде болған кезінде және одан кейін Бушич оқиға кезінде қаза тапқан бомба саперінің әйелі Кэтлин Мюррей Моранмен ұзақ хат алмасты. Мюррей Моран Бушичтің ерте босатылуын қолдады, бірақ кейіннен бұл шешімінен көпшілік алдында өкінді. 1982 жылы Мюррей Нью-Йорк полициясына қарсы сотқа жүгінді, жарылғыш заттарды дұрыс тасымалдамағаны үшін кінәлады, бұл «офицер Мюррейдің өліміне себеп болды». Бушич кейіннен Хорватияға көшіп, АҚШ және Еуропада хорват саяси мүдделерін қолдады. Ол баспа, аударма және әдеби жобалармен айналысты, Хорватия мен АҚШ-тағы әдеби журналдарда, соның ішінде Ooligan Press, Verbatim, Gobshite Quarterly және Vijenac журналдарында жарияланды. Ол сондай-ақ хорват жаңалықтары порталы Dalje-де апталық бағана авторы. Оның күйеуі 2008 жылы шартты түрде босатылып, әйелімен Хорватияға қайта қосылды. Звонко Бушич 2013 жылы өз-өзіне қол жұмсады. Snap Judgment радиошоуының 2018 жылғы 29 наурыздағы «Кешірілмеген» атты эпизодында оның ісі талқыланды. 2020 жылдың қаңтарында ол Хорватия президенті Колинда Грабар Китаровичтің қайта сайлануын қолдау үшін Хорватия демократиялық одағының даулы жарнамасына қатысты.

According to her memoir, she was born in Eugene, Oregon, and was raised in Portland, Oregon. She graduated from the University of Oregon, attended Vienna University (Austria), and obtained a master's degree in German language, literature, and linguistics at Portland State University. She married Zvonko Bušić in 1972 and they lived together in Austria, Germany, Oregon, and Ohio before moving to New York City. They were active in publicizing human rights abuses in the former Yugoslavia, especially the murder of Croatian dissidents by the Yugoslav secret police organization UDBA in the so called "black program," and in promoting the cause of Croatian independence. Julienne Bušić and a friend were imprisoned briefly in Zagreb in the early 1970s for disseminating literature critical of the Yugoslavian government. During the hijacking the device at Grand Central Terminal was found and taken to Rodman's Neck Firing Range where police attempted to dismantle it rather than detonate it. This bomb exploded, killing NYPD officer Brian Murray and wounding another, Terrence McTigue. The hijackers had the airliner flying over London, where they dropped pamphlets promoting Croatian independence from Yugoslavia. The group surrendered without bloodshed, with their onboard bomb proving to be a harmless pressure cooker. Zvonko and Julienne Bušić were convicted of air piracy resulting in death, which carried a mandatory life sentence with parole eligibility after 10 years. During and after her stint in prison, Bušić corresponded at length with Kathleen Murray Moran, the wife of the bomb squad member killed during the incident. Murray Moran advocated for Bušić's early release. Murray Moran would later, quite publicly, regret that advocacy. In 1982, Murray filed a lawsuit against the NYPD, charging gross negligence in the handling of the explosives, which "caused the death of Officer
Murray". Bušić subsequently moved to Croatia and has supported Croatian political causes in the United States and Europe. She has been involved in publishing, translation, and literary projects, and written for literary journals both in Croatia and the United States, including Ooligan Press, Verbatim, Gobshite Quarterly, and Vijenac. She is also a weekly columnist for the Croatian news portal Dalje. Her husband was granted parole in 2008, at which time he rejoined his wife in Croatia. Zvonko Bušić committed suicide in 2013. The Snap Judgment radio show March 29, 2018 episode "Unforgiven" discussed her case. In January 2020 she took part in a controversial Croatian Democratic Union ad to support the re election of Kolinda Grabar Kitarović as the President of Croatia.